Radio Kosova e Lirë Radio-Kosova e Lirë, Radio e luftës çlirimtare, paqes dhe bashkimit kombëtar, Zëri i lirisë, besnikja e pavarësisë dhe e bashkimit të shqiptarëve.
Tema të tjera...
Kur flasim apo shkruajmë për Radion Kosova e Lirë, duhet të kemi, përherë, parasysh faktin, se ajo është, në radhë të parë, institucion i atdhetarisë shqiptare, institucion ky që lidhet, gjithmonë, me luftën heroike e madhështore të UÇK- së. Luftë kjo që e solli çlirimin dhe lirinë e Kosovës, kësaj treve shqiptare e cila ka qenë gati një shekull nën pushtimin e regjimeve barbare e fashiste të Serbisë.
Lufta e bijve dhe bijave më të mira shqiptare, në radhët e UÇK – së, trimave e trimëreshave nga të gjitha trevat e Shqipërisë së tërësishme, qe luftë e zjarrit, e flakës, qe ajo forcë që e lëvizi botën në shërbim të çështjes shqiptare. Ky heroizëm, këta bij e bija të atdheut në luftën e UÇK – së, por edhe më pas edhe pasi kaluan njëzetepesë vite, e patën dhe kanë zëdhënëse Radion Kosova e Lirë. Ky institucion i atdhetarizmit tonë, ka qenë dhe është zëri më i natyrshëm, ka qenë dhe është zëri më burimor, që jehoi e jehon, që përhapet kudo në botë, siç është në të vërtetë, zë i ngadhënjimit, zë i dëshmorëve e heronjve, i UÇK – së, i të gjithë shqiptarëve atdhedashës. Këtij zëri, kësaj radioje i dha shpirt e i dha jetë, në radhë të parë, profesor Ahmet Qeriqi, përkushtimi, puna veprimtaria e tij dhe të gjitha përpjekjet e tij janë shëmbëlltyra më e mirë, se si veprohet, se si jetësohen planet, se si nuk harrohen, heronjtë e dëshmorët e Atdheut, se si shkruhet e përhapet vepra e tyre – sakrifica e heroizmi i tyre, se si mbrohet dhe se si shpërndahet jehona, zëri i ëmbël i shqiptarësisë sonë, zëri i mirë e i nderit të shqiptarit në shekuj.
Padyshim, si gjatë luftës, ashtu edhe pas saj, kanë punuar e vepruar shumë atdhedashës, luftëtarë, njerëz të denjë në këtë radio, të gjithë ata që e kanë mbajtur dhe e mbajnë kurrizin drejt, e mbajnë dhe lartësojnë emrin e mirë të kësaj radio, janë shumë të respektuar e shumë të nderuar.
Por, ka edhe të atillë, të cilët nuk duan, të kuptojnë se kur flasim e shkruajmë, kur veprojmë e kur synojmë diçka për t’i shërbyer historisë së luftës por edhe historisë pas saj, atdhetarizmit shqiptar, nuk mund të ndahen as Ushtria Çlirimtare e Kosovës, as Radio Kosova e Lirë dhe shumë natyrshëm as profesor Ahmet Qeriqi, puna e vepra e të cilit është kurorë e lavdisë dhe krenarisë atdhetare e përkushtimit njerëzor.
Radio Kosova e Lirë e shënoi para pak ditësh 25 – vjetorin e ardhjes së saj nga frontet e luftës dhe vendosjes së saj në Prishtinë, ku edhe sot e kësaj dite, ashtu, si gjithmonë e prirë nga idealet më të shëndosha shqiptare e njerëzore, vepron me përkushtim e sakrifica të mëdha edhe pse, si në të kaluarën, por edhe tani, institucionet shtetërore të Kosovës së pas luftës, kurrë nuk panë të arsyeshme ta merrnin në mbrojtje e ta mbështetnin dhe të krijonin rrethana të përshtatshme të punës e veprimtarisë së saj, ashtu siç kanë vepruar me mediat të tjera.
Radio Kosova e Lirë interesat e Atdheut, i vuri mbi çdo gjë. Duke shkruar më erdhën në mendje vargjet e poezisë së Naimit të madh, i cili shprehet kështu:
Atdheu
“O Atdhe! Më je i dashur sa më s’ka,
Më je nënë, më je motër, më je vëlla.
Nga ç’ ka rrotull më i shtrenjti ti më je,
Je më i miri nga çdo gjë që ka ky dhé.”
“Shqipëri, të qofsha falë,
të kam mëmë e më ke djalë.”
Këto mësime dhe këto ideale e kanë udhëhequr profesor Ahmetin, në udhën e madhe të atdhetarizmit, duke sakrifikuar e duke vuajtur sa s’ ka më. Jo vetëm torturat në hetuesinë e burgjet jugosllave, por edhe përballja e tij me padrejtësitë e me shëmtitë e të këqijat që ndodhën e ndodhin pas luftës së UÇK – së, ndaj popullit shqiptar në Kosovë e trevat të tjera shqiptare e kanë shqetësuar pamasë dhe i kanë lënë plagë të mëdha, sado që ai të gjitha i ka vënë në spikamë, përsëri janë gjetur njerëz të atillë (edhe pse nga disa as nuk është pritur e as nuk është menduar se mund të gjenden në anët e gabuara e në anët e panevojshme, anë këto që dëmtojnë shumë) duke e shqetësuar pikërisht profesorin dhe jo vetëm atë, madje edhe për gjëra, të cilat dihet se si kanë qenë e janë në e për Radion Kosova e Lirë.
Megjithëkëtë, në radhë të parë, profesor Ahmeti me shokë e dashamirë, me familjarët e tij arriti ta mbajë gjallë e të fortë Radion Kosova e Lirë, por edhe Tv-Diellin me shumë përkushtim e në rrethana tepër të vështira, sepse kështu njerëzit e mëdhenj, bëjnë vepra të mëdha, të cilat janë e do të jenë gjithmonë yje që e shkëlqejnë rrugën e shqiptarësisë sonë.
Më tepër se fjalët e mia e dhe të gjithë atyre që flasin e shkruajnë për Radion Kosova e Lirë e Tv. Diellin, flasin veprat e këtyre mediave, të gjithë atyre që i dëgjojnë i respektojnë dhe veprojnë në këto media e për mbarëvajtjen e tyre.
Urimet më të mira për përvjetorin e 25 – të RKL – së! Zëri i sa jehoftë gjithmonë, e kurrë mos u shoftë! Nderime e lavdi punonjësve të saj! Lavdi të përjetshme dëshmorëve dhe heronjve të atdheut!
