Ragip Shala: Kur pleqtë e LPK gatuajnë “pite me baltë”

Është e njohur lojëra fëmijësh  ,, Pite me lloq ‘’ : ujë , ,,miell’’ dheu  e rreze dielli , është luajtur dikur nga fëmijët  imagjinar. Këtë lojë ma kujtuan disa veprimtarë të LPK-së  javën që lam pas , në një takim në periferi të Zyrihut. Takimi ishte thirrur nga ,, grupi  iniciatorësh’’ për ti bërë lutje komisionit qeveritar për çështjen e statusit ?! . Ndonëse atyre u ishte njohur statusi  Veteran i Fondit V. TH. ?!  Ata nën moton : ,, një për të gjithë , dhe të gjithë  për një ‘’ ishin mobilizuar në shenjë ,, solidariteti ‘’ për të rrefuzuarit , dhe ,, harruarit ‘’ e veprimtarëve në mërgatën shqiptare. Ndonëse ata ishin veprimtarë të LPK-së  ,, pleqnimi ‘’ i tyre bëri ,, shkelje procedurale’’ , sepse ata nuk ,, pleqnuan ‘’ drejtë , duke u bazuar në program dhe statut të LPK-së , por në rregullorën e Fondit V.TH . ?! Pavarësisht veprimtarisë së LPK-së në katër dimensione : Politik , Ushtarak , Logjistik dhe Finansiar , pavarësishte se LPK-ja ishte themeluese e UÇK-së , ,, grupi inisiatorë’’ e zbriti  ,, pleqnimin ‘’ në vetëm dimensionin finansiar ?! Çka ishte LPK-ja ? Fondacion apo Organizatë Politiko-Ushtarake ?   

 

Këmbëngulja e ,, inisiatorve ‘’ vetëm në këndin finansiar , përbën edhe nje përpjekje , për ta paraqitur  LPK-në , vetëm si servis finansiar , ndërsa veprimtarët e saj vetëm si Tagrambledhës . Kjo ,, Doktrinë ‘’ politike është rezulltat i ,, vizionarve’’ nga krerët politik të LPK-së çë me mediokritetin , dhe klishet e tyre politike u hapën shtigje rehabilitimit të mbetjeve mortore të LKJ-së në Republikën e Kosovës . Pikërisht ,, ekspert ‘’ lixhor nga struktura të LKJ-së  bënë ligjin  për veteranët  e UÇK-së , një  lixh  që i mohon LPK-së veprimtarinë  themeluese dhe zhvilluese të UÇK-së . Përse mos ta mohonin mbetjet mortore të LKJ-së, veprimtarinë Liribërëse të LPK-së kur ajo mohohët dhe përbuzet nga vetëvetja ?! Përsonalisht i kam thirrë disa ish krer të LPK-së, gjatë  kohës së miratimit të Ligjit për Vlerat e Luftës , dhe u kam kërkuar kordinim për kërkesen çë në Lixh të përfshihej edhe neni për Statusin e Themeluesit të UÇK-së , por ,, Fol me Zenën fol me Stenën ‘’ ?! Mbase u mungonte guximi politik , apo nën presionin e simptomave të Delirit të madhështisë preferonin të rrinin duarkryq , përballë mbetjeve  mortore të LKJ-së ?!.

 

Kurr nuk ka ndodh , as edhe një her në historinë e shtetit dhe luftës që Ministria e Finansave të formoj ushtri , apo të komandoi me luftën . Edhe në luftërat ku kan munguar struktura shtetërore , ushtria është formuar dhe komanduar nga  subjekte  politike dhe  ushtarake .            Në historinë tonë luftarake kemi shembullin e Komitetit Mbrojtja Kombëtare me seli në Shkodër , që komandoi me luftën Guerile ( Kaçake ) për disa vite në Kosovë .                        Prej nga tani ky novacion politik ? Si të definohët tani ky ,, koncept ‘’ politik ?! A ka kuptim logjik , lixhi për vlerat e luftës çë përcakton status për Fondin V.TH . d.m.th. për ,, Ministri të Finansave ‘’ , kurse për Organizatën  Politiko-ushtarake , themeluese e UÇK-së kurgjë ?!          Natyrisht që Eunukëve të LKJ –së si : Pioner të Titos , pastaj  SKOJIST , Rankoviqist e Titistë të rreshtuar në  Lëvizjen ,, pacifiste ‘’ , dhe në Lëvizjën ,, Jo Violente’’ u shkon ,, për fëtyre ‘’ Lixhi për Vlerat e Luftës . Por Lëvizjes Klandistine , konkretishtë LPK-së ,, A i rrin mirë ‘‘ ky Lixh ?! Sfida e LPK-së përballë  LKJ-së  për Kosovën Republikë  në RSFJ , dhe Pastaj sfida përballë  LDK –së dhe satelitëve të saj  me veprimtarinë politike dhe ushtarake në Liribërjen e Kosovës , LPK –në e pozicionon si Fitues .Por pasi në Republikën e Kosovës qeverisin Lëvizjet ,, Pacifiste ‘‘ dhe ,, Jo Violente ‘‘ miratimi i Lixhit për Vlerat e Luftës ku përcakton Statusin edhe për Fondin V.TH  është pretendim hileqarë . Kjo është e natyrshme duke pas parasysh origjinën e tyre politike. Por si të kuptohën pleqt e LPK-së  çë  me  ,, pleqnimin ‘‘ e tyre  ,, rrëshqitën në pistën ‘‘ e ,, armiqëve‘‘ të  tyre  politik , duke kërkuar  vetëm  Status Veteran për ,, Tagrambledhësit‘‘ e LPK-së ?!

 

Përfundim                                                                                                

 

Është një mal  burimesh  juridike , poltitike , ushtarake çë përkojnë me realitetin historik   dhe shkencorë të  themelimit    UÇK-së  nga Lëvizja  Popullore e Kosovës .                        Zëdhënësi i parë i SH.P. të UÇK-së Jakup Krasniqi  gjat  një  paraqitjëje publike falendëroi LPK-në  për themelimin e UÇK-së .                                                                                                      Gjenerali Wesli Klark në një intervistë dhënë mediave ka pranuar se UÇK-ja , është Guerilja më e suksesëshme në Botë pas Luftës së dytë botërore . Dhe në këtë sukses padyshim është veprimtaria e gjithëanshme e LPK-së , konkretisht Betejat  Politike të  LPK-së  për  Luftën e drejtë të UÇK-së .                                                                                                                                   Prandaj  për  LPK-në  vetëm  Statusi : THEMELUES  I  UÇK –së .      

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …