Refik Havolli

Refik Havolli: Historia e aktiviteteve tregtare dhe distribuimi i produkteve në Kosovë nga shekulli i XV deri në ditët e sotme

Abstrakt

     Ky punim synon të analizojë në mënyrë kronologjike tregtimin dhe distribuimin e produkteve të ndryshme në territorin e Kosovës. Kosova ishte dhe mbetet një vend atraktiv i të bërit biznes, por me kalimin e viteve ka ndryshuar mënyra e të bërit biznes varësisht prej kushteve dhe rrethanave ekonomike dhe atyre politike. Globalizmi dhe përparimet teknologjike kanë mundësuar qarkullimin e mallrave dhe të ideve anembanë botës, e kuptohet që ato kanë ndikuar pozitivisht edhe në territorin e Kosovës.

     Distribuimi është veprim, aktivitet apo proces i furnizimit me mallra nga prodhuesi te dyqanet apo bizneset e tjera që qëllim kanë shitjen e tyre te konsumatorët. Distribuimi, si një nga katër elementet e marketingut miks, është i destinuar në shpërndarjen e produktit nga prodhuesi te konsumatori final duke përdorur format e përshtatshme për arritjen e këtij qëllimi. Në të kaluarën i është kushtuar më pak rëndësi konsumatorit, por në ekonominë e tregut është konsumatori ai i cili është në qendër të vëmendjes dhe mu për këtë arsye ndërmerren një varg aktivitetesh deri në bindjen e tij dhe njëkohësisht ruajtjen e tij.

     Në Kosovë konkurrueshmëria në treg është shumë e lartë. Kemi një ekonomi të lirë të tregut. Produktet apo brendet (markat) botërore dhe ato vendore janë prezente nëpër pikat e shitjes me pakicë. Mirpo, pengesë kryesore në marrëdhëniet biznesore në përgjithësi është lëvizja e parasë apo mënyra e pagesës.

Hyrje

     Kosova, si një vend me pozitë të mirë gjeografike, në të kaluarën ishte urë lidhëse ndërmjet vendeve të Lindjes dhe të Perëndimit. Ishte një vend i shquar për disa virtyte të veçanta, si “mikpritjen dhe besën”. Gjithashtu u dallua për aktivitetin tregtar të popullsisë vendëse, por edhe të tregtarëve që vinin nga vendet e ndryshme të Lindjes dhe Perëndimit.

     Ishin hebrenjtë ata të cilët shquheshin me aktivitetet e tyre prodhuese dhe tregtare sepse ata kishin gjetur një mikpritje dhe siguri në trojet shqiptare. Ata erdhën në Kosovë në numër më të madh në shekullin e 15-të kur u dëbuan nga Spanja dhe shpejt u integruan duke mësuar gjuhën e popullsisë vendëse shqiptare, por edhe atë turke dhe serbe.

     Hebrenjtë dhe shqiptarët në Kosovë kanë bashkëjetuar në harmoni që nga kohët e lashta. Komuniteti hebraik në Kosovë përfshiu tregtarë, mjekë dhe zejtarë. Sinagogat e tyre i mbijetuan periudhës osmane, por u shkatërruan nga regjimi komunist. Kryeqyteti, Prishtina, dikur kishte pazarin më të famshëm hebraik në këtë rajon.

   Mënyra e të bërit biznes me kalimin e viteve u bë më bashkëkohore dhe gjithëpërfshirëse. Në ditët e sotme organizimi dhe dukja e një  qendre tregtare, supermarketi apo pike tjetër të shitjes me pakicë në Kosovë, ngjason shumë me ato të vendeve europiane.

Metodologjia e punimit

     Në këtë punim jemi bazuar kryesisht në kujtesën tonë, por në shumë raste, për të qenë më të sigurt dhe më i saktë në ato që kemi shkruar, jemi konsultuar me bashkëpunëtorë që vijnë nga qytete të ndryshme të Kosovës. Gjithashtu, për të qenë më zyrtar jemi mbështetur edhe në disa të dhëna nga interneti, kryesisht nga Ueb faqet e ndërmarrjeve të cilat i kemi përmendur në këtë punim. Disa të dhëna janë marrë nga ndërmarrja Passable, pasi i kishim në dispozicion edhe fizikisht. Shumë informacione janë përdorur nga faqet zyrtare të prodhuesve vendorë, të distributorëve dhe të ndërmarrjeve që merren me shitje me pakicë. Duke pasur shumë kontakte të drejtpërdrejta me pronarët dhe stafin tjetër të ndërmarrjeve më të rëndësishme, patëm mundësinë edhe të merrnim shumë informacione të rëndësishme.

Historia e aktiviteteve tregtare dhe distribuimi i produkteve në Kosovë nga shekulli i 15-të deri në ditët e sotme

Aktiviteti tregtar dhe historia e distribuimit mund të ndahet në katër periudha:

  • Periudha nga shekulli i 15-të deri 1945
  • Periudha 1945-1989
  • Periudha 1989-1999
  • Periudha 1999 e këtej.

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …