Nebih Rexhepi

Nebi Rexhepi: Mbretëria e Bashkuar konsideron bllokimin e pjesshëm në Londër, me ndihmën e ushtrisë

Deri më sot 19 Mars 2020, në Mbretërinë e Bashkuar janë evidentuar 2626 persona me corona-virus, dhe  144 të vdekur. Deri më sot asnjë vërejte politike nuk është bërë, si kundër është bërë në Shqipëri dhe Kosovë. Është totalisht e pa pranueshme, prononcimet politike në këto qaste të vështira, ku e gjithë bota po bërballet me këtë virus vdekje prurës. Është absurde paraqitja e ish ministrit Agim Veliu i cili para pakë ditësh ishte shprehur: numri i të infektuarve po rritet nga qasti në qast. Nëse kjo nuk është e vërtetë ai prononcim është shpifje klasike.

Për situatën aktuale lidhur me koronavirusin në MB, do ta paraqes sipas mediumit CNN nga Luke Mc Gee 19 Mars 2020. Qeveria e MB po konsideron një bllokim të pjesshëm në Londer për të penguar përhapjen e koronavirusit të ri, në mes shqetësimeve se banorët në kryeqytet nuk po zbatojnë këshillat për të qëndruar në shtëpi, kanë thënë burime të shumta për CNN.

Diskutimet janë zhvilluar në Downing Street në lidhje me kufizimin e udhëtimit brenda dhe jashtë qytetit, përfshirë mbylljen e pjesëve të rrjetit të transportit publik të kryeqytetit dhe për mënyrën se si do të zbatohën ato masa, thanë burimet.

Të enjtën në mëngjes, Transporti për Londër njoftoi se do të mbyllë dhjetra stacione nëntokësore dhe do të filloj kufizimin e shërbimit të tij brenda 24 orëve. Deri në 40 stacione janë mbyllur në të gjithë kryeqytetin. “Londinezët duhët të shmangin kundërveprimin shoqëror, përveç nëse është absolutisht e nevojshme”, tha kryetari i qytetit, Sadiq Khan.

Jhnson dhe Khan do të takohën gjatë drekës të enjtën për të diskutuar hapat e ardhshëm për Londrën, tha një zëdhënës për Khan. Qeveria njoftoi se deri në 10mijë ushtarak do të vendosën në gatishmëri në të gjithë MB në mënyrë që të mirëmbajnë shërbimet publike në muajt e ardhshëm. Burimet qeveritare i thanë CNN të Mërkurën se diskutimet ishin zhvilluar në lidhje me atë rol që forcat e armatosura mund të luanin në zbatimin e çfardo masash bllokimi.

Shkencëtarët besojnë përhapja e virusit është më e avancuar në Londër sesa në pjesët tjera të MB, këtu po dëgjohën këshillat për të punuar nga shtëpia, dhe të ndalojnë të shkojnë në bare, restaurante dhe vende të tjera publike.Njerëzit janë duke u bërë krijues me grupimet e tyre të punës nga shtëpia.

I pyetur në konferencën e përditëshme për koronavirusin në MB në lidhje me atë nëse Londra do të shoh kufizime të mëtejshme ligjore Johnson tha: “ Siç e dini ne jetojmë në tokën e lirisë, dhe është një nga karakteristikat më të shkëlqyera të jetës sonë që nuk kemi tendencë, për të imponuar ato lloj kufizimesh për njerëzit në këtë vend. Por unë duhet t’ju them se nuk do të përjashtojmë asgjë dhe sigurisht që do të dëshirojmë të konsiderojmë sjelljen e masave të mëtejshme dhe më të shpejta aty ku është e nevojshme”.

Një burim i Downing Street nuk pranoi të komentojë specifikat ose kohën e kufizimeve të më tejshme në kryeqytet, duke theksuar se qeveria do të bënte gjithçka që është e nevojshme për të mbrojtur shëndetin publik. Por nëse do të vendoseshin masa të tilla drastike, Londinezëve do t’u dhëmë shumë njoftime për të bër çdo marrëveshje personale. Ata do të pasqyrojnë ato që janë marrë në disa vende evropiane. Në Francë, banorët përballën me gjobë nëse nuk janë në gjendje të justifikojnë një vendim për të qenë jashtë.

MB është përballur me kritika nga kombet e tjera që ende nuk ka qenë e ashpër sa duhët për masat kundër pandemisë. Por zyrtarët britanikë kanë deklaruar vazhdimisht se ata do të lëvizin një plan me faza. Mbretëria e Bashkuar do të bënte “gjënë e duhur në kohën e duhur”, tha Johnson.

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …