voto

Lobi Euro-Atlantik Shqiptar, Kosovës i dëshiron zgjedhje të lira, demokratike, fer dhe të ndershme!

Qytetarë të nderuar të Republikës së Kosovës, ju drejtohemi nga mërgata, me qëllim që edhe ne, pjesëtarët e mërgatës të kontribuojmë në të mirën e Atdheut!

11 qershori po afrohet. Ju edhe këtë herë, do t’u drejtoheni kutive të votimit dhe do t’ia jepni besimin një partie politike, një koalicioni apo edhe një kandidati për deputet të Parlamentit të Republikës së Kosovës, i cili do të angazhohet për mirëqenien tuaj dhe për ardhmërinë e vendit. Para se t’u drejtoheni kutive të votimit, ju të nderuar qytetarë, ia vini gishtin kokës dhe mendojini disa gjëra.

– Mendojeni atë se para 17 ose 18 vjetësh, ju nuk e keni pasur këtë mundësi, nuk e keni pasur mundësinë, që të vendosni për kë, do të votonit!

– Mendojeni dhe falënderoni ata që duhet falënderuar, ata që kontribuuan më së shumti për ditën e sotme, ku ju dhe ne, jetojmë në liri, votojmë të lirë, punojmë të lirë, fëmijët tanë ndjekin shkollat të lirë, shprehim mendimet tona lirshëm e shumë të tjera që ne na mungonin nën okupimin e hekurt nga Serbia.

Ta falënderojmë Zotin e Madh, në radhë të parë, dhe bijat e bijtë më të mirë të Kombit, që punuan dhe që luftuan për çlirimin e vendit, ku në fund rrokën edhe armët, duke u radhitur në radhët e UÇK –së, e që pushka e tyre bëri jehonë në mbarë botën.

Falënderim i veçantë do të jetë për shtetet perëndimore dhe aleatët e Aleancës Veriatlantike – NATO, në krye me SHBA-në,ku banditit e kryekasapit të Ballkanit Millosheviq, i tha një herë e përgjithmonë se shqiptarët tash e tutje nuk janë vetëm, ata janë zotë të vetvetes dhe jetojnë në trojet e tyre.

– Qytetarë të nderuar para se të votoni, mendojini gjërat e vështira në të kaluarën, mendojini edhe gjërat e mira pas luftës, por mos harroni edhe vështirësitë që kemi ende, mendojini edhe atë, se çfarë duhet bërë dhe si duhet bërë.

Pra i vëni gishtin kokës dhe mos harroni kurrë se armiqtë e shqiptarëve dhe të Kosovës janë ende gjallë dhe veprojnë, tinëz apo haptas. Mos harroni se Serbia, asnjëherë dhe kurrë nuk do të na lërë të qetë dhe se, në çdo aspekt, çdo herë dhe në çdo mënyrë është duke na luftuar.

Kujtojini edhe ngecjet që jemi vetë përgjegjës për to, si ato se:  Korrupsioni është në nivel shumë të lartë, ku si pasojë, ekonomia e Kosovës është shkatërruar edhe pse Kosova njihet për një popullatë të moshës së re, vitale, inteligjente dhe shumë e aftë për punë.

– Shëndetësia në Kosovën tonë të dashur është në gjendje të mjerueshme,

– Arsimi është në nivel shumë të ulët, ku tregojnë edhe rezultatet e testeve të ndryshme ndërkombëtare, si TISA

– Shpresa e humbur e qytetarëve, se ndonjëherë do të bëhet mirë,

– Drejtësia e Kosovës, në varësi të ekzekutivit,

– Izolimi i qytetarëve kosovarë. Mos harroni se jemi një ndër vendet më të izoluara në Evropë,

– Gazetaria në Kosovë, e kapur, e sulmuar, shantazhuar dhe e manipuluar,

– Siguria e qytetarëve është rrezikuar,

– Ikja e popullatës, e herë pas here ikja masive sikur ato të viteve të fundit që Kosovën e lan më shumë se 250. 000 persona, e tashti vazhdon posaçërisht ikja e personave të shkolluar të profesioneve të ndryshme,

– Bujqësia pa perspektivë,

– Qytetarët, pa sigurime shëndetësore,

– Familjet pa shtesa fëmijësh,

– Njerëzit në nevojë dhe invalidët e luftës së fundit,janë në mjerim.

– Të pagjeturit që nga lufta e fundit, që vazhdojnë të jenë në lista të të pagjeturve,

– Industria e lënë pas dore, kur dihet se Kosova është vendi më

industrial në rejon.

– Rreziku nga humbja e territoreve, pikërisht, sepse ato territore kanë rëndësi strategjike, dhe kanë resurse natyrore,

– Turizmi jo funksional,

– Hekurudhat e Kosovës jo funksionale,

– Infrastruktura rrugore, ku Kosovës i ka kushtuar dhjetëfish më shtrenjtë seç kushton në vendet evropiane, e që nuk përmbushë ende nevojat e qytetarëve, posaçërisht nëpër qytete të mëdha të Kosovës.

– Energjetika jofunksionale, me rrjete të shkatërruara dhe me reduktime të energjisë elektrike,

– Ambientet e shkatërruara ekologjike, si pasojë e kësaj përhapen sëmundje të rënda,

– Lumenj të ndotur,

– Pyje të prera, të djegura, të degraduara

Por, ajo që ju duhet menduar shumë t’ia vini gishtin kokës, të mendoni dhe të shqetësoheni shumë, është mërgata apo diaspora.

Asaj ju kanë mbyllur dyert dhe gati se edhe janë shumë të anashkaluar edhe pse e dini se kjo mërgatë siguron të hyrat kryesore në Kosovë.

Pse:

-Pjesëtarë të mërgatës mendohet të jenë më se gjysma e popullatës që jetojnë brenda edhe po aq janë jashtë, si në kontinentet e Evropës, Amerikës, Azisë dhe Australisë. Ata mundohen që ta ruajnë gjuhën, kulturën dhe traditën, por ndihmë nga atdheu nuk ka. Përveç që nuk ka ndihmë, i mbyllen edhe dyert investimeve dhe interesimit për investime në atdhe, me kërkim mitoje apo provizione të ligjshme siç i quajnë ata, po ashtu duke dhe bërë injorime të ndryshme.

Injorohemi edhe atëherë kur ne pjesëtarët e mërgatës kërkojmë vendet e rezervuara në Parlamentin e Kosovës, ndërsa shumë parti kanë hapur edhe degët e tyre në mërgim ku pa fije turpi, bëjnë edhe fushata elektorale, duke kërkuar votën nga mërgata. E si ta japin mërgimtarët votën, pasi që janë të përjashtuar nga zgjedhjet, të zgjedhin dhe të zgjidhen?

Prandaj qytetarë të nderuar të Kosovës, këtë herë ua jepni votën atyre që:

Tregojnë rezultate në ngritjen e ekonomisë dhe në mirëqenien e qytetarit,

Atyre që i japin shpresë dhe perspektivë qytetarit,

Atyre që luftojnë krimin e organizuar apo edhe krimin individual, që dëmton

shtetin, që luftojnë korrupcionin, që ruajnë sovranitetin territorial të

Kosovës,

 

Por në radhë të parë i mbrojnë interesat e qytetarëve, pa dallim a janë

rezidentë apo jo.

Votojini ata që kanë projekte kombëtare dhe angazhohen për bashkëpunim të

ndërsjellë me shqiptarët e të gjitha trevave.

Votoni ata që hapin rrugë investimeve, pjesëtarëve të diasporës, apo edhe

të tjerëve.

Voto ata që angazhohen dhe mundësojnë vendet e rezervuara në Parlamentin e

Kosovës pjesëtarëve të mërgatës dhe të diasporës.

Votojini ata që angazhohen për heqjen e vizave, qytetarëve të Kosovës.

Votojini pra ata që janë më të mirët, sepse kështu fiton vetëm Kosova dhe shqiptarët.

Votoni ata që me zemër, ju japin, shpresë për një fillim të ri!

 

Skenderbeg Klaiqi,

Kryetar i Lobit Euro-Atlantik Shqiptar

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …