Radio Kosova e Lirë Radio-Kosova e Lirë, Radio e luftës çlirimtare, paqes dhe bashkimit kombëtar, Zëri i lirisë, besnikja e pavarësisë dhe e bashkimit të shqiptarëve.
Tema të tjera...
Ndarja e territorit autokton shqiptar në tri republika dhe një krahinë të ish-Jugosllavisë, ka qenë projkt politik antishqiptar për dobësimin, disiplinimin dhe nënshtrimin e fuqisë rezistuese e çlirimtare të shqiptarëve në ish-Jugosllavi.
Aspirata e ribashkimit të shqiptarëve në një shtet kombtar, ka lindur që me ndarjen e tyre dhe nuk i takon askujt personalisht si ide apo angazhim politik, sepse për realizimin e kësaj ideje janë organizuar dhe kanë vepruar në çdo kohë edhe subjekte, organizata e shoqëri patriotike e çlirimtare edhe në Kosovën Lindore.
Në çdo organizim kombëtar, liridashës e çlirimtar, nuk ka qenë e shkëputur as Kosova Lindore, pavarësisht ndarjes administrative.
Referendumi për automomi politiko-teritoriale, me të drejtë bashkimi me Kosovën, është një moment i rëndësishëm plebishitar, më rëndësi historike, i shprehjes dhe institucionalizimit të vullnetit politik të kësaj popullate asokohe.
Rol vendimtar për të futur në tekstin e pyetjes së referendumit përcaktuesin: me të drejtë bashkimi me Kosovën, kanë pasur Këshilli i Rrethit i Lëvizjes Popullore për Republikën e Kosovës, në Preshevë, në krye me Shaqir Shaqirin dhe të burgosurit politikë nga Bujanoci, përkundër rezistencës kundërshtuese të disa politikanëve të asaj kohe.
Këta njerëz të organizuar në LPRK, si organizatë e fshehtë çlirimtare, që operonte edhe në Kosovën Lindore, me rastin e pluralizmit politik u angazhuan dhe formuan edhe subjektin e parë politik në Preshevë, të quajtur Shoqata e Pavarur Demokratike (SHPD), por me program të mirëfilltë politik, e cila pas testimit fillestar shndërrohet në Parti politike, PDSH e sotme.
Është mirë që, sot, pas 27 vjetësh aktualizohet ky institucion i rëndësisë historike të shprehjes plebishitare të vullnetit politik në Kosovën Lindore.
Nuk do të doja që kjo temë me peshë dhe rëndësi kombtare të interpretohet, shfrytëzohet apo përdoret si pretendim apo angazhim personal në kontekstin aktual të përfitimit politik nga kushdo qoftë.
Që të tre udhëheqësit e instirtucioneve më të larta të Kosovës sot, si bashkëveprimtarë të djeshëm, nuk do të dëshiroja të manovronin politikisht në një fushë kaq të ndjeshme kombtarisht, për kusuritje politike joparimore, qoftë mes tyre, qoftë në raport me Serbinë.
Edhe Presidenti si zëdhënës i kësaj ideje sot, si anëtar i LPRK-së dje, njëri nga udhëheqësit e të cilës kam qenë edhe unë, me të drejtë mund të quhet bartës edhe institucionalisht i artikulimit të kërkesës së Referendumit me të drejtë bashkimi me Kosovën, me të vetmin dallim se kërkesa të tilla aso kohe kanë qenë programore dhe jo individuale!
Edhe Ushtria Çlirimtare e Kosovës, fillimisht është themeluar dhe organizuar në pesë zona, dhe Zona e III ka qënë Kosova Lindore. Pastaj, në përputhje me rrethanat e zhvillimeve politike edhe lufta çlirimtare, operacionalisht riorganizohet në 6 Zona Operative brenda Kosovës. Ndërsa, Zona II – Maqedoni dhe Zona III – Kosovë Lindore, operojnë si koridore logjistike dhe operacionale, përmes të cilave lidhet edhe veprimtaria e udhëheqëve të sotëm më të lartë të Kosovës.
Pra, asgjë nuk është e rastit që sot të riaktualizohet kjo temë, zgjidhja e të cilës po vjen si kërkesë, dëshirë, vullnet dhe angazhim i vazhdueshëm i luginasëve dhe si domosdoshmëri e veprimtarisë liridashëse dhe çlirimtare të pashkëputshme nga Kosova.
Përtej deklaratave të politikës ditore, sot, unë i besoj rezistencës spontane dhe të organizuar kombtare ndër shekuj, përpjekjeve dhe angazhimeve të mia dyzetvjeçare, luftës çlirimtare të UÇK-së, që kanë kurorëzuar, jo vetëm lirinë e Kosovës, por është trasuar edhe rruga e sigurtë e bashkimit të shqiptarëve luginas me trungun etnik, nga ku janë ndarë padrejtësisht, Kosova jonë.
Medvegja, Bujanoci e Presheva përveç tjerash, me Kosovën i kanë të përbashkëta edhe luftërat, edhe dëshmorët, edhe te ardhmen dhe mbi këtë bazë unë besoj se bashkimi i këtyre tri komunave me Kosovën po bëhet i pakapërcyeshëm, si interes dhe interesim për stabilitet dhe qetësi në rajon!
Fatkeqësisht, tema e ndarjes, këmbimit, ndryshimit, korgjim apo revidim territorial të Kosovës, në tavolinën e bisedimeve, ka ardhur nga Serbia, si kundërvënie e pavarësisë dhe pretendim zhvlerësimi të vendimit të Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë, për Kosovën Shtet Sovran dhe të Pavarur Demikratik. Rrjedhimisht, nuk është në interesin tonë, që të devijohet qëllimi i bisedimeve, të cilat duhet të përfundojnë sa më parë me njohje reciproke si dy shtete sovrane dhe tek pastaj të ulen e të negociojnë nga pozita të barabarta për çfardo që kanë interes të dyja palët: Luginë, veri e për çfardo që është interesi jonë i aspiruar edhe me luftë, gjithmonë!
Me Serbinë, pra, mund të imponosh bashkimin, vetëm në kushte të barabarta mes dy shtetesh si demarkacion, i cili nuk mund të bëhet pa miratimin e Kosovës, kurrë!
Po, bashkimit me Kosovën, por jo vetëm deklarativisht për konsum politik!
Kosova, vërtetë është e pavarur sot, por, kurrë s’do të jetë e plotë pa Preshevën, Bujacon e Medvegjën
Prishtinë, 7 mars 2019
