Fatmir Brajshori: GRACKË E VJETËR

Bëhet fjalë për rastin e njohur të Grackës së Vjetër, në korrik të vitit 1999, kur në një arë me grurë, pranë një kombajne, u gjetën të vrarë 13 serbë. Ky krim, që nga dita e parë, u përdor politikisht për të ndërtuar një narrativë të gatshme kundër shqiptarëve. Madje, edhe vetë reagimet ndërkombëtare të asaj kohe, si deklarata e Bernard Kouchner-it – “Kjo nuk është një gjë e mirë” – u shfrytëzuan për të krijuar një atmosferë akuzuese, pa u mbështetur në prova konkrete.

Por faktet janë kokëforta.

Për vite me radhë, ky rast u hetua fillimisht nga UNMIK-u, e më pas nga EULEX-i. Dhe çfarë rezultoi?

Asgjë.

Asnjë provë.

Asnjë dëshmi bindëse.

Asnjë element serioz juridik që do ta mbështeste pretendimin se vrasja ishte kryer nga shqiptarët.

Kjo nuk është çështje interpretimi, por çështje faktesh hetimore:

me gjithë hetimet shumëvjeçare, askush nuk arriti të provojë fajësinë e shqiptarëve.

Prandaj, edhe në vitin 2017, ky rast u mbyll pa autorë të identifikuar dhe pa asnjë provë kundër shqiptarëve.

Dhe pikërisht këtu fillon mashtrimi.

Teksa drejtësia ndërkombëtare nuk arriti kurrë të vërtetojë fajësinë e shqiptarëve, Shkëlzen Gashi, në librin e tij të ndërtuar me metodën copy-paste nga interneti, sillet sikur verdikti ekziston dhe ua atribuon këtë krim shqiptarëve. Kjo nuk është më as studim, as analizë, e aq më pak historiografi.

Kjo është përsëritje mekanike e propagandës serbe, e veshur me petkun e “hulumtimit”.

Madje, në libër botohet edhe një fotografi ku ish-presidenti Hashim Thaçi shihet duke u përkulur para një pllake përkujtimore, në të cilën shkruhet se krimi ishte kryer nga “terroristët shqiptarë”.

Ky ka qenë, pa dyshim, një nga gabimet më të rënda simbolike dhe politike të Hashim Thaçit: përkulja para një narrative të paprovuar, e cila në thelb kriminalizonte një popull të tërë pa vendim gjyqësor, pa prova dhe pa të vërtetë.

Por pyetja thelbësore mbetet:

Kush i vrau serbët e Grackës së Vjetër?

Nëse shqiptarët do ta kishin kryer këtë krim, atëherë pse UNMIK-u dhe EULEX-i, me gjithë aparatin e tyre hetimor, nuk arritën kurrë të gjejnë as provën më minimale?

A nuk është më logjike të shtrohet dyshimi se kemi të bëjmë me një operacion të errët të strukturave serbe, me qëllim të qartë:

të prodhohej një krim spektakolar, të viktimizoheshin serbët dhe faji t’u faturohej shqiptarëve?

Historia e regjimeve serbe është e mbushur me raste të tilla:

provokime, inskenime, operacione të shërbimeve sekrete dhe vrasje të kalkuluara për efekt propagandistik. Prandaj, dyshimet se vrasja në Grackë mund të lidhet me të njëjtën logjikë kriminale që ka prodhuar edhe raste të tjera të errëta në Serbi dhe Kosovë, nuk janë as absurde, as të pabaza politikisht. Përkundrazi, ato janë shumë më të besueshme sesa përralla e gatshme se “fajin e kanë shqiptarët”, pa asnjë provë.

Në këtë kontekst, përmendja e emrave dhe strukturave të tilla si Milorad Ulemek Legija, si dhe lidhja me klimën kriminale që ka prodhuar raste si “Panda” apo eliminime politike në Serbi, nuk është thjesht spekulim emocional. Është një kujtesë se shteti serb dhe aparatet e tij paraushtarake e kriminale kanë prodhuar vazhdimisht operacione të pista, ku viktima janë përdorur si instrument për qëllime më të mëdha politike.

Prandaj, derisa nuk ka prova kundër shqiptarëve, çdo përpjekje për ta paraqitur këtë rast si “krim shqiptar” është jo vetëm e pandershme, por edhe politikisht kriminale.

Sepse kur mungon prova, por ruhet akuza, atëherë nuk kemi të bëjmë me histori —

kemi të bëjmë me propagandë.

Dhe kur një autor shqiptar, në vend që të mbrojë të vërtetën faktike dhe standardin minimal të ndershmërisë intelektuale, merr narrativën e propagandës serbe dhe e shet si “libër”, ai nuk po bën as shkencë, as publicistikë.

Ai po bën një shërbim të ulët:

po i jep zë një shpifjeje të vjetër kundër popullit të vet.

Prandaj duhet thënë qartë dhe pa ekuivok:

Krimi i Grackës së Vjetër nuk iu provua kurrë shqiptarëve.

As UNMIK-u, as EULEX-i nuk sollën asnjë provë kundër tyre.

Çdo atribim i këtij krimi ndaj shqiptarëve, pa prova, është manipulim, falsifikim dhe vazhdim i luftës propagandistike kundër Kosovës.

E kur këtë e bën një autor shqiptar, atëherë kemi të bëjmë jo vetëm me mashtrim intelektual, por me një akt të rëndë të vetëdenigrimit kombëtar.

Gracka e Vjetër mbetet një krim pa autor të provuar , por jo një krim i provuar i shqiptarëve.

Kjo është e vërteta.

Të gjitha të tjerat janë **gracka të vjetra, të ricikluara nga propaganda e Serbisë.