Veprimet e fundit të Qeverisë së Kosovës në Veri, u dënuan unanimisht nga të gjitha autoritetet ndërkombëtare

Zhvillimet e fundit  në Veri të Kosovës, nuk ishin të papritura, por kriza vazhdon të thellohet, sidomos tani kur pothuajse të gjithë miqtë e partnerët tanë, dënuan veprimet e Qeverisë së Kosovës, për të vendosur në krye të komunave me shumicë serbe, kryetarët shqiptarë, të cilët fituan zgjedhjet, sepse serbët i bojkotuan ato.

Pavarësisht të gjitha kritikave, të cilat me siguri se nuk i kanë pritur autoritet e vendit, deklarata e fundit e kryeministrit, Albin Kurti, në një masë është befasuese, për të mos thënë edhe krejt shpërfillëse. Duke folur për zhvillimet e djeshme në veriun e vendit, kryeministri, ka thënë se është i vetëdijshëm dhe se i kupton shqetësimet e ngritura nga partnerët ndërkombëtarë për zhvillimet e djeshme në veri, por se çdo opsion tjetër, do të ishte mos përmbushje e obligimeve. Ai ka ftuar qytetarët serbë të Kosovës që të bashkëpunojnë me kryetarët e rinj dhe kabinetet e tyre. Andaj, si Kryeministër u të gjithë qytetarëve, ftoj veçanërisht qytetarët serbë të Kosovës, që të bashkëpunojnë me kryetarët e rinj dhe kabinetet e tyre, të cilat do të jenë multi-etnike, multi-kulturore, multi-gjuhësore dhe multi-partiake.

Ky raport me ndërkombëtarët, do të ketë një varg pasojash, sepse është hera e parë që një veprim i tillë, i pamatur i Qeverisë, kundërshtohet unanimisht nga të gjithë autoritetet, veçmas nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës.

Mendjelehtësia dhe naiviteti politik i kryeministrit, Kurti  dhe i kryetares, Vjosa Osmani, duke shpallur fitore kundër Serbisë postimin e katër kryetarëve shqiptarë në katër komunat me shumicë serbe, është për keqardhje dhe na kthen kujtesën në vitet 90 në Kosovë, pas suprimimit të autonomisë së Kosovës nga Serbia, kur shqiptarët shumicë bojkotuan zgjedhjet e shpallura nga Serbia edhe pati jo pak “poshteni shiptari”, “shqiptarë të ndershëm” që morën pjesë në to.

Zgjedhja e një kryetari që ka fituar 100 vota në një komunë ku jetojnë mijëra serbë, është tërësisht punë e mbrapshtë, sepse dihet mirëfilli se asnjë serb nuk do të komunikojë me të, dhe nuk mund të marrë asnjë vendim, sado që postet e tyre janë të ligjshme, pasi kryetarja i kishte shpallur ato me të drejtën që e përkufizon Kushtetuta e Kosovës, edhe pse e paralajmëruar se serbët do t i bojkotojnë zgjedhjet e tilla, të cilat jo vetëm që nuk e zgjidhin çështjen, por e thellojnë krizën, sepse Kosova nuk e ka fuqinë ushtarake apo policore për të vendosur rend e ligj në veri, pasi këtë e kanë forcat paqeruajtëse të KFOR-it dhe Policia e EULEX-it, që veprojnë me mandatin e Rezolutës 1244, e cila  edhe 24 vjet pas luftës, ende e njeh sovranitetin e Serbisë në tërë territorin e Kosovës.

Aventurat në politikë gjithmonë kanë pasur dhe do të  kenë pasoja. Ato në fillim duken si fitore, por janë si zjarri i kashtës, që merr flakë shpejt, por po aq shpejt shuhet dhe lë pas vetëm hirin e zi, si katran. Ja si shprehet kryetarja, Vjosa Osmani, duke shkruar për zhvillimet e 26 majit në Veriun e vendit. Veprimet e Policisë së Kosovës ndaj strukturave ilegale e bandave kriminale të Vuçiqit janë legjitime, në realizim të detyrave të tyre kushtetuese dhe në mbrojtje të të gjithë qytetarëve, pa dallim. Qëndrueshmëria, jetëgjatësia dhe suksesi i këtyre veprimeve varen njëkohësisht edhe nga koordinimi me aleatët që ishin dhe mbeten garantues të sovranitetit dhe pavarësisë sonë. Bashkë, jemi gjithnjë më të fortë!”, ka shkruar ajo, me siguri para se t’ i ketë lexuar reagimet e autoriteteve ndërkombëtare.

Ajo madje kërkon mbështetje nga aleatët, të cilët i quan gatantues të sovranitetit, por janë pikërisht ata aleatë, që dënuan shumë ashpër të gjitha veprimet e policisë, të kryetares dhe të kryeministrit.

Është për keqardhje por deklaratat e Vjosa Osmanit dhe Albin Kurtit janë në nivelin e  deklaratave të Nexhemdin Spahiut, i cili përpjekjet për vendosjen e kryetarëve shqiptarë në katër komunat e veriut, e quan më të rëndësishëm për vendin, sesa shpallja e pavarësisë së Kosovës. Nexhit, kontrovers  edhe i falet krahasimi, pasi askush nuk e përfillë deklarimin e një dështaku, por Vjosa Osmani dhe Albin Kurti, përfaqësojnë Kosovën dhe çdo fjalë e tyre, çdo veprim i pamatur, rrezikon jo vetëm veriun por krejt Kosovën.

Veprimet në veri, pavarësisht se kanë bazë ligjore, do të kenë pasoja, pasi u morën pa koordinim me autoritetet, pa pëlqimin e tyre dhe krejt kjo u interpretua si thikë pas shpine. Ja si  shprehet Luan Dalipi, shefi i kabinetit të kryeministrit të Kosovës, Albin Kurti. Ai ka  reaguar kundër  autoriteteve me rëndësi ndërkombëtare pasi ata  unanimisht kritikuan Qeverinë për zhvillimet në Veriun e Kosovës. Zëdhënësi Dalipi është kundërpërgjigjur duke thënë se “ta mbyllim syrin ndaj sulmeve të institucioneve tona, “jo faleminderit”. Nëse ruajtja e ‘stabilitokracisë’ do të thotë mbyllja e syve ndaj sulmeve të orkestruara kundër institucioneve tona nga një grusht kriminelësh dhe huliganësh të paguar nga Beogradi dhe në listën e zezë të Thesarit në Amerikë atëherë jo faleminderit, ka saktësuar ai.

I njëjtë dhe në mënyrë edhe më naive është shprehur ministri, Xhelal Sveçla i cili ironizon qëndrimin e Amerikës dhe të autoriteteve të shumta ndërkombëtare. Ai tha se  etiketimi i veprimeve të ligjshme të policisë si veprime të dhunshme, dhe operacionit të saj në veri si dhunë, është ftesë për Radojçiqin për të sulmuar policët e Kosovës. Xhelal ministri ia ka kujtuar Amerikës, Milan Radojçiqin e futur në listën e zezë,  për të komanduar mashtruesit e tij për të sulmuar policët e Kosovës”, ka shkruar Sveçla.

Edhe partitë opozitare në Kosovë, ashtu sikur edhe kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama,  kanë shprehur brengat e tyre lidhur me përkeqësimin e situatës në veri të vendit, e cila i shkon përshtati Serbisë, pasi të gjitha prononcimet  e autoriteteve ndërkombëtare dënuan njëzëri intervenimin e Policisë së Kosovës, në mbështetje të kryetarëve për të hyrë në zyrat e tyre nëpër komuna ku i kanë fituar zgjedhjet, me minimumin e votave.

Kryetari i LDK-së, Lumir Abdixhiku i ka bërë thirrje qeverisë së Kosovës, të shfrytëzojë gjithë potencialin e vet diplomatik e shtetar e të koordinojë çdo përpjekje me aleatët tanë ndërkombëtarë në mënyrë që të sigurojë funksionimin e rregullt të institucioneve tona në veri të Kosovës. Përgjegjësia dhe sjellja e matur në këto momente është jetike për funksionimin e Republikës së Kosovës tha Abdixhiku. Partia Demokratike e Kosovës shprehu shqetësim për tensionet veriun e Kosovës, duke dënuar “tendencën për dhunë nga grupe të dirigjuara nga Serbia”. Në një komunikatë të kësaj partie thuhet se “në këtë moment, të vetëdijshëm se përshkallëzimi i situatës nuk i sjellë asnjë dobi Kosovës, bëjmë thirrje për përmbajtje, rend dhe qetësi, për t’i lënë hapësirë respektimit dhe zbatimit të vullnetit të qytetarëve. Ftojmë qeverinë që ta vlerësojë situatën e sigurisë dhe veprimet t’i ndërmarrë në koordinim edhe me partnerët ndërkombëtarë. Po kështu  edhe Kryetari i Aleancës për Ardhmërinë e Kosovës, Ramush Haradinaj, i cilësoi ta papranueshme tensionet në veri. Kryeministri i Kosovës duhet të jetë maksimalisht i angazhuar pasi Kosova nuk e ka luksin të veprojë e vetme dhe e pakoordinuar me miqtë ndërkombëtarë në kapërcimin e gjendjes së krijuar në veri, ka nënvizuar Ramush Haradinaj.

 

Ahmet Qeriqi

Shtime

  1. 5. 2023

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …