Veriu i Mitrovicës

Kosova Info: Cilat organizata ekstremiste veprojnë në veri dhe nga kush po mbështeten?

Kohëve të fundit mjaft shumë flitet për furnizimin e Serbisë me armatim nga ana e Rusisë dhe efektet që mund të prodhojë ajo në raportet rajonale. Duke shfrytëzuar rrethanat aktuale në rajon, Moska zyrtare ka shtuar përpjekjet për një prezencë dhe ndikim më të madh nisur nga interesat kryekëput të saj. Ky ndikim ka reflektuar në raportet e Serbisë dhe Kosovës, raporton Kosova Info.

Përmes Serbisë ajo më së lehti ka realizuar prezencën dhe ndikimin e saj sepse pushtetet në Beograd kanë luajtur vetëm në atë letër. Me strategjinë e formësuar më 2014 të Moskës për rajon, kanë filluar të shtrijnë aktivitetet e tyre shumë organizata pro ruse në Serbi por që disa aktivitetet e tyre i kanë shtrirë edhe në veri të Kosovës. Një pjesë e këtyre organizatave të regjistruara në Serbi, që nuk i përmbahen veprimtarisë së tyre, që formalisht veprojnë me metodat e fuqisë së butë, janë formuar në veri të Kosovës menjëherë pas pavarësi më 2008. Janë bërë mjaft shumë aktive në vitin 2012 gjatë protestave të dhunshme në të ashtuquajturat “barrikada”. Nga disa qendra hulumtuese në Serbi thuhej se ka indikacione që aso kohe kanë pasur mbështetjen logjistike nga e ashtuquajtura Qendra Humanitare serbo-ruse në Nish. Shtimi i numrit të tyre në pjesë të tjera të Serbisë ka filluar në vitin 2008 ndërsa kanë filluar të forcohen në mënyrë intensive me fillimin e bisedimeve për normalizimin e raporteve të Beogradit dhe Prishtinës nën ombrellën e BE në fillim të vitit 2013. Ndërsa numri i aktiviteteve të tyre në Serbi ka filluar të shtohet gjatë viti 2015. Në Serbi përveç devalvimit të procedurave demokratike dhe mos mbështetjes së integrimeve evropiane, prioritet i veprimit të fuqisë së butë në Serbi dhe rajon kanë për qëllim zvarritjen apo ndalimin i procesit të normalizimit të raporteve të Beogradit dhe Prishtinës dhe demonizimin e procesit të bashkëpunimit apo anëtarësimit në NATO.

Presionet e hapura të Rusisë në Mali i Zi, mbështetja e hapur regjimit të korruptuar të Milorad Dodikut në RS , në destabilizimin e mëtejmë të BH, flasin se Serbia nga nacionalistët lojal serb në BH dhe Mali I Zi, mund të bëjë “Abhazi” apo “Oseti jugore” në Ballkan. A nuk është shitblerja e Industrisë së Naftës në Serbi më shumë politike, se një dil ekonomik: Ne juve NIS, ju për ne veton për njohjen e Kosovës në KS të OKB. Mbështetjen më të madhe Moska e ka gjetur në disa organizata në Serbi por që aktivitetet e tyre i kanë në veri të Kosovës. Nga disa hulumtime të Kosova Info. nga aspekti organizativ janë mjaft të veçanta organizatat me seli në veri të Kosovës ku edhe më tej funksionojnë degët e Agjencisë për regjistra biznesi të Republikës së Serbisë, tek e cila organizatat e shoqërisë civile regjistrohen si subjekte juridike, por jo edhe tatimore, që paraqesin rrethana lehtësuese për financimin jotransparent dhe aktivitetet në përgjithësi. Në mesin e organizatave më aktive janë: Srpski sabor Zavetnici, Kosovski Zavetnici, SNP Nashi dhe Srpski narodni pokret.

Organizata Zavetnici e themeluar më 15 shkurt 2012, me orientim pro rus, pohon se veprimin e tyre e kanë filluar pikërisht në Kosovë, pasi në vitin 2012 kanë pasur takimin e parë zyrtar në “barrikada”. Në faqen e internetit të organizatës si miq përmenden “Shtëpia ruse”, Ambasada e Federatës Ruse dhe Ambasada e Bjellorusisë. Sikurse në rastet e shumicës të organizatave të tilla, në veb faqe nuk ekzistojnë të dhëna për aktivitete, projekte apo donacione eventuale.

Qëllim kryesor kanë rikthimin e Kosovës në kuadër të Serbisë, ndërprerjen e bisedimeve me BE. Kjo organizatë në veb faqen e saj ka 24.500 përcjellës, shumica e anëtarëve janë student. E një rëndësie të veçantë vërehet se në qendër të vëmendjes mediale ndodhen kryesisht vajza të reja atraktive. Në këtë organizatë ka njerëz me dosje të mëdha krimogjene që I takojnë klaneve të ndryshme. Por ekzistojnë edhe teza se ata janë themeluar në Beograd dhe u është lejuar veprimi në veri të Kosovës. Me selinë në pjesën veriore të qytetit Mitrovica vepron organizata joqeveritare Shoqata e lolidaritetit serbo-sllav e KM “Grigorie Stepanovic Shqerbina.

Në pjesën veriore të qytetit Mitrovicë vepron edhe organizata “Kosovski front”, e themeluar një ditë pas shpalljes së pavarësisë së Kosovës e regjistruar në Agjencinë për regjistrat e bizneseve. Kjo organizatë mbledhë shumë përkrahës në të gjithë Rusinë, Ukrainë dhe Bjellorusi, ndërsa degën e ka në Moskë. Atë e udhëheq Aleksandër Kravcenko, ish vullnetar rusë në luftën në hapësirat e Jugosllavisë. Ai njëherit është redaktor i veb faqes srpska.ru. Kjo organizatë në veb faqen në facebook ka rreth 11.700 përcjellës. Kravcenko më 2011 ka ndërmarrë disa aksione në Moskë dhe Rusi për të njoftuar opinionin me ngjarjet në Kosovë dhe ka mbledhur ndihmë financiare për serbët në barrikada. Në atë periudhë në komunat në veri të Kosovës në disa vende ka filluar peticioni me një kërkesë ku serbët kanë kërkuar nga udhëheqësja ruse që tu mundësojë dy nënshtetësi serbo-ruse, me lutjen që vetëm Moska ti përfaqësojë para botës. 21.000 serbë asokohe I ka dorëzuar ambasadës ruse kërkesën për nënshtetësi. Kravcenko dhe Fronti I Kosovës kanë organizuar vizitë për fëmijët serbë në kampet në Rusi, ndërsa më atë rast Kravcenko ka thënë: “Në Rusi ka 2.500 klube , që kanë për qëllim që fëmijëve tu mësojnë aftësi të ndryshme por edhe luftarake. Pas këtyre kampeve qëndron shteti dhe kisha, ndërsa gjatë vijimit mësojnë aftësitë luftarake dhe ushtarake. Kjo mënyrë e punës , sipas fjalëve të Kravcenkos, ka treguar efikasitet, kisha e ka bekuar, e ka pranuar dhe aktivisht merr pjesë në këtë që nga viti 2014. Deri në mesin e korrikut Fronti I Kosovës kishte mbledhur në kuadër të aksionit “ Mburoja e Kosovës”, rreth 200.000 rubla, apo 4.000 euro. Me këtë rast Aleksandër Kravcenko tha : “Shumica e këtyre mjeteve I është dërguar pjesëtarëve të rajonit separatist Novorosija në Ukrainë.

 

Disa nga organizatat pro ruse janë themeluar me mbështetjen e vetë institucioneve të Serbisë

Disa nga organizatat pro ruse janë themeluar me mbështetjen e vetë institucioneve të Serbisë. Kështu studentë të fakultetit të shkencave politike në Beograd kanë themeluar Forumi politik serb, që ë 2007 dhe “Na mbështetni” e themeluar më 2015. Kjo organizatë në veb faqen e saj si miq nga donacionet e së cilës dhe ndihmës varej realizimi I një projekti përmend rininë e Universitetit të Beogradit, Kuvendin e Serbisë dhe Zyrën për Kosovë të qeveris së Serbisë. Pikërisht me mbështetjen e zyrës për Kosovë kjo organizatë ka mbajtur tribunën trekëndëshi Beograd, Prishtinë, Brukselin në dhjetor të 2015 në Kuvendin e Serbisë. Drejtori I Qendrës për studime evro atlantike Jelena Milic I është përgjigjur ftesës. Por pas brohoritjes për gjeneralin Vladimir Lazareviq, gjeneralin e dënuar nga tribunal I Hagës për përgjegjësi komanduese për krime lufte në Kosovë, I cili ishte liruar një ditë më herët, Miliq kishte braktisur tribunën. I pari që kishte brohoritur ishte koloneli Stevan Gjurovic, kryeshef i sigurisë së korpusit të Prishtinës gjatë luftës në Kosovë 1999. Për këtë incident në Kuvend mediat nuk kanë raportuar. Por përveç në Vojvodinë, Qendra Kulturore serbo-ruse në vitin 2012 është hapur edhe në Bujanovc, qytet në Luginën e Preshevës me shumicë shqiptare. Veç këtyre organizatave që lejohet të ushtrojnë aktivitete në veri të Kosovës, një ndikim kanë edhe mediat. Fuqia e butë ruse është plasuar përmes portalit Sputnik që është e fokusuar jo vetëm në Mali I Zi por me theks edhe në Kosovë. Por në Serbi janë edhe tetë portale, dy organizata që kanë degë në Serbi, 16 medie pro ruse, gjashtë medie ruse dhe dy internet portale me pronësi të panjohur, që pa dyshim po ushtrojnë ndikimin e tyre. Nëse analizojmë qëllimet, metodat dhe efektet e këtyre organizatave dhe mediave pa dyshim që ato kanë ndikim negativ në stabilitet, demokratizim dhe zhvillimin ekonomik në Kosovë nga sistemi paralel dhe grupe ekstreme . (I.K) /KI)

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …