Radio Kosova e Lirë Radio-Kosova e Lirë, Radio e luftës çlirimtare, paqes dhe bashkimit kombëtar, Zëri i lirisë, besnikja e pavarësisë dhe e bashkimit të shqiptarëve.
Tema të tjera...
Nexhmije Hoxha, bashkëshortja e ish-kryetarit të Shqipërisë të kohës së komunizmit, Enver Hoxha, ka nxjerrë në dritë librin dokumentar, tematik: “Kosova e Lirë”. Edhe pse në moshë të shtyrë të pleqërisë, por me një memorie mbresëlënëse dhe një qëndrim shumë korrekt e të palëkundshëm në të vërtetat e historisë të së kaluarës dhe të tanishmes, në mesin e shumë veprave ka botuar edhe këtë libër me fakte e dëshmi për çlirimin e Kosovës.
“Ndihem e lumtur që, përveç pjesëmarrjes sime në luftën për Çlirimin e Atdheut tim, Shqipërisë, gjatë jetës sime bëra diçka në mbështetje të Luftës Çlirimtare të vëllezërve kosovarë”, ka shkruar autorja në hyrje të librit, i cili përgjithësisht i kushtohet Kosovës, dëshmorëve e martirëve dhe të gjithë luftëtarëve të UÇK-së, të cilët luftuan për çlirimin e kësaj pjese të Shqipërisë nga robëria serbe.
Autorja e librit, Nexhmije Hoxha është një personalitet shumë i njohur, jo vetëm si bashkëshorte besnike e Enver Hoxhës, por edhe intelektuale e politikane, e cila ka përballuar me sukses, qëndresë e stoicizëm Luftën për çlirimin nga fashizmi e ndërtimin e vendit, por edhe përmbysjen dhe katrahurat që i sollën Shqipërisë bijtë e saj shkapërdarë në dy deceniet e fundit në emër të demokracisë dhe sikur thuhet “çlirimit nga komunizmi”, pavarësisht se vetë këta kishin qenë komunistë, por të shpërfytyruar dhe dogmatikë.
Edhe pse e anatemuar, e burgosur dhe e keqtrajtuar nga Qeveria e Sali Berishës, e më pastaj nga qeveritarët e tjerë, edhe pse e shantazhuar nga grupe dhe banda parapolitike, Nexhmije Hoxha arriti të qëndrojë kurdoherë vertikalisht, në mbrojtje të familjes, të vlerave të Luftës Antifashiste Nacional Çlirimtare, në mbrojtje të nderit e të dinjitetit njerëzor, kombëtar e politik. Lufta e saj ka qenë dhe po mbetet e pabarabartë, por vetëm në luftëra të tilla provohet forca e argumentit, qëndrimi i palëkundur dhe mbrojtja e së vërtetës, e asaj të vërtete të arritur me bindje, fakte e argumente, asaj të vërtete që i kishte besuar përqindja dërrmuese e të gjithë shqiptarëve.
Librin e saj, titulluar, “Kosova e lirë”, autorja e ka ndarë në katër pjesë. Në pjesën e parë ka përfshirë kujtime nga prejardhja e familjes së saj në Dibër të Madhe dhe në Manastir, ndërsa në pjesën e dytë ka paraqitur disa shkrime në të cilat është prezantuar qëndrimi zyrtar i Enver Hoxhës për çështjen e Kosovës, disa shkrime të saj për Kosovën, pastaj një letër përshëndetëse drejtuar Akademisë përkujtimore në rastin e 100-vjetorit të lindjes së Enver Hoxhës, të mbajtur në Prishtinë, në tetor të vitit 2008 dhe disa letërkëmbime të tjera.
Në pjesën e tretë të librit janë prezantuar takimet, përshtypjet dhe letërkëmbimet e zonjës Hoxha me personalitete marksiste-leniniste ndërkombëtare, të cilat kishin mbështetur luftën e UÇK-së, letra mbështetëse e përkrahjeje që kishte marrë, me rastin e burgosjes dhe dënimit me burg nga regjimi i kohës, në vitin 1991.
Në pjesën e katërt të librit, “Kosova e lirë” autorja ka prezantuar letra dhe përshëndetje drejtuar luftëtarëve e komandantëve të UÇK-së me rastin e mbajtjes së tubimeve dhe akademive përkujtimore, telegrame urimi, mirënjohje dhe telegrame që ka marrë nga familjarë të dëshmorëve.
Ky libër i Nexhmije Hoxhës ka vlera të jashtëzakonshme dokumentare, ku pasqyrohet një realitet jo sa duhet i njohur për opinionin e gjerë, në trevat shqiptare, meqë mujsharët e shtrembërimit të së vërtetës, kapitalistët e rinj të xhunglës, faqezinjtë dhe bijtë e kolaboracionistëve, po përpiqen ta ngufasin të vërtetën, me qëllim për të na bindur se 50 vjet të Shqipërisë Socialiste paskan qenë vite të humbjes së madhe, edhe pse këta dhe soji i tyre janë ngritur e kanë prosperuar pikërisht në ato vite, janë arsimuar vetë dhe kanë ngritur e kanë arsimuar bijtë dhe bijat e tyre, të gjithë të njohurit e të afërmit e tyre, kanë vjelë të gjitha favoret nga shteti për veten e familjet e tyre, shumë syresh kanë qenë zëdhënësit më të flakët dhe puthadorë servilë deri në pështirosje të ish-regjimit komunist të Shqipërisë.
Këta mujsharë e trutharë po bëjnë përpjekje për ta varrosur të vërtetën, të cilën nuk ka arritur ta varros askush në botë, pavarësisht nga këndi si e shikojmë dhe si logjikojmë, qoftë ajo e mirë apo e keqe, qoftë e shtrembër apo e drejtë, qoftë e gabuar apo e vërtetë. Këtë nuk e kanë arritur madje as perandorët e despotët, dhe lërë më larot e shërbëtorët e fashizmit, apo bijtë e bijat e tyre. Përpjekjet për ta deformuar të vërtetën, për ta përbuzur e për ta sharë atë, për ta ngulfatur e për ta degjeneruar janë përpjekje të mizorëve e djallëzorëve, të maskarenjve e trutharëve, por koha e tyre është kohë transiti, është kohë e maskarenjve, ndërsa Atdheu dhe epokat e historisë kanë qenë dhe do të mbeten të shqiptarëve.
Me vepra të tilla realiste, digjen flakë maskaradat shkrimore të Blendi Fe-ziut dhe skribeve të tjerë, që shkruajnë me porosi e për para të majme.
Ahmet Qeriqi
Shkurt 2015
