Radio Kosova e Lirë Radio-Kosova e Lirë, Radio e luftës çlirimtare, paqes dhe bashkimit kombëtar, Zëri i lirisë, besnikja e pavarësisë dhe e bashkimit të shqiptarëve.
Tema të tjera...
E majta po flet për vrasje të përgjakshme, mashtrime, shpërfillje të rregullave politike dhe gjuhë polarizuese. Ky kabinet po shkatërron demokracinë! Ndërkohë, votuesi nuk duket se e konsideron këtë aq të rëndësishme. Ata kanë gjëra të tjera në mendje.
Që atëherë janë bërë shumë analiza mbi shkaqet më të thella të fitores së Albin Kurtit në zgjedhjet e kaluara. Për shkak të dallimeve të mëdha midis sistemeve zgjedhore, nuk është gjithmonë e lehtë të bëhen krahasime me politikën kosovare. Me sa duket, kjo është ajo që kërkonin disa votues të zhgënjyer që votuan për të – një politikan që nuk luan sipas rregullave të përcaktuara me ligj.
Më shkoi mendja menjëherë te suksesi i tij: dikush që shpërfill rregullat e lojës politike dhe normat demokratike e kushtetuese që qëndrojnë në themel të saj. Në një vend ku besimi i përgjithshëm në politikë është në nivelin më të ulët historik, kjo mund të shërbejë si rekomandim për disa votues. Në fund të fundit, ata që vazhdimisht nuk i ndjekin rregullat premtojnë ndryshim në një sistem politik të pabesueshëm. Kjo dëshirë për ndryshim është aq urgjente për këta votues, saqë pyetja e arsyeshme nëse politikanët populistë do të sjellin diçka më të mirë, më të drejtë dhe më të besueshme, nuk shtrohet fare.
Kjo është arsyeja pse nuk ishte një sakrificë shumë e madhe të hiqte dorë nga pozicioni i Kryeministrit – në atë rol ai do të duhej të respektonte më shumë rregullat e politikës së koalicionit dhe të qeverisjes së mirë. Është shumë më tërheqëse të publikosh çdo javë deklarata që e bëjnë qytetarin të tundë kokën – jo për të ulur tensionet shoqërore, por për t’i nxitur ato edhe më shumë – si dhe për të fyer e poshtëruar kabinetin dhe partnerët e koalicionit. Në vend që të ndiqte parimin se politika demokratike duhet të ketë efekt zbutës në përplasjet shoqërore, Kurti shpesh hedh “benzinë në zjarr”, një veprim që është i papajtueshëm me rolin e tij në Parlament.
Rregulli kushtetues i unitetit të politikës së kabinetit nuk është respektuar që nga korriku i kaluar. Vetë fakti që një ministër izraelit mund të vijë për të ndërhyrë në çështjet e brendshme është shqetësues. Pritja e tij në mënyrë të papërshtatshme përbën shkelje të parimit se ndërhyrjet e huaja në politikën qeveritare nuk duhet të lejohen.
Diçka e ngjashme po ndodh edhe në debatin mbi sundimin e ligjit. Kërcënimi që Kurti paraqet për sundimin e ligjit në Republikën e Kosovës – përmes sulmeve ndaj parlamentit, kundërshtarëve politikë, gjyqtarëve dhe gazetarëve të pavarur – aktualisht duket se mbetet kryesisht temë diskutimi për juristët dhe politikanët me përvojë. Votuesi mesatar ka pak kuptim konkret për sundimin e ligjit, sigurisht shumë më pak sesa për “ndarjen e drejtë” apo “drejtësinë sociale”, e lëre më për “strehimin e përballueshëm”.
Megjithatë, votuesit shqetësohen për çështje konkrete: varfërinë, pasurimin ekstrem të elitave, burokracinë çnjerëzore, rënien e shërbimeve publike, rritjen e çmimeve dhe mungesën e strehimit. Të gjitha këto i tregojnë qytetarit çdo ditë se demokracia mund të “funksionojë”, por nuk po jep rezultate të prekshme.
Që Albin Kurti nuk do të arrijë mrekullitë që premton është një çështje tjetër; ajo që ka rëndësi është se ai perceptohet si i vetmi që merret me nevojat e përditshme të njerëzve të zakonshëm. Kjo nuk është domosdoshmërisht meritë e tij, por pasqyron dështimin e partive të qendrës dhe të majta për të ofruar alternativa tërheqëse.
Përballë sulmeve të vazhdueshme ndaj rregullave, opozita nuk mund të mjaftohet vetëm me deklarata për mbrojtjen e demokracisë dhe sundimit të ligjit. Votuesi nuk bindet më lehtë. Partitë si PDK, LDK dhe AAK nuk duhet të kufizohen vetëm në kundërshtimin e planeve të qeverisë Kurti, apo në paralajmërime kundër tendencave populiste dhe autoritare të Vetëvendosjes. Ato duhet të ofrojnë shpresë reale për zgjidhjen e problemeve si mungesa e strehimit, varfëria, rritja e çmimeve dhe shërbimet publike të dobëta – pra, çështjet që e mbajnë votuesin zgjuar natën.
Pyetja mbetet nëse partitë progresive janë të gatshme për një radikalizëm të tillë politik, por optimist. Aktualisht, një lloj konformizmi teknokratik-administrativ dominon në këto qarqe, ku respektimi i rregullave të rrepta buxhetore i bën politikanët të pranueshëm, por jo domosdoshmërisht bindës.
Kushdo që nuk e kupton këtë mesazh dhe vazhdon me politikën e vjetër, nuk duhet të presë që besimi në demokraci dhe sundimin e ligjit të rikthehet shpejt.
