Airport Adem Jashari
MIT
kek
mbpzhr 2018
Fillimi / Kultura / Rrustem Geci: Një mollë lundron mbi varre
Rrustem Geci

Rrustem Geci: Një mollë lundron mbi varre

– Shpërngulja vritka më shumë se vdekja?!

 

Ç´të bëjmë me shpërnguljen dhe mërgimin

si ta ndalim këtë murtajë për kombin tonë

është vrasës i pashpirt për shqiptarët, shoh

se shumë njerëz habiten kur dëgjojnë, se

ky artist, ai shkencëtar, ose ai kozmonaut

kanë prejardhje shqiptare, prejardhje të

vendit tonë, që shpërngulja i ka degëdisur

nëpër qytete dhe shtete anë e mbanë planetit

Ç´të bëjmë me shpërnguljen dhe mërgimin?

Flasin pjesë të atdheut të shpërngulur, flet

Ilirida, Molla e Kuqe, Çamëria, Presheva

flet Kosova dhe të gjitha trojet shqiptare

kemi një gjysmë atdheu të shpërngulur

Jo fort moti, udha më rastisi përtej Nishit

në një katund me emër , Molla e Kuqe,

Fshati ku kishin jetuar shqiptarët tani nuk

ka njeri. Në atë fshat të vdekur, të vdekurit

qaheshin; ku u tretën gjithë ata të gjallë?

të vdekurit e tashëm qanin, të vdekurit e së

kaluarës, të vdekur të ardhshëm nuk do të

ketë, aty ka vdekur Kisha e fshatit, varreza.

Molla e Kuqe në shqip më nuk ekziston!

Atë e vrau pushtimi serb dhe shpërngulja!..

 

Në atë pjesë të atdheut të lashtë të Ilirisë

varret janë shndërruar në toka të bukës.

Krahina e Mollës së Kuqe më nuk jeton.

Një rizënie e re nuk është e pamundur,

në një çast tek po qante rrënja për degët-

dy të vdekur, të pavarrosur nga askush,

pyesnin njëri- tjetrin: miku im i vdekur si

ndodhi që asnjë i vdekur më s´është tek

kjo varrezë? Ku vajti fshati ynë i vdekur?

Fqiu kufomë iu përgjigj; miku im i rënë,

shpërngulja neve na vrau më shumë se

pushtimi! Nën pushtim s´vdesin të gjithë,

Nën pushtim së paku ruhet bima e gjakut,

Të gjallët, qofshin edhe të poshtëruar, nuk

vdesin kështu si vdiqëm né! Ashtu është;

miku im i vdekur, të pyes: a di me shkrue?

që t´ua lëmë një porosi të gjallëve; që

kombi ynë të ketë kujdes nga mërgimi, se

shpërngulja vritka më shumë se vdekja?!..

 

 

(Poezi nga libri me të njëjtin titull)

 

 TREGOJ VENDIN TIM

 

Të përqafoj deri sa të jemi njëri –tjetri

derisa ta heqim mes  veti  ndryshimin

dua të tregoj vendin tim, atë të himnit

solemn, atë të këngës  dhe të puthjeve

 

Dashurinë  unë  di  ta ndiejë, dhe di ti

marrë frymë dhe ti japë frymë, këtë ma

mësoi jeta, e bukura  e  natyrës  dhe e

bukura e së dashurës që  unë i thërras!..

 

Në këtë fshat  me  plotë nektar të jetës

jam i tashëm, i kaluar, dhe i ardhshëm

jam një i dashuruar  i  këtij  vendi, dhe

një i  pasionuar i artit dhe i së bukurës

 

Lyra, unë të kam në veten time, ashtu

si je, ashtu të ndjejë. T´i  je e tashmja

dhe e arshmja; ore, jemi pjesë të kohës 

kujdes, koha nxiton  më  shpejt  se  ne

 

Shpirt, fol ç´ke për t´i dhënë sot poetit

njeriut tënd më tokësor  dhe më qiellor

– ti mund të jesh ajo zonjusha e luleve

Roganë, jam i duhuri i motrës Çamëri!..

 

Rrustem Geci – Dortmund, tetor, 2017

Kontrolloni gjithashtu

Eriola Azizolli: Drama klasike japoneze, Noh magjeps publikun në Qendrën Kulturore të Katedrales Orthodokse

Eriola Azizolli: Drama klasike japoneze, Noh magjeps publikun në Qendrën Kulturore të Katedrales Orthodokse

“Manteli me pupla” dhe  “Merimanga e tokës”  ishin dy pjesët e interpretuara mbrëmjen e së ...