Fillimi / Fejton / Disa nga krerët dhe strukturat udhëheqëse politike e policore të OZN-së e UDB-së në Kosovë V
Disa nga krerët dhe strukturat udhëheqëse politike e policore të OZN-së e UDB-së në Kosovë V

Disa nga krerët dhe strukturat udhëheqëse politike e policore të OZN-së e UDB-së në Kosovë V

Në aparaturën shtetërore jogosllave, në segmentin e sigurisë, të politikës represive jugosllave  kanë qenë të postuar dhe janë dalluar për besnikëri ndaj RSFJ-së dhe mizori, dhunë e banditizëm  të ushtruar sistematikisht kundër bashkëkombësve shqiptarë shumë prej anëtarëve  të strukturave më të larta partiake, të inspektorëve të lartë të UDB-së dhe mercenarë të tjerë, të cilët kanë qenë ekzekutorë të veprave antishqiptare mbi pozita të Lidhjes Komuniste të Jugosllavisë. Në mesin e tyre, për fillimin,  kemi veçar për të prezantuar disa nga kuadrot e njohura të ish-Krahinës  Socialiste Autonome të Kosovë-Metohisë:

Mehmet Shoshi, kuadër i lartë i UDB-së, i cili ka torturuar fizikisht qindra shqiptarë të etiketuar si nacionalistë, apo si bashkëpunëtorë të Shqipërisë. Ka ndjekur dhe ka vrarë në rrethim luftëtarë të NDSH-së në periudhën prej vitit 1945-1950. Ka qenë krah ekstrem i UDB-së, i njohur si besnik i Rankoviqit.Mehmet Maliqi, Cikuli, shqiptarëvrasës i dëmkosur. Ka vrarë Ymer Lutfiun, sapo është dorëzuar, ndërkohë që ka pushkatuar pa gjyq të gjithë ata që e kanë mbajtur me bukë dhe nuk e kanë denoncuar. Mehmet Maliqi ka marrë pjesë edhe në likuidimin e grupit të Hasan Remnikut dhe të atdhetarëve të tjerë. Deri në vdekje ka qenë fundksionarë i lartë i ish-RSFJ-së. Në kohën e demonstratave të vitit 1981, ishte shefi i UDB-së për Kosovë, sekretar i Brendshëm, i cili ka vënë jetë dhe ka zbatuar ligjin e të ashtuquajturit izolim, qpndrim në vend të caktuar, qëndrim në burg deri në një vit, pa hapur procesdurë për ndjekje. Ai ka qenë nëshkrues i këtij procesi fashist, në të cilin kanë pësuar mijëra intelektualë shqiptarë, të cilat gjatë kohës së izolimit janë torturuar mizorisht dhe kur janë liruar të pafajshëm, vazhdimisht kanë qenë nën hetime.

Jusuf Karakushi. Spiun, udbash më vonë minister i UDB-së në kohën e Rrahman Morinës dhe Ilaz Ramajlit. Përveç se ka torturuar mizorisht shqiptarë liridashës, ai ishte i njohur edhe për inskenime dhe deformime të aktiviteteve të atdhetarëve shqiptarë. Vrasjet e demonstruesve nga policia kudrëherë i ka kualifikuar si vrasje të vetë demonstrueve mes veti, gjatë protestave, gjoja  për gjakmarrje dhe për motive familjare. Ishte shok i ngushtë i UDB-ashit me origjinë magjare nga Vojvodina, Mihal Kertes.

Shaban Kajtazi. Kuadër i lartë i UDB-së. Partizan jugosllav. Ndjekës dhe torturues i luftëtarëve të NDSH-së, inspektor i sigurimit serb e jugosllav, figurë politike e Komitetit krahinor të Kosovë-Metohisë. Ka torturuar dhe ka vrarë në rrethim sa e sa shqiptarë liridashës të NDSH-së.

Disa fakte e argumente të publikuara që lidhen me aktivitetin antikombëtar të Shaban Kajtazit dhe spiunëve të OZN-së dhe të UDB-së.

Ramadan Asllani: Hasan Remniku – Kaçaku i fundit i Kosovës (VIII)

| E Marte, 14.04.2009, 07:47 PM |

Udbashi i infiltruar në grupin e Hasan Remnikut

Taktika e hyrjes së Ismail Zenunit “në lojë” në grupin e Hasanit ishte lënia pas dore për një kohë e Hasan Remnikut me shokët, që kjo heshtje t’i shërbente atij për të hyrë shpejt në grupin e tij. Meqë këta tre persona u bashkuan, të gjithë të sprovuar për armë në situata të vështira, UDB-ja e futi në lojë me ta një antishqiptar, togerin Ismail Zenuni, i përgatitur për këtë qëllim që herët, kur Agush Mehmeti ishte në burg. Sipas kryemilicit të Kosovës, Shaban Kajtazit, UDB-ja e futi në veprim Ismailin, pasi komandanti i milicisë në Bresalc, (thuhej se ishte Tahir Sokoli) e informoi se Hasan Remniku kishte dhënë shenja të dyshimit ndaj besnikërisë se Rexhep Xhihës.

Disa nga krerët dhe strukturat udhëheqëse politike e policore të OZN-së e UDB-së në Kosovë V

Shaban Kajtazi, fort ish idhnue –

Rexhep Xhiha, s’asht tue punue!…

-Do ta ndërrojmë me Rexhep zabunin

Do t’ia çojmë Ismajl Zenunin!

Dëshmia e  Shefki Rekës:  Mue në hetime më mori, Shaban Kajtazi, shoku i dajës Xhevat (Sojeva). Daja Xhevat e kishte porositë që mos të më pyes shumë se jam kokëfortë e mos po sharrojë diçka.

Procesi makabër politiko-gjyqësor kundër anëtarëve të Organizatës NDSH, u mbajtë në Gjilan prej 1-7 Shkurt 1947. Sipas aktgjykimit të Gjyqit të Qarkut në Gjilan P.NR. 18/47 thuhej se këtë gjykim e udhëhi- qte Këshilli i përbërë nga Zaharie Orgjinikidze, kryetar i këshillit si dhe gjykatësit porotë Isak Selmani dhe Hafiz Kaculi, anëtarë të këshillit, dhe procesmbajtësi Millorad Nikoletiq. Aktakuzën e përfaqësonte prokurori publik i KAKM-së Ali Shukrija, i cili me këmbëngulje kërkonte që për anëtarët e NDSH-së të shqiptoheshin denimet më drakonike. Nga 38 persona që dolën para gjyqit, Hamdi Berisha u denua me  vdekje (pushkatim), 31 patriotë u denuan me 427 vjet burg, kurse 6 u liruan nga aktakuza..” ( Jakup Reka)

…Duke i ra derës, iu paraqita atij farë zotnisë i cili ishte kapiten apo major Shaban Kajtazi, njeri shumë i besueshëm i UDB-së për Prizrenin, …

Procedura hetimore ndaj të arrestuarve, nga udbashët Jovo Gariq, Ilija Vujoviq, Shaban Kajtazi, Vlada – Shef i UDB-ës në Kamenicë etj., që nga dita e parë filloj me torturat më të egra. Derisa udbashët e ndërronin njëri tjetrin (pushonin), të burgosurit duhej t’u qëndronin troturave të secilit. (   M E T U SH     K R A S N I Q I  “Simboli i Rezistencës Shqiptare për Ribashkimi Kombëtare Shqiptare”(19.08.1928-15.10.1986)

17.Zhivko Gjurishiq 18.Vesho Cvetkoviq 19.Drago Cërnigiq 20.Angjellko Armush 21.Shaban Kajtazi 22.Xhevdet Hamza 23.Mehmet Shoshi 24.

Si u tradhtua Gjon Serreçi dhe Ibrahim Lutfiu www.zeriikosoves.org. në arkivat e UDB-së, mbi “zbulimin, kapjen dhe likuidimin…përfshinë edhe Ismail Zenuni, Rexhep Xhiha, Shaban Kajtazi etj., etj.

Ali Shukriu. Kuadër i lartë i Komitetit Krahinor i ish Kosovë-Metohisë. Partizan titist. Prokuror në ndjekjen penale të luftëtarëve të NDSH-së. Ka nënshkruar dënimim me vdekje që qindra luftëtarëve të lirisë, duke i etiketuar si ballistë e fashistë.

Ka përkrahur qëndrimin antishqiptar të Rankoviqit dhe UDB-së jugosllave. Ka qenë kategorik në ruajtjen e vijes radikale të komunistëve jugosllavë si: Aleksander Rankoviq, Dushan Mugosha, Çedo Topalloviq, Mehmet Maliqi, Gjura Gjakoviq etj. Ka vdekur në një Shtëpi pleqsh.  Ali Shukriu ka kritikuar edhe disa kuadro shqiptarë të LKJ-së për oportunizëm dhe tolerancë ndaj intelektualëve dhe profesorëve të Universitetit. Pas demonstratave të vitit 1981, Ali Shukriu ka përkrahur dhe ka mbështetur kursin antishqiptar të klasës së Sllobodan Milosheviqit. Ali Shukria (Kosovska Mitrovica, 1919. – 6. siječnja 2005.)

 

Sinan Hasani. Partizan jugosllav. Kuadër i lartë i RSFJ-së. UDB-ash i njohur. Inspektor i sigurimit dhe ndjekës i luftëtarëve të NDSH-së. Ka qenë edhe shkrimtar i regjimit. Veprat i ka shkruar serbisht, ndërsa i ka përkthyer shqip, përkthyesi dhe komunisti, Vehap Shita. Në romanin e tij “Rrushi ka nisë me u pjekë” fyen ndenjat patriarkale, kombëtare dhe fetare të shqiptarëve. Romani “Era dhe lisi” është një vepër e frymëzuar nga politika e bashkim vëllazërimit ku flitet për një segment të devijimit  të UDB-së. Nuk ka reaguar publikisht kundër Aksionit për grumbullimin e armëve, të vitit 1956 as kundër dëbimit të shqiptarëve në Turqi. Në vitin 1981, ka përkrahur kursin e fortë të nacionalizmit serb kundër autonomisë së Kosovës, ka kërkuar vendosjen e masave të shtetrrethimit dhe së bashku me Azem Vllasin kanë shpikur idenë e kundërrevolucionit, në mars prill të vitit 1981. Ka vdekur në Beograd. Në varrimin e tij nuk ka marrë pjesë askush, madje as familja e ngushtë.

 

Azem Vllasi. Titist fanatik, përfaqësues i rrymës autonomiste të Kosovës nën Serbinë. Së bashku me Ali Shukriun dhe Mehmet Maliqin, Sinan Hasanin, Kolë Shirokën e të tjerë ka shpikur dhe ka përkrahur cilësimin, “kundërevolucion” për demonstratat e vitit 1981. Ka bërë përpjekje për diskreditimin e kuadrove në Universitetin e Prishtinës të cilin e ka quajtur “Çerdhe të nacionalizmit dhe irridentizmit shqiptar”. Ka diferencuar dhe ka larguar nga Universiteti shumë profesorë.  Është edhe ideator i diferencimit ideopolitik. Ka akuzuar Shqipërinë për organizkin e demonstratave në Kosovë. Ka propaganduar idenë e jugosllavizimit të shqiptarëve dhe integrimit të tyre në Serbi. Ka përkrahur propozimine UDB-së për pushkatimin e Ferat Mujës. Ka kërkuar dënime deri në 20 vjet për nxënësit dhe studentët që kanë marrë pjesë në demonstratat e vitit 1981 dhe më pastaj. Edhe pse ishte shef i Milosheviqit në Kosovë, në përpjekje për të ruajtur pushtetin nën Serbinë, ai manipulon minatorët e Trepçës, me kërkesë për ruajtjen e autonomisë, nën Serbi, pasi ishte pezulluar autonimia e vitit 1974. I ka përkrahur të gjitha propozimet për ndryshimet kushtetuese që çuan në abrogimin e Autonomisë së Kosovës në mars të vitit 1989. Kontakton autoritetet në Beograd dhe merr pjesë në orgjitë nacionaliste të tyre. Fyen, etiketon dhe përbuz të burgosurit politikë…

Vesel Latifi, Sekretar krahinor për gjyqësi, ( ministër i Drejtësisë),  kuadër besnik i RSFJ-së

 

Aktiviteti gjurmues e hulumtues që ka zhvilluar dhe po zhvillon Radio-Kosova e Lirë dhe luftëtarët e lirisë në drejtim të  diskreditimit të politikave poltrone, antikombëtare, është thelluar sidomos në gjurmimin dhe zbulimin e fakteve e argumenteve, të cilat  hedhin dritë mbi aktivitetin antikombëtar të komunistëve shqiptarë e shqipfolës, kundër kërkesës për Kosovën Republikë dhe kundër bashkimit të Kosovës me Shqipërinë. (Deri tani janë grumbulluar disa mijëra faqe materiale, dokumente shkrimore, aktakuza të ngritura kundër shqiptarëve liridashës, fakte dhe dëshmi gojore, dëshmi të publikuara në shtypin ilegal të kohës… Në këtë fejton të gjatë, do të prezantohen mijëra emra të bashkëpunëtorëve, gjithnjë të faktuar me të dhëna relevante dhe mijëra faqe faksimile nga proces-verbalet e mbledhjeve të mbajtura  të komunistëve  nëpër komitete komunale deri ne kreun komunist të vendit.)

 

Duke qenë se recidivet e asaj politike, sot, në kushte dhe rrethana të reja po mbrohen  nga bijtë e bijat e po atyre komunistëve denoncues, shumica syresh  tashmë të vdekur, apo të tillë që janë buzë varrit, duke qenë se liria e Kosovës po rrezikohet nga mendjet e tilla retrograde dhe nga bashkëpunimi, që ata kanë pasur dhe kanë me shërbimet sekrete serbe dhe me të gjitha shërbimet e huaja, duke qenë se të tillët, jo vetëm që nuk janë ndëshkuar për veprat e tyre të liga kundër kombit e Atdheut, por janë rikthyer në punë e aktivitete në të gjitha institucionet e vendit, është e rrugës, që të paktën, me gjuhën e fakteve, me dokumente e argumente të kohës, me vetë dëshmitë e tyre,  të dalin në dritë të vërtetat, jo për të diskredituar familjet e tyre, por ata vetë, pse jo edhe familjet që nuk kanë bërë, as pranojnë të bëjnë “diferencim moral familjar” për veprat tradhtare të  baballarëve apo të afërmve  të tyre,  ashtu sikur kanë ushtruar dhunë e mizori baballarët e tyre kundër bashkëkombësve, duke i izoluar e duke i “leçitur” prej vitit 1945 e deri në qershor të vitit 1999.

 

Kreu i kolaboracionizmit në Kosovë është fuqizuar me përkrahjen dhe marrjen e tyre nën mbrojtje, përnjëherë pas luftës,  fillimisht nga UNMIK-u, nga EULEX-it, pastaj Dik Marti, (Dodik Martinoviq, zviceran me origjinë të hershme serbe) dhe qarqet e njohura antishqiptare. Mjaft  prej tyre janë dëshmitarë të mbrojtur të EULEX-it dhe Tribunalit të Hagës. Ata tashmë po luftojnë me çdo kusht që të krijohet një tribunal ndërkombëtar kundër UÇK-së, me qëllim të diskreditimit të luftës sonë çlirimtare dhe rehabilitimit të regjimeve pushtuese në emër të “heqjes dorë nga e kaluara” dhe rikthimit të kohës së bashkëjetesës, kohës së bashkim vëllazërimit të shqiptarëve  me serbë dhe sllavë. Kreu i kolaboracionizmit aktual në Kosovë disponon një forcë masone, mediale të përkrahur fuqimisht nga qarqet e njohura antishqiptare, ka në administrim disa  portale, TV e gazeta dhe mban lidhje direkte e indirekte me Beogradin zyrtar. Pikërisht kjo luftë mediale e mbetjeve kolaboracioniste në Kosovë, si dhe mungesa e ligjit për lustrim,  paaftësia apo injorimi i hapjes së dosjeve të kohës së regjimit okupator, ka bërë që Radio-Kosova e Lirë, me përkrahje të veteranëve të UÇK-së dhe ish-të burgosurve politikë, të kërkojnë, të nxjerrë në dritë fakte e dëshmi të kolaboracionistëve të djeshëm të sotëm.

 

Liria dhe pavarësia e Kosovës ka nevojë të lahet e të lustrohet nga idiotizmi dhe kolaboracionizmi i së kaluarës dhe i së tanishmes, ka nevojë të pastrohet dhe të dihet mirë kush ka bashkëpunuar dhe kush ka denoncuar, kush ka vrarë demonstrues, kush i ka rrahur dhe i ka  maltretuar ata, kush i ka shantazhuar, diferencuar dhe kush i ka  izoluar familjet e tyre.

Adresa e Radios-Kosova e Lirë është e hapur për të gjithë ata që ofrojnë fakte e argumente të shkruara, por edhe gojore e argumente të tjera relevante, me qëllim për ta denoncuar politikën antikombëtare  dhe antishqiptarë të kolaboracionistëve  jugosllavë.

 

Në këtë fejton, do të afishojmë të gjitha materialet, faksimilet, shkrimet e kohës, proces-verbalet e mbledhjeve të komunistëve, denoncimet verbale dhe të gjitha faktet e argumentet e tjera relevante, që hedhin dritë mbi të vërtetën, me qëllim për të mos e harruar të kaluarën nga e cila kemi ardhur në të sotmen, në rrugë gjithnjë të mundimshme  dhe me plot pengesa drejt së ardhmes. Kohë pas kohe do të  botohen edhe shkrime autoriale të kolaboracionistëve të caktuar kundër “nacionalistëve dhe irredentistëve shqiptarë”, kundër UÇK-së dhe kundër vlerave të luftës, për të parë dhe për t u bindur në veprimtarinë e tyre të zezë antikombëtare.

Vesel Latifi. Sekretar krahinor për gjyqësi, kundër besnik i RSFJ-së.

Prej vitit 1981 e deri në abrogimin e autonomisë së Kosovës, Vesel Latifi, në cilësi të Sekretarit Krahinor për Judikaturë ka ushtruar një ndikim diskriminues kundër të gjithë të burgosurve politikë shqiptarë, duke kërkuar dënim maksimal për të gjitha veprat të kualifikuara si vepra penale kundër rendit kushtetues të RSFJ-së. Ai, sipas detyrës zyrtare ka rikthyer në rigjykim  disa aktvendime të gjykatave,  kur ka konsideruar se ato kanë shqiptuar dënime të ulëta apo të mesme për vepra penale, sikur thuhej,  të orientuara kundër regjimit në Jugosllavi. Ka ndërruar nga vendi i punës gjykatësit, për të cilët ka konsideruar se janë oportunistë dhe jo sa duhet të rreptë kundër nacionalistëve dhe irredentistëve shqiptarë. Po ashtu me urdhër të tij, mijëra të burgosur politikë  shqiptarë janë depërtuar nëpër burgjet e Serbisë, në Bosnje e Hercegovinë, në Kroaci, Vojvodinë, Slloveni dhe në Mal të Zi, me qëllim që ata të jenë sa më larg Kosovës, me qëllim që familjeve të tyre t’u pamundësohet vizita e rregullt mujore. Nuk ka marrë në shqyrtim as nuk ka pranuar të përgjigjet me shkrim në asnjë ankesë të të burgosurve shqiptarë, qofshin ato kërkesa individuale apo grupore.

Në nëntor të vitit 1986 pasi që në cilësi të Sekretarit Krahinor për Jurisprudencë, kishte vizituar disa burgje në Vojvodinë, ku po mbaheshin në burg të rëndë shumë të burgosur shqiptarë qysh nga viti 1981, kishte qortuar  autoritetet e disa burgjeve për liberalizim të tepruar dhe për qëndrim jo sa duhet të rreptë kundër nacionalistëve dhe irredentistëve shqiptarë, meqë në bisedë me ta konsideronte se nuk i kishin reviduar qëndrimet e tyre.   Në burgun e Suboticës, kishte qortuar haptas para të burgosurve shqiptarë e të tjerë drejtorin magjar, Hegyi Bella se ishte tepër i butë dhe nuk kishte ushtruar detyrat që parashiheshin për ndërrimin e qëndrimeve të të burgosurve politikë. Për më tepër ai nuk kishte përcjellë në Prishtinë ankesat e tyre, meqë ishte autoritet numër një i “Drejtësis” së Kosovës. Kjo, sipas Vesel Latifit kishte qenë e papranueshme. Ai ishte sjellë me arrogancë, në kërkesat e disa të burgosurve për t’i kthyer në burgjet e Kosovës, duke u bërë me dije se Jugosllavia është atdheu edhe i të gjithë shqiptarëve, po ashtu edhe i të burgosurve  dhe cilido burg në Jugosllavi është i njëjtë me burgjet në Kosovë.

Duke mos pranuar të përgjigjej në pyetjet e të burgosurve shqiptarë,  kishte qortuar edhe njëherë drejtorin hungarez për mungesë të ushtrimit të autoritetit dhe për tolerancë të tepruar ndaj tyre.

Pak kohë më vonë, pasi në bisedë me drejtorët dhe personelin e burgjeve kishte kuptuar se të burgosurit lexonin shumë literaturë, ai kishte marrë vendim që të mos iu lejohet literatura në gjuhën shqipe, madje edhe çdo literaturë tjetër. Në shtator të vitit 1988, një grup të burgosurish politikë të Bugut të Novi Sadit i kishte drejtuar një letër proteste Sekretarit krahinor për jurisprudencë, dr. Vesel Latifit.

Në reagimin e të burgosurve thuhej:

Të burgosurit politikë shqiptarë në Burgun e Novi Sadit, të cilët për shtatë vjet rresht po mbanin dënimin në kushtet e burgut hetues, i drejtonin një letër proteste, nëpërmjet drejtorisë së Burgut, sekretarit të Sekretariatit Krahinor për Jurisprodencë në Prishtinë, Vesel Latifit, në të cilin  thuhej:

„Kanë kaluar afro tre muaj që kur se autoritetet e burgut na kanë njoftuar me vendimin tuaj që të na ndalohet çdo libër. Duke pasur njëfarë bindje se kjo masë do të ishte e përkohshme dhe po aplikohej për arsye a një tjetër, e që për ne ishte e paqartë, prisinim të qetë fundin e saj. Është e qartë: ne u zhgënjyem, ju doni të na ndaloni punën intelektuale dhe librat. Po çfarë janë objektivat? Atë ju e dini. (Apo ndoshta doni akoma të provoni durimin tonë?!)

Sidoqoftë, ju po i shkelni me të dyja këmbët ligjet në fuqi, politikën tuaj sanksionuese të proklamuar zyrtarisht dhe vetë kushtetutën.

Ne, të dënuarit politikë shqiptarë, në mënyrë sistematike dhe në shkallë të gjerë, jemi të diskriminuar rëndë në krahasim me të dënuarit politikë në plan jugosllav.

Shkelje e ligjit, shkelje e kushtetutës dhe thyerje e konventave ndërkombëtare që i ka nënshkruar edhe vetë Jugosllavia, ka qenë gjithë procedura hetuse gjatë së cilës ndaj nesh janë përdorur mjete e metoda të egra torturuese, të denja për inkuizicionin mesjetar.

Në procesin gjyqësor, të mbyllur dhe për shumëçka të jashtëzakonshëm, ne as të drejtën e mbrojtjes e të fjalës nuk e kishim të plotë. Edhe një injorant i humbur nuk e ka të vështirë të shohë e të dallojë ndryshimin e politikës ndëshkuese, si qielli me tokën, ndaj të burgosurve të tjerë politikë shqiptarë, në njërën anë dhe ndaj të burgosurve të tjerë politikë në Jugosllavi, në anën tjetër. Kjo politikë ndëshkuese ndaj nesh ka marrë të gjtha tiparet e një politike hakmarrjeje të  egër dhe të shfryrjes e të nxjerrjes së inatit. Një praktikë e panjohur gjer tani, jo vetëm në Jugosllavi, por edhe më gjerë, ka qenë dhe vazhdon të jetë hallakatja dhe degdisja masive e të dënuarve politikë të një populli nëpër, pothuaj gjithë burgjet hetuese të shtetit, për të vuajtur atje dënimin. Të vendosur me shumë vite në birucat e burgjeve hetuse kosovare dhe jugosllave bashkë me kriminelë ordinerë, hajdutë të regjur e vagabondë, bashkë me të sëmurë nervorë e mentalë (shpesh të rrezikshëm për të tjerët), bashkë me të sëmurë nga sëmundje ngjitëse, etj., në kushte jetese prej kazamatesh, ka qenë e pamundur ta ruanim shëndetin nga një shkatërrim i vazhdueshëm.

Megjithatë, mbaheshim dhe shpresonim se gjithë këto kushte të egra ishin për një kohë të shkurtër. Ta themi çiltërisht, ne nga pak edhe besonim demagogjinë se në Kosovë, gjoja s´kishte vend të mjaftueshëm, se posa të ngrihej objekti i Shtëpisë Ndëshkuese Përmirësuese në Gjurakovc (Dubravë), do të ktheheshim atje për të vazhduar vuajtjen e dënimit, sikur të burgosurit e tjerë, në vend të vet, në kushte pak a shumë normale, diku afër nivelit mesatar jugosllav, se nuk do të torturoheshin më familjet tona, duke udhëtuar me mijëra kilometra për 20 – 30 minuta vizitë, se nuk do të harxhonin nga një rrogë kosovare për çdo vizitë dhe se do të kishin mundësi, më në fund, të na vizitonin prindërit e moshuar dhe fëmijët e vegjël.

Gjithë këto fakte të hidhura flasin për të vërtetën e trajtimit tonë, jo si të burgosur të një shteti modern, por si skllevër të kohëve antike. Faktet flasin qartë për atë gjendje tonë të rëndë diskriminuese që theksuam në fillim e që në vetvete, edhe ajo nxjerr shumë të palara në shesh.

Masat tuaja të fundit për të na ndaluar librat, janë edhe një fakt tjetër i qartë që dëshmon realitetin e shëmtuar, janë edhe një mohim i të drejtave tona elementare, një shkelje e vetë ligjit, e rregulloreve të çdo burgu dhe një thellim i frymës hakmarrëse.

Shprehim kundërshtimin tonë të vendosur edhe kundër këtij vendimi absurd dhe të vendosur edhe kundër këtij vendimi absurd dhe të paligjshëm.

Kërkojmë edhe një herë me këmbëngulje që të na sigurohen të drejtat tona, si të burgosurve të tjerë në Jugosllavi e edhe të drejtën për të porositur e për të lexuar literaturë.

Në Burgun e Novi Sadit

Më 1.8.1988

Nuk disponojmë të dhëna biografike për Vesel Latifin. Të tilla nuk gjenden se  në google. Pas luftës ka punuar profesor i kriminalistikës në Fakultetin Juridik. Jeton në Prishtinë.

 

Kontrolloni gjithashtu

Sefer Muzlijaj: KULLA DYLBI- E KAPEDANIT, RAMË ALISË - I

Sefer Muzlijaj: KULLA DYLBI – E KAPEDAN, RAMË ALISË – I

ËSHTË PRIVLEGJË TË SHKRUASH PËR : TRE -DËSHMORËT-HERONJË TË KOMBIT NGA FSHATI UÇË, BAJRAM GASHIN, ...