Radio Kosova e Lirë Radio-Kosova e Lirë, Radio e luftës çlirimtare, paqes dhe bashkimit kombëtar, Zëri i lirisë, besnikja e pavarësisë dhe e bashkimit të shqiptarëve.
Tema të tjera...
Protesta është publike.
Kërkesa është publike.
Pakënaqësia është publike.
Sheshi është publik.
Atëherë lind një pyetje fare e thjeshtë:
Pse fytyra duhet të jetë e fshehur?
Prej kujt po fshihesh?
Nëse ke dalë në shesh për ta kundërshtuar një vendim që e konsideron të padrejtë, thuaje.
Nëse ke dalë për ta mbrojtur UÇK-në, dil me fytyrë.
Nëse ke ardhur për të kërkuar drejtësi, mbaje pankartën lart dhe kokën gjithashtu.
Por nëse ke ardhur me maskë, me gur në dorë dhe me qëllim që protestën ta kthesh në përleshje, atëherë pyetja ndryshon:
Ke ardhur për protestën – apo ke ardhur për ta komprometuar protestën?
Maska nuk është argument
Një protestues paqësor ka pankartë.
Ka zë.
Ka kërkesë.
Ka argument.
Provokatori ka nevojë për diçka tjetër:
anonimitet.
Sepse ai dëshiron që veprimi të shihet, por fytyra jo.
Dëshiron që guri të fluturojë, por dora të mos njihet.
Dëshiron që xhami të thyhet, por emri të mos shënohet.
Dëshiron që fotografia e dhunës të bëjë xhiron e botës, ndërsa ai vetë të humbasë brenda turmës.
Prandaj maska në një protestë të tillë ngre një pyetje legjitime:
Çfarë po fsheh?
Ne protestuam edhe kundër Serbisë
Shqiptarët kanë protestuar në kohë shumë më të rënda.
Kanë dalë në demonstrata kur përballë nuk kishin institucionet e shtetit të vet, por aparatin policor të një pushteti që i shtypte.
Njerëzit njiheshin.
Përndiqeshin.
Burgoseshin.
Rriheshin.
Dhe megjithatë dilnin.
Sot, në qendër të Prishtinës, në shtetin tonë, dikush del për një çështje që pretendon se është kombëtare – dhe mbulon fytyrën?
Pse?
Nëse ke ardhur për UÇK-në, pse turpërohesh të të shohin?
Nëse ke ardhur për drejtësi, prej kujt fshihesh?
Nëse ke ardhur për protestë paqësore, për çfarë të duhet maska?
Një gur mund ta dëmtojë kauzën më shumë se objektin
Kjo është ajo që duhet ta kuptojë çdo protestues.
Një njeri i maskuar mund ta hedhë një gur për pesë sekonda.
Por fotografia e atij guri mund të jetojë pesë vjet.
Nesër fotografia nuk do të thotë:
“Një person i maskuar hodhi një gur.”
Ajo mund të përdoret për të krijuar përshtypjen:
“Shikoni protestën.”
Dhe kështu mijëra qytetarë që kanë protestuar qetë mund të mbulohen nga fotografia e dhjetë provokatorëve.
Kjo është arsyeja pse protestuesi paqësor duhet të jetë i pari që i thotë të maskuarit:
Jo në emrin tim!
Largojini nga protesta
Organizatorët dhe vetë protestuesit duhet të bëjnë një dallim të prerë ndërmjet protestuesit dhe provokatorit.
Mos e prekni.
Mos u përleshni me të.
Mos krijoni konflikt tjetër.
Por distancohuni prej tij dhe njoftoni Policinë.
Nëse dikush fillon të hedhë gurë, mjete të forta apo mjete të tjera të rrezikshme, ai nuk duhet të lejohet ta marrë peng protestën e mijëra qytetarëve.
Policia duhet të veprojë sipas ligjit, ta identifikojë personin, të përcaktojë përgjegjësinë individuale dhe, kur ekzistojnë kushtet ligjore, ta procedojë atë.
Pastaj le të hetohet:
Kush është?
Pse ishte i maskuar?
A veproi vetë apo në mënyrë të koordinuar?
Kush e nxiti?
A kishte qëllim ta kthente protestën paqësore në incident?
Nëse ka lidhje me ndonjë grup, organizatë apo shërbim të huaj, kjo duhet provuar, jo hamendësuar.
Sepse akuza pa provë nuk është më e mirë se maska pa fytyrë.
Kujt i konvenon dhuna?
Kjo është pyetja themelore.
Kujt i konvenon që një protestë kundër një aktgjykimi të Hagës të përfundojë me gurë?
Kujt i konvenon që kamerat ndërkombëtare, në vend të mijëra protestuesve paqësorë, të fotografojnë dhjetë veta të maskuar?
Kujt i konvenon që debati për drejtësinë e një aktgjykimi të zëvendësohet nga debati për dhunën në Prishtinë?
Sigurisht jo atyre që ndodhen në Hagë.
Sepse nëse pretendon se po proteston për ta, nuk mund të bësh veprime që mund ta komprometojnë pikërisht kauzën që thua se po mbron.
Guri nuk e ndihmon Apelin.
Maska nuk e rrëzon aktgjykimin.
Xhami i thyer nuk prodhon asnjë provë juridike.
Përkundrazi.
Mund t’u japë material pikërisht atyre që duan ta paraqesin Kosovën dhe mbështetësit e UÇK-së në dritën më të keqe.
Mos kërkoni agjentë me hamendje – kërkoni identitetin dhe provën
Në situata të tensionuara është shumë e lehtë të thuhet:
“Janë të shërbimeve të huaja.”
Mund të ketë provokatorë.
Mund të ketë interesa.
Mund të ketë edhe përpjekje për manipulim.
Por shteti serioz nuk punon me “mundet”.
Shteti heton.
Identifikon.
Dokumenton.
Provon.
Nëse del se dikush ka vepruar i porositur, le të bëhet publike dhe të përgjigjet sipas ligjit.
Nëse jo, të mos shpiket ajo që nuk provohet.
Sepse pikërisht kjo është diferenca ndërmjet shtetit dhe turmës:
Turma dyshon dhe dënon.
Shteti dyshon, heton dhe provon.
Shteti dyshon, heton dhe provon.
Hiqe maskën!
Prandaj porosia për çdo protestues është e thjeshtë:
Nëse pranë teje shfaqet dikush i maskuar që kërkon konflikt, mos e ndiq.
Mos e imito.
Mos e mbro.
Mos e lejo të fshihet moralisht pas turmës.
Distancohu dhe kërko ndërhyrjen e policisë.
Sepse protesta është e jotja.
Kauza është e jotja.
Dhe askush nuk ka të drejtë ta marrë peng me një maskë dhe një gur.
Nëse proteston për një bindje që e konsideron të drejtë:
dil me fytyrë.
Nëse ke argument:
thuaje.
Nëse ke pankartë:
ngrije.
Nëse ke zemërim:
kontrolloje.
Por nëse ke ardhur vetëm për të hedhur gurin dhe pastaj për t’u fshehur në turmë, atëherë nuk je duke i dhënë forcë protestës.
Je duke ia vjedhur asaj fytyrën.
Dhe pikërisht këtu duhet të jetë kufiri:
Protestuesit – në shesh.
Provokatorët – larg protestës.
Të dyshuarit për vepra të kundërligjshme – para institucioneve.
Dhe fytyrat – të zbuluara.
Provokatorët – larg protestës.
Të dyshuarit për vepra të kundërligjshme – para institucioneve.
Dhe fytyrat – të zbuluara.
Sepse një kauzë që kërkon drejtësi nuk ka nevojë për njerëz që fshihen pas maskës.
Ka nevojë për njerëz që dalin përpara saj me fytyrë, me emër dhe me përgjegjësi.
