Zana Bytyqi diplomatit Amerikan: Ligji për Gjykatën Speciale DUHET që të plotësohet për krimet serbe

Zana Bytyçi: Zotërinjë: Mustafa, Veseli, Ymeri, Haradinaj Limaj, s’ pajtohemi me heshtjen tuaj kundër krimeve serbe

Në letrën drjetuar kreut të shtetit dhe partive politike nga, Zana Bytyqi, përfaqësuese e Shoqatës-OJQ “Familja dhe Shpresa”, në Klinë, thuhet:  Zotërinjë: Mustafa, Veseli, Ymeri, Haradinaj dhe Limaj, para një jave, unë Zana Bytyqi, përfaqësuese e shoqatës “Familja dhe Shpresa” nga Klina iu jam drejtuar partive tuaja politike dhe deputetëve tuaj në parlamentin e Kosovës me një letër publike lidhur me Gjykatën Speciale për Kosovën duke kërkuar që të ndryshoni ligjin për këtë gjykatë dhe të hapni rrugë për gjykimin e kriminelëve serbë atje. Por kot, edhe pas një jave ende jam duke pritur përgjigje. Përpos deputetit të AAK-së Pal Lekaj, askush tjetër nuk na është përgjigjur në kërkesën tonë për plotësimin e ligjit për këtë gjykatë selektive, ligj me të cilin janë injoruar krimet e ushtrisë dhe policisë së Serbisë ndaj 86 më të dashurve tanë të ekzekutuar me 4 Prill 1999.

Zotëri Pal Lekaj na është përgjigjur negativisht. Mbetet e panjohur nëse zotëri Lekaj, është përgjigjur në emrin e tij personal si deputetë apo në emër të AAK-së. Në letër-emailin e tij ai shkruan : (E nderuar Znj. Bytyqi!

Ju faleminderit per kerkesen tuaj te drejt dhe shqetsiminë e shumë Familjareve qe eshte edhe shqetsim i imi dhe deputeteve tjerë,

Por se pari dua te ju is mformoj qe ne si opozit nuk e kemi votuar ligjin per dhomat e specializuara qe janë jashtë juridiksionit të RK.

Me keqardhje ju informojë qe nuk mundemi te bejm diçka në ketë drejtim, por ju garantoj qe nuk ndalemi qe te denohen ata qe ben krime ne Kosovë duke perfeshi edhe krimin ne Kralan te Gjakoves,

Rrespekt, PL.)

 Ne familjarët e viktimave të Kralanit assesi nuk mund të pajtohemi me një përgjigje të këtillë të zotëri Pal Lekaj.

 Para se të bënim kërkesën e para një jave, ne nuk e injoruam faktin se partitë opozitare VV, AAK dhe NISMA ishin kundër kësaj gjykate. Por nisur nga fakti se kjo gjykatë me apo pa pëlqimin e tyre, me apo pa votën e tyre, u formua dhe mori dritën e gjelbër nga parlamenti i Kosovës vitin e kaluar, përmes votave të PDK-së dhe LDK-së dhe partive të pakicave, situata nuk është e njëjtë, sikur para aprovimit të këtij ligji vitin e kaluar.

 Situata e krijuar është kjo : Kjo gjykatë tash ekziston, me apo pa pëlqimin e partive në pushtet dhe opozitare. Kjo gjykatë tash ekziston, me apo pa votën tuaj. Individë të UÇK-së do të paditen e gjykohen me apo pa votën tuaj, por jo edhe vrasësit serbë e më të dashurve tanë.

 Ne e kuptojmë qëndrimin politik të partive opozitare kundër kësaj gjykate, por realiteti i krijuar mund të ndryshohet. Qëndrimet politike tuaja do të duhej t’i adaptohen situatës së krijuar, sepse mbi të gjitha kjo gjykatë mbetet adresa e vetme e mundshme që atje të gjykohen krimet e Serbisë.

 Prandaj, zotërinjë  Mustafa, Veseli, Ymeri, Haradinaj dhe Limaj, ne nuk mund të pajtohemi me heshtjen tuaj ndaj krimeve serbe. Nuk mund të pajtohemi me injorimin 17 vjeçar që jeni duke iu bërë krimeve të Serbisë ndaj më të dashurve tanë.

 Kjo gjykatë u formua nga parlamenti i Kosovës, edhe përkundër dëshirës suaj. Me votat e deputetëve të PDK-së dhe LDK-së, e pa votat e deputetëve të VV-së, AAK-së, e Nisma-s, në këtë gjykatë, sipas ligjit në fuqi, nuk do të gjykohen kriminelët e Serbisë, por vetëm individët e UÇK-së për krimet e pretenduara.

 Nëse ju nuk ndërroni qëndrimet tuaja, e nëse nuk e plotësoni këtë ligj, atëherë jemi të bindur se faji është i përbashkët i të gjithë juve pse në këtë gjykatë nuk do të gjykohen kriminelët e Serbisë.

 Ne familjarët e viktimave të Kralanit duam drejtësi. Kush mund të na ofrojë drejtësi tjetër, nëse ju kryetar të partive dhe deputetë nuk jeni në gjendje që të ndryshoni kokëfortësitë tuaja politike në të mirë të drejtësisë dhe thirrjeve tona 17 vjeçare për gjykimin e kriminelëve serbë ?

 Drejtësia për krimet ndaj më të dashurve tanë është në duart tuaja, sepse Serbia nuk po i dërgon dhe nuk do t’i dërgojë kriminelët serbë në gjykatat e Kosovës. Puna e prokurorive të Kosovës dhe EULEX-it vazhdon që të jetë e kotë. T’ju përkujtojmë përsëri të akuzuarit serbë për krimin masiv në Krushë të Madhe. Tash po bëhen afro 2 vite që Gjenerali Momir Stojanoviç dhe 16 të tjerë janë të lirë në Serbi. Pra, kjo aktakuzë e bërë në gjykatën e Gjakovës po dëshmohet se është e kot.

 Gjykata Speciale në Hagë për Kosovën mori jetë nga Parlamenti i Kosovës. Prandaj qëndrimet dhe votat tuaja dhe të partive e deputetëve tuaj duhet të adaptohen sipas realitetit të krijuar.

 Prandaj u thërrasim përsëri dhe nuk do të ndalemi me thirrjet tona që ta plotësoni këtë ligj sepse e keni përkrahjen tonë të plotë për të ndërruar qëndrimet tuaja politike për këtë gjykatë.

 Ndryshojeni këtë ligj dhe mundësoni që kriminelët e Serbisë të gjykohen atje, pra në Hagë. Ne po ju presim që të arsyetoni votat e mbledhura tash e 17 vite tek qytetarët e komunës së Klinës.

 Kjo është thirrje e vjetër dhe e re e jona. Vota e jonë e dhënë juve po kërkon nga ju kësaj radhe që të bëheni të lakueshëm në emër të drejtësisë. Drejtësia është e shenjtë. Mjaft na keni zhgënjyer deri më tash të gjithë ju së bashku. Neve po ju presim….

Zana Bytyqi,

Përfaqësuese, Shoqata-OJQ, ” Familja dhe Shpresa”, Klinë

Tel: 044 777 596 ,  e-mail: [email protected]

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …