Skënder S. Kapiti

Skënder S Kapiti: Pse Kryeprokurori i Shqipërisë sulmoi Ambasadorin amerikan, Lu?

SHBA, aleati i madh  strategjik i Shqipërisë  ka luajtur rolin kryesor për miratimin e Reformës ne Drejtësi dhe për Ligjin e  Dekriminalizimit të politikës shqiptare: në funksion të pastrimit të politikës, qeverisjes dhe të administratës shtetërore prej njerëzve antikombëtarë, të paaftë, të korruptuar dhe me rekorde kriminale; në funksion të luftës kundër krimit, korrupsionit, trafikut të drogës etj.; në funksion të ndërtimit të shtetit ligjor dhe të Integrimit të Shqipërisë për në BE. Të dy këto ligje me rëndësi jetike për shqiptarët u miratuan nën presionin e SHBA-së  kryesisht, si dhe të BE-së, pasi pati  mosvullnet, kundërshti dhe rezistencë  nga segmente dhe klane të inkriminuara, individë me të kaluar kriminale dhe të korruptuar të politikës, qeverisjes dhe të drejtësisë. Një ndër ta edhe  Kryeprokurori Llalla i cili reagoi shumë ashpër  kundër asaj se cfarë deklaroi Ambasadori amerikan në Tiranë, z. Donald Lu se :

“Prokurori i Përgjithshëm është kundër Reformës në Drejtësi. Për më shumë se 18 muaj ka folur kundër Reformës”.

Ky reagim  i ashpër  i tij ndaj  Ambasadorit erdhi nga dëshpërimi dhe paniku që e ka mbërthyer Prokurorin tani, pas miratimit dhe hyrjes në fuqi të Reformës në Drejtësi; reagim i ndikuar, nxitur dhe i detyruar politikisht  për ta deklaruar  atë prej tij, edhe nga ata të cilët e kanë promovuar dhe zgjedhur atë si Kryeprokuror  të kushtëzuar për t’u shërbyer atyre në këmbim të këtij favori dhe posti të lartë në sistemin e Drejtësisë; dhe pikërisht  për t’i shërbyer politikisht së pari Sali Berishës i cili është autori kryesor i traumave dhe të tragjedive të rënda kombëtare të këtyre 25 viteve, autor i instalimit në Shqipëri edhe të këtij sistemi politik që e kishte kapur drejtësinë dhe shtetin.

Këto kryesisht e motivuan Kryeprokurorin e Shqipërisë , dështakun më të madh në drejtimin e institucionit të tij në luftën kundër krimit, trafikut të drogës dhe të korrupsionit si dhe i kapur prej tyre dhe si shërbëtor i politikës dhe jo i drejtësisë; këto kryesisht e shtynë atë të sulmojë ambasadorin amerikan, Z.Donald Lu.

Ambasadori Lu tha një gjë të vërtetë të cilën tashmë  e ka perceptuar edhe publiku shqiptar: se persona të rëndësishëm të politikës, te egzekutivit dhe të gjyqësorit janë munduar që ta pengojnë këtë Reformë, ku ndër ta, dhe nga më kryesorët është edhe Prokurori i Përgjithshëm.

Unë besoj tërësisht në atë se cfarë tha Ambasadori amerikan Donald Lu, pasi e kam shprehur dhe në dy shkrime të mia një vit para se të miratohej Reforma në Drejtësi se :“ pa këmbënguljen dhe insistimin e BE-së , por sidomos dhe kryesisht të SHBA-së, kurrë nuk mund të kryhet Reforma në Drejtësi në Shqipëri dhe as të dekriminalizohet  politika pasi: nuk vetëdekorruptohet Drejtësia dhe as  nuk vetëdekriminalizohet politika shqiptare”.

Unë besoj plotësisht në atë se cfarë deklaroi  Ambasadori i SHBA-së që Kryeprokurori i Shqipërisë e ka penguar Reformën në Drejtësi, pasi ai është falanga besnike e Sali Berishën, e këtij arkitekti antikombëtar dhe antisistem; autori i ngritjes së këtij sistemi politik korruptiv.

Pra, struktura e derimësotme e sistemit të Drejtësisë në Shqipëri ka qenë kundërshtarja më e fortë e Reformës në Drejtësi; kanë qenë gjyqtarët, prokurorët si dhe ishministrat dhe deputetë të PD-së të inkurajuar, nxitur dhe instruktuar  haptazi dhe më shumë nën rrogoz nga Sali Berisha dhe klani rreth tij, pa përjashtuar këtu edhe funksionarë të lartë të politikës dhe të pushtetit të sotëm.

Tashmë duket sheshit se  Presidenti aktual si dhe sidomos Prokurori i Përgjithshëm janë akoma  zëdhënës të kushtëzuar nga ish-Kryeministri të cilët po rezistojnë akoma në mjerim dhe në dëshpërim duke u orvatur që ta  pengojnë akoma Reformës në Drejtësi, zbatimin e saj. Janë pakësuar, sepse  deri dje ishin shumica e gjyqtarëve  dhe sidomos prokurorët; ishte kupola e korrupsionit,  KLD-ja si dhe Gjykata Kushtetuese, edhe këto si ngrehina të ish-Pushtetit të sistemit politik të strukturuar nga Berisha.

Ja se kush dhe cfarë e verteton këtë fakt për  Sali Berishën. Mjafton të sjellim në kujtesë të publikut atë se cfarë deklaroi në Nëntor 2016 Kongresmeni amerikan, Avokati i madh i Cështjes shqiptare , Joseph DioGuardi, i cili  i ishte “lutur” madje Sali Berishës, që në vitin 1992 kur ai ishte President i Shqipërisë se …të lutem, krijoni një sistem politik si në SHBA. Bëj të njëjtën gjë si Ne. Jo, ai kishte idenë e tij. Ai donte të kontrollonte gjykatat dhe Drejtësinë, dhe tani ndodh që ka gjithë atë korrupsion.

Pra, rezistenca kryesore kundër Reformës në Drejtësi ka ardhur nga PD dhe Sali Berisha sepse ata donin ta kishin monopolin mbi Drejtësinë e cila ishte emëruar, kapur dhe derigjohej nga ishpushteti dhe Sali Berisha. Por Reformen e pengonin edhe ata qe e kane sot pushtetin, te cilet donin ta fusnin e ta kishin  tani  ata ne dore  Drejtesine.

Berisha gjithnjë ka pasur probleme me ambasadorët e SHBA-së për t’i dhënë shkak dhe  për ta vendosur në kurs përplasjeje Shqipërinë me SHBA-në dhe  si i pabesë dhe hipokrit e tinëzarë që është  ai ka ndërsyer kundër SHBA-së lakejt e tij sic është edhe rasti i Kryeprokurorit, i cili në atë se cfarë shprehu kundër ambasadorit Donald Lu nëpërmjet zëdhënëses së tij se:

“Pra nuk hezitojmë të shprehemi se kjo sjellje e Lu është personale për interesa personale”.

Dhe a nuk është ky  një imitim në sinkron apo më sakt një kopje edhe e asaj se cfarë edhe shefi i tij, Berisha,  i adresohej ambasadorit të mëparshëm të SHBA-së, Arvizu, në Maj të vitit 2013 ku Berisha e akuzonte atë indirekt se kishte qëllime personale, por që nga Arvizu ai mori këtë përgjigje:

“Qëllimi ynë i vetëm është të përfaqësojmë dhe të sjellim Zërin e SHBA-ve” .

Edhe me ambasadorin tjetër amerikan që ishte në Tiranë para Arvizusë, me Withers , Berisha e akuzonte atë  sikur  ai kishte ndërmarrë kundër tij një sulm personal . Berisha gjithnjë ka qenë problemi kryesor për shqiptarët pasi arriti deri aty sa që edhe përvec grushtit të armatosur të shtetit në vitin 1998 ,një vit pas katastrofës së vitit 1997 , kreu edhe një “grusht administrativ shteti” me mënyren se si u zgjodh prej urdhërit të tij antari i Komisionit Qendror te Zgjedhjeve në prag të zgjedhjeve parlamentare të vitit 2013.

Si mund ta akuzosh ambasadorin amerikan Z. Donald Lu,  për sjellje dhe për interesa personale kur ai ka deklaruar në fillim të Janarit 2016 se:

 “Të gjithë Ne në Ambasadën amerikane jemi të përqëndruar në Reformën në Drejtësi për shkak të udhëzimit direkt nga zyrtarë të lartë në Shtëpinë e Bardhë dhe në Departamentin e Shtetit. Ata na kanë thënë qartësisht se prioriteti numër një i Qeverisë Amerikane në Shqipëri është të mbështesë Reformat e nevojshme për pranimin e Shqipërisë në BE”.

Ky deklarim nga ambasadori Amerikan Lu  është në përputhje me  faktin se  SHBA gjithmonë, pavarësisht pikëpamjeve dhe dasive partiake, përsa i përket  për politikën e jashme  dhe të rolit të Amerikës në Botë qëndimet e SHBA gëzojnë përkrahjen e zyrtarëve të lartë të të dy partive kryesore amerikane, dhe si rezultat i kësaj edhe ambasadori amerikan, Donald Lu, flet në emër të SHBA  dhe gëzon mbështetjen e tyre.

Edhe njëherë them: se unë e besoj tërësisht  atë që tha Ambasadori Lu: se Kryeprokurori Llalla e ka penguar Reformën në Drejtësi, pasi jo vetëm atij por kjo Reformë nuk u ka pëlqyer shumë gjyqtarëve, prokurorëve, politikanëve, deputetëve, qeveritarëve qëndrorë dhe atyre lokalë, pasi kjo Reformë është një sistem llogaridhënie para së cilës ata do të japin llogari dhe do të përgjigjen. Prandaj dhe miratimi i saj hasi në shumë vështirësi shkaktuar prej tyre.

Njeriu i cili ka qenë politikani dhe pushtetari më antiamerikan dhe më antikombëtar ka qenë Sali Berisha. Ai me reformën e tij politike të sistemit ka ndërmarrë dhe është autori i rrënimit të Ushtrisë shqiptare duke dalur kështu hapur kundër sygjerimeve të aleatit tonë strategjik, SHBA-së; është autori i ngritjes  të sistemit të vjedhjes dhe të manipulimit të zgjedhjeve demokratike në vitin 1996; është autori i ngjarjeve katastrofike të vitit 1997; është autori i Marrëveshjes për kufirin detar të Shqipërisë me Greqinë si një tradhëti kombëtare, marrëveshje jotransparente, tinëzare që shmangu aleatin tonë strategjik SHBA-në.

Ai është autori i shkeljes së embargos ndërkombëtare të naftës të udhëhequr nga SHBA kundër makinerisë luftarake të Milloshevicit; është autori i protestës parlamentare antiamerikane  dhe i manipulimit të shoqërisë civile kundër planit amerikan për demontimin e armëve kimike të Sirisë etj.

Madje Berisha është dhe shkaktari i kësaj gjëndjeje mjerane sot të PD-së, i dy humbjeve të thella të saj, në zgjedhjet parlamentare 2013 dhe në ato vendore 2015, i kësaj Partie të cilën realisht SHBA e ka mbështetur si Partinë e parë opozitare antikomuniste të pluralizmit shqiptar si edhe dominimin prej saj të  politikës shqiptare në këtë tranzicion.

Pra, si qytetar nuk mund të qëndroj indiferent edhe ndaj kësaj sjelljeje dhe ndaj akuzave të Prokurorit të Përgjithshëm të Shqipërisë, Llalla, i cili duke akuzuar me të padrejtë Ambasadorin amerikan, indirekt ka dalë edhe kundër Departamentit të Shtetit, pasi zëdhënësi i tij Mark Toner u shpreh se ambasadori flet në emër të Shteteve të Bashkuara të Amerikës dhe gëzon mbështetjen e tyre, si dhe deklaroi  që :

“Departamenti i Shtetit ka besim të plotë tek Ambasada dhe ambasadori i saj në Tiranë” .

Prokurori Llalla dhe disa si ai, jo vetëm që e kanë bllokuar Reformën në Drejtësi por ai arrin deri atje duke u treguar aq shumë mosmirënjohës për ndihmën e madhe që SHBA ka dhënë dhe jep për integrimin e Shqipërisë për në BE, duke na ndihmuar në mënyrë të gjithanshme për të plotësuar kushtet dhe standartet që kërkon BE për  Shqipërinë si:  për Dekriminalizimin e  politikës, për Reformën në Drejtësi, në luftën kundër drogës, krimit të organizuar dhe kundër korrupsionit të cilët kërcënojnë edhe sigurinë tonë kombëtare.

Jo vetëm kaq,  por Kryeprokurori arrin deri atje sa këtë përpjekje, kontribut dhe këtë ndihmë të aleatit tonë SHBA duke sulmuar ambasadorin e saj në Tiranë edhe me akuza të tilla si shantazh dhe ndërhyrje në institucionin e tij, sjellje këto si ato të ishregjimit komunist që e akuzonin SHBA e cila mbronte demokracinë dhe lirite e të drejtat e njeriut në Shqipëri, si ndërhyrje në punët e brëndshme të Shqipërisë.

Deklarimet apo presionet  e Kryeprokurorit Llalla në adresë të ambasadorit amerikan injorohen totalisht edhe nga deklarimi për mediat nga Ambasada e BE-së në Tiranë e cila mbështet publikisht ambasadorin amerikan, z. Lu, për angazhimin e tij për krijimin e një gjyqësori të pavarur si dhe duke shprehur vlerësimin më të lartë për angazhimin diplomatik të Ambasadës së SHBA-së në Tiranë dhe në vecanti të ambasadorit Donald Lu.

Në mbyllje marr shkas dhe e përshëndes Ambasadorin amerikan Donald Lu edhe për atë thirrje që ai  u bëri shqiptarëve:

“U bëjmë thirrje shqiptarëve patriotë, të kualifikuar që të aplikojnë për të shërbyer në Komisionet e Vetingut”.

Kjo thirrje më ka emocionuar jashtë mase, pasi  këtë  ide e kam shkruar edhe në Librin tim “TRIUMFI I KOMBIT” në kapitullin “PATRIOTIZMI DHE DEMOKRACIA DY VIRTYTET E MUNGUARA TË POLITIKËS SHQIPTARE . Kjo më ka emocionuar shumë pasi unë dhe familja ime e kemi pësuar shumë dhe na ka kushtuar shtrenjtë nga politika dhe nga shteti shqiptar si dje në Komunizëm ashtu edhe pas rënies së tij për faktin  se jemi patriotë; kemi kundërshtuar komunizmin; pse kemi kontribuar shumë për Demokracinë në Shqipëri dhe për clirimin e Kosovës, ashtu sic ka bërë dhe SHBA-ja për kombin shqiptar që e shpëtoi dhe e mbrojti  Shqipërinë nga coptimi, SHBA e cliroi dhe e pavarësoi Kosovën si dhe për kontributin e jashtzakonshëm të saj për demokracinë dhe integrimin e të dy shteteve shqiptare.

Po nuk qe patriot dhe kombëtarë nuk mund të jesh as proamerikan, sepse kur nuk do vëndin tënd nuk mund ta duash as mikun dhe aleatin e kombit tënd; po nuk qe patriot korruptohesh lehtë dhe nuk ndjen përgjegjësi kombëtare dhe as ndjesi  sociale  dhe je i gatshëm për të bërë tradhëtinë dhe të shitesh shpejt dhe lirë edhe për një interes të ulët përsonal.

Por më shumë kjo thirrje së pari ngjall një shpresë të madhe për të gjithë shqiptarët, pasi kjo thirrje është në kontrast të thellë  me realitetin  qeverisës parlamentar, egzekutiv dhe gjyqësor; të administratës dhe të shoqërisë civile të kapura  dhe të sunduara  nga elementë aspak patriotë,  jokombëtarë  si dhe tejet të korruptuar, të paaftë dhe të papërgjegjshëm , servilë, të pa personalitet dhe të pa integritet, dhe madje edhe me rekorde kriminale.

Realiteti politik dhe institucional është mbushur edhe me individë mosmirënjohës për aleatin e madh dhe jetik të shqiptarëve, SHBA-në, sic është ky Kryeprokuror si dhe e gjithë shpura dhe soji anti-Reformë të cilët bënë gjithcka për ta sabotuar Kryereformën e Reformimit të Shtetit modern shqiptar, Reformën në Drejtësi, sepse politika në Shqipëri të tillët i ka përzgjedhur deri më sot në krye të punëve dhe të qeverisjes.

Me VETING-un dhe me Reformën në Drejtësi po fillon një epokë e re për Shqiptarët, që edhe kjo erdhi  falë ndihmës dhe kontributit të aleatit tonë të madh e të shtrenjtë, SHBA-së.     Faleminderit USA!

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …