Ahmet Qeriqi: Sarkazma dhe ironia e Zeqir Durakut  janë  margaritarë të vërtetë  të kësaj gjinie letrare

Sarkazma dhe Ironia e Zeqir Durakut  janë  margaritarë të vërtetë  të kësaj gjinie letrare, e cila në rastin konkret ka të bëjë me një luftë të vërtetë të mbrojtjes së vlerave të kulturës shpirtërore shqiptare, në një periudhë të përpjekje, të qarqeve të ndryshme, të cilët të paguar nga qarqe e kuzhina të ndryshme antishqiptare  kanë për qëllim të degradojnë tërë trashëgiminë pozitive dhe emancipuese të së kaluarës.

Satira e  Durakut është e pastër, e nisur prej një pozicioni të mbrojtës të vlerave të vërteta e të shëndetshme, e përpunuar gjuhësisht edhe me neologjizma, që i akordojnë temave të trajton, e shkruar në kohën e  një “luftë” të ashpër kundër tërë një bote të matrapazëve, të “intelektualëve” të çoroditur dhe llapaqenve të internetit, të mbetjeve të ish ideologjive e pushteteve kuislinge, një luftë e penës së emancipuar, me qëllim  për t’ i dalë zot vlerave të vërteta kombëtare e shpirtërore e njerëzore.

Vlera e shkrimeve, në të shumtën e rasteve me karakter polemizues, të Zeqir Durakut, qëndron në faktin se, autori e ka ruajtur me respekt dhe me shpirtin e tij të pastër të atdhetarit, pocizionin kombëtar, egon dhe dinjitetin e tij intelektual, fuqinë shprehëse të fjalës, goditjet kurdoherë në qendër, duke mos kursyer fjalë e shprehje nganjëherë edhe banale, por që i akordojnë banaliteteve e perversiteteve të faqeve të nxira të  një soji  të sharësve shqipfolës e shqip-shkronjësish, të cilët përmes shkrimeve në internet bëjnë përpjekje ta imponojnë  shpirtin e tyre të paemancipuar, ku vërehet qartë mungesa e kulturës dhe mungesa, për të mos thënë edhe totale e ndërgjegjes kombëtare.

Në skicat e tij satirike, me nivel të lartë artistik, si përgjigje ndaj horrllëqeve, Zeqir Duraku e merr shtruar polemikën, ashtu si pleqnarët e dikurshëm të Drenicës, me “avash-avash”, me “duke qeshur e duke  ta ngjeshur”, përmes gjuhës së pasur e të pastër, e cila godet si shpatë e Damokleut dhe të bën për vete, në radhë të parë për origjinalitetin, çiltërinë, diskursin shumë të pasur me mjete e figura stilistike, fjalën bombë, që godet në cak, dhe një si nënqeshje e kundërshtarit të fortë, i cili është i bindur se sfiduesi apo sfiduesit janë shumë më të dobët në botën e tyre të intelektit, që këtë mungesë e përmbushin me sharje, fyerje, banalitete e mbrapshti njerëzore...

Asnjë prej polemizuesve të Zeqir Durakut, nuk arrin të shkruaj qoftë edhe një fjali të vetme të nivelit, që do t’ i akordonte këtij krijuesi dhe artisti të vërtetë, jo vetëm të fjalës. Dhe duke qenë kështu shtrohet pyetja, përse atëherë, Zeqir Duraku, një intelektual dhe veprimtar i njohur në Kosovë, i hyn kësaj pune? Mendoj se Zeqir Duraku, ka gjetur një formë komunikimi me bashkëkohësit, përmes së cilës ai i flet kohës dhe lë gjurmë të thella në të, i vetëdijshëm se koha pastron gjithçka. Andaj për ta ruajtur pastërtinë shpirtërore në këtë botë galimatiase, doemos se duhet durim, duhet mund dhe dije, për të lënë gjumë të pashlyeshme, në një kohë, kur  tradhtari i deridjeshëm sot quhet hero, kur enveristi fanatik, antienverist i flakët, kur ateisti shpirtcung, futet në radhën e parë në xhami, apo në kishë, kur moralshthururi i damkosur predikon moral e kështu me radhe.

Të jesh në ballë të këtyre yshtjeve e ndërhyrjeve  të poshtra e të liga, është detyrë, kombëtare dhe njërëzore, andaj  Zeqir Duraku ka zgjedhur, jo heshtjen sikur bëjnë shumë krijues mediokër, por mbrojtjen sokratiane, mbrojtjen  e dinjitetshme, ashtu sikur kanë bërë shumë krijues, trima dhe te talentuar...

Zeqir Duraku:    Ironi

Nuk më çuditë aspak  h i p o k r i z i j a  JOTE, Ylldije, Totaleshe e Lapangjoze

ndaj, edhe përpëlitjet tuaja, sikundër të atyre lopëve angleze që, me siguri, ngase,

të ngratat kafshë, janë vetëm  -LOPË, -edhe të MISHTARËT, s'ngurrojnë që të  bëjnë

"qëndresë"!?!  . . .

Prandaj, ori Shutulla-totaleshe, TI saktësisht (por, jo vetëm TI), je

ajo që s'po e pranon dhe duron  T'VËRTETËN sepse, për sëcilin që i di sadopak "gjërat"

shqiptare dhe, edhe t'i lexon broçkat dhe proçkat tua, këtu në internet; nëse ka sadopak

mend të shëndosha në kokë dhe aftësi kuptuese, nuk e ka aspak të vështirë ta shohë dhe

kuptoj, se, TI, Ylldije Sulka, përpos që je tipike -qysh edhe të cilësova këtu më lartë, je

patjetër edhe shumë halldupe dhe harbute, mbase . . .duhesh ta kesh edhe prejardhjen

NGA ANDEJZA, ndër të tjera; apo, mos është e vërteta, ndryshe, YLLDIJE (?!) Pra, TI,

Ylldije, po më bindë, përherë e më shumë, ndonëse, pa dashje, se, vërtetë, je, jo vetëm

sojsëze; sepse, përherë e më bindshëm po m'imponohesh, edhe si NËNSOJSËZE sepse, në çdo fjalë tëndën, për njerëzit, sadopak të vëmendshëm, TI -jo vetëm që tingëllon, së pari, shumë Përverze dhe Malatake dhe me nuanca Guhakëje sa, po m'shkakton, ndër të tjera, edhe nevralgji dhe gërditje!?! Pikërisht, ngase, TY, ndoshta, në mënyrë të veçantë –po t'shpon dhe vret E VËRTETA; po kërkon që "LOPA" të quhet, sipas dëshirës tënde, "ENGJËLL" e, kështu, ngjashëm; sepse, përpos atyre që i thash deri tash, TI nuk je e vetëdishme as përafërsisht se çfarë LLURBE e SHTINJAKE, je; ndaj edhe dërdëllit dhe llapallapë –sikundër t'ishe, veç tjerash, edhe PATË-RRAKAT!?!   ...Po, çfarë "FISNIKE" mund të na jesh TI dhe të tjerët dhe të tjerat që të përngjajnë, qyshdo qoftë TY, kur -folni dhe bëni -vetëm çka mundëni dhe vetëm çka guxoni, ori shkërbe, bash; por, pa zinxhirë apo kërpesh në vendin ku duhesh t'i kesh!?! ...Njeriu, me bishë dhe me bisha Ylldije, duhet të komunikoj, jo ndryshe, po, ashtu sikurse e ka paracaktu NATYRA, ori  FYLE-FYL-KARAFIL  -sipas kuptimit figurativ, veçse, edhe më shumë  dhe edhe më keq sesa kështu . . . 

por, që nuk  është vendi që të ta them atë çka po këron TI, troç, këtu !?! ...Shqiptarët "jashte Shqiperise reale apo etnike" , dashurinë për

 ENVERIN e kanë: MËSIM, DHURATË DHE EDHE IMPONIM (më plotë logjikë dhe me plotë të drejtë), në radhe të parë dhe më së shumti nga shqiptarët e "Shqiperise reale apo etnike", ori, jo vetëm, XHAGAJDURE, por edhe  PUFTE-PUFTE, tejmase e ZBARËT dhe tmerrësisht –SKURIQE sa që, mbase, edhe e pakundshoqe !?!  Por, unë, po denjoj, prapëseprapë që pa përtuar, të ta përmend TY (dhe, jo vetëm TY), edhe këtu, se, n'dash -edhe pëlcit, apo, ndash, bjer edhe nën nivelin e SHTAZËS; sepse, sikur ENVER HOXHËN, në tërë rruzullin tokësor, nuk ka popull që e ka dashur dhe adhuruar -KRYETARIN e vet, sa dhe qysh e ka  dashur dhe ADHURUAR –populli shqiptar (gjithënjë -derisa pat qenë NORMAL) -ENVER HOXHËN, shqiptarin më MADHORIN e më të denjin e të  gjitha kohëve, deri më sot; ndërkaq që, TI, por -jo vetëm TI, s'do bëjsh keq që ...ta vrajsh edhe VETEN për këtë T'VËRTETË (që, aq KEQ po të vret dhe po iu vret) e, që, s'do mund ta fshijë KURRË askush, dhe -madje, as kohët, ori -pinjollja, jo vetëm   -A h m e t Zogolloviçit -që, në zbërthyerje, vetëm edhe të pakmëtutjeshme, do t'dalësh SHkinë Shumadije!?!

ENVER HOXHË-SHQIPOJA (I PARI DHE MË SË SHUMTI) e ka bërë SHQIPËRINË E SOTIT, e ka ngritur; e ka mbrojtur dhe e pat NDRITUR; dhe, ky FAKT qëndron dhe është edhe i shkruar,  madje, edhe në qiell dhe edhe në tokë dhe i pranuar nga të gjithë, përveçse nga shqipfolësit dhe shqipfolëset antishqiptar që i erdhën në sipërfaqe Shqipërisë, nga birat, birucat, birckat dhe birzckat -dhe, i mbinë si këpurdhat pas shiut, vetëm që prej pas vitit 1990 kur Shqipëria mbet pa ZOT. . .dhe, u katandis... deri edhe kështu qysh është SOT, ndoshta -edhe nën nivelin e FERRIT t'vërtetë !?!

Me rrrrrrespekt, Zeqir Duraku