Mehmet Bislimi: .Fazli Grajçevcit në përvjetorin e 50-të, të rënies


përditë po i zvogëlojmë borxhet


përball jetës sonë të varfër


shprehimisht


vitet që na takojnë po zvogëlohen


numra në rënie


shtrëngatat ziliqare na kanë rrethuar


 


 arkeologu pranë ashtit fosil


gojëhapur mbeti


retë ngarkuar plot me shi


ulur por si kësulë e bardhë


mbi majat e larta të Golashit


atje ku flamuri i ëndrrave tuaja


zhurmshëm po valon


 


 me zvogëlimin e viteve


dhe borxhit ndaj jetës


pengu i borxhit një ditë


mbetur fashitur brenda vetes


te porta me rrapëllima do na trokasë


për të marrë hakun e së vërtetës


natyrshëm


do t’na thërras


o burra


kush (s)më thotë


e kemi zvogëluar borxhin


 


për vëllain e motrës


për birin e tokës


për Fazliun e nënëlokes


që dashuri i fali atdheut


i fali jetës


i fali tokës


 


 Nëntor, 2014


 


 


 


 


Ndërgjegjja në peshojë


 


Uniteti 


 


gjyshja ime ndjesë pastë 


me dorën e saj të lehtë 


nga shtëllunga e leshit 


fijet i lidhte në unitet 


 


njerëzit e kohës moderne 


si grykësit që zihen për një presh 


unitetin e kohës së vonuar 


e bënë li e lesh 


 


leshi e lëmshi u ngatërruan 


në fushat e gjera të interesit 


o gjyshe ime e ndjerë


 


a dëgjon 


se ç’u dhje ndër vete 


uniteti ynë 


prej leshit 


 


Dikur 


 


rojat viheshin tek kullat 


nga mali 


kur zbrisnin burrat 


 


vdisnin për atdhe 


burrat 


dikur 


 


vdesin atdheun 


burrat 


sot 


 


mashkull e burrë 


nuk qenka njëjtë 


as atëherë 


as sot 


as kurrë 


 


Bythë e kusisë 


 


nuk ndenjen duarkryq intelektualët 


sfidë serioze i bënë Serbisë 


me vizionin filozofik të avancuar 


rrahën me shkop bythën e kusisë 


 


bythë e kusisë rënë nga ndryshku 


lënë në mezhdë me një anë 


ai shpiku strategji të re 


të artit luftarak në Ballkan 


 


rrethi i kusisë po krekoset 


me bythën që boja po i del 


eh sikur të realizohej kjo filozofi 


do konkurronte çmimin Nobel 


 


Sintezë fatale 


 


rrugë mora 


për ta takuar njeriun 


panjerëzinë dhe qenërinë 


takova 


shkrirë në bashkëdyzim 


në analizë nuk u futa dot 


të panjerëzishmit 


sinteza keq i kishte ngërthyer 


ishin bërë 


t’i qashë me lot 


 


Ka burra 


 


ka burra 


që as para plumbit 


nuk e hanë fjalën e dhënë 


 


ka burra 


që lumi nuk i lanë 


si qentë fjalën hanë 


 


ka burra 


që gënjejnë shoqi- shojnë 


për dallim nga qentë 


ata nuk lehin 


kur të tjerët i shkelmojnë 


ka burra 


e burra 


 


Koalicioni 


 


që kur bota mban mend 


ujku me qengjin 


pula me dhelprën 


miqësi nuk kanë zënë 


 


atëherë 


mbi kë do të bjerë rrufeja 


o arkitektë të dredhive të liga 


ju nuk jeni 


Pasha Sinan 


 


fantazi perfide e dredharakëve 


me foshnjen e pafajshme në gji 


mashtruesit 


këtë vit 


bënë në prapahije kumbaritë 


thellë në gjoks fshehur 


pabesitë 


 


Bijtë e kotësisë 


 


po t’i shikosh 


nga pamja e jashtme 


të duken 


sikur secili me vete bartë 


në gji 


nga një copë histori 


 


dilemë për pak çaste 


kafeneve të qytetit 


vrasje e butë me çaj e duhan 


dënim absurd 


pajtim me shëmtitë 


me “analizat” politike vrasin kohën 


tërë kohën meditojnë 


as gjë nga jeta 


nuk kërkojnë 


 


Dikur dhe tani 


 


dikur 


kur lumin kalonin të ligjtë 


dihej 


atkinë ta shanin 


 


tani kur lumin kalojnë 


atkinë 


më nuk ta shalojnë 


kohë moderne e avancuar 


tani 


t’ëmë ta lodrojnë 


 


Rrugëtim 


 


gjatë rrugëtimit 


diçka u këput në mes 


të paralajmëruar për defektin kohor 


të shoqërisë kryeneçe 


kush parashikoi ngritjen e bajrakut 


e nuk parashikoi prishjet 


mes bajraktarëve 


 


ata nuk gjeten kompromis me ndreqjet 


plagët e hershme nuk u shëruan 


fatkeqësitë kujdestare 


në pusinë e ligësisë qëndruan 


 


tani 


merreni e mbani në gji 


rrotën tuaj 


që ju la në mes të rrugës 


të zhgënjyer 


 


kjo nuk ishte karrocë me histori 


si ajo e Ismail Qemalit 


ju merr lumi karrocën edhe ju 


mbajeni mirë në mend 


se historia nuk ua bën brenda saj kot 


as edhe një prapanicë vend 


 


Moshë adoleshence 


 


ai 


nuk e kishte menduar kurrë 


se zgjedhjet e çastit dallojnë 


aq katërçipërisht 


nga ato të perspektivës 


 


në intimitet po ta them 


ai bëri koalicionin e zhgënjimit 


një fund të tillë s’e kishte menduar 


as në moshën e adoleshencës 


 


tani më 


në këtë moshë të thyer 


lojërat e fëmijërisë i hynë në qejf 


si të thuash 


iu bënë ves 


nga ati 


të mos të zbres 


 


Pritje 


 


kjo kohë e lazdruar 


shumëllojshmërinë e pritjes ta ofron 


përtej hijeve te tejdukshmërisë 


si të vjen për së mbari 


ulur a në këmbë 


në luadhe mbi bari 


në radhë 


në zyrë 


në trotuar 


pritje shtrirë 


i plogësht nën jorgan 


pritje fytyrëvrarë 


ngazëllyer e hijerëndë 


pritje fytyrëshëmtuar e dhëmbërënë 


dehur e tymosur me çaj e duhan 


pritje 


 


të gjithë ata që presin 


janë të vonuar 


si të vonuar në jetë 


në dyert e mbyllura të botës 


trokasim kot 


trokasim me vonesë 


tash e sa vjet 


të vonuarit kush i pret 


më thoni 


se më luajtën mend e kresë 


 


Kundërshtarë 


 


sa mirë të tillë që jemi 


ligj i përsosur i natyrës nuk gaboi 


të njëjtë nuk na bëri 


mrekullisht 


në udhëkryqet e jetës 


nuk na ngatërroi 


 


në rrugëtime 


në mendime 


në veprime 


të ndryshëm 


ju në rrugën tuaj 


ne në rrugën tonë 


sa mirë që nuk jemi 


të gjithë 


njësoj 


 


Si gjithmonë 


 


dirigjent 


orkestër që dështoi para akordimit 


tingujt e çakorduar 


fatkeqësisht 


nuk nxorën melodinë e shumë pritur 


çfarë peripecish kakofonie 


mes tingujsh ulëritës 


këtë konfliktualitet notash 


kush e dirigjon 


 


të dirigjosh një orkestër 


do duhej të ishe 


të paktën Maestro 


e klasën e parë të notave 


nuk e kalove dot 


maestro i melodisë 


pa nota 


maestro kot 


 


Larje duarsh 


 


llogarit shpenzimet miku im 


blije një sapun në të mjafton 


unë do kujdesem për larjen tënde 


sot do ta nënshkruajmë moratoriumin 


mbi orën e vdekjes 


se i erdhi fundi lojës disfatiste 


me ujin e ftoftë të burimit 


larje duarsh nga qëllimi final 


rrëshqitje në kohë 


me duar të palara 


sa afër burimit 


sa larg pastërtisë 


 


Të dehur 


 


“heronjtë” e ditëve tona 


esëll nuk i takuam dot 


nga tavernë e kafenesë së qytetit 


hurbin e kafesë shijojnë 


raki e mish të skuqur 


politikën ndërkombëtare “analizojnë” 


lamë e shtruar 


koqen e qejfit bëjnë 


namin e zi po lënë 


 


të dehurit e ditëve tona 


“për atdhe” 


nga mallëngjimi 


dehur e përmallë 


në tryezën e pistë shtruar së bashku


servilë e të paskrupullt 


faqezi e hileqarë 


dehur e bërë përrallë 


për kolltukun e butë 


namin e zi po lënë 


 


Gënjeshtar 


 


prapë 


gënjeve shokët e idealit 


në rrugët e rrëpira të faqes së malit 


faqe nxirë 


fjalë ngrënës e i paburrë 


i vetëm po 


me shokë


 


jo 


më kurrë 


 


Pa dashje 


 


ia këputa telin çiftelisë 


pa dashje 


nuk ia mësova notat melodisë 


kurrë 


e melodinë e desha aq shumë 


djalli ta marrë 


 


për ty më kënga 


nuk do këndohet 


as vaj s’do bëj kush 


vrave këngën me dorën tënde 


në rrugët e harrimit 


makthi që po rritet 


miqtë të thanë 


kujdes këngën se vritet 


 


Parandjenjë 


 


armiqtë nuk po na shajnë sa duhet 


miqtë po na lavdërojnë 


më shumë se ç’duhet 


 


si me të pabesë 


se ç’po më gërryen një ndjenjë 


një ndjenjë ogurzezë 


 


Ironi e verdhë 


 


vargu im 


eja të ikim larg 


 


zilia mes vargjeve 


ka rënë 


vargjet mes vete pezëm kanë zënë 


smirëzia në garë 


ikim 


se u bëmë përrallë 


 


mes njerëzve urrejtja 


futur kaq thellë 


enigmë e pashpjegueshme 


ironi e verdhë 


ikim 


 


Zhgënjim 


 


zhgënjehemi kur 


miqtë në baltë na lënë 


pa pandehur 


dilemat paraqiten 


cilët janë miqtë e vërtetë 


e cilët 


miq na hiqen 


 


Me keqardhje 


 


dikur 


mendimet i kishim të njëjta 


për njeri tjetrin 


kishim nevojë 


 


përditë po largohesh 


vërtetë më vjen keq 


jo edhe aq për ty 


sa 


për mangësinë që nuk t’u heq 


 


Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare 


 


prapë dikush do të vritet 


do të përgjaket dikush 


prapë dikush do të zgërdhihet 


do të përjargët dikush 


 


kambanat për mortin 


nuk do të pushojnë 


dikë do ta shajmë me breshëri 


me breshëri 


dikë do ta nderojmë 


 


rrugë të gjata janë këto 


kanë nisur e nuk kanë të sosur 


bashkimin e atdheut 


kërkojnë 


 


Përmbledhje nga libri me titull: “Burrëri e Lagur”


 


2014

Kontrolloni gjithashtu

FADIL REXHA: KUR MUNGON LUANI MAJMUNËT BËHEN MBRETËR

Fadil Rexha: LARGIMI NGA VENDLINDJA

Ishte një mëngjes i ftohtë pranvere me bore e shi. Me lot në sy, u …