Mehmet Musa

Mehmet Musa: UÇK u linde që të rritësh, u rrite, të luftosh, luftove, të fitosh, fitove që ta gëzojmë lirinë në Atdheun tonë

UÇK u linde që të rritësh u rrite që të luftosh, luftove që të fitosh, fitove që të gëzojmë lirinë në Atdheun tonë ,pa dallim si ata që të deshën si, ata që s‘të deshën,  si ata që të përkrahën si ata që s‘të përkrahën, si ata që të ndihmuan si ata që të sabotuan, si ata që të strehuan si, ata që të ngritën kurthe, si ata që të prezantuan e të mbrojtën me shpirt, si ata që shpifin, trillojnë e përpiçën ditë e natë të njollosin me lloj lloj akuza shpifje që edhe djalli në prrue po çuditët.

Pra lirinë ta gëzojmë, si fisi e farefisi i Fadil Hoxhës, Sinan Hasanit, Mehmet Hoxhës,Ali Shukrisë, Kolë Shirokës, Veli Devës,  Rrahman Morinës,Azem Vllasit, Isa Mustafës, Ymer Osaj,  Ukë Muqaj, Asllan Sllamnikut,  Mehmet Locit e Mehmet Haskut,Jakup Llonçarit e Istref Sadikut , Demë Mujës e Xheladin Beqirit, Bedrush Shalës e  Zymer Zymeraj , Sinan Zhegrës e Nezir Sherifit, e shumë e shumë tjerë mbi njëqindëmijë komunistë serb me kombësi shqiptare, prokurorë gjyqar, hetues, që i shërbyen me besnikëri regjimit serb që e okupoj gjysmën e Shqipërisë pas vitit 1945,duke vrarë, denuar, torturuar çnejrëzisht vëllezërit e motrat tona nëper kancelaritë e sigurimit serb e sot që të gjithë jan derdhë e shkapërderdhë nëper parti politike ku më shum e ku më pak.Pastaj lirinë ta gëzojmë si fisi e farefisi i Shaban Polluzhës, Hasan Remnikut, Shyt Marecit, Kadri Bebës, Qerim Banullës, Gjon Sereqit, Jusuf Gërvallës, Kadri Zekës, Rexhep Malës, Nuhi Berishës, Fazli Grajçevcit, Adem Demaçit, Ismail Haradinaj e shumë e shumë tjerë…Pra lirinë ta gëzojmë si ata që mbrojtën konferencën e Bujanit, si ata që e luftuan dhe çvleftësuan ate konferencë faqebardhë.

      Pse UÇK ua solle lirinë pa përjashtim si atyre  që të përkrahën e të ndihmuan si atyre që të penguan, luftuan, shpifën e të sabotuan? Sepse jam ushtri fisnike  dhe e pastër si ari, nuk kam qenë  ushtri fashiste e raciste.

Pse UÇK-ë je trimëreshë? Sepse më lindën dhe më formuan trimat.

Pse UÇK-ë je luaneshë? Sepse më lindën, rritën dhe formuan luanët.

Pse UÇK-ë çdo herë ke shpirtin në gaz? Sepse më lindi, më rriti, më edukoi e trimëroi Shaban Jashari me të  bijtë e Tij  në fshatin Prekaz.

Dhe tani; UÇK,  kush sot po shpifë, spekulon, trillon e fantazon çdo gjë për tye???

UÇK-ë; Ata nuk jan të sotit, ata jan të moçem aq sa eshtë e vjetër ideja për çlirim dhe bashkim kombëtar, ata jan bijtë e atyre që  neve, UÇK-ë ua prishi bashkim vëllazërimin me shkije, ata jan të stërvitur në Moskë e Beograd, dhe e kan shum të vështirë që të rehabilitohën në këte shoqëri ku nuk do të këndohet kurrë  më druzhe Tito mi ti sekunemo, e ku nuk hudhët vallja širikollo. Ata jugosllav e kan të vështirë për një kohë të gjatë gjerë sa të pastrojnë sistemin e imunitetit nga bratsfojedinstvo. Pra  u duhët një kohë e gjatë që të konvertohen dhe ti mbathën kombit tonë, po cerrnagori, Škelzen Gašiq, çfarë pati me ty UÇK-ë?

Asgjë, zagarët, ujqit, qenët e harushat e tër botës le të lehin pa pra nuk ma teembin syrin, sepse, unë UÇK-ë kam lindë në Prekaz, jam rritë nga Shaban Murati me djem, në Prekaz, jam edukue se si të luftohet pastër në Prekaz, dhe jam trimërue me trimërinë e Jashrëve në Prekaz,prandaj dola fitimtare dhe ua solla lirinë pa përjashtim edhe cërrnagorit  Škelzen Gašič, por mos ta rroni se edhe cërrnagori Mark Milani ka qenë pjellë bastarde jona siq eshtë Škelzen Gašič,këtë lloj kafshe e kuptoi, por nuk do ti kuptoj kurrën e kurrës, pjesët e trupit t‘im deputet të prirë nga harapi i Shkodrës Isa Mustafa në parlamentin e Kosovës votuan ligjin që bijtë  më të mirë të UÇK-së të maltertohen provokohën dhe denigrohën për luftën e drejt e të pastër  që ka bër UÇK-ja. Prandaj zoti i marroftë si cërrnagorin Škelzen Gašič, si ata deputet që votuan gjykatën speciale në parlamentin e Kosovës, dhe nuk votuan një ligj për mbrojtjen e vlerave të luftës së lavdishme të USHTRISË ÇLIRIMTARE TË KOSOVËS!!!

Mërgim me 27 .04.2020

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …