Ahmet Qeriqi: Kolegët e Agjencisë nuk na japin telefonin tonë satelitor. Çfarë të bëjmë me ta. (E diel 11 prill, 1999)

Ahmet Qeriqi: Kolegët e Agjencisë nuk na japin telefonin tonë satelitor. Çfarë të bëjmë me ta. (E diel 11 prill, 1999)

Nga bodrumi i selisë jemi larguar me të aguar drita. Me shpejtësi kemi marrë të gjitha rrobat dhe pajisjet e nevojshme dhe jemi nisur në drejtim të xhipit. Pas disa minutave jemi vendosur në rrafshin afër vendit të quajtur Kodra e Baliqit, apo Zabeli i Baliqit.

Neziri me Valdet Hotin kanë mbetur te Kodra, ndërsa unë dhe Nusreti me propozim të Martin Çunit jemi nisur në drejtim të Selisë së Agjencisë, me qëllim që të bisedojmë me Berat Luzhën dhe Isë Krasniqin për të na dhënë njërin prej dy telefonave satelitorë. Me ne ka ardhur edhe Fatmir Dugolli, me të cilin mendojmë të shkojmë në Grykën e Shpëtimit.

Biseda që kemi bërë në seli me shokët dhe bashkëluftëtarët tanë ka qenë e kotë. Asnjëri  prej tyre nuk lëshon pe dhe për më keq mundohen të na bindin se njëri telefon nuk bën pa tjetrin. Ç`është e vërteta Isa e di se ne nuk e njohim sa duhet punën e këtyre telefonave. Mirëpo të pretendosh ta bindësh tjetrin se telefonat satelitor nuk aktivizohen njëri pa tjetrin, është një konstatim tejet naiv dhe i paqëndrueshëm.

Kemi ndërruar pak fjalë të papëlqyeshme sidomos me Qemal Aliun dhe me Besnik Berishën, të cilët shprehin njëfarë mllefi të papërmbajtur sidomos ndaj meje duke më konsideruar fajtor përse nuk iu është dhënë mundësia të ikin nga kjo anë.

Ata e dinë mirë se kush dhe me urdhër të kujt janë kthyer, por si duket mendojnë se unë jam përzier në këtë çështje. Po të mos ishte luftë, këta farë tipash nuk do t i kisha njohur kurrë, por ja që tani, për hir të luftës dhe unitetit duhet të kapërdijmë edhe situata të tilla.

Vetëm Ismet Sopi dhe Metë Bytyçi tregohen të përmbajtur.

Nga frika se mund të vie deri te ndonjë konflikt i padëshirueshëm, largohemi nga agjencia. Unë për vetën time kam vendosur që të shkëpus të gjitha lidhjet me këta njerëz të papërgjegjshëm dhe jo meritor për luftën.

Pasi kemi dalë pa u përshëndetur nga selia e agjencisë, unë dhe Fatmir Dugolli jemi nisur në drejtim të Kleçkës, ndërsa Martini dhe Nusreti janë nisur në drejtim të fshatit Berishë.

Gjatë rrugës në relacion Fshati i Ri, Divjakë, Kleçkë, Javur, kemi vërejtur disa aeroplanë të NATO-s që kanë sulmuar mbi pozicionet serbe në Dukagjin dhe në rajonin e Anadrinit. Rreth orës 11,00 NATO-ja ka sulmuar një njësi të motorizuar serbe në dalje të Malishevës.

Pas tri orë rrugëtimi kemi depërtuar në Grykën e Shpëtimit. Nga Shullani mbi Grykë, në anën e Javurit shihet masa gjigante  e tendave të grumbulluara kudo prej Mrizeve te Gurra e Gjatë e deri në Lezhë, ish Leshkë. Edhe pse në largësi vërehet gjallëria dhe lëvizja e pandërprerë e njerëzve. Përreth lumit flakërojnë rrobat e bardha, batanijet shtrojat mbulojat të cilat pasi janë larë i kanë vendosur  për t i tharë. Dëgjohen edhe zëra gazmorë të fëmijëve, këngë për Adem Jasharin dhe UÇK-së, kënga Jemi trima luftëtarë e të tjera.

Në orën 16,oo shpërndahen valët e Radios Kosova e Lirë të cilën e dëgjojnë të gjithë pa përjashtim.

Në grykë afër tendës ku janë vendosur familje ime, familja  e Isë Qeriqit, e mjekut, stomatolog,  Naser Bytyqi e Hasan dhe Mehdi Qeriqit, takoj Shyqri Iballin dhe Besim Gashin. Ata më bëjnë me dije se kanali i furnizimeve nëpër Zborc është duke funkcionuar. Shyqri Iballi  dhe Besim Gashi kanë siguruar pak karburante, margarinë, marmelatë dhe artikuj të tjerë ushqimorë. Besimi  më ka siguruar një shator të vogël, disa pako margarinë dhe marmelatë për punëtorët e Radios.

Pak më vonë e takoj edhe Faruk Gashin, i cili më tregon se Kadrie Gashi bashkëshortja e Nezirit së bashku me djalin Endritin dhe Nedimin, vëlla i Farukut janë vendosur në Kumanovë në një famijle, me të cilën janë njohur edhe më parë. Ai më porositë që t`i tregoj Nezirit se ata janë mirë dhe gjatë rrugës kanë kaluar pa pasoja.

Brenda në tendë e takoj bashkëshorten time Zymryten, Labërien dhe Rrezartën. Arbana ndodhet në punë në spitalin tendë.  Zamiri ka dalë me grupin e tij, ndërsa Epiri së bashku me Elhamiun kanë shkuar në fshat. Epiri dhe Elhami bëjnë roje gjatë natës në hyrje të Krojmirit së bashku me disa ushtarë të tjerë.

Kam ngrënë bukë dhe kam pushuar…

Kontrolloni gjithashtu

Nga burime të ndryshme të lajmeve bëhet e ditur se sulmet e NATO-s kanë vazhduar me intensitet gjatë 24 orëve të kaluara. Ata kanë goditur shumë caqe ushtarake dhe strategjike të armikut. Zëdhënësi i NATO-s, Xhejmi Shia ka publikuar një shifër të fluturimeve dhe të goditjeve mesatare që aeroplanët e NATO-s ndërmarrin gjatë 24 orëve. Sipas këtyre burimeve bëhet e ditur se mesatarisht për 24 orë realizohen 648 fluturime ndërsa prej tyre godasin në caqe të caktuara 245. Janë shifra tejet impozante, edhe pse ne kemi mundësi t`i përcjellim vetëm dhjetëra prej këtyre goditjeve. Sot papritmas ka ardhur, komandanti i Zonës Operative të Drenicës, Sami Lushtaku me dy ushtarë të tij. Nuk jemi parë prej nëntorit të vitit të kaluar. Samiu edhe pse është i ri dhe tërë energji, megjithatë duket i lodhur nga lufta, por edhe i nevrikosur tejmase. Pas një qëndrimi të shkurtër në tendë kemi dalë në zabel për të biseduar lidhur me problemet me të cilat po ballafaqohet sidomos Sylë Qeriqi dhe Elez Durmishi. Samiu më rrëfen se dje ka biseduar gjerë e gjatë me Sylë Qeriqin dhe Elez Durmishin. Ai më tregon se i ka ndërmarrë të gjitha masat dhe ka kërkuar nga Shefi i Shtabit, Agim Çeku që Brigada 121 të ndahet nga Zona e Pashtrikut dhe të inkuadrohet në Zonën Operative të Drenicës. Vetëm në këtë mënyrë mendon ai, mund të shafitet presioni që po bëhet kundër Sylës dhe Elezit. Meqë Samiu nuk mund të qëndrojë në këto anë, nuk mund as të ushtrojë ndonjë ndikim. Samiu më shpjegon se ka biseduar me Sylejman Selimin dhe me të tjerët, të cilët do t`i kenë parasysh disa veprime të pamatura që kanë shkaktuar huti dhe përçarje të pariparueshme. Ndahemi me Samiun me shpresë se tani e tutje mund të marrin frymë më lirisht. Rreth orës 16.oo jam nisur në drejtim të Krojmirit. Në Divjakë kam takuar Naim Imerin dhe Vehbi Zeqirin të cilët po ktheheshin me një traktor me rimorkio në drejtim të Grykës së Shalës. Më ftojnë që të hip në rimorkio, por meqë rruga është tërë gropa, më mirë udhëtoj këmbë, si gjithnjë. Në mbrëmje kam arritur në kompleksi e të zhvendosurve në fushën e Lezhës. Atje tanimë nuk ka vend as edhe për kalim këmbë. Edhe rrugët janë kufizuar. Dendësia e popullatës është e papërshkrueshme. Si duket në Lezhë kanë depërtuar edhe banorët e Ngucatit, të Bllacës, të Banjes, Lladrovcit e të Bellanicës. Kanë ardhur këtu të gjithë ata që nuk kanë dashur ta lëshojnë vendin dhe të ikin në Shqipëri. Dhe, mirë kanë bërë. Përndryshe as lufta nuk do të kishte kuptim. Popullata që është vendosur këtu ka ujë të mjaftueshëm dhe natyrë të pastër malore. Dy komponente të domosdoshme për jetë. Në Grykën e Krojmirit depërtojnë edhe qindra matrapazë dhe tregtarë. Ata, çmimet e artikujve të tyre i shesin pesë dhe dhjetëfish më shtrenjtë, por ka mjaft të tillë që i blejnë. Një pako cigare shitet 20 marka gjermane. Një kilogram qaj 30 marka. Pesë kilogramë sheqer 20 marka. Mielli nuk ka çmim të lartë, sepse këtë nuk e lejojnë komandantët e luftës. Të gjithë këta artikuj tregtarët i tërheqin nga Shtimja, Lipjani, Ferizaj e qendra të tjera. Depërtimi i mallit bëhet natën nëpër korridorin të cilin e ruajnë ushtarët tanë në relacion Pjetërshticë, Zborc, Godanc. Edhe pse luftë, edhe pse ndodhemi buzë shfarosjes tregtia dhe matrapazllëku nuk ndalen. Edhe këto të liga po i provon mbi kurriz ky popull fatmjerë. Në mbrëmje më lajmërojnë se gjatë luftimeve në vendin e quajtur, Gurinat në Blinajë, ka rënë dëshmor, Halil Nezir Metaj, nga Lagja Metaj e Krojmirit, njëri ndër luftëtarët e radhëve të para. Luftime janë zhvilluar deri në terr, meqë ushtarët tanë kanë bërë përpjekje për ta marrë trupin e dëshmorit. Burimet serbe bëjnë të ditur se aeroplanët e NATO-s kanë goditur Burgun e Dubravës, ku si duket kanë pësuar qindra të burgosur shqiptarë. Nuk kemi të dhëna se a kanë goditur forcat e NATO-s, apo serbët kanë kryer ndonjë masakër të çmeritur Si do qoftë duket sikur shumë shqiptarë kanë pësuar fatalisht. Në tendën e familjes sime në Krojmir i kam takuar të gjithë. Zymrytja më bën me dije se nëna ka ardhur ka ardhur nga Shtimja dhe ndodhet te Hasani. Labja dhe Rrezja kanë depërtuar në fshat për ta mjelë lopën. Atje zakonisht po rri gjatë ditës edhe xha Mehdiu dhe tezja Ajshe. Lëvizjet bëhen nën breshërinë e granatave të armikut, të cilët kanë depërtuar në shumë pika të Blinajës. Në mbrëmje ka ardhur për të biseduar Selatin Rizani djali i Ramadanit, profesor i edukatës fizike, tani epror i UÇK-së në pikën e maleve të Caralevës…

Ahmet Qeriqi: Gjatë 24 orëve, aeroplanët e NATO-s mesatarisht bëjnë 640 fluturime ndërsa nga këto, 245 goditje në caqet serbe. Në Berishë vjen Sami Lushtaku. (E shtunë 22 maj, 1999)

Nga burime të ndryshme të lajmeve  bëhet e ditur se sulmet e NATO-s kanë vazhduar …