Ramiz Tafilaj: Bob Dole, burrështetasi amerikan - Hero dhe Fanar për Lirinë e Kosovës

Ramiz Tafilaj: Bob Dole, burrështetasi amerikan – Hero dhe Fanar për Lirinë e Kosovës

I rëndë lajmi për humbjen e burrështetasit të madh amerikan, Senator Bob Dole. I rëndë për të gjithë shqiptarët, e vecanërisht ata që jetojnë në Amerikë. Shumë më i rëndë për neve që e njohëm personalisht e familjarisht Senatorin e madh Dole. 

Kam kaluar një gjysëmshekulli jetë e angazhim në SHBA. Si cdo shqiptar tjetër i mërgimit, me mendje e zemër kemi qenë të përkushtuar për Kosovën, për lirinë e pavarësinë e saj. Shumë pak për të mos thënë asnjë nga ne ndoshta nuk e kemi besuar fillimisht se do ta arrijmë ta shijojmë lirinë e pavarësinë e Kosovës në fillet e lëvizjes sonë për shtet. Por, kjo shpresë që nuk venitej kurrë u kthye në besim kur në krah na dolën burrështetas si Senatori Bob Dole. 

Që nga fund vitet e 1980-ta, Senatori Dole u vu në anën e drejtë të historisë dhe rrugëtimin e tij në përkrahje të së drejtës së shqiptarëve të Kosovës nuk e ndërpreu asnjëherë, as edhe në ditët e fundit të jetës së tij, kur ai dhe bashkëshortja e tij Elizabeth Dole, ishin bashkë me bijën time, Besa Tafilaj Pinchotti, në Ëashington, DC. 

Për mua dhe familjen time, Senatori Dole ka qenë sikur një fanar i në errësirën e kohës që kalonte vendlindja ime, Kosova. Fanar që dritëroi shumë gjatë në sherbim të kauzës sonë të drejtë, fanar që i ndezë fillimisht nga vëllau ynë i gjakut, arbëreshi Joseph DioGuardi, një koleg i Senatorit Bob Dole më Kongresin Amerikan. 

Ai e la këtë botë, por vepra dhe kontributi i tij për Amerikën dhe shqiptarët nuk harrohen asnjëherë. Ato vlera që ai i solli demokracisë amerikane dhe lirisë e pavarësisë së Kosovës nuk tretën as nuk vdesin. Ato janë monumente të gjalla në kujtesën e popullit amerikan dhe atij shqiptar. 

Një burrështetas si Senatori Dole është vështirë të gjindet përsëri. Atributet e tij prej një heroi të vërtetë, një politikani stoik, e një avokati të parezervë të popujve të shtypur nën thundrën e tiranisë sic ishin shqiptarët, nuk mund lehtë të zëvendësohen asnjëherë. 

Familja ime dhe unë jemi të pikëlluar po aq sa jemi krenar që patëm rastin ta njohim nga afër një njeri kaq të arrirë e po aq modest si Senatorin Dole. 

Shkuarja e tij në amshim është humbje e madhe për shqiptarët, por edhe për vet amerikanët. Figureës së tij emblematike në politikën amerikane ia kanë pasë hatrin të gjithë – qofshin edhe demokratët. Ai mbi shtetin dhe interesin nacional të Amerikës nuk vendoste asgje. Me heroizëm i shërbeu atdheut të vet në betejë, e me përkushtim të pashoq në paqe. Do na mungosh shumë miku ynë i madhi Senator Bob Dole! 

Kontrolloni gjithashtu

Ndërsa Shqipëria ecën drejt një epoke të re zhvillimi, ka ende forca politike që duket se nuk mund të jetojnë pa krizën. Sa herë ndërtohet një rrugë, ata shohin një arsye për protestë. Sa herë shtohet numri i turistëve, ata kërkojnë një arsye për tension. Sa herë Shqipëria afrohet më pranë Evropës, ata shpallin fundin e saj. Është sikur e ardhmja e vendit t'i shqetësojë më shumë sesa e kaluara e tij. Organizatorët e protestave të përhershme në Tiranë paraqiten si "zëri i popullit" nga Prishtina,Tetova e "diaspora", por shpesh ngjajnë më tepër me zërin e pakënaqësisë së manipuluar dhe në thelb të paguar nga qarqe që janë kundër përparimit të Shqipërisë. Programi i tyre politik duket i përmbledhur në një fjali të vetme: të kundërshtojnë çdo gjë që ndërtohet. Për ta, suksesi është problem, sepse suksesi ua rrëzon narrativën e katastrofës. Në anën tjetër qëndron Edi Rama, figura që përkrahësit e tij e shohin si arkitektin e transformimit modern të Shqipërisë. Nën drejtimin e tij, vendi ka fituar një profil më të lartë ndërkombëtar, ka njohur rritje të turizmit dhe ka avancuar në procesin e afrimit me Bashkimin Evropian. Për mbështetësit e tij, Rama përfaqëson vizionin e një Shqipërie të re që nuk rri peng i konflikteve të së shkuarës, por synon të konkurrojë në Evropën e shekullit XXI. Satira e madhe e politikës shqiptare është se ata që flasin më shumë për patriotizëm,që shpesh e paraqesin Shqipërinë si një vend pa shpresë, ndërsa ata që akuzohen çdo ditë vazhdojnë të ndërtojnë, të promovojnë dhe të përfaqësojnë vendin në arenën ndërkombëtare. Patriotizmi nuk është të shpallësh katastrofë në çdo konferencë shtypi; patriotizmi është të krijosh kushte që qytetarët të jetojnë më mirë dhe që vendi të ecë përpara. Sot Shqipëria nuk ka nevojë për profetë të rrënimit. Ka nevojë për ide, për investime, për stabilitet dhe për besim në vetvete. Ka nevojë për njerëz që ndërtojnë ura, jo barrikada; që hapin horizonte të reja për zhvillim ekonomik, jo plagë të reja politike. Historia shpesh i ndan aktorët politikë në dy kategori: ata që ndërtojnë dhe ata që pengojnë. Mbështetësit e Edi Ramës besojnë se ai do të kujtohet si pjesë e brezit që kërkoi ta modernizonte Shqipërinë, ndërsa kundërshtarët e tij rrezikojnë të mbeten në kujtesë si njerëzit që luftuan më shumë si kundërshtarë të zhvillimit të Shqipërisë, sesa për të ardhmen e vendit. Selajdin Abdullahu 07.07.2026

Selajdin Abdullahu: Protestat në Tiranë, kundër zhvillimit të Shqipërisë!

Ndërsa Shqipëria ecën drejt një epoke të re zhvillimi, ka ende forca politike që duket …