Bekim Haxhiu nga PDK kërkon nga ministri Vitisë të informojë me shhumë qytetarët për furnizimin me vaksina

Bekim Haxhiu: Situata e rëndë me pandemi, të miratohet ligji anti-COVID me masa e ndëshkime të rrepta

Partia Demokratike e Kosovës ka kritikuar qeverinë aktuale për keqmenaxhimin e situatës me pandemi, duke kërkuar që sa më parë të miratohet ligji anti-COVID 19. Deputeti i kësaj partie, Bekim Haxhiu në një konferencë për media ka thënë se qeveria aktuale po i bën gabimet e ish qeverisë, duke mos marrë masa të duhura dhe menaxhuar më mirë këtë pandemi.

Më poshtë është deklarata e plotë e tij:

Situata me COVID-19 në Kosovë është e rëndë.

Vetëm brenda 48 orëve të fundit janë regjistruar 330 raste pozitive dhe 17 raste të vdekjes me COVID-19.

Ne emër timin dhe të PDK-së, ju shprehim ngushëllimet më të sinqerta familjarëve për më të dashurit e tyre.

Po ashtu, kërkojmë që asnjë rast të mos paragjykohet dhe t’u japim mundësi dhe kohë hetimeve që ta thonë fjalën e tyre.

Nuk duhet të humbasim më shumë kohë për ta miratuar Ligjin Anti-COVID-19, i cili, sipas PDK-së, do të duhej të fokusohej në tri masa kryesore.

E para, të rregullojë vendosjen e masave për çdo sektor dhe penalizimin në detaje për çdo mos-respektim.

Kjo nënkupton masa të rrepta që përfshin mobilizim dhe bashkërendim të aktiviteteve mes institucioneve qendrore, administratës, komunave, inspektorëve e policisë, në mënyrë të kontrolluar 24 orë në betejën kundër pandemisë.

Assesi nuk do të thotë kthim në gjendjen e mbylljes totale të ekonomisë, të shoqërisë, bizneseve, kufijve apo kufizim të lirisë së lëvizjes.

Por, respektim i rreptë i rregullave dhe gjobë për këdo që i thyen ato masa, sikurse po veprojnë të gjitha vendet e Evropës.

Së dyti,  gabimet e ish Qeverisë Kurti në menaxhimin e pandemisë po vazhdojnë edhe nga Qeveria e re.

Fatkeqësisht, nuk janë dëgjuar thirrjet e përsëritura të PDK-së që nga fillimi që të rritet numri i testimeve në nivel të Kosovës dhe të decentralizohet edhe në komuna.

Kosova ka kapacitete të paktën të bëjë testime deri në 1 mijë në ditë. Është e dhimbshme të dëgjosh çdo ditë qytetarët që nuk arrijnë të bëjnë teste në Kosovë dhe detyrohen të shkojnë në vendet fqinje.

Po ashtu, shumica e shteteve kanë hyrë me teste serologjike të cilat me gjithë të metat që kanë, po pasqyrojnë një ide të profilit të pacientëve të infektuar me këtë sëmundje dhe një përqindje reale që e kanë kaluar.

Fatkeqësisht, Kosova as përafërsisht nuk e di dhe nuk ka një përqindje të përafërt. PDK propozon që me këto teste të përcaktohet një mostër prej 10 mijë personash në nivel të Kosovës dhe të shikohet ku qëndrojmë si popullatë në raport me këtë sëmundje.

Së treti, që po ashtu lidhet me këtë që e theksova më lart ka të bëjë më mungesën e madhe të transparencës dhe informatave për këtë situatë – njëjtë sikurse edhe në ish Qeverinë Kurti dhe ish Ministrit Vitia.

Pra, krejt çka mësojnë qytetarët në fund të ditës janë numri i vdekjeve, i të infektuarve dhe të shëruarve.

Por, mungojnë informata të tjera bazike mbi natyrën e sëmundjes te të sëmurët, rrethanat e infektimit dhe cilat janë momentalisht vatrat më të mëdha të infektimit në Kosovë.

Pra, Kosova ka hyrë në fazën e hapjes pa rritje të kapaciteteve të reja, pa planifikim të mirë të decentralizimit të trajtimit të këtyre rasteve në komuna, të përfshirjes në një plan edhe të spitaleve private dhe mbi të gjitha – të mobilizimit të kapaciteteve njerëzore dhe pajisjeve të nevojshme mjekësore.

Prandaj, kjo situatë është përgjegjësi e Qeverisë dhe Kuvendit që të veprohet sa më shpejtë që të votohet Ligji Anti-COVID-19. PDK do ta mbështesë këtë iniciativë!

Edhe njëherë falënderojmë dhe ofrojmë mbështetje të plotë për stafin shëndetësor, që po e bën këtë betejë çdo ditë dhe pa kursyer asgjë. Kërkojmë urgjentisht që Qeveria e Kosovës me vendim të veçantë ti rritë pagat e profesionistëve shëndetësorë ashtu siç ishte planifikuar me Ligjin e Pagave duke shtuar edhe rritjen sipas kërkesave të infermierëve.

Njëherësh u bëjmë thirrje qytetarëve, e veçmas bizneseve, që vërtet t’u përmbahen masave.

Të vendosim maska, të mbajmë distancën e caktuar fizike dhe të pastrojmë duart.

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …