Airport Adem Jashari
MIT
kek
mbpzhr 2018
Fillimi / Analiza / Mehmet Musa: Markalleshët trima dhe atdhetarë nga Vraniqi. Nëna Hanë është krenare me bijtë dëshmorë
Mehmet Musa: Markalleshët trima dhe atdhetarë nga Vraniqi. Nëna Hanë është krenare me bijtë dëshmorë

Mehmet Musa: Markalleshët trima dhe atdhetarë nga Vraniqi. Nëna Hanë është krenare me bijtë dëshmorë

Që nga Malësia e Gjakovës, Malësia e Mbishkodrës e anë e kënd Kosova ka dëgjuar për oxhakun dhe gjakun e Markalleshëve të Vraniqit. Ku çdo herë forcat okupatore që vinin në këto troje, qoftë me Kuran nën sqetull, qoftë me Bibël nën sqetull, qoftë me kryqin ortodoks, siq ishte lufta e fundit në Kosovë e që udhëhiqej nga kisha pan sllave serbe, thyenin dhëmbët dhe lenin kockat, sikur kemi dëgjuar nga këngët rapsodike dhe historia jonë e lavdishme se, çdo armik që na ka mësyrë ka ardhur me armë e është kthyer pa krye !

Do flasim që nga gjysma e dytë e shekullit që shkoi kurë pas luftës së dytë botërore më shumë se gjysma e Shqipërisë natyrale, me dhunë, terror e bajoneta u aneksua nga Jugosllavija, me ndihmën edhe të kolaboracionistëve  shqiptarë dhe të Europës shtrigë. Megjithate sa herë që e kërkonte nevoja dhe nderi i Arbërit, Markalleshët nuk kursyen edhe pikën e fundit të gjakut, për ta ujitur me gjakun e tyre të pastër tokën e Arbërit.

Në luftën e dytë botërore, ra dëshmor në Tropojë në fund të vitit 1944, Dedë Pashk Lleshi, ndërsa Tunë Mark Lleshi, si njeri autoritativ dhe me zë i kësaj ane çdo herë ishte në ballë të pajtimit të ngatërresave dhe gjaqeve ndër popullin tonë, bile, kishte raste që armiqtë e kombit tonë përpiqeshin të fusnin urrejtje dhe përçarje në kombin tonë në mes vëllezërve të një gjaku (të besimit krishterë dhe mysliman), por plakun e urtë dhe nam madh Tunë Markun nuk mundë kush ta kthente prapa pa e shtrirë dorën e pajtimit, shpeshherë përdorke si shembull nëpër oda se: ortodoksin Fan Noli, katolikun Luigj Gurakuqi dhe muslimanin Bajram Curri, a ka mundë kush ti ndajë ndonjëhere për të mirën dhe çlirimin e Atdheut ? Jo, kurrën e kurrës e, aq do mundë të na ndajë e përçajë, sot e mot katolik, musliman e ortodoks, deri sa Shqipëria e katër vilajeteve të bëhet një Shqipëri.

Dhe në luftën e dytë botërore në Smelovicë dy herë plagoset nga forcat malazeze që donin ti okuponin vëllezërit tanë në Tregun e Ri (Novipazar),Tutin e Rozhajë e Peshterë. Hapave të babait eci edhe i biri , Mark Tunë Lleshi , qoftë në pajtimin e gjaqeve,dhe ngatërresave, qoftë me propagandën nëpër dasma dhe morte kundër pushtuesit serbo-sllav deri sa damari i tij rrodhi gjak në betejën e lavdishme dhe të pabarabartë të familjes Lleshi, ku ishin në front i madh i vogël e i madh, burra, gra , djem e çika përballë, me forcat serbe ku bien dy dëshmorë me 07 gusht 1998, në fushën e nderit për të rilindur prap dhe ku dhjetë herë paguajnë veten .

Pra 7 gushti i vitit 1998 ishte dita e lavdisë dhe krenarisë sepse në familjen Lleshi hyn në altarin e pavdekësisë, Mark Tunë Lleshi dhe Kolë Gjon Lleshi. Lufta po merrte përmasa për jetë a vdekje dhe Pren Zef Lleshit nuk i zihej vendi vend në Zvicër që punonte nga viti 1986, ku edhe pse ishte caktuar nga shokët në ushtrimin e shumë detyrave me rëndësi në shërbim të çështjes së atdheut, qoftë për grumbullimin e mjeteve financiare për UÇK-në , qoftë në organizimin e vullnetarëve për tu bashkuar radhëve të UÇK-së dhe një ditë të ftohët. Dimrit të nëntorit 1998, pa u hamend fare, përshëndetet me shokët duke iu thënë lamtumirë shokë e lamtumirë toka e Zvicrës, se Kosova duke u kallur flakë e duke u djegë edhe fëmija në bark të nënës, Pren Zef Lleshit i ka hije të jetë krah për krah në front me vëllezërit e mi dhe në fillim të dhjetorit Pren trimin e gjenë në front aty ku maten burrat e motit.

Trualli i tyre tani kishte marrë një pamje tjetër, aty pushonin dhe gjenin strehë si trimat e motit Shkelzen Haradinaj me shokë, Markalleshët u bënë krah i djathtë i Ramush dhe Shkelzen Haradinaj. Po edhe Memë LLeshi vëllau i Prenit dhe Gegës ishte fjalë pak e trim i pamatur, punëtor dhe që e gjejmë në ballë të detyrave që kërkonte nderi i Atdheut, që nga viti 1990 në protesta e demonstrata e deri të dalja në fushë të UÇK-së, nuk u ndal deri në natën e kobshme të 28 janarit 1999 ku bien për të mos vdekur kurrë dy vëllezërit Memë dhe Pren Lleshi në pritën e Godenit në Has të Gjakovës, bien duke e shkrepur deri edhe fishekun e fundit duke lënë për tokë shumë xhelatë të zi dhe duke e paguar shumëfish veten.

Tani familjes Lleshi ju shtue nderi dhe lavdia edhe me shumë, nga dy u shtuan në katër dëshmorë, të Atdheut me një dëshirë të vetme, nga fjalët e tyre të fundit lanë porosi që”lufta të vazhdohet deri në fitore”. Dhe porosinë e tyre e çuan në vend duke mos e ndalur kurrë pushkën Markalleshët dhe sidomos djemtë e këtij trualli: Deda, Nika, Toma e deputeti i ardhshëm i kuvendit të Kosovës Gegë LLeshi, deri sa u nxjerr nga Kosova edhe ushtari i fundit i hitlerit, Sllobodan Milosheviq.

Një natë në vitin që shkoi, isha mysafir, te oxhaku i Markalleshëve erdhi e na foli nënë Hana, një grua malësore e plot tipare burrërie edhe pse kishte dhënë dy djem, kunatin dhe djalin e kunatit në luftën e UÇK-së, ndihej krenare e shumë e fortë, dëgjova nga goja e saj fjalë që kurrë s´kisha dëgjuar gjerë  tani.

Dëshmorët e Markalleshëve i kryen dy detyra gjatë jetës së tyre, në njërën anë i falën gjakun Atdheut, që e patën amanet nga të parët dhe në anën tjetër, ua mbyllën gojën armiqve të kombit tonë që u përpoqën ta njollosin luftën tonë çlirimtare me lloj epitetesh, se: lufta që po zhvillohej në Kosovë është luftë fundamentaliste e muxhahedine, dhe çdo here gjatë tërë historisë mijëravjeçare populli ynë dëshmoj se në luftë për çlirimin e Atdheut si vëllezër të një gjaku kanë marrë pjesë katolik, mysliman e ortodoks sepse në damarët e tyre të gjithë kanë gjak Arbëri. Pra jemi dhe ndihem tejet krenarë që gjaku i Markalleshëve u bë bashkë me lumenjët e gjakut të Prekazit legjendar e Gllogjanit heroik e të gjithë dëshmorëve tjerë anë e kënd Atdheut, që njëherë e përgjithmonë ti nxjerrim nga vatrat tona bishat e egra të karpateve, tha lokemadhja Hana Lleshi nga Vraniqi i Gjakovës!

Lavdi gjakut dhe oxhakut të Markalleshëve!

Lavdi dëshmorëve të Atdheut!

Rroftë kombi shqiptar!

Kontrolloni gjithashtu

Ahmet Qeriqi

Kush janë ata që nxjerrin përfitime duke fyer të kaluarën, luftën çlirimtare dhe dinjitetin e kombit?

Qysh nga rënia e regjimit komunist në Shqipëri e deri tani, një pjesë e krijuesve, ...