Jakup Krasniqi

Jakup Krasniqi: Kujt po i shërbejnë reagimet e Perëndimit?

 Reagimet e fundit që vijnë nga Perëndimi, pas veprimeve të përgjegjshme, madje edhe të domosdoshme të Qeverisë së Kosovës, janë kundër vendimeve të kësaj qeverie, vendime që janë në kërkim të rrugëve për forcimin e sovranitetit të shtetit dhe të sigurisë së qytetarëve të Kosovës. Sidomos kur kjo siguri është e kërcënuar çdo ditë nga zyrtarët e lartë të shtetit verior, që i gjithë orientimi i tyre politik e strategjik është nga Rusia e Kina. Këtë e deklarojnë publikisht, por ata kanë kërkuar, kuptohen në mënyrë sekrete edhe ndihmën e vendeve të botës islame, ato që nuk e kanë njohur Kosovën, për t’i financuar grupet e ndryshme ekstreme fetare nëpërmjet ndihmave që marrin nga ambasadat e atyre vendeve në Beograd. Ky dokument sekret deri te ne ka ardhur nga një shërbim i huaj sekret, i cili shërbim është me ndikim të madh në nivel botëror. Dokumenti rezulton të jetë tejet i besueshëm. Beogradi ndikimin e vet në Kosovë e ushtron përmes operativistëve, që i ka në struktura të ndryshme të shoqërisë sonë, si në ato të fesë dhe në segmente shtetërore të Kosovës, përfshirë këtu BIK-un dhe Sistemin e Drejtësisë. Me shumë gjasë nuk mund të amnistohet as AIK-u. Kjo është e konfirmuar nga dokumenti, që kohë më parë është botuar në një gazetë (portal) në Kosovë dhe që ka kaluar pothuajse në heshtje. Nuk kam asnjë dyshim, si sistemi i drejtësisë e ashtu edhe AIK-u nuk kanë treguar as vullnet e as gatishmëri për t’u marrë seriozisht me grupet ekstreme islame. Dhe kështu kombit dhe shtetit i kanë bërë shërbime të këqija, të cilat si të tilla kanë shkuar e shkojnë në shërbim të politikës armiqësore mirë të planifikuar të Beogradit.

Citojmë nga dokumenti: “Kur ne të arrijmë një marrëveshje me operativët tanë poshtë   në Kosmet (Kosovë – v. ime, J. K.), fondet e grumbulluara nga ambasadat islamike, mundemi t’i bartim poshtë, me pjesën më të mëdha të fondeve duhet të investojmë në ndërtimin e xhamive. Vendet për ngritjen e xhamive duhet t’i gjejmë në  pjesë të dukshme pranë autostradës, shkollave, qendrave të qyteteve .Xhamitë në fshatrat e mëdha duhet të dyfishohen dhe trefishohen.”

Kjo që thuhet në këtë dokument konfidencial, kur merret parasysh gjendja reale në Kosovë e konfirmon në tërësi këtë dhe se ky planifikim ka filluar që në vitin e parë të Administrimit Ndërkombëtar në Kosovë. E dhimbshme është se as institucionet e pavarura të Kosovës nuk e kanë marrë asnjë masë as kundër planifikimit të Memorandumit të Dytë të Akademisë së Shkencave dhe  të Arteve të Serbisë. Sipas këtij Memorandumi misioni i Vuçiqit është jetësimi i të ashtuquajturit “Memorandumi i Dytë i ASHAS” i vitit 2011. Atë që thuhet në Memorandumin e Dytë, Qeveria e Serbisë është duke e realizuar gjatë gjithë viteve që janë zhvilluar Bisedimet e Brukselit në mes Serbisë e Kosovës me fusnotë!

Nuk ka asnjë dyshim se shteti serb në krye me Vuçiqin gjatë gjithë periudhës sa janë zhvilluar bisedimet me dhelpëri të nivelit të lartë kundër Kosovës, ka përdorur gjithë aparatin e shtetit dhe mekanizmat e tij, si Kishën serbe. Akademinë dhe BIA-në serbe. Në dokumentin konfidencial në mes të tjerave shkruan:

“Krerët e Bashkësive Islame në Serbi, Maqedoni, Kosovë e Bosnje janë nën kontrollin tonë dhe punojnë që të inkuadrojnë sa më shumë njerëz me ndikim në mesin e shqiptarëve të sportit, muzikës, medieve dhe politikës. Në disa parti shqiptare me ndikim kemi arritur që të kemi njerëz të cilët punojnë fuqishëm për ne dhe fuqishëm mbështesin besimin islam, dhe janë të lidhur ngushtë më të parët e fesë që përhapin islamin edhe atje ku islam e xhami nuk ka pasur kurrë”.

Edhe kjo që thuhet në këtë paragraf, i gjithë realiteti i sotëm e konfirmon katërçipërisht. Kur kihet parasysh fakti se shumë vende të botës arabe/islame nuk e kanë njohur Republikën tonë. Bashkëveprimi i Serbisë me atë botë ka qenë e vazhdon të jetë i madh. Si po duket ajo botë nuk po i njeh vëllezërit në vijë islamike.

Nga kjo që u tha më lart del se politika e Beogradit në krye më Vuçiqin, si dikur në krye me Millosheviqin, gjithë orientimin politik nga Perëndimi e kishin dhe e kanë më shumë sesa mashtrim ose siç thuhet, orientimin nga Perëndimi e kanë sa për sy e faqe dhe vetëm e vetëm për të zhvatur donacione e dobësuar pozicionin e Kosovës karshi Perëndimit dhe kudo që do të arrijnë e shtrijnë ndikimin e tyre. Ndoshta është pozicioni gjeostrategjik i Serbisë që Perëndimi po ia mundëson Vuçiqit, këtij politikani kontrovers që i ndërron mendimet më shpesh se çorapet, që t’i mbajë në të njëjtën dorë, bostanin e lindjes (Rusi e Kinë) dhe atë të perëndimit (BE-së).

Ndoshta edhe si arsye e dytë e këtij reagimi vjen si mbështetje e kryetarit të Kosovës, zotit Thaçi për pazaret e tija politike e territoriale dhe të një klase të moderuarish, që janë me bollëk në Kosovë (dokumenti që po e shqyrtojmë e konfirmon këtë) që do të ishin të gatshëm të hynin në pazare të ndryshme politike me Beogradin. Nuk ka asnjë dyshim, kjo lloj politike është e drejtuar kundër krahut kombëtar të ish-të burgosurve politik dhe të atyre pjesëtarëve kombëtarë që kanë mbetur nga UÇK-ja e djeshme. Është e qartë që të dy këto grupime politike jo unike dhe pa ndonjë ndikim në jetën politike e institucionale kanë mbetur në margjina. Mbase disa nga këta i ka lënë jashtë angazhimit politik mosha e të tjerët mungesa e dijeve politike e intelektuale si dhe inferioriteti intelektual e politik.

Një gjë është më se e qartë, pas lufte në Kosovë, si në kohën e Administrimit Ndërkombëtar edhe pas pavarësisë së Kosovës, institucionet në Kosovë kanë qenë të paafta për t’i luftuar ndikimet e shërbimeve të huaja, e sidomos ato të Lindjes, të cilat kanë gjetur shesh, për të bërë të gjithën përshesh. Dhe në këtë lojë të dytë të botës islame i ka ndihmuar shërbimi sekret i Serbisë. Në dokumentin sekret të këtij shërbimi lexojmë:

“Atje poshtë në Kosmet (Kosovë – vër. ime, J.K.) duhet të krijohet atmosfera që njerëzit të ndjehen sikur jetojnë në një vend të huaj, me ketë një pjesë e të rinjve të ikin në botën e jashtme, e pjesa tjetër të përcaktohen për besimin islam. Për njëzet vjet një pjesë e Kosovës do të duket si Kandahari. Fuqitë perëndimore ngadalë do të ndryshojnë bindjen për shqiptarët dhe kështu do të përcaktohen për kthimin e Kosovës nën ndikimin e Serbisë”.

Si ndaj kësaj që u tha këtu dhe asaj që  është thënë në Memorandumin e Dytë të Akademisë Serbe, të gjitha institucionet tona shtetërore, si Arsimi, BIK-u dhe Akademia e Shkencave dhe e Arteve të Kosovës, kanë qenë të përgjumura dhe nuk i kanë arsyetuar në asnjë mënyrë mjetet që kanë marrë nga Buxheti i Kosovës. Sipas të njëjtit dokument, kur Fuqitë Perëndimore do ta shohin Kosovën si një botë të ekstremit islam, ata do të heqin dorë nga Kosova dhe tani sipas Serbisë do të vinte koha që: “Serbia do t’i kishte duart e lira që përsëri ta fillonte aksionin për dëbimin e shqiptarëve në Turqi por tani jo me dhunë por përmes tërheqjes nga krerët fetarë për punësimin, me premtime të kushteve të veçanta për migrim në Turqi. Për këto çështje Serbia ka dritën e gjelbërt nga shteti Turk.”

Nëse kemi parasysh gjendjen faktike në Kosovë, gjithë debatin e këtij viti të nxitur nga Serbia e të bartur në Kosovë nga Thaçi, si dhe  mos liberalizimin e vizave përfshirë edhe debatin për ushtrinë, të gjitha marrë së bashku e konfirmojnë se është duke u punuar në bazë të një projekti të planifikuar shumë mirë.

Nga kjo që u tha del se veprimet e fundit të Qeverisë së Kosovës për taksën100%, vendimin për të mos i pranuar mallrat që nuk shkruajnë Republikën e Kosovës si dhe formimi i Ushtrisë së Kosovës, janë më shumë se të drejta. Qeveria e Kosovës, duhet ta formojë një grup të ekspertëve përkatës që e analizojnë mirë e mirë Memorandumin e Dytë dhe këtë dokument sekret, si edhe veprimin e shumë institucioneve të tjera, e sidomos Sektorin e Sigurisë, të Drejtësisë, AIK-ut e të BIK-ut dhe të gjitha grupet ekstreme islamike. As gjendja në Arsimin (në të gjitha niveleve) nuk është më e mirë.

Për ndryshe pozicioni i Kosovës nuk është aspak  i mirë! Nëse ketë gjendje nuk e ndryshojmë ne, nuk e ndryshon askush tjetër.

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …