Sadik Halitjaha

Sadik Halitjaha: Ballkani i Hapur( OPEN) Ballkan! 

Është një proces me dimensione përtej fuqisë dhe mundësive te një lideri i njërit nga gjashtë Shtetet!

Kjo shtytje behet me qëllime e strategji nga një fuqi mbrapa!

Deri sa Vuqiq me Serbinë edhe Rusia e Kina që i rrinë mbrapa ndoshta edhe po e mbështesin se pse secila palë llogarit përfitimet për vete!

Pse mos te kem drejt te mendojmë se në ketë strategji është promotorë Amerika dhe Aleatet!

Qe shtynë Shqipërinë dhe Maqedoninë me shpresë edhe të Malit te Zi dhe Kosovën!

Kjo arënë tregtare gjeo strategjike e gjeografike!

Ku interesat janë që të bëhet një peshë dhe vlerë e duhur që te i para përgatitnin dhe te unisojn rregullat dhe normat!

Si grupim i gjashtë shteteve do ishte shumë e rëndësishme dhe mund te lakmohej nga Evropa për tu ofruar ma shumë!

Njësoi e rëndësishme do ishte për Turqinë, Anglinë, Skandinavin dhe Amerikën!

Sa i përket shumë fushave do te avancohej si qe na quajnë Ballkani apo Evropa Jug Lindore!

E kuptoi Greqinë krejt indiferente ndaj kësaj nisme!

Ndërsa Bosnja e ka te pa mundur se po i fuqizohej pjesa separatiste Serbska Republika do ta gllabëronte krejt Ekonomikisht!

Po ashtu Mali i Zi i ka problemet e Serbeve brenda vetes!

Njësoi Kosova s’po e kontrollon sa duhet Veriun!

Sa i përket çështjes së Sigurisë Shqipëria dhe Serbia ndihën ma te Sigurta!

Në Aspektin ekonomik duhet analizuar cili shtet do te i ketë favoret ndaj tjetrit dhe te gjithë bashkërisht me siguri do te ecin përpara!

Kosova ka mbetur në çështjen e Sigurisë dhe te pa pajtueshmërish, pa hyrë në analizë te thuktë ekonomike!

Një gjë duhet Kosova ta mendoj mirë, është ne pozitën gjeografike ne mes te këtyre shteteve dhe nuk do ketë korrjet e te ardhurave doganore!

Pa si do te kalohet nga të gjithë vetëm si rrugë kalimi dhe lehtësimi për të tjerët!

Por nëse do te ishte bashke në mes këtyre shteteve me kërkesat e veta te sigurisë që te i njihen dhe garantohen kufijtë nga ana e Serbisë!

Siguria e përgjithshme është e garantuar nga Amerika dhe KFOR! Duke e bojkotuar ofrimin në aparenc dhe duke e akuzuar

Edi Ramen për tradhti asht absurde!

Si nuk e dashka Edi Rama Kosovën tok dhe popullin shqiptar!

E ‘’dashka’’ Serbin ma shumë ???!!!

Këtu për ketë nisem Evropa tani për tani nuk është kundër sepse i përkryen këto shtete shumë procese dhe i përafrojnë kushtet me qen anëtare te barabarta në Evropë!

Ma vonë ndoshta do ta shohin me xhelozi nëse do te kenë zhvillime dhe thithin investime nga Amerika, Anglia, Skandinavet Turqia e Vendet Arabe e Aziatike!

Nëse do te vend numërojmë deri 2030 nuk do të na pranon Evropa na kanë bllokuar në geto Kosovën!

Shihen qartë krizat ekonomike po thellohen!

Siguria dhe statu-koha e ngrirë gjithmonë me rrezik !

Mund priten shpërthime të brendshme dhe të jashtme te këtyre shteteve!

A ka kush ndër Shqiptaret që i arsyeton dy Qeveritë Shqiptare pse te mos i bëjnë bashke planifikimet analizat dhe strategjitë e sigurisë Ekonomisë e të Gjeografisë, të mos cenohen kufijtë!

Pse gjithmonë presim te huajt te na marrin për dore dhe të na tregojnë se çka na duhet neve!

Si kështu kurrë ne te mos dimë të i qojmë për vete punët tona për para dhe te kem qartësi strategjike për të i arrit qëllimet!

Mjerë ky popull që kanë në krye njerëz qe nuk shohin se paku dhjet vite për para popullit të thjesht!

Ndërsa ky popull pretendon te di ma mirë se udhëheqësit e vet për shkak të mosbesimit në lidershipin!

Populli e ka humb besimin të liderët!

As Ligjet nuk zbatohen dhe nuk funksionon si duhet Shteti!

Populli as për se afërmi nuk informohet nga liderët!

Populli i thonë mendimet për liderët si kur dëshirojnë vet te ishin ata!

Kur kishte qen Sokrati në Gjyq dhe e pyeste gjykatësi, ky nuk përgjigjej edhe pas disa herë pyetjesh!

Njëri nga studentet e tij i thoshte profesor profesor  ç’ke që nuk flet nuk përgjigjesh te pyesin?!

O tha qesh i hutuar se për herë te parë po e shoh hundën time dhe u hutova!!!

Open Ballkan nuk do te thotë shkrirje të shteteve apo bashkimi ne mes tyre!

Pra nuk është union nuk është bashkësi, Nuk është Federatë as Konfederatë!

Ballkani nuk do te përkufizohet me kufi rreth vetes, por do te jetë i hapur me Evropën qe është brenda saj!

Vetëm është hapje në mes vete që nuk donë te thotë mos te kesh kontroll ne shtetin tënde apo ta kontrolloj tjetri, nuk do te thotë se te gjitha detyrimet qe të i cakton tjerët duhet pa tjetër te i pranosh, pranon atë që te konvenon!

Pajtohesh me ato që jen në interesin tan dhe at të përbashkët, kurrsesi për ato qe shkojnë në dëm tanin e ne favor te tjetrit!

Nuk ka normë apo forcë që te ndalon shkëputjen pse duhet të fërgohemi!

Kosova ka pranuar Ceftan, donë te pranohet në Bashkimin Evropian, as që e kushtëzon Europen, apo do te mban qëndrim, po s’na njohu Serbia nuk hyjmë në Evropë!

Si mund të i rezistojmë hapjes me të gjithë Evropën deri sa s’mundemi me gjashtë shtete!

Uroj të mos refuzojmë hyrjen në Evropë e te mbetet Kosova në izolim si qe jemi edhe ma keq se kaq!

Ne nuk e kem zgjedhur që te jemi në ketë pjesë te globit po edhe sikur ta kishim zgjedhur, nuk do te donim të na ndanin në pese pjesë!

Kurrsesi nuk do te donim ta kishim Serbinë komshi!

Kështu si qe jemi duhet te bashkohemi e të veprojmë ne Shqiptaret me vendime e qëllime të përbashkëta!

Plagët e shkaktuara nga Serbia kurrë mos të i harrojmë, por nuk do te thotë se po ju hakmerremi duke mbajt inat në heshtje!

Me ju hakmarrë duhet me e perzan nga çdo pëllëmbë e atdheut tonë deri te molla e kuqe!

Për ato q ’ka i ka bërë historikisht shqiptarëve, nuk jemi ne qe ja bëjmë asaj sepse nuk jemi barbar!

Mundemi te mos ja falim kurrë!

Por nuk mundemi te mos e kem fqinjë!

Për të i ardhur ma mirë e ma mbar punët, Kosovës dhe Shqiptareve duhet urgjent te jemi te marruar vesh gjithë Shqiptaret mes veti dhe jo veç Shqipëria edhe Kosova, por edhe viset tjera!

Bajraktar llaku egoja prepotenca e skizofrenia e liderëve na mori ne qafë tanë popullin!

Kush asht duke ju ndal kujt jeni duke i shërbyer???

Kok krisurit e plëng prishurit te pa merituarit jeni duke luajt me fatin e Atdheut e të popullit!

Po te jemi të gjithë Shqiptaret te merren vesh dhe me vendim të për bashkë do të kishim fuqinë dhe ndikimin ma të madh, do të gjenim respekt e konsiderata dhe do te na trajtonin të tjerët të dinit etshëm e me vlerë!

Shqiptareve ju mungon lidershipi vizionar! Liderët janë primitiv dhe bëjnë politik mashallash e mbajnë inate mes vete!

Veç se Amerika nëse na banë bashkë!

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …