RKL: Kosova po udhëhiqet nga një kryeministër, me të cilin askush nuk dëshiron të bashkëpunojë

Në një intervistë për Zërin e Amerikës, profesori Dejvid Kanin  ka theksuar se Kosova po udhëhiqet nga një kryeministër, me të cilin askush nuk dëshiron të bashkëpunojë. Kanin vlerëson se përplasja e Albin Kurtit me perëndimin po e favorizon Serbinë, e cila ka përfituar në diplomaci dhe është shndërruar në një aktor kyç në rajon. Kanin gjithashtu ka komentuar aksionin e fundit të Policisë së Kosovës për mbylljen e objekteve të pa licencuara, i cili është kritikuar nga Shtetet e Bashkuara dhe Bashkimi Evropian si veprim i njëanshëm dhe i pakoordinuar. Ambasada amerikane në Prishtinë e cilëson këtë aksion si rrezik për sigurinë dhe stabilitetin rajonal.

Insistimi i kryeministrit të Kosovës, Albin Kurti dhe përgjithësisht i Qeverisë së tij për ‘ngulitjen’ e sovranitetit të policisë dhe administratës së Kosovës, në veri, parimisht nuk mund të injorohet as të kundërshtohet, po realisht krejt kjo ka prapa farsën në vazhdim të mashtrimit për zgjedhjet e përgjithshme, sepse, Kurti më mirë se askush tjetër e di se manovrimet e tilla, nuk e ngulitin dot pushtetin e Kosovës në Veri, pasi që Asociacioni i Komunave me shumicë serbe,  krejt këto veprime i kthen vë pikën zero, madje merr edhe shumëçka në komunat serbe brenda vendit e jo vetëm në veri.

Mirëpo këto veprime kanë ndikim të keq në tërë vendin meqë, asnjërën nga këto nuk i pranon BE-ja, Amerika, Gjermania, Franca, Italia  dhe asnjë shtet tjetër, për me tepër, ata do të vazhdojnë

ta përkrahin insistimin e Serbisë, për autonominë e serbëve në Kosovë.  Serbia vazhdon të paraqitet si viktime, me qëllim që ta përforcojë mbështetjen  ndërkombëtare jo vetë të Rusisë por edhe të BE-së e Amerikës.

Në reagimet e fundit pasi Policia e Kosovës ka mbyllur nëntë objekte të Postës së Serbisë, në veri të Kosovës gjatë një aksioni  në vazhdim, autoritetet ndërkombëtare jo vetëm që nuk janë pajtuar me veprime tilla, por kanë shprehur kundërshtime të fuqishme.

Ambasada amerikane  në Prishtinë, ka shprehur zhgënjim të thellë lidhur me vendimin e njëanshëm të Qeverisë së Kosovës për mbylljen e degëve të Postës Serbe në katër komunat e veriut. Ky veprim është cilësuar si përshkallëzues dhe i pakoordinuar, duke kërkuar që të rikthehet procesi i dialogut i ndërmjetësuar nga BE-ja. Në një komunikatë të lëshuar nga Ambasada e SHBA-së, është theksuar shqetësimi për rritjen e tensioneve në rajon për shkak të këtij veprimi. Aksionet pakoordinuara të Kosovës vënë në rrezik qytetarët kosovarë dhe ushtarët e KFOR-it, përshkallëzojnë tensionin në rajon dhe minojnë reputacionin e Kosovës si një partner i besueshëm rajonal. Komunikata gjithashtu ka fajësuar Qeverinë e Kosovës për shtimin e tensionit në rajon, duke kërkuar ndalimin e veprimeve të njëanshme dhe rikthimin në dialog për të zgjidhur çështjet e ndërlidhura me normalizimin e marrëdhënieve mes Kosovës dhe Serbisë.

 Edhe BE-ja kritikon mbylljen e degëve të Postës së Serbisë në veri, i bën thirrje Kosovës për zgjidhje të negociuar.  Në një deklaratë për medie zëdhënësi i BE-së, Peter Stano, theksoi se veprime të tilla nuk ofrojnë zgjidhje për çështjet që ndodhen në kuadër të Dialogut. BE i bëri thirrje Qeverisë së Kosovës që të rishqyrtojë këtë vendim dhe të gjejë një zgjidhje të negociuar brenda kornizës së dialogut, siç parashikohet në marrëveshjet e arritura në vitet 2013 dhe 2015 për Telekomunikacionet dhe Shërbimet Postare.

Autoritetet e KFOR-it në vendin tonë, kanë deklaruar dhe kanë rikonfirmuar  se çdo vendim mbi hapjen e Urës së Ibrit, duhet të ndjekë dialogun e ndërmjetësuar nga BE-ja mes Kosovës dhe Serbisë. KFOR-i ka nënvizuar se ka një prani të përhershme në urë dhe vazhdon të kryejë patrullime të rregullta në zonat përreth për të siguruar stabilitetin dhe sigurinë. Misioni do të ndërhyjë në rast se ndodhin zhvillime që mund të rrezikojnë mjedisin e sigurisë. Ndërkohë, institucionet e Kosovës, pa i marrë parasysh vërejtjet e ndërkombëtarëve  kanë kryer inspektime dhe testime fizike mbi qëndrueshmërinë e Urës së Ibrit.

Ky është realiteti që aktualisht po mbretëron në vend, ndërsa kryeministri  sillet me komoditet dhe nuk i bën syri vërr, jo sepse është trim dhe as mund të shitet trimëri e tillë me forcat dhe faktorë ndërkombëtarë,  pasi është shumë i sigurt se derisa të ketë forca të NATO-s në Kosovë, ato do ta ruajnë status-quonë, do ta ruajë paqen e sigurinë, deri atje ku mund të ruhet, jo për kapriciozitetet dhe për prepotencën arrogante, delirante  të Albin kryeministrit, por për tërë popullatën, pa dallime etnike. Kurti vazhdon të jetë këndes në qerre…Atij për asgjë nuk i bëhet vonë, përveç zgjedhjeve për të cilat me mendjelehtësi beson se do t’ i fitojë.

Ndërkohë, Serbia ka intensifikuar angazhimet me Gjermaninë dhe Francën, në një përpjekje për të forcuar pozitat e saj strategjike. Kancelari gjerman Olaf Scholz ka nënshkruar një marrëveshje për eksporte të mineralit të rrallë të litiumit me Serbinë, ndërsa Presidenti serb Aleksandar Vuçiç ka kërkuar të blejë 12 aeroplanë luftarakë nga Franca. Këto angazhime janë interpretuar nga disa ekspertë si përpjekje për të tërhequr Serbinë nga ndikimi rus. Profesori amerikan Charles Kapçan deklaruar për Zërin e Amerikës se këto marrëveshje nuk duhet të interpretohen si një zhvendosje të Serbisë në krah të Perëndimit, pasi  ajo vazhdon të manovrojë me kujdes midis fuqive të ndryshme globale, përfshirë Rusinë dhe Kinën, dhe nuk ka treguar ende një përkushtim të plotë ndaj Perëndimit.

 Eksperti njohur amerikan për Ballkanin, Daniel Serwer edhe pse përkrahës i Kurtit në shumë raste ka deklaruar se autoriteti mbi urën e Ibrit i takon Kosovës, por ka sugjeruar  së mençuria e këtij procesi varet nga realizueshmëria dhe pasojat e veprimeve të ndërmarra. Ndërkohë, ambasadorët e QUINT-it në Kosovë, duke përfshirë Amerikën, Francën, Gjermaninë, Anglinë, Italinë dhe NATO-në, kanë shprehur qëndrimin se nuk e përkrahin hapjen e urës së Ibrit që ndan Mitrovicën e Veriut me shumicë serbe dhe atë të Jugut me shumicë shqiptare. Ambasadori amerikan Jeffrey Hovenier ka theksuar se këto shtete nuk mbështesin asnjë ndryshim në statusin e urës.

Edhe profesori amerikan, Edward P. Joseph, ka reaguar kundër veprimeve të fundit të Qeverisë Kurti në lidhje me veriun e Kosovës, duke përfshirë mbylljen e pikave të postës serbe. Joseph ka vënë në dukje se këto veprime janë në kundërshtim me qëndrimet e shprehura nga kryeministri Albin Kurti në një artikull të publikuar në “The New York Times” . Në atë artikull, Kurti kishte theksuar rëndësinë e ruajtjes së paqes në Ballkan dhe sfidat e sigurisë për Evropën. Joseph argumenton se mbyllja e postave serbe nga Qeveria Kurti ka përkeqësuar tensionet dhe mund të përkrahë interesat e Rusisë dhe Serbisë. Ai ka bërë thirrje për një tërheqje nga këto veprime dhe rikthim në parimet e artikullit, duke theksuar se avancimi i Kosovës drejt anëtarësimit në NATO është thelbësor për sigurinë dhe stabilitetin e vendit.

Pavarësisht mos përkrahjes dhe reagimeve të shumta dhe unanime ndërkombëtare,  zëvendësi   Kurtit, më i pa afti dhe me mendjelehti nga qeveritarët aktualë, Besnik Bislimi, ka reaguar lidhur me vendimin e institucioneve të Kosovës për mbylljen pikave të postës serbe në veri të vendit.  Ai ka shkruar se Posta e Serbisë ka vepruar ilegalisht në territorin e Kosovës. Sipas Besnik Bislimit, veprimet e ndërmarra  nga Policia, janë vetëm në shërbim të mbrojtjes së sundimit të ligjit dhe kushtetutshmërisë në vend. Strukturat paralele dhe aktiviteti ilegal, nuk kanë vend në Republikën e Kosovës. Kjo, do të duhej të mbështetej fuqishëm edhe nga partnerët e aleatët tanë ndërkombëtarë”, ka shkruar Besnik Bislimi, duke shpërfillur me mendjelehtësi qëndrimin e tërë faktorit ndërkombëtar, veçmas të Amerikës dhe të BE-së.

9. 8. 2024

 

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …