Radio Kosova e Lirë Radio-Kosova e Lirë, Radio e luftës çlirimtare, paqes dhe bashkimit kombëtar, Zëri i lirisë, besnikja e pavarësisë dhe e bashkimit të shqiptarëve.
Tema të tjera...
Ndarja nga tufa, gjithmonë bartë pasoja, sepse në radhë të parë ajo trajtohet si njëlloj tradhtie, pastaj papërgjegjësi, luftë interesash që lë pasoja si për atë që ndahet, ashtu edhe për “tufën” nga e cila largohet. Ikja e Vjosa Raif Osmanit nga LDK-ja dhe bashkimi i saj me Vetëvendosjen, nuk është diçka e veçantë, sepse ndarje të tilla kanë ndodhur dhe do të ndodhin edhe në ardhmen.
Dihet se nga LDK-ja, dikur partia më e madhe në Kosovë, me një histori 30-vjeçare, janë ndarë sa e sa grupe e fraksione. Me brumin e tharmin e kësaj partie, e cila fillimisht ishte transformuar nga Lidhja Komuniste e Jugosllavisë, janë gatuar sa e sa parti të tjera. Nuk është asnjë parti politike në Kosovë, e cila nuk ka në radhët e veta pjesëtarë që dikur kanë qenë aktivë në radhët e “partisë-mëmë”, andaj largimi i Vjosa Osmani me një apo dy deputet nga kjo Parti, nuk paraqet asgjë të re për LDK-së e cila, pavarësisht riciklimeve, ikjeve, ndarjeve, fraksioneve ka mbetur në radhët e dy apo tri partive më të mëdha në Kosovë.
Dihet se çka ka ndodhur me politikanin, Nexhat Daci, i cili ishte ndarë nga LDK-ja, kishte formuar partinë e vetë duke ia marrë LDK-së 13 deputetë por jo edhe elektoratin. Njëjtë ka ndodhur edhe me ndarjen e Vetëvendosjes, kur krahu i Visar Ymerit dhe i Dardan Molliqajt mori 14 deputetë, por jo edhe votuesit e atyre deputetëve. Rasti i Nismës është i një natyre tjetër. Ajo që në fillim kishte tubuar elektoratin e pakënaqur të PDK-së dhe tri herë me radhë, në zgjedhje kishte kaluar pragun dhe marrë statusin e partisë parlamentare.
Vjosa Osmani në ka marrë vetëm dy deputetë nga LDK-ja dhe 10 apo 20 sikur kishte menduar ajo dhe përkrahësit e saj të dalldisur në ‘mbretëreshën” e tyre.
Ngado të analizohet, arrihet në përfundim se ikja nga tufa dhe bashkimi me tufën tjetër nuk rezulton edhe me marrjen e pajës. Kështu do të ndodh edhe me zonjën, Vjosa Raif Osmani, e cila u lind, u rrit, u edukua u frymëzua me LDK-së dhe në një moment të caktuar, duke menduar se ka arritur majat në politikë, ajo iu bashkua Vetëvendosjes, të cilën nuk e kishte kursyer nga kritikat madje ndër më të ulëtat.
Duket se dashuria e saj e zjarrtë për Ibrahim Rugovën, për flamurin e Dardanisë, për rugovizmin si filozofi politike, si dashuri platonike nuk ka qenë asgjë më shumë sesa një retorikë boshe, sepse Vetëvendosja është themeluar ngritur e rritur, pikërisht duke sulmuar rogovizmin si politikë, që i ka sjellë dëme të shumta luftës së UÇK-së dhe Kosovës.
Por kur është momenti për të përfituar politikisht, kritikat, përbuzjet fyerjet e sharjet paraprake, politikanët tanë i gëlltisin, pa pardon, sikur ai shitësi i qershive, i një rrëfimi popullor, i cili për inat se njerëzit nuk ia blinin në treg qershitë e pastra e të mira, një ditë para nisej për në treg i kishte përmjerrë, por as ato nuk ia kishin blerë gjatë tërë ditës, në pazar. Gjatë kthimi nga tregu e kishte marrë uria dhe kishte filluar të zgjedhtë e të hante qershitë për të cilat mendonte se nuk i kishte lagur.
Është në traditën e politikanëve tanë që armiqtë të miqësohen dhe miqtë të armiqësohen dhe kjo nuk është diçka që nuk ka ndodhur, as që nuk do të ndodh. Me këtë dukuri janë përballur shumica e politikanëve tanë dhe kur është në pyetje interesi i partisë, nuk ka urë që nuk kalohet, nuk ka fjalë e ligë që nuk harrohet, nuk ka fyerje as sharje që nuk përbihet, meqë arritja e një qëllimi të caktuar në luftën për pushtet nuk zgjedh mjete e metoda. E tillë është perceptuar dhe vazhdon të perceptohet politika në kushte të pluralizmit, në shoqërinë e quajtur demokratike të shprehjes së mendimit dhe përcaktimit të lirë. Krejt kjo i akordon një fjale të urtë e cila thotë, “ nëse do të arrish majat, duhet ta vrasësh ndërgjegjen”, pastaj punët të shkojnë për së mbari. ( Si vous-voulez parvenir dans le monde, il faut tuer votre conscience). (RKL)
