Mërgim Lushtaku: Kosovës, i duhet energji e re!

Mërgim Lushtaku: Kosovës, i duhet energji e re!

Na ka rënë shpesh të dëgjojmë se, rinia është pasuria dhe vlera më e madhe e vendit. Ky është një cilësim më se i vërtetë. Por, kjo pasuri, rinia e Kosovës, është e nevojshme të përfshihet dhe të përfaqësohet edhe më shumë në jetën institucionale të vendit, si në atë ekzekutive por edhe legjislative, se sa është momentalisht. Vendi ynë i dashur ka nevojë tani, më shumë se asnjëherë tjetër, që rinia, e cila ka integritet dhe që bart vlera të mirëfillta, të marrë përgjegjësi më të mëdha mbi supet e veta dhe të shërbejë në të mirë të qytetarëve dhe Kosovës në përgjithësi. Vendi ynë i dashur, Kosova, ka nevojë për energji të re, për njerëz të ri të besueshëm dhe të cilët duan të shërbejnë me sinqeritet.

Nisur ka kjo premisë, në konsultim me familjarë, miq dhe përkrahës të shumtë nga të gjitha trevat e Kosovës, tashmë është e ditur, kam vendosur të garoj për deputet në Kuvendin e Kosovës, me Partinë Demokratike të Kosovës.

Para sa ta marrë vendimin përfundimisht, pas takimeve të shumta me qytetarë nga qytete dhe fshatra të ndryshme anekënd Kosovës, kam mësuar për nevojat e shumta që kanë qytetarët e vendit. Kjo ka qenë një periudhë bindjeje dhe një shtysë për mua ta marr këtë vendim, që t’i hy garës për deputet të Kuvendit të Kosovës, duke u matur në popull, duke kërkuar votën e qytetarëve të vendit, që t’i shërbej vendit tim me përgjegjësi dhe nder.

I rritur në një familje e cila i çmon vlerat kombëtare e fetare, që e nderon mikun, e respekton diversitetin, e dëshmuar në luftë kundër armikut, me përgjegjësi dhe sinqeritet kërkoj nga ju qytetarë të Kosovës, ju që më njihni dhe ata që s’më njihni, që fillimisht të më mirëkuptoni dhe pastaj të më përkrahni në angazhimin tim aktiv në politikë, me qëllimin që të kontribuojë dhe të jem një zë i së mirës dhe i dobisë për qytetarët dhe për vendin tonë, i cili edhe meriton më mirë.

Duke u ndjerë dhe duke shprehur falënderimin për familjen dhe shokët që më kanë përcjellë në këto vite, më është dhënë mundësia të edukohem dhe arsimohem në mënyrë solide, por edhe të arrijë një përvojë të madhe menaxheriale dhe organizative, duke u përballë edhe me situata të atilla kur më është dashur të marrë vendime, nganjëherë edhe të vështira e të dhimbshme, por gjithmonë të drejta e në dobi dhe interesa të të tjerëve. Ata që më njohin e dinë këtë fakt.

Në këto pak vite përvoje e shërbimi ndaj atyre që kam pasur afër dhe atyre që ka qenë e nevojshme t’u shërbejë, jam munduar vazhdimisht të kontribuojë në të mirën e përgjithshme duke e konsideruar në instancë të fundit edhe shërbim ndaj vendit, Kosovës tonë të dashur. Qoftë gjatë kohës sa kam qenë përfaqësues i studentëve, si Kryetar i Parlamentit të Studentëve në Universitetin e Prishtinës “Hasan Prishtina”, qoftë si shërbyes civil në Ministrinë e Administratës Publike, si Drejtor i Departamentit të Integrimit Evropian dhe Koordinimit të Politikave, por edhe si anëtar i Këshillit Drejtues në Ndërmarrjen Hidroekonomike “Ibër Lepenci”, jam angazhuar dhe kam kontribuuar që të jem në shërbim të qytetarëve dhe në përmirësimin e vendit në përgjithësi.

Duke u këshilluar dhe koordinuar për t’i hyrë garës për deputet në Kuvendin e Kosovës, kam marrë përkrahjen e profesionistëve dhe ekspertëve nga lëmi të ndryshme, dhe kjo ma ka fuqizuar edhe më bindjen për të provuar që të shërbejë edhe në një mënyrë tjetër për qytetarët e Kosovës, si deputet i Kuvendit të Kosovës.

Gjithashtu, dua të shpreh mirënjohjen edhe të kryetarit të Partisë Demokratike të Kosovës, Kadri Veselit, për mundësinë dhe besimin që të punojmë bashkë në shërbim dhe të mirë të vendit tonë, qytetarëve të Kosovës, pa harruar të falënderoj të gjitha strukturat e Partisë Demokratike të Kosovës gjithandej vendit.

Të nderuar qytetar të Kosovës, duke shprehur sinqeritetin dhe besimin tim, pres përkrahjen tuaj në zgjedhjet e 11 qershorit. Ju votën tuaj mua, unë shërbim dhe përkushtim për ju. Shpresojmë që gjeneratave të reja të na jepet hapësirë, që edhe ne, të rinjtë e Kosovës, të jemi pjesë e vendimmarrjes dhe jetës institucionale të vendit.

Zoti na ndihmoftë!

Zoti e bekoftë Kosovën dhe qytetarët e saj.

Mërgim Lushtaku

Kandidat për deputet në Kuvendin e Kosovës

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …