KEK
Fillimi / Kultura / Isa Ferizaj:  DARDANISË TIME!
ISA FERIZAJ

Isa Ferizaj:  DARDANISË TIME!

 DARDANISË TIME!

*  Në prag të ‘dialogut’, Kosovë – Serbi.

 

Të qofsha falë, moj nëna Dardani;

Më linde, më ushqeve me shqiptari!

Moj, ma kalle në zemer flakëdritën;

Ti, me tuat vlera, ma stolise rriten!

 

Dardani, moj nënë, të qofsha falë;

Që kur më linde, qeshë i yti ‘djalë’!

U rrita me aromën, frymimin tënd,

Larg teje, nëno, shpirti s’më zë vend.

 

Sa herë fytyrën ta puth flladi, Dardani;

T’i heq rrudhat, shpirt e zemer t’i përtri.

Si bystekë zanash, n’tuat kreshta dritënore;

Derdhen përrenjtë, ujëkristal, lëng bore!

 

Të shoh me sytë e mendjes, n’thellësi;

Qendrestare, nëno, prore më del Ti!

Toka jote, varr krajlash, pëllëmbë e gjak;

Majalavdia, flamurgjak, Ti ndrin si flakë!

 

T’i shoh plagët, ende, nëno, të kullojnë;

T’i prek dhëmbjët, ato mua më lëndojnë!

N’prehërin Tënd, kombi kokën qetëson;

N’atë prehërmadh, nënëmendja ledhaton.

 

Ta ndjej tik – tak zemren, orë përjëtësie;

Rend dhe unë, në atë ritëm, marsh lavdie!

Helmues gjarpërinj të kafshuan, t’u sulen;

Shpesh kryet ua shtypem, dhëmbët ua shkulem!

 

Në djepin tënd, Dardani, përkunde lavdinë;

Me këngë kreshnikësh, mbrujte shqiptarinë!

Në oda burrash, ënde, thure, urtësinë;  

Nga motehonet, nxore trashëgiminë!

 

As kur të ndanë e, të pushtuan jezitët;

Në gjunj s’re, n’obelisqe ktheve vitet.

Moj, kujtesën, dot s’ta shleu ty, histeria;

Që kur foli historia, për Ty, foli lavdia!

 

Me ‘këngë’ hute, moj, lirisë i këndove;

Në t’zemres tela, në hymn i shndërrove!

Me gak, lirinë gatove, Dardani;

Ti, e madhërishmja, zemerkomblavdi!

 

I linde bijtë e tu, me shtatë zemra;

Në panteon të lavdisë, të tyret emra!

Nderojnë para tyre, motet, historia;

Përjetësisht, nëno, të mbuloi lavdia!

 

Dardani, zanë kreshnike, ti s’u theve;

Prore, ballaz hasmit, pas, Ti s’u ktheve!

Ballin, ç’ia qendise, me të hutës ‘lule’;

Zemrat vure, në t’kalaqendresës mure!

 

Të mbet jashtë, në veri, ‘Molla e kuqe’;

Mbi shtatëqind fshatra, si Ti, flamurëkuqe!

Të përzunë barbarët, heshti Evropa;

Plot masakrat të ndoqën, i pau dhe Bota!

 

Ta rrudhën shtatin hordhitë e pabesitë;

Mbi Ty Evropa derdhi, të tëra ligësitë!

Të pau si n’rrugë vdekjeje, t’shuhej jeta;

Kjo, akt-akuzë për genocide, me të tjera!

 

Si të përzunë nga Tuat trojelashta;

I pau Evropa Tuat toka, t’mbenë përjashta!

I pau masivet varre, përplot shqiptarë;

Mos hesht Dardani, n’gjyq hasmi sa më parë!

Evropëplaka, sa u zgjua, për Ty foli;

Për ç’të pati bërë, turpi e mbështolli.

As sot kjo ‘e reja’, borxhin s’po ta lan;

Krimin ndaj Teje, Evropa, si e mban?!

 

Imja Dardani, kreshnikja plagëmadhe;

Tregove cila je, me Prekazderën Jashare !

Brezash, n’lavdimaja, shqiponjë u ngjite;

Ndër netë të gjata, të pat Kombi, yll drite!

 

Sa herë ngrite krye, se s’durove robëri;

Në tëndin krah, bijo, nëna jote Shqipëri!

Huta lindi bijtë e tu, lavdimbuluar;

Në kudhrën kuq e zi, jemi farkëtuar!

 

Tokën tunde, kohërat shkunde, Dardani;

S’durove skllavëri, se mbet geni yt, Iliri!

I shoh se si sot, kuçedrat po të sulen;

Gjokset male bijtë e tu, nuk u përkulen!

 

T’i përkëdhel, fushat e malet e tua;

N’gjirin tënd pi shqiptari, si ujë në krua;

Ti, në prehërin tënd, m’i përkund ëndrrat;

Njëri – tjetrit, dritë, ia mbushim zemrat.

 

Do të rrojë imja Dardani krenare;

Se rron, ore rron, imja rracë shqiptare!

S’të shuajnë histeritë, dot s’të vrasin;

Nga jotja madhështi, ligëstë pëlcasin!

 

Ngrihesh, moj, madhështore në histori;

Askush s’guxon më, ‘krushqit me t’i ngri’!

Udhëtojnë ata, bashkim të na sjellin;

Shqipet, rreth foleflamurit, t’i mbledhin!

 

Vet, more, vet do ta shkruajmë historinë;

Të vëjë dorë në të, s’e lëmë tradhtinë!

E lashta shqiptari, na mban ajo gjallë;

Larë n’gjak tonat troje, s’kem për të falë!

 

Boll na morët, erdh koha, t’na i ktheni;

Kem atje varret e të parëve, andej jemi!

Kohërat ndërruan, flasin sot ato shqip;

Rron imja Dardani, kurrë ajo nuk vdiq!

 

T’i dalësh zot Nënës, se ta masakruan;

Është detyrim, të parët na e ngarkuan!

S’nxiret  n’pazar Nëna, ajo të mallkon;

Gjyqit të historisë, tradhtia s’i shpëton!

 

Tiranë, më 05.06.2021.

Kontrolloni gjithashtu

Ilir Muharremi

Ilir Muharremi: Loti më i vlefshëm se çdo monedhë!

Arti i sotëm është art i dhembjes, art i realitetit, art që i kundërvihet fatëkeqësisë ...