Xhevat Bislimi: Nuk mund të jenë me Rusinë ata që janë kundër Serbisë

26/10/2015 Analiza

Nuk e ka te veshtire shqiptari te nxjerr perfundimin logjik se kush eshte me Serbine eshte edhe me Rusine! Ose se pa qene me Serbine s’mund te jesh me Rusine. Atehere me kend qenka Rusia dhe kush qenka me Rusine ne kete vendin tone? Per sojin e Lutfi Hazirit eshte e kuptueshme kjo kumbari me Serbine e me Rusine, por ti degjosh nga Hashimi dhe grupi i tij keto akuza qenka e rende dhe po na kujton se dikush nuk paska qene asnjehere ne anen e duhur! Prandaj, anetaret dhe strukturat e PDK-se do te duhej te mbanin qendrim e te distancoheshin nga kryetari i tyre i dhunshem, sepse ata qe jane me Serbine dhe bashkepunojne me te kunder Kosoves nuk mund te jene proevropian e proamerikane, por jane proruse…

 

Pas bajraktarit te decentralizimit-copetimit te Kosoves, Lutfi Hazirit, edhe Hashim Thaci, kryetar i PDK-se, akuzoi Opoziten e Bashkuar se po perdor modele te Rusise per destabilizimin e Kosoves!! Dihet qe Rusia eshte mikja me e mire dhe me e vjeter e Serbise, eshte nena e saj, eshte ajo qe e ka pjelle kete shtet fqinj neofashist. Dihet gjithashtu qe Serbia eshte satelite e rusise dhe bija e saj e degjueshme, e mire dhe dashur. Dihet, po ashtu, qe Kosova e Shqiperise, kjo qe ka mbetur pas spastrimeve te shumices se saj nga Serbia, ka qene e pushtuar gati 100 vjet nga Serbia. Ky shekull i pushtimit sigurisht qe ka “prodhuar” edhe nje soj te shqiptareve qe u lidhen si mishi me thoin me Serbine ose me Jugoserbine! Nuk eshte kurrefare sekreti, dihet edhe kjo, qe ky soj i shqiptareve bashkepunetore, kuislinge e agjente te Serbise jetojne edhe sot ne Kosove dhe kane pozita te larta publike, politike e shteterore!!

Midis tyre, nga me te njohurit, eshte Isa Mustafa dhe shume eksponent te LDK-se. Ka edhe ne parti tjera, edhe ne PDK. Me perkushtimin e tij djaloshar u be i njohur edhe Lutfi Haziri, i cili “rastsisht” kishte rene ne burg ne vitin 1997 (me duket) dhe ishte liruar “kao llojallan cllan LDK” (si anetar besnik i LDK-se)!! Dha kontribut te jashtezakonshem ne decentralizimin-copetimin e bosnizimin e Kosoves konform planeve dhe kerkesave te Serbise! Ne kete “projekt” fitoi edhe admirimin dhe perkrahjen e Hashim Thacit, qe ishte veshur me kapitalin e patriotizmit dhe te luftes se UCK-se!! Bashkepunimi me Serbine, e cila kishte dhe ka mbeshtetjen e fuqishme te Rusise, erdhi dhe u thellua ne bisedimet e Brukselit, te cilat u finalizuan me marreveshje kapitulluese dhe tragjike per Kosoven!! Soji i ketyre shqiptareve, jugokosovareve, akuzojne te gjithe ata qe e duan Kosoven shqiptare, te lire dhe te pavarur nga Serbia si njerez te Rusise! “Harrojne” te shkretit se rruga per t’u bere me Rusine ose per te fituar simpatine e Rusise kalon neper Serbi… E kush eshte me Serbine, kush po bashkepunone, kush po bisedone dhe kush po bene allishverishe (per te mos thene ate fjalen e rende) po duket ashiqare. Nuk mund te harrohet bashkepunimi, ne dem te Kosoves shqiptare, me Serbine i ketyre “patrioteve” te vonuar dhe i ketyre jugokosovareve duke i akuzuar te tjeret se po zbatojne metoda e modele ruse per destabilizimin e Kosoves! Te njejtat akuza per ata qe ishin kunder Serbise i kemi degjuar e lexuar me mijera here ne gazeten “Bota sot” dhe ne shtypin e mediet e LDK-se-jugokosovareve gjate dhe pas luftes clirimtare, i kemi degjuar e lexuar nga ata qe ishin me Serbine ose afer saj! Nuk e ka te veshtire shqiptari te nxjerr perfundimin logjik se kush eshte me Serbine eshte edhe me Rusine! Ose se pa qene me Serbine s’mund te jesh me Rusine. Atehere me kend qenka Rusia dhe kush qenka me Rusine ne kete vendin tone?

Per sojin e Lutfi Hazirit eshte e kuptueshme kjo kumbari me Serbine e me Rusine, por ti degjosh nga Hashimi dhe grupi i tij keto akuza qenka e rende dhe po na kujton se dikush nuk paska qene asnjehere ne anen e duhur! Prandaj, anetaret dhe strukturat e PDK-se do te duhej te mbanin qendrim e te distancoheshin nga kryetari i tyre i dhunshem, sepse ata qe jane me Serbine dhe bashkepunojne me te kunder Kosoves nuk mund te jene proevropian e proamerikane, por jane proruse…

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …

Radio Kosova e Lirë 94.2 FM
Kjo ueb-faqe mirëmbahet nga Radio Kosova e Lirë. Materialet dhe informacionet e publikuara në këtë faqe, të cilat janë pronë e Radio Kosovës së Lirë dhe të redaksisë “Dëshmorët e UÇK-së”, nuk mund të kopjohen, riprodhohen, shtypen apo të përdoren në çfarëdo forme tjetër për qëllime përfitimi, pa lejen paraprake të redaksisë. Radio Kosova e Lirë mban të gjitha të drejtat e rezervuara, në përputhje me dispozitat ligjore që rregullojnë të drejtat e autorit dhe pronën intelektuale. © Copyright 2005 - 2026, Të gjitha të drejtat e rezervuara