Absurdi i një gare pa shkrirjen e akujve
Kurti ishte këtu, si të parë që e nxorën zgjedhjet edhe me 9 shkurt 2025. Hamza i zgjedhjeve të fillimvitit tashmë po vjen në kapacitetin e plotë. Anipse, i mundur nga Kurti në zgjedhjet e shkuara, ai tashmë është veshur me aureolën e kundërshtarit sfidues. Abixhiku nuk ia doli përtej petkut krekosës me të cilin e mveshi fjalorin e tij. Do bëhet luftë për votë e për pushtet. Në luftë ka humbës e fitues. Të tillë do të ketë edhe te ne. Do luftohet për çdo votë e për çdo prag shtëpie.
Armëve me të cilat Kurti erdhi në pushtet u është lagur baroti, më shumë tymojnë se sa kërcasin. Në mjegullën e krijuar, atij mund t’i jap dorë vetëm të qënit në pushtet. A mjafton kaq?
Vota e mërgatës në zgjedhjet lokale tregoi një verdikt ndryshe nga sa ishte në zgjedhjet e 2021-shit. Pushteti konsumon, gabimet kthejnë në kundërshtar zjarrin e tradhëtuar të ndryshimit. Këto tre asete të së djeshmës Kurti sot i ka kundër. Së fundmi, ai u kujdes ta vriste veten me demagogjinë e lënë në baltë. Ditën e Flamurit; të Skënderbeut e të Ismail Qemalit, të Adem Jasharit e të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, ditën e bërjes së Shqipërisë, ai e la kombin në festë dhe iku me bisht nën shalë, pa shejë e pa nishan, diku në Maltë, kinse për t’u dukur madhështor tek të huajt. Thjeshtë, ai u fsheh nga madhështia e kombit të tij, e përligji atë, e fyu deri në mospranim. Ky lexim nuk do t’i shpëtojë qytetarit të mveshur me qytetarinë për vendin e fatin e tij.
Hamza, po ashtu, iku, i harruar diku duke vrapuar pas Bo… të dashit. Në vend se t’i përkulej me nderim Flamurit të Shqiptarëve e datave historike të tij, bërjes së Shqipërisë sonë, ai me rendjen jashtë vendit na tha se, në kërkim të lavdisë së tij, nuk njeh e çmon Kombin as Historinë, as Kosovën as Shqipërinë.
Të mjerët nuk kanë mësuar nga historia se shkëlqimin ta japin vetëm rrezet e diellit të atdheut tënd!
Hamza i gjorë duhet të mësojë se së pari duhet fituar luftën, pastaj të vjelen frutat e mundësitë. Pa luftën e fituar në tapetin elektoral, edhe po t’i ndahet zyrë në Amerikë, ai quhet hiç gjë.
Gati gjashtë vite qeverisje e keqe Kurti. Atë e kanë vrarë ditë e për ditë pak e nga pak. Sot, ai nuk ngjallë frymë, shpresë jo e jo. Ai sot është thjeshtë KONJUKTURË. Një litar shantazhi që mëton t’i mbajë lidhur në rreshtin elektoral strukturat pushtetore, shërbimet publike dhe turmën e analfabetëve funksional që më nuk e përbëjnë atë 47%-shin e artë të tij.
Të zhgënjyerit po këpusin vargojtë e mashtrimit. Ai po e sheh këtë. Ndaj ikën, ndaj bën se po e thërrasin tavolinat gjithandej!
Në hallin që e ka zënë, Kurti ka humbur busullën, por jo edhe shpresën. Ai ka futur thellë në kuletën e shtetit duart e Hekuran Muratit. Po bënte “sadaka”, jo për pushtetin e radhës (për të cilin sikur duket e ka humbur davanë), por për kthimin e madh që provon ta shesë te të vetët pas zhgënjimit të radhës, që pret fati t’ia zbresë nga qielli pasi ata tjerët ta marrin pushtetin. Sikur, shfrenoi ai në një takim të ngushtë: – ata edhe mund ta bëjnë, tha ai, – ta shohim a mund ta mbajnë!
Është në zakonin e Vetëvendosjes të mos japin program qeverisës pa retorikë ideologjike. Kurti e bazoi programin e tij në tri shtylla me tendencë populiste, thuase për herë të parë, po vinte në pushtet: dhe këto ishin a) shteti i drejtësisë, b) shteti zhvillimor/ekonomik dhe c) shteti i mirëqenies.
Bazuar në këto dërdëllisje, ai ravijëzoi disa pika edhe ato përgjithësuese të tipit ‘afroma veshin të të them kurgjë’, si:
Krijim i vendeve të reja të punës
Mbështetje për bizneset, ndërmarrjet vendore dhe prodhimin
Program prej “1 miliard euro” për prodhim dhe zhvillim ekonomik
Stimuj për eksportues dhe prodhues
Reformë e drejtësisë dhe shtetit ligjor
Zbatimi i modelit të shtetit zhvillimor — me institucione shtetërore aktive në ekonomi, jo vetëm privatizim total
Tallje me inteligjencën tonë! Mirë që nuk e dinte ai që pushteton prej 6 vitesh. Po ne, elektorati, e dimë vallë? Ironia mbetet ilaqi i vetëm në pafuqinë që na ka zënë.
Programi Hamza, edhe pse adresonte më qartësisht fusha angazhimi me fokus, ai nuk ia doli të bënte më shumë për besueshmërinë qytetare. Edhe tek ai u ndje populizmi pa karar që në krye të herës: programi — tha ai — ka ardhur si angazhim qytetar, dhe jo vetëm si plan për kabinetin qeveritar… çfarë t’i themi kësaj dërdëllisjeje!
Shumë nga pikat programore të të dyja partive sa nuk ngjanin si dy pika uji dhe prap do ngjajnë ashtu.
Ajo që i dallon Kurtin dhe Hamzën është besueshmëria qytetare për fjalën e dhënë, premtimin në fushën ku Hamza është tashmë i dituri i pranueshëm në vend: financat. Kjo mund ta bëjë dallimin mes 9 shkurtit dhe 28 dhjetorit.
Hamza ka dy mbajtje fjale të vërtetuara:
Rritjen e madhe të pagave në sektorin publik, 2011 (thuajse e vetmja reale)
Stabilitetin financiar që Kosova fitoi kur ai po drejtonte Bankën Qendrore
Ka edhe një të tretë që shkon në favor të tij: ai nuk ka qenë asnjëherë bartës i pushtetit, violina e parë e tij. Vjen në teren për t’u sprovuar, dhe populli ynë rend pas shpresës sa herë i nëpërkëmbet besimi i dhënë.
Këto dy epërsi morale janë të paarritshme deri sot për cilindo në qeveritë tona në fushën e financave.
Lëvizja e madhe e tregut, e cila ka gërryer fuqinë blerëse të pagave tona në mungesë të politikave mbrojtëse për shportën bazë me çmimet tavan, na thotë se Kosova kësaj radhe do të zgjedhë mes Kurtit dhe Hamzës për vlerat që ata bartin në fushën e të qenit konservator në vendimarrje, teknokrat në kapacitetet menaxheriale dhe shtëpiak në kujdesin ndaj rreziqeve për vendin.
Radio Kosova e Lirë Radio-Kosova e Lirë, Radio e luftës çlirimtare, paqes dhe bashkimit kombëtar, Zëri i lirisë, besnikja e pavarësisë dhe e bashkimit të shqiptarëve.
