Duke folur pėr pėrgatitjet qė po bėhen pėr varrimin e patrikut Pavle, Peshkopi Irinej i Baēkės ka njoftuar se nė mesin e delegacioneve qė do tė marrin pjesė nė kėtė varrim do tė jetė edhe patriku i kishės ortodokse greke nė Shqipėri Anastasije Janullatos, i cili gjatė tėrė kohės sė qeverisjes nė Shqipėri nga Sali Berisha ka shpėrbėrė, pa asnjė pengesė kishėn autoqefale shqiptare tė themeluar nga Fan Noli, ndėrsa ka greqizuar fetarisht po thuajse tė gjithė besimtarėt e krishterė ortodoks tė Shqipėrisė. Andaj nuk ėshtė pėr t’u habitur pse ky antishqiptar i pėrbetuar merr pjesė zyrtarisht nė emėr tė ortodoksėve tė Shqipėrisė nė varrimin e patriarkut satana, Palve, qė kishte bekuar tė gjithė kriminelėt e tė gjitha regjimeve serbe, qė kishin vrarė e masakruar shqiptarė, kroatė e boshnjakė.

Patriarku i Serbisė, Palve, ka vdekur qysh moti, por ditė mė parė ėshtė konstatuar se ai hoqi edhe grahmėn e fundit tė qenies sė tij mėkatare. Ata, qė kanė lexuar me kujdes veprat e dy shkrimtarėve mė tė mėdhenj botėrorė, Tolstoj dhe Dostojevski, mund tė kenė hetuar qėndrimin tejet realist tė kėtyre dy shkrimtarėve nė raport me kishėn ortodokse nė pėrgjithėsi, e nė veēanti me Kishėn Ortodokse tė Rusisė. Dosojevski, duke analizuar hipokrizinė, hajdutėrinė dhe amoralitetin e patriarkėve rusė, kishte konstatuar se sa mė mėkatar dhe i pamoral tė jetė njė patriark, aq mė ia avancuar do tė bėhet nė hierarkinė e kishės, duke i mbuluar tė gjitha turpet, marrėzitė dhe hipokrizitė. Shumė vjet pas kėtyre konstatimeve tė Dostojevskit, i cili ishte fetar i devotshėm i krishterimit lindor, dhe dyshimit tė hapur nė kėtė fe qė shfaqi Leon Nikolajeviq Tolstoi, duke pranuar krejt haptas islamin, kah fundi i jetės, mund tė konstatojmė pa menduar se po bėjmė ndonjė mėkat se patriarku serb, Palve, ashtu sikur edhe pjesa dėrrmuese e grigjės sė kėtyre patriarkėve , nė veprimtarinė e tyre fetare kanė qenė fanatikė tė papėrmirėsueshėm dhe urrejtės tė pandreqshėm tė tė gjithė besimtarėve tė tjerė jo pravosllavė, qofshin ata tė krishterė katolikė, protestantė apo islamė dhe hebrenj.
Urrejtja qė ka shfaqur haptas kundėr shqiptarėve kryepari i fesė nė Serbi Pavle, ka qenė jo vetėm njė urrejtje e panjerėzishme, por edhe njė pėrpjekje e pandėrprerė pėr tė yshtur dhe pėr tė frymėzuar pushtetarėt serbė, sidomos kundėr shqiptarėve me fe islame. Nė kėtė drejtim ky patriark, qysh prej vitit 1956, nė kohėn e regjimit tė Titos dhe tė Rankoviqit, ashtu edhe mė vonė nė tė gjitha regjimit kishte qenė dhe kishte mbetur frymėzuesi i tė gjitha planeve tė liga e monstruoze kundėr shqiptarėve, boshnjakėve e kroatėve. Ai vetė me dorėn e tij djallėzore kishte bekuar tė gjitha formacionet vrastare prej atyre tė vrastarit serb nė Bosnje, i quajtur kapiteni Dragan, ashtu edhe formacionet e Arkanit, tė Sheshelit, tė Mladiqit. Ai kishte bekuar vetė politikėn zyrtare tė Millosheviqit. Pavle gjatė gjithė viteve 90, ėshtė parė i prezantuar para kamerave, vetėm nė mesin e politikanėve dhe ushtarakėve serbė, gjithnjė duke bekuar krimin, gjithnjė duke bėrė thirrje pėr vrasjen masive tė myslimanėve nė Bosnje, tė shqiptarėve dhe dėbimin e pėrgjithshėm tė tyre nga Kosova. Madje pėr dallim nga patriarkėt e tjerė, tė cilėt nė periudha tė ndryshme kanė kamufluar qėndrimet e tyre, duke pėrdoru edhe diplomaci, Palve, ka qenė krejtėsisht transparent tė qėndrimet e tij kundėr gjithēkaje qė nuk ėshtė serbe. Ai ka marrė pjesė edhe nė ēkrishėrimin e rumunėve tė krahinės sė Timokut nė Serbi. Ai ka kundėrshtuar pavarėsinė e kishės sllavomaqedone dhe ka kundėrshtuar fuqishėm krijimin e kishės autoqefale malazeze. Me urdhrin e tij janė zhdukur tė gjitha xhamitė, sinagogat dhe kishat katolike nė Serbi. Tė pėrkujtojmė me kėtė rast se deri nė vitin 1912 nė Serbinė e asaj kohe ka pasur mė shumė se 3400 xhami, mesxhide e institucione fetare islame, tė cilat u shkatėrruan nė tėrėsi, pėr tė lėnė vetėm dy xhami, njė nė Beograd dhe njė nė Nish, tė cilave nė vitin 2004 iu dha sėrish zjarri.
Po ja qė erdhi dita dhe hoqi frymė edhe ky prift me pamje njeriu e me bindje e zemėr satanai. Dhe Serbia, me rastin e vdekjes sė tij shpalli hiq mė pak se tri ditė zie pėr njeriun, qė aq shumė kishte bėrė pėr Serbinė dhe armiqėsinė e saj me tė gjitha kombet e Ballkanit por edhe me shumicėn e vendeve tė botės.
Nuk besojmė se me heqjen shpirt tė kėtij kryepari tė fesė ortodokse serbe do tė ketė ndonjė ndėrrim nė drejtim tė humanizimit tė vlerave tė tolerancės fetare nė Serbi. Jo, sepse Kisha serbe, e cila edhe ėshtė themeluar si kishė svetisaviste, nė esencė tė besimit nuk e ka fenė burimore tė krishterė, por urrejtjen, armiqėsinė, intolerancėn dhe hipokrizinė fetare. Kjo ėshtė dėshmuar gjatė gjithė kohės sė ekzistencės sė kėsaj kishte qysh nga mesjeta e deri nė ditėt tona.
Kryepari serb, tashmė i vdekur, Pavle ka qenė burim frymėzimi pėr tė keq edhe pėr kryeparin e fesė ortodokse greke, nė Shqipėri, Janullatos, i cili nė luftėn e tij “tė shenjėt” kundėr tė krishterėve ortodoksė shqiptarė ka ndjekur po atė metodė tė Pavles e tė pasuesve tė tij. Duke shfrytėzuar Qeverinė gjithnjė pro greke tė Sali Berishės, greku Janullatos, gjatė kėtyre 20 viteve tė mbretėrimit tė tij fetar nė Shqipėri, ka arritur ta shpėrbėjė nė tėrėsi Kishėn Autoqefale Shqiptare. Janullatos, njė satana grek me petkun e fesė, ka shpėrfytyruar tėrė trashėgiminė autentike tė krishtere shqiptare, e cila ėshtė po aq, e mbase edhe mė e vjetėr se trashėgimia fetare greke. Ai ka arritur, jo vetėm i papenguar, por edhe i pėrkrahur fuqishėm nga tė gjithė politikanėt e Tiranės, ta ndėrrojė nė tėrėsi fizionominė autentike tė krishterimit autentik shqiptar, duke ngritur stilin grek tė kishave, duke i shėrbyer shovinizmit grek kundėr Shqipėrisė dhe duke abuzuar madje edhe me eshtrat e fėmijėve e tė grave nė disa vise tė Shqipėrisė, nė pėrpjekje pėr tė gjetur kockat e kriminelėve grekė, qė kanė kokat e tyre nė luftė kundėr shqiptarėve, nė pėrpjekje pėr t’i asimiluar ata fetarisht e kombėtarisht.
Andaj nuk na habit fare vajtja e Janullatosit pėr tė marrė pjesė nė ceremoninė e varrimit tė Palves nė Beograd. Do tė habiteshim pėr tė mirė nėse Ilir Meta, Sali Berisha, Bamir Topi e ndonjė tjetėr tė mos dėrgonin, nė mos i paēin dėrguar, telegrame ngushėllimi Kishės svetisaviste serbe, pėr humbjen e “njeriut” tė tyre tė ēmuar. Do tė ishte tepėr fyes ndonjė telegram i tillė drejtuar Kishės serbe pėr tė gjitha viktimat shqiptare tė luftės nė Kosovė, pėr myslimanėt e kroatė dhe pėr tė gjithė ata njerėz qė u viktimizuan gjatė luftėrave qė zhvilloi Serbia kundėr tė gjithė joserbėve.



RKL: Pavarėsinė e Kosovės nuk e solli vullneti deklarativ politik, por lufta e armatosur ēlirimtare dhe ndihma e NATO-s


Duke komentuar deklaratat e kryetarit tė Rusisė, Dimitrij Medvedev, gjatė vizitės nė Serbi, lidhur me tė ardhmen e vendit tonė dhe pėrkrahjen qė i ka dhėnė Kremlini zyrtar Beogradit, nė politikėn e njohur kundėr pavarėsisė sė Kosovės, kryetari Sejdiu, ka thėnė se Kosova ėshtė pavarėsuar nė bazė tė vullnetit politik tė popullit tė saj. Kosova ėshtė e pavarur mbi bazė tė argumenteve tė fuqishme, nė radhė tė parė tė vullnetit politik tė popullit tė saj, tė zhvillimeve tė mėhershme dhe tė cilėsisė qė ka pasur nė kuadėr tė njė shteti qė ėshtė shkatėrruar, qė ka qenė njėsi pėrbėrėse e atij shteti dhe nė kuadėr tė gjithė proceseve tė tjera qė kanė ndodhur, ka saktėsuar mes tjerash, kryetari Sejdiu, nė pėrgjigje kryetarit tė Rusisė, Medvedev lidhur me qėndrimin e Moskės zyrtare pro Serbisė dhe kundėr pavarėsisė sė Kosovės.

Kryetari Sejdiu nuk pėrmendi faktin kryesor qė solli deri te pavarėsia e Kosovės dhe qė ishte pikėrisht lufta e Ushtrisė Ēlirimtare tė Kosovės dhe pėrkrahja qė i dha kėsaj lufte me bombardime nga ajri, Aleanca ushtarake Veriatlantike si dhe gjaku qė u derdh rrėke pėr ēlirim, liri dhe pavarėsi.
Pėrse kryetari Sejdiu nuk e tha apo anashkaloi pėr ta thėnė tė vėrtetėn historike tė procesit tė pavarėsisė?
Nuk ėshtė kjo hera e parė qė kryetari Sejdiu, por edhe krerėt e tjerė tė institucioneve tė Kosovės, nė biseda dhe paraqitje publike para autoriteteve ndėrkombėtare, anashkalojnė procesin kryesor historik, qė ēoi deri te liria dhe pavarėsia e vendit. Ky eufemizėm “diplomatik”, nė radhė tė parė mbase ka tė bėjė me praktikėn e njohur pacifiste, por nė kėtė segment hetohen edhe pėrpjekjet tejet hileqare, tė zbehjes sė kthesės historike, qė ka bėrė lufta e UĒK-sė, tė cilėn Moska dhe Beogradi e trajtojnė si luftė tė njė organizate luftarake terroriste, qė e paska pėrkrahur Amerika dhe NATO-ja. Duke lėnė anash meritat e luftės ēlirimtare tė popullit tė Kosovės, me apo pa dashje bihet nė tė njėjtat pozita tė Beogradit, tė Moskės dhe EULEX-it, pėr qėndrimin e tyre tė njohur botėrisht kundėr UĒK-sė, por edhe kundėr popullit liridashės shqiptar.
Njė pozicion i tillė, i shprehur nga kryetari i Kosovės, mbase bėhet me qėllime tė fshehta, mbase ėshtė pjesė e ndonjė plani tjetėr, tė ndonjė Ahtisari nė hije, tė projektuar kundėr identitetit dhe historisė sė rezistencės aktive shqiptare nė Kosovė, duke vėnė nė pah dhe nė epėrsi, sikur thotė kryetari Sejdiu argumentet e fuqishme, nė radhė tė parė tė vullnetit politik tė popullit tė Kosovės, tė zhvillimeve tė mėhershme dhe tė cilėsisė, qė ka pasur Kosova nė kuadėr tė njė shteti qė ėshtė shkatėrruar, qė ka qenė njėsi pėrbėrėse e atij shteti dhe nė kuadėr tė gjithė proceseve tė tjera qė kanė ndodhur...
Ky interpretim dhe kėto argumente, lėnė anash procesin kryesor dhe historik tė pavarėsisė, jo si qėndrim rasti dhe si taktikė diplomatike, por si qėndrim tė fortė pacifist, duke ia atribuuar pavarėsinė proceseve paqėsore dhe realitetit juridik tė Kosovės si ish-njėsi autonome nė kuadėr tė Serbisė dhe tė Jugosllavisė, duke u mbėshtetur nė Kushtetutėn e vitit 1974. Sa pėr “vullnetin politik”, kryetari Sejdiu e di fare mirė se ai vullnet u shpėrfill sa e sa herė nga regjimet okupatore dhe mercenarėt shqiptarė, qė ishin vėnė nė shėrbim tė atyre regjimeve, krejt deri nė qershor tė vitit 1999, kur vullnetin e popullit e bėri realitet dhe e vendosi forca, lufta e pėrkushtuar ēlirimtare, gjaku i derdhur pėr liri dhe ndihma e forcave pėrparimtare botėrore qė i dha luftės dhe popullit tonė.

Interpretimet e tilla antihistorike tė sė kaluarės nuk do tė kishin aq peshė, po tė ishin thjesht analiza tė ndonjė analisti, apo tė ndonjė zyrtari tė rangut tė ulėt, por kur kėto prononcime dalin nga goja e kryetarit tė vendit, atėherė ēėshtja ėshtė shumė mė e thellė dhe gjithsesi edhe me pasoja tė mundshme. Askush nė Kosovė, madje as kryetari, nuk ka tė drejtė ta shtrembėrojė historinė dhe nė mėnyrė qoftė edhe tė tėrthortė tė anashkalojė gjakun e derdhur pėr liri, duke i dhėnė pėrparėsi bazave juridike tė ish kushtetutave, tė ish Jugosllavisė, tė cilat asnjėherė nuk e pėrfillėn vullnetin politik tė shumicės shqiptare pėr liri, barazi dhe vetėvendosje, pėrkundrazi e shtypėn sa e sa herė atė vullnet me tanke, ushtri e polici deri edhe nė pėrpjekje pėr ta shfarosur nė tėrėsi, sikur ndodhi me praktikėn e spastrimit etnik, qė ndėrmori makineria serbe e krimit kundėr shqiptarėve, gjatė kohės sė luftės nė Kosovė, nė vitet 1998-1999.
Mbi kėtė bazė historike, mbi kėtė pozicion duhet tė ndėrtohen tė gjitha deklaratat e kreut tė Kosovės. Anashkalimi i kėtij pozicioni, nuk e degradon dot historinė e vėrtetė tė luftės sė UĒK-sė, sepse ajo ėshtė shkruar me gjak dhe sakrifica, por i thellon pėrēarjet, nxit ekstremet dhe degjeneron situatėn, edhe ashtu jo tė favorshme tė Kosovės dhe tė shqiptarėve nė pėrgjithėsi.



RKL: Qeveria e Kosovės nuk ka kompetenca pėr t’ i mbrojtur qytetarėt e vet, aq mė pak luftėtarėt e ēlirimtarėt e vendit


Deklarata shqetėsuese dhe e indinjuar e Qeverisė sė Kosovės lidhur me shpalljen fajtor dhe dėnimin e tre luftėtarėve tė lirisė: Rrustem Mustafa, Latif Gashi dhe Nazif Mehmeti, eprorė tė njohur tė luftės sonė ēlirimtare dhe fitimtare, edhe njėherė nxori nė sipėrfaqe, mungesėn e autoritetit dhe tė fuqisė ekzekutive tė institucioneve tona, tė cilat nuk mund tė ushtrojnė kurrfarė ndikimi, madje as ndikim institucional te organet e “drejtėsisė”( tė cilat janė nėn protektoratin e EULEX-it,) me qėllim qė ato organe, tė mbėshteten nė fakte e argumente dhe jo nė deponimet e zyrtarėve tė njė regjimi fashist dhe kriminal, regjimin e tė cilit e kishte satanizuar bota demokratike e pėrparimtare dhe e kishte ndėshkuar me bombardime nga ajri NATO-ja, nė mars, prill, maj e qershor tė vitit 1999.

Nuk ėshtė e largėt koha kur kryeministri, Hashim Thaēi me tė drejtė kishte shkarkuar drejtorin e doganave tė Kosovės, i cili kishte lejuar tė hynin nė vend disa kamionė tė huaj, tė ngarkuar me dhjetėra tonė lėndė helmi, dhe vetėm njė javė mė vonė organet vendimmarrėse tė EULEX-it kthyen nė punė drejtorin Huruglica, i cili edhe sot e kėsaj dite ushtron po tė njėjtėn detyrė. Dhe ky drejtor, shqiptar, nuk shprehu tė paktėn njė akt moral, me tė cilin do ta pėrfillte vendimin e Qeverisė sė vet, por veproi duke iu bindur EULEX-it, pėr arsye qė vetėkuptohen. Nuk ėshtė i panjohur as edhe fakti se EULEX-i, me pėlqimin e Beogradit i poston nė vendet kyēe gjyqtarėt, prokurorėt, kryepolicėt, madje edhe disa nga zyrtarėt e Qeverisė sė Kosovės, tė cilėt duke i kryer shėrbime protektorėve ndėrkombėtarė, u kryejnė shėrbime edhe atyre, tė cilėve u kanė shėrbyer me besnikėri pėr shumė e shumė vjet.
Qytetarėve liridashės tė Kosovė natyrisht se u vjen keq, qė Qeveria e vendit nuk ka kurrfarė kompetencash, sa i pėrket mbrojtjes sė vlerave tė luftės sė UĒK-sė dhe nė kėtė drejtim janė tė rrezikuar edhe disa nga vetė krerėt e institucioneve, sepse Serbia dhe EULEX-i tashmė kanė fituar oreks dhe nuk do tė ndalen me kaq. Ata i kanė hapur dosjet e kohės sė Milosheviqit, dosje, nė tė cilat, tė gjithė ēlirimtarėt e Kosovės konsiderohen “terroristė” dhe janė paditur pėr krime lufte.
Nė emėr tė shtrirjes sė “sundimit tė ligjit” misionarėt proserbė tė Evropės do tė godasin tė gjitha shtyllat morale e kombėtare tė Kosovės, me qėllim qė, nė vendin tonė tė krijohet njė identitet i ri i njerėzve, tė liruar nga ndjenjat e pėrkatėsisė dhe tė historisė sė tyre, e cila jo rastėsisht afishohet nėpėr enciklopeditė e fqinjėve sllavė si histori e njerėzve tė egėr. Dhe Evropa e “qytetėruar” ka ardhur kėtu, e paftuar pėr tė na “zbutur”, meqė Serbia nuk arriti tė na “zbusė” apo tė na asimilojė.
Evropa do tė bėjė pėrpjekje tė na ndėrrojė identitetin, me qėllim qė serbėt tė mos kenė frikė nga nacionalizmi dhe irredentizmi shqiptar dhe me qėllim qė shqiptarėt tė ndėshkohen si komb, nė pėrgjithėsi, pėr shkak tė qėndrimit tė tyre shumė proamerikan dhe pėr shkak tė besimit tė tyre fetar.
Qėllimi i angazhimeve tė misionit EULEX, nė Kosovė tashmė po qartėsohet. Lidhja miqėsore e kėtyre qarqeve me Beogradin nuk ėshtė mė lidhje e fshehtė, por ėshtė njė lidhje e fortė, me protokolle nė tė gjitha segmentet e sigurisė, “drejtėsisė”, kufirit, doganave dhe territoreve tė kishave e manastireve serbe, ėshtė njė lidhje legale dhe e orientuar krejtėsisht kundėr perspektivės sė Kosovės dhe popullit shqiptar. Kjo qė themi, nuk ėshtė vetėm njė zbrazje e revoltės momentale, apo fillimi zbrazjes sė zemėrimit tė grumbulluar 10 vjeēar kundėr protektorateve moderne tė Evropės e botės, por ėshtė njė realitet qė po ndodh pėrditė para syve tanė, nėpėr gjykata, nė Mitrovicėn e Veriut, nė enklavat serbe.
Duhet pėrmendur edhe njė fakt tė pamohueshėm me kėtė rast se qysh prej vendosjes sė EULEX-it nė Kosovė, ka stagnuar edhe procesi i njohjes sė pavarėsisė nga shtetet e botės, meqė ėshtė krijuar bindja se EULEX-i po punon nė drejtim tė rifillimit tė procesit tė bisedimeve mes Prishtinės dhe Beogradit, lidhur me pėrcaktimin e statusit tė vendit tonė.
Dihet tashmė botėrisht se ky mision ėshtė indiferent dhe i pa pėrcaktuar ndaj pavarėsisė sė Kosovės dhe mu pėr kėtė edhe po vepron, nė mėnyrė qė kjo pavarėsi tė degradohet sa mė shumė, me qėllim qė nė dhjetor tė kėtij viti, kur do tė fillojė shqyrtimi i legjitimitetit tė shpalljes sė pavarėsisė nė Gjykatėn Ndėrkombėtare tė Drejtėsisė, Kosova tė mos ketė mė kurrfarė mbėshtetje.
Shtrirja e EULEX-it nė veri tė Kosovės nuk ėshtė bėrė me qėllim qė kjo pjesė e humbur e vendit tė rikthehet nėn administrimin e Kosovės, por me qėllim qė ajo tė forcohet dhe tė legjitimohet nėn administrimin e Qeverisė sė Beogradit. Jo rastėsisht misioni evropian ka ndaluar, sa e sa herė deri tani, ndėrtimin e pesė shtėpive tė shqiptarėve nė veri tė vendit, duke arsyetuar me faktin se kthimi i shqiptarėve nė trojet e tyre po zemėruaka serbėt vendorė, tė cilėt po mund ta rrezikuakan sigurinė e vendit.
Veprime e tilla tė EULEX-it nuk kanė gjetur mbėshtetjen e Qeverisė sė Kosovės, edhe pse Qeveria jo vetėm njėherė ka treguar oportunizėm dhe luhatshmėri lidhur me disa veprime tė tilla. Megjithatė, forcat liridashėse nė Kosovė tashmė po e kuptojnė mirėfilli qėndrimin antishqiptar tė EULEX-it, i cili po e udhėheq kėtė mision nė drejtim tė shpėrbėrjes sė shtetėsisė sė vendit tonė.



Ahmet Qeriqi: Shumica e shteteve tė Evropės i urrejnė shqiptarėt po aq sa edhe Serbia

E kahmotshme ėshtė urrejtja antishqiptare e shumė qarqeve evropiane dhe kjo urrejtje, nė radhė tė parė ka tė bėjė pėr shkak tė pranimit tė islamit nga shqiptarėt. Nga burimet historike mėsojmė se jo vetėm shqiptarėt nė Ballkan kishin pranuar islamin, gjatė kohės sė sundimit tė Perandorisė Osmane, por fenė e re, tė cilėn e pėrfaqėsonte Perandoria e kishin pranuar nė mėnyrė masive edhe serbėt, magjarėt, bullgarėt, e popujt tė tjerė, tė cilėt sapo u liruan nga Turqia u rikonveretuan, shkatėrruan xhamitė, mesxhidetė, si dhe tė gjitha elementet e kulturės fizike islame, ndėrsa morėn qėndrim armiqėsor, jo vetėm kundėr Turqisė, por kundėr tė gjithė popujve, qė nuk hoqėn dorė nga islami.

Burimet historike flasin pėr mijėra xhami tė shkatėrruara nė Hungari, nė Panoni dhe pėr 3400 xhami, mesxhide dhe faltore islame nė Serbi prej vitit 1878 deri nė vitin 1912. Qindra xhami u shkatėrruan edhe nė Bullgari, nė Hungari, nė Rumani, nė Moldavi, nė Greqi, nė shumicėn e shteteve tė Ballkanit dhe tė Evropės. Kjo fushatė e egėr antisemite nuk ėshtė ndėrprerė asnjėherė. Ajo nė forma dhe metoda perfide ėshtė aktuale edhe sot, nė Kosovė, nė Shqipėri dhe nė Bosnje e Hercegovinė, nė tri kėto shtete, tė cilat me shumicė e tyre fetare identifikohen si myslimanė, edhe pse besimi islam nė kėto shtete ėshtė mjaft i pėrciptė dhe larg nga islami i vėrtetė, burimor i kėsaj feje monoteiste.
Ne ende nuk kemi studime tė dokumentuara, qė nxjerrin nė dritė faktet lidhur me pranimin e islamit, por qėndron e vėrteta se shqiptarėt nuk hoqėn dorė nga kjo fe, as gjatė fushatės sė pėrgjakshėm, qė u ndėrmor kundėr shqiptarėve nė pėrgjithėsi e veēmas kundėr atyre me besim islam, sidomos me fillimin e Luftėrave Ballkanike, e mė pastaj edhe gjatė Luftės sė Parė Botėrore, kur shqiptarėt, turqit, hebrenjtė u shfarosėn nė masė, u dėbuan dhunshėm nga trojet e tyre dhe mbi ta u ushtrua njė terror dhe gjenocid sistematik. Pėrkujtojmė me kėtė rast vetėm dėshmitė rrėqethėse qė kanė sjellė lidhur me kėto krime tė shėmtuara: Leon Trocki, Leo Frojdlih, Dimitrije Tucoviq, Kosta Novakoviq dhe disa intelektualė tė krishterė, sllavė e gjermanė, tė cilėt kanė lėnė dėshmi historike mbi dhunė dhe brutalitetin e paparė, qė ėshtė ushtruar kundėr shqiptarėve nė pėrgjithėsi e nė veēanti kundėr shqiptarėve nė rrethet e Toplicės, nė Kosovė dhe nė jug tė Shqipėrisė.

Evropa e krishterė kishte pėrkrahur pa rezervė serbėt, bullgarėt, grekėt dhe tė gjitha ushtritė, qė shfarosnin shqiptarė, turq, boshnjakė e hebrejė. Evropa asnjėherė nuk e ngriti zėrin kundėr kėsaj fushate, me faktin se Vatikani dhe shtete e krishtera tė Evropės, kėtė luftė kundėr shqiptarėve islamė e trajtonin si vazhdim tė kryqėzatave tė krishtera kundėr humbjeve tė turpshme, qė kishin pėsuar nė shekujt XI dhe XII nė pėrpjekje pėr tė pushtuar shtetet islame tė Lindjes dhe Palestinėn.
Poeti i madh shqiptar, prifti dhe kleriku nė zė, Gjergj Fishta, pastaj Ndre Mjeda, ligj Gurakuqi, Pandeli Sotiri, Papa Kristo Nevogani dhe disa shqiptarė tė krishterė kishin dėnuar me forcė kėtė dhunė qė ushtronte Evropa, e cila jo vetėm mbyllte sytė nė fushatėn kundėr shqiptarėve, por nė Londėr, Bukuresht, nė Versajė e gjetkė kishte marrė vendime pėr shkatėrrimin e territoreve shqiptare dhe aneksimin e tyre nga Greqia, Bullgaria, Serbia e Mali i Zi.
Lufta pėr shkatėrrimin e entitetit shqiptar nga politka masone e Evropės nuk ka pushuar asnjėherė, as gjatė Luftės sė Dytė Botėrore, as gjatė periudhės sė Luftės sė Ftohtė, as tani. Kjo luftė, nė kanalet diplomatike evropiane po zhvillohet edhe sot kundėr Shqipėrisė, kundėr Kosovės dhe kundėr pjesės myslimane tė Bosnjės e Hercegovinės.

Tė gjithė ata qė nuk duan ta pranojnė kėtė realitet tė zi, kėto dhe mijėra fakte tė tjera si kėto, ose janė tė verbėr, ose janė vėnė nė shėrbim tė politikave tė tilla, tė cilėt kreu mason politik i Evropės i mbėshtet dhe iu jep favore e pushtet, me qėllim qė, pėrmes tyre tė realizojė synimet pėr shpėrfytyrimin e identitetit tė kombeve tė Ballkanit, tė cilat nuk po heqin dorė nga islami. Jo rastėsisht shqiptarėt dhe boshnjakėt u anashkaluan nė procesin e liberalizimit tė vizave, ndėrsa Shqipėria u kushtėzua tė miratojė ligjin mbi mbrojtjen e homoseksualėve. Ky presion rreth vizave nga kreu mason i Evropės u bė me qėllim pėr ta pėrdhosur identitetin kombėtar dhe fetar tė shqiptarėve, madje edhe tė shqiptarėve tė krishterė.

Nė kohėn e luftės ēlirimtare nė Kosovė, gjatė viteve 1998-1999, shtetet e Evropės dėnonin verbalist dhunėn fashiste tė Milosheviqit, por nuk pranonin nė asnjė mėnyrė intervenimin e NATO-s kundėr regjimit fashist tė Milosheviqit. Ishin shtetet e Evropės ato, tė cilat shtynė pėr njė kohė tė gjatė vendimin pėr bombardim, por edhe kur u detyruan ta nėnshkruajnė atė vendim, ato asnjėherė nuk goditėn forcat serbe nė terren, por tė gjitha bombat i zbraznin nė vendet e caktuara, nė Kosovė, nė Shqipėri dhe nė Adriatik, ndėrsa jo vetėm njėherė goditen pozicionet e UĒK-sė dhe popullatėn civile shqiptare, e cila ishte nė rrugė drejt kalvarit dhe shfarosjes, por tė mos ishte qėndrimi i prerė i Amerikės dhe i Britanisė sė Madhe, tė cilat, sė bashku me UĒK-nė, e zhvilluan dhe e pėrfunduan luftėn nė Kosovė. Edhe sot, 10 vjet pas luftės, qarqet antishqiptare evropiane po bėjnė pėrpjekje pėr t i “larė mėkatet” ndaj Serbisė sė Milosheviqit, pėr shkak tė pjesėmarrjes sė tyre nė NATO. Edhe sot kreu i BE-sė po bėn pėrpjekje ta rikthejė sundimin serb nė Kosovė, duke realizuar nė pėrpikėri planin gjashtė pikėsh tė Ban Ki Munit, duke nėnshkruar protokolle bashkėpunim me Serbinė pa e pyetur fare kreun e vendit tonė.

Kėto dhe qindra fakte tė tjera i dinė tė gjithė politikanėt tanė, edhe intelektualėt, por heshtėn kėto mizori me qėllim pėr tė mos e egėrsuar Evropėn, nga frika se mos po lejohet rikthimi i Serbisė nė vendin tonė. Sa pėr shtetet e Evropės, pėrveē Anglisė dhe Austrisė, Kosova, nė njė afat tė shpejtė kohor do tė detyrohej tė kthehej dhunshėm nėn administratėn e Serbisė, madje me ndihmėn e EULEX-it e tė UNMIK-ut, pavarėsisht se shumica e shteteve tė Evropės, tė detyruara nga politika globale anglo-amerikane e kanė njohur verbalisht pavarėsinė e cunguar tė Kosovės, ndėrsa policėt e EULEX-it, po tė intervenonte Serbia sėrish nė Kosovė, do tė vepronin njėjtė sikur kanė vepruar me myslimanėt nė Srebernicė, nė vitin 1995, ku i kishin marrė nė mbrojtje mijėra gra e fėmijė boshnjakė dhe mė vonė i kishin lejuar serbėt qė tė kryenin mbi ta krimet mė tė shėmtuara dhe mė antinjerėzore, qė janė bėrė ndonjėherė pas Luftės sė Dytė botėrore, nė Evropė.

Mirėpo pavarėsisht urrejtjes antishqiptare dhe anti islame tė shumė qarqeve evropiane, shqiptarėt dhe boshnjakėt e Ballkanit e kanė pėrkrahjen e Shteteve tė Bashkuara tė Amerikės dhe tė forcave tė pakta pėrparimtare e demokratike tė disa qeverive tė Evropės sė sotme.
Edhe “dashuria” e shumė politikanėve tanė pėr BE-nė pėrgjithėsisht ėshtė dashuri e zorit dhe jo e sinqertė. I dinė ata tė gjitha kėto fakte, por kanė pranuar tė bashkėpunojnė me BE-nė, me qėllim pėr tė vjelė favoret qė sjellė qeverisja nėn protektorat dhe me qėllim tė “vetėqeverisjes” nėn sundimin e tė huajve, ashtu sikur janė mėsuar nga paraardhėsit e tyre. Evropa ka qenė dhe po mbetet njerkė djallėzore pėr shqiptarėt, e tillė sikur e kishte pėrshkruar Gjergj Fishta ynė i madh, pastaj Ibrahim Dalliu e shumė intelektualė tė tjerė nė tė kaluarėn.
Rruga pėr nė BE e shqiptarėve ėshtė e mbuluar me thera e driza dhe me shumė pengesa tė tjera. Dhe pėrderisa ėshtė kėshtu, ēka dreqin na duhet tėrė ajo propagandė hipokrite pėr integrimin nė Evropė, pėr Evropėn si parajsė, si qėllim final, edhe pse e dimė mirėfilli se cila ėshtė Evropa dhe kontradiktat qė ka brenda vetės Unioni Evropian, i dimė tė gjitha sepse edhe ne, kemi qenė dhe jemi pjesė e kėtij kontinenti qė mburret pėr pėrparim, demokraci, liri tė lėvizjes, liri tė shprehjes dhe tė gjitha kėto i respekton dhe i pranon nė mėnyrė selektive, sipas interesit tė vet fetar, politik dhe shoqėror.



Prejardhja dhe pėrmbajtja politike e forcave tė djathta e tė majta nė Kosovė

E vetmja forcė e djathtė historike, autentike, nė Kosovė, gjatė dhe pas Luftės sė Dytė Botėrore, ka qenė Lėvizja nacional-Demokratike Shqiptare. Si e djathta, balliste, monarkiste, zogiste, e cila bashkėpunoi me forcat fashiste italiane e gjermane, ashtu edhe e majta komuniste nė Kosovė, e cila ishte vėnė kryesisht nė shėrbim tė Partisė Komuniste tė Jugosllavisė, po ashtu ishte komprometuar nė luftė kundėr forcave liridashėse nacionaliste shqiptare nė Kosovė dhe nė Iliridė, troje shqiptare qė mbeten nėn okupimin jugosllav, edhe me “meritėn” e kreut komunist tė Kosovės, i cili fillimisht kishte miratuar platformėn nacionalēlirimtare pėr bashkim tė Kosovės dhe tė trojeve tė tjera me Shqipėrinė, nė Kuvendin e njohur tė Bujanit ( 31 dhjetor 1943- 1 dhe 2 janar 1944), por nė gusht tė vitit 1945, po kėta komunistė, nė Kuvendin e Prizrenit, zhvlerėsuan Bujanin dhe iu bashkuan Partisė Komuniste Jugosllave duke i lėnė nėn okupim trojet shqiptare tė Kosovės tė Maqedonisė dhe tė Malit tė Zi.

Fitorja tejet e ngushtė nė zgjedhjet e 28 nėntorit nė Shqipėri e PD-sė dhe liderit “demokrat”, Sali Berisha, 35 vjet anėtar i zellshėm i Partisė sė Punės sė Shqipėrisė, tashmė i konvertuar dhe i rreshtuar po kėshtu zellshėm e vrullshėm nė tė “djathtėn” shqiptare, bėri qė edhe nė Kosovė tė ngrehin kokė zėrat, qė veten e konsiderojnė tė djathtė. Shumica dėrrmuese e kėtyre tė vetė deklaruar tė djathtėve, tė sotėm, kanė qenė kuadro tė lartė dhe besnikė deri nė neveritje tė Partisė Komuniste tė Jugosllavisė, qė kanė luftuar me mish e shpirt kundėr forcave nacionaliste demokratike duke i trajtuar si e djathta shqiptare, si forca reaksionare dhe duke i kualifikuar si nacionalistė, nacional-demokratė, irredentistė, separatistė, enveristė etj.

Historiku i shkurtėr i tė djathtėve dhe tė majtėve

Historiku i tė djathtėve dhe tė majtėve nė trojet shqiptare fillon qysh nga koha e Baba Dovletit. Turqit dhe shqiptarėt qė ishin vėnė nė shėrbim tė Perandorisė Osmane ishin tė djathtė, me faktin se ishin pozicionuar kundėr lėvizjeve ēlirimtare, borgjeze, kudo nė vendet ku ata sundonin.
E majta nė Shqipėri, zė fill me Ali Kelmendin, Halim Xhelon, Zai Fundon, Koēo Tashkon, Sejfullah Maleshovėn, e tė tjerė.I pari shqiptar qė pėrmendet si komunist nė kronikėn e komunistit bullgar, Georgi Dimitrov, ėshtė Ali Kelmendi. Komunistėt e parė shqiptarė filluan veprimtarinė e tyre aktive nė Francė, ku ishin vendosur si emigrantė ekonomikė ose ku kishin shkuar pėr studime, nėn ndikimin e komunistėve francezė. Ndėrmjet tyre ishte dhe Ali Kelmendi, i cili bėri ēmos qė, nėpėrmjet Partisė Komuniste Franceze, tė lidhej me Kominternin pėr ta informuar mbi gjendjen nė Shqipėri dhe nė mėnyrė tė veēantė mbi veprimtarinė e grupeve komuniste, qė porsa kishin filluar tė lėshonin filiza nė Shqipėri. Dhe ia arriti qėllimit. Nė fillim tė dhjetorit tė vitit 1936, Ali Kelmendin e njoftuan se Kominterni do tė organizonte njė mbledhje pėr tė shqyrtuar gjendjen e lėvizjes komuniste nė Shqipėri.( Artan Gambeta, Ditari i Dimitrovit “Vitet e Moskės (1934-1945)”, ).
E majta nė Shqipėri u konsolidua gjatė Luftės sė Dytė Botėrore, 1941-1945, kur forcat komuniste tė Shqipėrisė, nė krye me Enver Hoxhėn u organizuan dhe u hodhėn nė luftė kundėr forcave pushtuese fashiste, italiane e gjermane.

E djathta nė Shqipėri, zė fill qysh me shpalljen e pavarėsisė sė Shqipėrisė, edhe pse atdhetarėt shqiptarė tė asaj kohe nuk kishin pozicione tė mirėfillta politike, por identifikoheshin me ideologjinė nacionaliste mė vonė demokratike borgjeze, sidomos nė Revolucionin demokratik tė Qershorit tė vitit 1924, ku ishin bashkuar forcat mė pėrparimtare dhe demokratike tė kohės. Ishte ky i vetmi revolucion demokratik borgjez, nė krye me Fan Nolin, i njohur nė tėrė historinė e Ballkanit tė asaj kohe. Mė vonė forcat e djathta u identifikuan me regjimin monarkik e despotik tė Ahmet Zogut, ndėrkohė qė nė Shqipėri, ishte intensifikuar edhe Lėvizja komuniste e forcave tė majta.
Pas pushtimit tė Shqipėrisė nga fashistėt, Mit'hat Frashėri, mė 13 prill 1939, gjashtė ditė pas agresionit italian, hodhi nė Tiranė themelet e njė organizate nacionaliste tė rezistencės me emrin”Balli Kombėtar", me njė program prej 8 pikash, titulluar “ Nacionalizma shqipėtare”. Kėshilli inciues i Ballit Kombėtar u mbledh nė shtėpinė e Mit’hat Frashėrit, pasi ai vendosi t’i rikthehet aktivitetit politik. Nė vitin 1941, Mit;hati ishte ideologu kryesor dhe njė nga themeluesit e Partisė Nacionaliste, e njohur mė shumė me emrin Partia e Ballit Kombėtar.

Pėrderisa e majta shqiptare ka njė histori tė vėrtetė tė lėvizjes revolucionare, e djathta, nė shumė raste ka qenė nėn tutelė tė pushtuesve tė trojeve shqiptare, si gjatė kohės sė regjimit tė Zogut, pastaj gjatė Luftės sė Dytė botėrore, kur e djathta bėri koalicion me forcat fashiste italiane e gjermane.
Sundimi rreth 50 vjeēar komunist nė Shqipėri dhe nė trojet etnike shqiptare tė mbetura nėn okupimin e Jugosllavisė, me shpalljen e luftės sė klasave dhe ndjekjes sė forcave kundėrshtare, u manifestua me njė luftė pa kompromis kundėr kundėrshtarėve politikė, qė kryesisht trajtoheshin si tė djathtė. Kjo bėri qė e djathta e satananizuar pėr shumė kohė, tė ripozicionohet nė vitet 90 tė shekullit tė kaluar, por jo nga pjesėtarėt e sė djathtės sė vėrtetė, por nga pinjollėt e tyre dhe nga forcat e tjera tė deridjeshme socialiste, tė cilat me rastin e fillimit tė shembjes sė Perandorisė komuniste, u kthyen nė skenėn politike, jo vetėm nė Shqipėri por edhe nė shumė vende tė Evropės Lindore etj.
E vetmja forcė, historikisht e qendrės sė djathė, nė Kosovė, ishte Lėvizja Nacional Demokratike Shqiptare, mė vonė Partia Nacional Demokratike Shqiptare, e cila mė 25 korrik tė vitit 1946, nė Kongresin e Lypovicės, ndėrtoi njė platformė, nė tė cilėn kundėrshtonte forcėn njėpartiake komuniste dhe vendosjen e pushtetit jugosllav nė Kosovė, duke kundėrshtuar edhe partinė e Ballit Kombėtar, e cila ishte komprometuar skajshėm nė bashkėpunim me forcat okupatore fashiste, italiane dhe gjermane.
Ideologu i kėtij rirreshtimi politik dhe historik tė shqiptarėve tė djathtė, intelektuali dhe atdhetari, Gjon Serreēi mė 10 prill tė vitit 1947, nė zyrėn e hetuesisė sė OZN-ės nė Prishtinė, i pyetur pėr qėllimin e organizmit tė Lėvizjes sė rezistencės ka deklaruar: Kam thėnė se duhet tė formohet organizata dhe se kjo nuk ėshtė organizatė balliste, por ėshtė organizatė Nacional Demokratike Shqiptare, e cila ka pėr qėllim luftėn kundėr rendit ekzistues shoqėror nė Jugosllavinė e sotme dhe nė Shqipėrinė e sotme, pėr krijimin e Shqipėrisė etnike duke e bashkuar Kosovėn nė kufijtė e saj etnikė, qė do t’i bashkoheshin Shqipėrisė sė tillė, me rendin qė do ta krijonin ne. Ndėrrimin e rendit shtetėror e kemi planifikuar ta zbatojmė me intervenimin e fuqive tė mėdha, tė jashtme siē janė Anglia dhe Amerika dhe me ndihmėn e fuqive tė armatosura, qė ishin nė male, tė cilat do tė ngriheshin pėr ta marrė pushtetin nė duart e veta. Dr. Ismet Dėrmaku, Gjon Serreqi dhe NDSH-ja (dokumente arkivore), Prishtinė, 1996. f. 15).
Kjo platformė, e cila u pėrkrah nga forcat e vėrteta demokratike shqiptare nė Kosovė, nė Kosovėn Lindore dhe nė trojet shqiptare tė Maqedonisė, shėnon edhe fillin e njė lėvizje tė re, e cila edhe pse ishte pozicionuar nė tė djathtė, nuk pranonte platformėn balliste ndėrsa kundėrshtonte ashpėr ngulfatjen e pluralizmit nga forcat komuniste. Nėn kėtė platformė, por nė kushte dhe rrethana tė tjera, kanė vepruar nė Kosovė, prej vitit 1945 e deri nė qershor tė vitit 1999, tė gjitha organizatat, tė cilat kanė zhvilluar veprimtari antijugosllave, me qėllim tė bashkimit tė trojeve shqiptare me shtetin e Shqipėrisė, ose pėr krijimin e Republikės sė Kosovės nė kuadėr tė Jugosllavisė, nga regjimi janė identifikuar si organizata ilegale nacionaliste dhe irredentiste, tė cilat kanė vepruar nėn platformėn e Lėvizjes Nacional-demokratike shqiptare, madje edhe kur emrat e organizatave janė kamufluar nėn petkun e marksizėm leninizmit. E tillė ka qenė “Organizata Revolucionare pėr Bashkimin e Trojeve Shqiptare” e Adem Demaēit e vitit 1964, pastaj “Grupi Marksist Leninist i Kosovės”, themeluar qysh nė vitin 1974 dhe qė esencėn e platformės e mbėshteste nė tė drejtėn e “Vetėvendosjes se popujve” dhe tė bashkimit tė Kosovės me Shqipėrinė, platformė kjo qė nuk i korrespondonte marksizmit si ideologji mbinacionale dhe internacionaliste.
Nė periudhėn kohore prej vitit 1945 e deri nė ēlirimin e Kosovės nga robėria serbe, nė qershor tė vitit 1999, janė identifikuar dy klasė politike, tė kualifikuara si pozitė dhe opozitė e fshehtė, ( ilegale ). Pėrderisa pozita, e cila pėrfaqėsonte shqiptarėt e rreshtuar nė Lidhjen Komuniste tė Jugosllavisė, vepronte si klasė vasale e pushtetit jugosllav, opozita ilegale, nė kushte dhe rrethana tė caktuara, gjithnjė pėrmes veprimtarisė ilegale ishte orientuar nė platformėn e Lėvizjes pėr ēlirim dhe bashkim kombėtar, ose pėr barazi tė plotė tė shqiptarėve nė kuadėr tė federatės jugosllave.
Pozita, e pėrbėrė nga klasa komuniste e shqiptarėve kėrkonte realizimin dhe avancimin e tė drejtave nėn regjimin jugosllav, opozita ilegale i qėndronte besnike konceptit historik tė lėvizjeve ēlirimtare, qysh prej Lidhjes Shqiptare tė Prizrenit, duke kėrkuar realizimin e tė drejtave tė natyrshme tė bashkimit tė trojeve shqiptare, qė kishin mbetur nėn okupimin e Greqisė dhe tė shteteve sllave tė Ballkanit.

LNDSH-ja, prej vitit 1944, LBRSHJ-ja nga viti 1964, GMLK-ja, nė vitin1974, PKMLSHJ prej vitit 1978 dhe organizata tė tjera tė shqiptarėve tė Kosovės pėrshkoheshin nga ideja e bashkimit kombėtar, duke synuar realizimin e kėsaj aspirate me moton “O me hatėr e me luftė”, moto e cila kishte rrethuar rreth vetes, nga viti nė vit, tė gjitha forcat e vėrteta nacionaliste tė Kosovės, tė cilat ndonjėherė pėrshkoheshin edhe me rrymime ideologjike, si tė djathta apo tė majta, por qė mbėshtetnin fuqishėm aspiratėn e barazisė, ēlirimit dhe bashkimit kombėtar. Oscilimet majtas djathtas vareshin nga ndikimet e skenės politike nė Shqipėri, nė Jugosllavi dhe nė mėrgatė, ku ishin pozicionuar dhe vepronin nėn platforma tė ndryshme forcat nacionaliste kundėrshtare tė regjimit komunist.

Profilizimet e mundshme ideologjike tė partive politike tė Kosovės

Pėrpjekjet e ish komunistėve jugosllavė shqiptarė, tė rreshtuar nė LDK pėr t’ u konvertuar nė parti me pėrmbajtje tė djathtė, kur merren nė konsideratė faktet lidhur me pėrmbajtjen e saj politike tė deridjeshme, janė mė shumė se qesharake, edhe pse nuk ka diēka tė keqe nė kėtė drejtim. Shumė kuadro tė sotme tė LDK-sė, dhe partiakė, qė kanė dalė nga kjo parti dhe janė rreshtuar nė parti tė tjera, nga komunistė tė zellshėm tė dikurshėm tė Titos e tė Rankoviqit, nė vitin 1989 u rreshtuan nė LDK-nė pacifiste, duke pranuar ardhmėrinė e Kosovės nė kuadėr tė Jugosllavisė, e cila kishte filluar tė shembej e tė shpėrbėhej. LDK-ja ishte regjistruar nė Beograd si parti politike, e cila pranonte sovranitetin e Jugosllavisė mbi vendin tonė, por kėrkonte barazi kushtetuese tė njėjtė me republikat e tjera, pa kėrkesė pėr vetėvendosje dhe shkėputje nga shteti jugosllav, i cili kishte filluar rrugėn pa kthim drejt humnerės.
LDK-ja e themeluar nga ish anėtarė tė komitetit komunist jugosllav dhe nga strukturat e shėrbimeve tė ndryshme tė ish Jugosllavisė, ishte parti tipike vasale e regjimit dhe nuk kishte asgjė nė programin e saj, qė mund tė identifikohej si parti e djathtė, edhe me vetė faktin se nė popull u shtri dhe u zgjerua si Lėvizje, pa profilizim zyrtar majtist apo djathtist dhe pa program tė qartė, militant, lidhur me ēlirimin nga regjimi okupator i Beogradit.
Pretendimet pėr ta orientuar kėtė parti nė tė djathtė, njėzet vjet pas themelimit, nėse duhet tė bėhet, do tė duhej tė bėrė nga tė rinjtė nė radhėt e kėsaj force politike, e kurrsesi nga pleqtė, ish- sekretarėt e LKJ-sė, tė cilėt ēuditėrisht, as pas ēlirimit tė Kosovės nga robėria serbe nuk kanė hequr dorė nga trashėgimia komuniste, politike e kulturore jugosllave.

Partia Demokratike e Kosovės, e themeluar pėrnjėherė pas luftės ēlirimtare dhe fitimtare tė UĒK-sė, nė pėrbėrje me shumicėn dėrrmuese nga kuadro tė SHP tė UĒK-sė, nė mesin e tyre edhe shumė kuadro tė larta, qė ishin larguar vetė, apo qė ishin pėrjashtuar nga LDK-ja, nė fillim tė vitit 1998, edhe pse ende e pa profilizuar, ( mbase edhe e pa deklaruar politikisht), me disa pėrjashtime, ka prejardhje dhe pėrmbajtje nga forcat e rezistencės, qė nga LNDSH-ja, LBRSH-ja, GMLK-ja dhe parti tė tjera tė etiketuara si tė majta, por me program dhe veprimtari kombėtare, pa ndonjė orientim tė caktuar apo tė deklaruar nė aspektin ideologjik, majtas apo djathtas.
PDK-ja, realisht mbėshtetet nė konceptin e qendrės sė djathtė, por me njė pėrmbajtje mjaft heterogjene, meqė nė kreun politik tė kėsaj partie ka edhe forca, qė anojnė nga e majta, duke u bazuar nė prejardhjen e dikurshme ideologjike, por pa pretendime kryeneēe pėr t’u profilizuar nė tė majtė. Ashtu si LDK-ja, e cila gjatė njė kohė tė gjatė ka bėrė pėrpjekje pėr ta ruajtur pozitėn, as djathtas as majtas, me qėllim tė ruajtjes sė elektoratit, sot PDK-ja po ashtu ndodhet nė tė njėjtin pozicion, po pa u deklaruar lidhur me profilizimin dhe ngjyrimet politike pėr tė ardhmen, ashtu sikur ka paralajmėruar, me rezervė, LDK-ja.
AAK-ja ka paralajmėruar se do tė pozicionohet krejtėsisht djathtas, ashtu sikur PD-ja e Sali Berishės, e cila prejardhjen e vet politike e ka trashėguar nga Partia e Punės sė Shqipėrisė. Pėr dallim nga LDK-ja dhe PDK-ja, tė cilat nė pėrpjekje pėr ta ruajtur elektoratin ndodhen nė pat-pozicion dhe hezitojnė tė marrin qėndrim tė prerė, majtas apo djathtas, AAK-ja , nuk ka frikė nga dyndja e elektoratit, meqė nuk ka ndonjė elektorat qė premton shumė. Nė kėtė parti, nė kohėt e fundit janė rreshtuar disa ish kuadro tė LDK-sė, tė LDD-sė e tė partive tė tjera, tė cilėt nė partitė “mėmė” kishin mbetur nė margjina, ose ishin treguar tė pakėnaqur me postet. Pretendimet e AAK-sė pėr t’ u ofruar me LDK-nė nė pikėpamje tė profilizimit politik, janė mė tepėr veprime taktike politike pėr njė koalicion tė mundshėm lidhur me zgjedhjet.
LDD-ja dhe AKR-ja nuk kanė paralajmėruar profilizim tė qartė, edhe pse orientimi i tyre politik ėshtė i dukshėm dhe nuk dallon nga partitė e tjera. Pėrderisa LDD-ja pretendon tė profilizohet si parti autentike me prejardhje burimore, rugoviane, AKR-ja ėshtė e vetmja nga partitė politike tė Kosovės, e cila fare lehtė do tė mund tė profilizohej nė tė majtė, duke u bazuar nė prejardhjen me pėrmbajtje nga ish LKJ dhe LDK.

Partia e Drejtėsisė ėshtė parti e qendrės sė djathtė, me orientim fetar islam dhe e profilizuar nė aspektin politik, por pa ndonjė pėrkrahje tė dukshme tė elektoratit, me faktin se edhe kjo pari pretendon tė fshihet pas emrit, pėr qėllime qė vetėkuptohen. PSHDK-ja e ndarė, tani e bashkuar, ėshtė parti tipike fetare e ngjashme me partitė simotra nė Evropėn perėndimore, por me orientim tė qartė dhe tė profilizuar nė tė djathtė. Kjo parti pėrgjithėsisht tubon anėtarėt e besimit katolik tė Kosovės, por edhe ka anėtarė edhe nga radhėt e shqiptarėve tė besimit islam(!).
PSDK-ja ka orientim tė qartė dhe tė profilizuar politik drejt qendrės sė majtė, por pikėrisht pėr shkak tė kėtij profili dhe korrektėsisė nė orientim, ajo mund tė mbledh vetėm pak ithtarė, edhe pse realisht ėshtė parti qė i pėrshtatet nivelit tė zhvillimit ekonomik e social tė vendit. Po kėshtu e profilizuar nė tė majtė ėshtė edhe Partia reformiste ORA, e cila pėr nga koncepti politik dhe nga programi ėshtė e afėrt me PSD-nė.
Partitė e tjera politike si Partia Liberale dhe disa parti balliste, NDSH-iste, me kohė janė rreshtuar nė tė djathtė, por nuk kanė shėnuar rritje tė elektoratit, pėrkundrazi e ardhmja e tyre ėshtė krejt e zymtė.

Nga kjo pasqyrė e orientimit ideologjik tė partive politike tė vendit tonė mund tė nxjerrim kėto pėrfundime:
Partitė mė tė mėdha politike tė Kosovės janė tė pa profilizuara nė aspektin ideologjik dhe kanė frikė nga profilizimi, pėr shkak tė mundėsisė sė dyndjes sė elektoratit, edhe pse njė frikė e tillė realisht nuk ekziston, meqė ithtarėt dhe militantėt e partive zakonisht mbėshtesin forcat qė marrin pushtetin, me qėllim tė pėrfitimit tė favoreve, qė rrjedhin nga ky pushtet.
Mungesa e vizionit tė qartė politik dhe mungesa e guximit pėr ta deklaruar orientimin ideologjik, buron edhe nga pikėpamja tejet heterogjene e prejardhjes politike dhe nga mungesa e kulturės dhe e traditės nė kėtė aspekt.
Shumica e politikanėve tė Kosovės, mosha e tė cilėve kalon mbi 50 vjet kanė prejardhje politike komuniste jugosllave, andaj ky hendikep i bėn tė jenė tė pa pėrcaktuar pėr motive tė njohura dhe tė tejdukshme.
Politikanėt e guximshėm, qė nuk vuajnė nga ky kompleks kanė mbetur nė margjina, meqė vetė elektorati nė Kosovė ėshtė heterogjen dhe i papjekur politikisht, pėr tė mos thėnė edhe i pamoralshėm nė pėrcaktimin e orientimit politik. Kjo ilustrohet me faktin se njė kryetar partie, ose njė kuadėr i lartė, ka ndėrruar deri katėr apo pesė parti, madje ka edhe tė tillė qė kanė ndėrruar disa parti dhe mė pas janė kthyer te partia”mėmė”.
Kjo dyndje e kuadrove dhe koalicionet e panatyrshme mes partive politike, tė kundėrta pėr nga orientimi, bėjnė qė tė thyhet tehu i dallimeve nė pikėpamje tė profilizimit tė qartė dhe krejt kjo degradon seriozitetin e koncepteve tė orientimit dhe profilizimit.



Ahmet Qeriqi: Eulex-i, Kali i Trojes i BE-sė, nė Kosovė


E largėt ėshtė koha e luftės sė grekėve kundėr trojanėve, por rrėfimet pėr tradhtitė, mashtrimet, hipokrizitė, lakmitė, nuk kanė pushuar asnjėherė nė botė. Jo vetėm njėherė “Kali i Trojės” ka shėrbyer si krahasim, si simbol i sė keqės dhe pėrgjithėsisht si fenomen universal i mashtrimit, qė ka lėnė gjurmė nė letėrsi, por edhe nė tėrė historinė e qytetėrimeve botėrore.

Fundi i luftės nė Kosovė, nė qershor tė vitit 1999, e kishte ndarė nė dysh botėn, rreth qėndrimit pėr dhe kundėr Kosovės, apo pėr dhe kundėr Serbisė. Regjimi sodomist dhe vrastar i Beogradit, nė dukje ishte ndėshkuar dhe satanizuar nga forcat demokratike e pėrparimtare tė botės, pjesėtare tė NATO-s, pėr shkak tė krimeve monstruoze, qė kishte kryer nė Kosovė, e para andej edhe nė Bosnje, Hercegovinė e nė Kroaci. Realisht nė mesin e shteteve, qė e kishin sulmuar Serbinė e Milosheviqit pati jo vetėm hezitime, por edhe mospajtime tė thella e pėrplasje, tė cilat u manifestuan mė vonė, pas nėnshkrimit tė Marrėveshjes sė Kumanovės sė 10 qershorit tė po atij viti dhe euforisė sė shqiptarėve tė Kosovės pėr fitore dhe kthesė tė madhe, historike.
Bashkėsia ndėrkombėtare me rastin e pėrfundimit tė luftės nė Kosovė, nuk shpalli fitues, as humbės tė luftės. Realisht, humbės trajtohej regjimi dhe makineria kriminale e Milosheviqit, por jo edhe populli serb, i cili unanimisht e kishte pėrkrahur politikėn e tij nacional-fashiste. Po ashtu, Ushtria Ēlirimtare e Kosovės, nuk qe shpallur fituese e luftės, pėr mė keq, nga shumica e shteteve anėtare tė NATO-s, ishte cilėsuar dhe cilėsohet aktualisht si “ekstremiste” e “terroriste”. Mbi kėtė pozicion ishte hartuar edhe Rezoluta famėkeqe dhe antishqiptare, 1244 e KS tė OKB-sė, e cila ia konfirmoi Serbisė sovranitetin mbi Kosovėn, dhe pėrjashtoi pėrfundimisht pavarėsinė e plotė tė Kosovės nė tė ardhmėn. Kosova nuk do tė ketė ulėse nė OKB, nuk do tė ketė ushtri, as tė drejtė tė bashkimit me Shqipėrinė. Statusi i saj do tė jetė vazhdimisht i kontestuar, meqė forcat proserbe nė Evropė dhe nė botė do tė bėjnė ēmos nė rrugė pėr devalvimin e pavarėsisė sė vendit tonė.

Mbi kėtė pozicion u vendos nė Kosovė regjimi i pėrkohshėm administrativ i OKB-sė, UNMIK-u, i cili asnjėherė nuk udhėhoqi njė politikė parimore dhe tė drejtė pėr shqiptarėt e Kosovės. Pėrkundrazi, disa shtete anėtare tė KS tė OKB-sė vazhdojnė tė mbajnė njė qėndrim tė ashpėr kundėr pavarėsisė, duke mbėshtetur fuqishėm sovranitetin e serbisė mbi vendin tonė.
Nė kohėn kur Kosova e pėrkrahur posaēėrisht nga Shtetet e Bashkuara tė Amerikės dhe nga Britania e Madhe shpalli pavarėsinė mė 17 shkurt tė vitit 2008, shumė shtete me qėndrim antishqiptar nė kuadėr tė UNMIK-ut filluan tė veprojnė nė mėnyrat ndėr mė perfidet kundėr pavarėsisė.
Pas shpalljes sė Pavarėsisė sė cunguar dhe jo tė plotė tė Kosovės, filluan tė dalin nė sipėrfaqe qėndrimet aspak parimore tė disa shteteve tė Evropės, tė cilat paraprakisht kishin pėrgatitur terrenin pėr tė zbarkuar nė Kosovė, e cila nė shumė segmente ėshtė vėnė nė pozitėn e njė kolonie tė Bashkimit Evropian. Paraprakisht, BE-ja pėrmes Planit tė Marti Ahtisarit, kishte futur nė Kosovė “Kalin e Trojės”, dhuratė kjo, tė cilėn e morėn daurhapur tė gjithė politikanėt e vendit, si tė pozitės edhe ata tė opozitės, edhe pse, thėnė realisht, kjo pako nuk kėnaqte shumicėn e politikanėve, por dukej si rruga e vetme, pėr ta dalė nga rrethi vicioz i bisedimeve tė stėrzgjatura mes Prishtinės dhe Beogradit, lidhur me pėrcaktimin e statusit tė Kosovės dhe frikės nga stėrzgjatja dhe stėrkeqja e tėrė procesit. Pakoja e Ahtisarit, Kali modern i Trojes sė BE-sė nė Kosovė, ka filluar tė zbatohet. Kjo pako parasheh tė gjitha tė ligat pėr shqiptarėt e Kosovės dhe pėr tė ardhmen e vendit tonė.
Pėr zabtimin e kėsaj Pakoje, tė pranuar dhe tė nėnshkruar nga kreu i vendit, ėshtė autorizuar misioni EULEX i Bashkimit Evropian, i cili ka pėr qėllim tė vendos "rendin" dhe "ligjin", tė nxjerrė para gjyqit shqiptarėt pėr krime qė thuhet se paskėshin kryer kundėr serbėve gjatė kohės sė luftės sė UĒK-sė, duke u mbėshtetur nga dosjet e kohės sė regjimit tė Milosheviqit, tė bėjė faktike ndarjen e pjesės veriore tė Kosovės, tė arrijė marrėveshje me Serbinė pėr bashkėpunim me policinė, doganat e fusha tė tjera, tė krijojė kushte pėr kthimin e tė gjithė serbėve, tė cilėt kishin ikur nga Kosova sė bashku me kriminelėt, ushtarė dhe policė serbė, nė qershor tė vitit 1999, tė ndihmojė nė dėm tė shqiptarėve procesin e decentralizimit, apo tė kantonizimit final tė Kosovės, tė sigurojė paprekshmėri, duke mos lejuar edhe lėvizje tė shqiptarėve nė pronat e kishave dhe manastireve serbe, tė pamundėsojė ēdo lloj Referendumi popullor apo pretendimi tė shqiptarėve pėr t’ u bashkuar me Shqipėrinė, tė mos i lejojė shqiptarėt tė lėvizin lirshėm dhe pa viza nėpėr vendet e Evropės, ashu sikur janė lejuar tė gjitha kombet sllave tė Ballkanit dhe shumė kufizime tė tjera, nė esencė antidemokratike dhe antishqiptare. Pakoja e Ahisarit, tė cilėn ka filluar ta zbatojė misioni i BE-sė EULEX, do tė sjellė mė shumė pasoja pėr shqiptarėt e Kosovės, sesa u solli trojanėve mendjelehtė Kali i Drurit, i quajtur mė vonė "Kali i Trojės" i projektuar dhe i realizuar nga Odiseu, mijėra vjet mė parė.



Dilaver Goxhaj: Antiamerikanizmi evropian ndėshkon shqiptarėt


Ēėshtja e heqjes sė vizave nga Bashkimi Europian pėr Ballkanin dhe veēanėrisht pėr Ballkanin Perėndimor ėshtė analizuar e diskutuar sė tepėrmi kohėt e fundit nga shumė analistė e komentatorė shqiptarė, por edhe tė huaj. Nė shumicėn e tyre ka njė pėrfundim tė pėrbashkėt: Shqipėrisė, Kosovės dhe Bosnjė-Hercegovinės nuk iu hoqėn vizat pėr nė Evropė, jo vetėm se nuk i kanė plotėsuar detyrat e shtėpisė, tė dhėna nga Evropa, por edhe sepse janė myslimanė.
Ndoshta nuk do tė them diēka tė paprekur deri tash nga analistėt dhe komentatorėt e mėparshėm, por do tė jetė me interes tė vėmė theksin edhe mė fortė tek ndonjė pėrfundim i parashkruesve si dhe tė themi mė hapur, njė tė vėrtete tė tjetėr qė dikush e thotė me gjysmė zėri, pėr njė arsye a pėr njė tjetėr.
Sė pari, mendoj se pretendimi i Havier Solanės dhe Sheferit se Shqipėria si dhe ato dy tė tjerat nuk i kanė plotėsuar standardet e kėrkuara nuk qėndron edhe pėr njė arsye tjetėr se, ne shqiptarėt, por edhe boshnjakėt, nuk i kemi shkaktuar as edhe njė shqetėsim as Ballkanit dhe as Evropės, jo vetėm kėta 20 vjetėt e fundit por edhe mė herėt.
Evropa nuk ka parė as edhe njė ngacmim shqetėsues nga ne. Ne kemi qenė diktaturė, por atė e vuanim ne shqiptarėt dhe jo Evropa. Por nuk ishim vetėm ne shqiptarėt nė diktaturėn komuniste, tė tillė ishin edhe Serbia, Maqedoinia edhe Mali i Zi, e megjithatė kėta tė tre u lehtėsuan pėr ēėshtjen e vizave, edhe pse ata i kanė shkaktuar Evropės dhe komunitetit botėror shqetėsime nga mė tė ndryshmet kėta 20 vitet e fundit, si me katėr luftėra ashtu edhe me kontrabandėn, (sidomos Mali i Zi).
Dhe megjithatė kėto shumė shpejt u harruan. Pse u “harruan” nga Evropa?
Sepse janė shtete qė drejtohen nga krisherė, pavarėsisht se nė Maqedoni dhe nė Mal tė Zi ka popullsi shqiptare ndoshta mė shumė se maqedonė dhe malazesė. E themi kėtė sepse Evropa e ka shprehur haptas dhe me vepra kėtė koncept antinjerėzor dhe antidemokratik.
A ėshtė Evropa qė tha dhe thotė se Turqia kė njė popullsi mbi 80 milionė banorė, tė gjithė myslimanė, ndaj ėshtė njė problem delikat pėr Evropėn.
Mirėpo, kjo Turqi edhe gjatė periudhės sė Luftės sė Ftohtė kaq banorė myslimanė kish, por atėherė nuk pėrbėnte problem pėr Evropėn. Po pse atėherė Turqia nuk pėrbėnte problem pėr Evropėn? Sepse atėherė Evropės i nevojitej Turqia si shtet tepėr i fuqishėm ushtarakisht ashtu edhe nė potencialin njerėzor pėr ta patur nė kufi me Bashkimin e militarizuar Sovjetik, qė ia kishin frikėn.
Me t’u eleminuar rreziku i BS dhe i asaj lufte, njė mėngjes tė bukur Turqia 80 milionėshe na pėrbėka problem pėr Evropėn dhe iu ndalua lėvizja e lirė asaj popullsie nga qė “nuk plotėsonte standardet”. Thuaj po deshe se Evropa nuk ėshtė mirėnjohėse! Mirėpo, politikanėt e Evropės, duke qenė se kanė njė urrejtje tė pamatshme ndaj popujve myslimanė, (mos harrojmė 12 kryqėzatat), u ėshtė errėsuar arsyeja ndaj dhe gabuan jo vetėm nė politikė, por edhe nė diplomaci. Qė tė mos akuzoheshin pėr urrejtje fetare ndaj Turqisė myslimane, ata do t’i kishin hequr vizat pėr 7-8 milionė myslimanėt e Shqipėrisė, Kosovės dhe Bosnjės dhe nuk do t’i jepnin “armė” Turqisė e tė shprehej se BE-ja nuk ėshtė gjė tjetėr veēse njė klub i krishterė.

Mosmirėnjohja e Evropės u shfaq edhe me Shqipėrinė. Nė periudhėn e Luftės sė Ftohtė, kur Shqipėria largoi nga Mesdheu bazat Ushtarake Sovjetike, shtetasit shqiptarė qė lėviznin nėpėr Evropė as qė kontrolloheshin nėpėr dogana, por me tė rėnė perdja e hekurt, shqiptarėt jo vetėm qė nuk kanė tė drejtė tė lėvizin lirshėm, qoftė edhe me viza, por kontrollohen edhe me qen nėpėr dogana. Edhe gjatė luftės nė Kosovė, nė Preshevė dhe Maqedoni pėrsėri Shqipėria u bė faktor i shuarjes sė luftės nė dėm tė shqiptarėve (qė i takonte tė bėnte tė kundėrtėn, mbėshtetjen e fuqishme tė shqiptarėve), dhe pėrsėri Evropa nuk ia diti pėr nder.
Antimyslimanizmi i Evropės u pa edhe gjatė luftės sė Serbisė nė Bosnjė, ku po shfaroseshin nė masė me qindra mijėra qytetarė tė besimit mysliman. U desh ndėrhyrja me forcė e Amerikės qė ajo shfarosje njerėzore tė ndėrpritej. E njėjta gjė ndodhi edhe me Kosovėn. Evropa, shkaktarja e problemit tė pazgjidhshėm shqiptar, bėnte njė sy qorr e njė vesh shurdh pėr kėrkesat e shqiptarėve. Madje indirekt
e nxiste Millosheviqin edhe pėrmes stimulimit tė pacifizmit rugovian, qė ta vinte botėn demokratike para faktit tė kryer me shpopullimin e Kosovės nga shqiptarėt myslimanė. Ishte pėrsėri Amerika qė ndėrhyri dhe iu imponuan Evropės tė ndėrhynte ushtarakisht pėr ta ndalur atė shfarosje mesjetare. Mirėpo, Evropa plakė ka inat tė hidhur dhe kur gjen momentin hakmerret. Dhe mos heqja e vizave nga BE pėr Shqipėrinė, Kosovėn dhe Bosnjėn nuk ėshtė veē antimyslimanizėm, por kryesorja e kryesoreve ėshtė hakmarrje kundėr Amerikės , e cila jo vetėm qė ndėrhyri me forcė nė dy luftėrat e mėsipėrme, por iu imponua Evropės qė Shqipėria tė bėhej anėtare e NATO-s. Kemi tė bėjmė vetėm mė njė Hakmarrje kundėr SHBA dhe asgjė tjetėr, por njė hakmarrje e formės sikundėr thotė njė fjalė popullore e jona: nuk kanė ēfarė t’i bėjnė kalit dhe i bien samarit.
Kuptohet qė nė krye tė kėsaj hakmarrjeje evropane antiamerikane ėshtė Haver Solana. Ai ishte kundėr ndėrhyrjes sė NATO-s pėr ēlirimin e Kosovės, dhe kėtė na e shpreh shumė qartė ish Komandanti i Pėrgjithshėm i NATO-s, nė atė luftė, Uesli Klark, i cili nė librin e tij, (f. 234), thotė: “Thirra Javier Solanėn pėr t’i pėrcjellė kėtė lajm: serbėt janė ngritur tė na sfidojnė dhe ne e kemi mposhtur kėtė sfidė. Prisja qė Solana tė ndante me mua krenarinė time me reagimin e aeroplanėve kundėr kėrcėnimit serb, por Solana mė befasoi. “Kjo nuk ėshtė e mirė! Kjo nuk ėshtė e mirė!”, tha ai”. Dhe kėtė inat Solana e tregoi edhe nė ngjarjet e Marsit 2004 nė Kosovė, kur populli shqiptar i atjeshėm u ngrit kundėr padrejtėsive qė u bėheshin shqiptarėve nė raport me popullsinė serbe nga administrate e UNMIK-ut dhe qeveritė kukulla shqiptare. Solana u shpreh menjėherė, qysh nė minutat e para tė asaj revolte mbarė popullore, duke thėnė: “populli shqiptar ėshtė popull terrorist”. Po kėshtu u shpreh edhe zoti Shefer qė kish zėnė vendin e tij nė NATO.
Dhe mė qartė akoma kėtė hakmarrje antiamerikane na e tregon Bernard Kushner, nė kohėn kur ai ėshtė njoftuar nga Hyber Vedrin pėr tė qenė Pėrfaqėsuesi Special i Sekretarit tė pėrgjithshėm tė OKB pėr Kosovėn, nė librin e tij: “Luftėtarėt e paqes” (f.35) kur thotė: “Hyber Vedrin mė mori sėrish nė telefon…
-Presidenti e ka pranuar kandidaturėn tėnde. Duhet ta takosh sa mė shpejt…
- Do tė marr takim qė sot.
Po Kofi Annan? A ta kontaktoj? Njihemi mirė.
– Jo, jo, jo, jo, atė jo. Do tė prishje gjithēka. Konkurrentėt nuk do tė falin…… njė brazilian po bėn presion tė madh.
Njė brazilian?
Ky vend i takon ose njė evropiani ose njė amerikani.
Eh, Ata (kupto: amerikanėt, D G) na detyruan njėherė me anėn e NATO-s.
– Na detyruan?
Ē’do tė thuash? Ishe kundėr bombardimeve!?”.
Ndėrsa presidenti i Francės, kur ai e pėrcolli Kushnerin (f. 38), i tha: “Mbajeni vath nė vesh qė ne duam drejtėsi pėr kosovarėt, por mbetemi miqtė e serbėve”.
Besoj se nuk ka nevojė pėr koment.
Dhe erdhi momenti qė Solana tė hakmerrej pėr atė qė: “na detyruan amerikanėt”, dhe myslimanėve tė Ballkanit nuk ua hoqi vizat pėr nė Evropė, ndėrsa ata qė vranė e prenė me qindra mijėra myslimanė tė Ballkanit, por qė Amerika nuk i la tė vazhdonin mė tej, u shpėrblyen!
Kemi njė Kadare, i cili thotė se inati i tė mėdhenjve ėshtė i tmerrshėm. Ndaj, kjo sjellje e Evropės, ndoshta nuk do tė ngelet pa u ndėshkuar, nė njė formė ose nė njė tjetėr, nė mos nga amerikanėt, nga ndonjė mik apo aleat i tyre. Historia pėrsėritet.



RKL: Bashkimi Evropian amniston dhe shpėrblen Serbinė


Lajmi pėr pėrfshirjen e Serbisė nė procesin e liberalizimit tė vizave nga Bashkimi Evropian ka ndeshur nė kritika tė ashpra nga disa qarqe demokratike pėrparimtare, por nuk ėshtė dėnuar fuqishėm nga politikanėt shqiptarė, as nga myslimanėt e Bosnjės, ku serbėt kanė kryer krimet mė tė shėmtuara dhe mė rėnda qė janė bėrė nė Evropė pas krimeve tė Adolf Hitlerit gjatė Luftės sė Dytė Botėrore.

Duke komentuar paralajmėrimin e BE-sė qė Serbia tė pėrfshihet nė radhėn e vendeve pa viza, ish-kryesuesi i lartė pėr Bosnjė e Hercegovinė, Kristian Shiling, ka adresuar kritika tė rrepta kundėr BE-sė pėr shkak tė pėrjashtimit tė Bosnjės e Hercegovinės dhe Kosovės nga procesi i liberalizimit tė vizave. Nė njė intervistė pėr gazetėn gjermane “Bild”, z Shiling ka deklaruar se heqja e vizave pėr Serbinė nga kreu i Bashkimit Evropian ėshtė turpi mė i madh qė ka ndodhur deri mė tani. Me kėtė veprim BE-ja po shpėrblen vrasėsit e myslimanėve boshnjakė tė Srebernicės, qė kryen gjenocidin mė tė ēmeritur pas Luftės sė Dytė Botėrore, ka nėnvizuar me kėtė rast z. Shiling. Duhet shtuar me kėtė rast se Srebernica asokohe ishte nėn mbrojtje tė forcave paqeruajtėse evropiane, dhe nė kohėn kur serbėt kryen masakrėn, ata ishin dėshmitarė okularė, tė cilėt kishin heshtur krimet djallėzore dhe asnjėri prej tyre nuk kishte protestuar kundėr gjenocidit qė po kryente Serbia nė Bosnje dhe Hercegovinė. Edhe ambasadori i Austrisė nė vendin tonė, Valter Maria Stojan ka shprehur shqetėsim lidhur me lėnien jashtė procesit tė liberalizimit tė vizave pėr qytetarėt e Kosovės.
Shqiptarėt nė pėrgjithėsi nuk e ēajnė fort kokėn lidhur me kėtė proces, meqė ata tashmė, duke qenė me shekuj tė izoluar dhe tė keqtrajtuar nga Evropa, janė shtrėnguar tė kalojnė ilegalisht tė gjithė kufijtė. Ata e kanė kuptuar mirėfilli se Bashkimi Evropian nuk ėshtė “parajsa e premtuar”, por ferri i tyre, meqė sipas projekteve tė BE-sė, tė cilat i ka vėnė nė zbatim Marti Ahtisari dhe tė cilat mendjelehtėsish i ka pranuar kreu politik dhe institucional i vendit, parashihet ndėrrimi i qetė i identitetit tė shqiptarėve nė Kosovė dhe krijimi i njė “getoje” eksperimentale tė Evropės, e cila do tė vazhdojė tė bėjė “klonime” tė panatyrshme dhe krejtėsisht nė dėm tė shqiptarėve, por edhe tė myslimanėve nė pėrgjithėsi, qofshin ata qė jetojnė nė Shqipėri, nė Bosnje e Hercegovinė apo gjetkė.
Pėrfshirja e Serbisė nė procesin e liberalizimit tė vizave nuk bėhet me qėllim qė ajo tė tregohet mė fleksibile ndaj vendit tonė, por thjesht ėshtė njė shpėrblim pėr politikėn e saj kundėr Kosovės dhe kundėr shqiptarėve nė pėrgjithėsi, kur dihet qėndrimi zyrtar i Serbisė, e cila ashtu sikur nė kohėn e regjimit kriminal tė Milosheviqit, edhe aktualisht vazhdon tė ushtrojė shantazhe dhe nuk lė gur pa lėvizur kundėr shqiptarėve nė pėrgjithėsi e nė veēanti kundėr Kosovės sė pavarur.

Pėrkėdheljet e shumė pėrfaqėsueseve tė shteteve tė Evropės pėr Serbinė, kanė tė bėjnė me pendimin pėr pjesėmarrjen e tyre nė kundėr tė NATO-s gjatė bombardimit tė makinerisė sė krimit tė Milosheviqit nė Serbi, nė pranverė tė vitit 1999. Qysh atėherė ėshtė vėrejtur “brejtja e ndėrgjegjes” nga kėto qarqe, tė cilat u ndodhen nė pozitė tė palakmueshme, meqė nuk i ndalonin dot bombardimet, pėrveē Greqisė, e cila mori qėndrim tė hapur kundėr NATO-s dhe mbėshteti fuqishėm krimet e Milosheviqit kundėr shqiptarėve.
Pėrvoja e shqiptarėve me shtetet e Evropės ka mbetur po aq e hidhur sa ka qenė kėtu e gati njėqind vjet mė parė. Vetėm Britania e Madhe, Austria e deri diku edhe Franca e Gjermania kanė bėrė njė kthesė nė politikat e tyre zyrtare ndaj Kosovės. Tė gjitha shtetet e tjera, pa dallim kanė mbetur nė pozitat e periudhave tė kaluara historike, ashtu sikur kanė mbetur edhe mike tė Serbisė, e cila nė vitet 90 tė shekullit tė kaluar vrau, masakroi, dėboi nga atdheu miliona myslimanė tė Bosnjės, shqiptarė dhe kroatė. Ky relacion i politikave pro dhe kundėr Kosovės, forcave tregon se ėshtė Amerika, luani i cili ndanė prenė vetė, pėrndryshe, po tė pėrfillej qėndrimi i shumicės sė shteteve tė Evropės, dhe po tė mos ishte lufta e UĒK-sė dhe intervenimi i NATO-s, Evropa do tė bėnte sehir zbrazjen e Kosovės nga shqiptarėt dhe likuidimin e tyre masiv nga Serbia. Kjo politikė e Evropės ėshtė parė qysh nė vitin 1912, dhe ka vazhduar gjatė Luftėrave Ballkanike, kur u lejua gjymtimi i krejt tokave shqiptare dhe kur u vendos qė dy tė tretat e territorit tė Shqipėrisė t’i jepeshin dhuratė Serbisė, Malit tė Zi, Bullgarisė dhe Greqisė. Shumica e shteteve tė Evropės e kanė pėrkrahur hapur qėndrimin antishqiptar tė ish-Jugosllavisė, tė regjimit kriminal tė Milosheviqit por edhe tė regjimit tė sotėm tė Tadiqit, sidomos sa i pėrket Kosovės.

Qėndrimi i fundit pėrkėdhelės i Bashkimit Evropian pėr Serbinė dhe anashkalimi i liberalizimit tė vizave pėr shqiptarėt e Kosovės, tė Shqipėrisė dhe pėr myslimanėt e Bonjės, s’ ėshtė veēse njė rikonfirmim i qetė i politikave tė vjetra kundėr shqiptarėve dhe kundėr myslimanėve tė Ballkanit.
Ky qėndrim kryqėzator i shumicės sė shteteve tė Bashkimit Evropian, tė cilat nėn presionin e politikės zyrtare amerikane e kanė pranuar formalisht dhe deklarativisht pavarėsinė e Kosovės, na sjellė nė kujtesė periudhat mė tė errėta tė inkuizicionit, ndjekjeve dhe dėbimeve qė pjesa e djallėzuar e Evropės ka bėrė nė tė kaluarėn kundėr tėrė botės pėrparimtare. Recidivet e politikave tė tilla, po rikthehen nė mėnyrė ciklike sidomos kundėr shqiptarėve dhe kundėr myslimanėve tė Bosnjės. Pėrkėdhelja qė BE-ja po i bėn Beogradit zyrtar, nė radhė tė parė ka tė bėjė me pendimin dhe me pėrpjekjet pėr t’i larė "gjynahet" pėr shkak tė bombardimeve tė NATO-sė, por edhe me njėlloj pendimi tė heshtur pėr shkak shpėrbėrjes sė Jugosllavisė sė AVNOJ-it, nė krijimin dhe ndihmėn e sė cilės kishin investuar shumica e shteteve tė Evropės.
Shqiptarėt liridashės tė Kosovės tashmė e kanė kuptuar dhe janė bindur se sundimi i Serbisė nė vendin tonė ka marrė fund njėherė e pėrgjithmonė, por Kosova vazhdon tė jetė nėn protektoratin e Bashkimit Evropian ku shumica e shteteve tė kėtij unioni globalist kanė qėndrim pothuajse tė hapur antishqiptar. Fakti se misioni ( pėr “sundimin e ligjit”) EULEX nė Kosovė ka filluar fushatė kundėr luftėtarėve tė lirisė, duke u mbėshtetur nė dosjet