RKL

Urime e përgëzime Radios-Kosova e Lirë në 18-vjetorin e ditëlindjes

Edhe sot më 4 janar, në adresë të Radios Kosova e Lirë kanë arritur shumë urime e përgëzime, në shënim të 18-vjetorit të fillimit të transmetimit të programit nga Radio-Kosova e Lirë dhe Agjencia Kosovapress

Në urimin e tij, ish eprori i lartë i UÇK-së, koloneli Dilaver Goxhai shkruan:

Lutëm pranoni prej meje përshëndetjet me te mira  për kontributin e madh te kësaj radioje gjate luftës,  radios, “Kosova e lire”, me rastin  e  18 vjetorit te saj! Ju uroj gjithë stafit tuaj suksese edhe edhe me tej  në veprimtarinë patriotike te kësaj radioje dinjitoze, i vetmi medium qe i këndon dhe i ngre himne asaj lufte çlirimtare! Kjo na gëzon pa mase. Te fala gjithë ekipit te radios!

Përshëndetje!

Shpetim Golemi

Gazetari dhe veprimtari i mirënjohur, Frank Shkreli me banim në Amerikë në urimin e tij shkruan:  Urimet më të përzemërta me rastin e 18-vjetorit të Radios-Kosova e Lirë, Mbarësi në vitin 2017. Lavdi të rënëve.

Frank Shkreli

Milazim Kadriu ka shkruar: Urime 18 vjetori  Radio “Kosova e Lirë”- Zëri i Lirisë

U linde në tymin dhe në flakën e barotit të UÇK-së së lavdishme!

Zëri i juaj depërtoi nëpër krisma pushkësh duke u dhënë kurajë luftëtarëve të lirisë për luftë kundër okupatorit barbar.

Edhe tash përditë e më shumë po rritesh dhe po lëshon shtat në luftë për mbrojtjen e identitetit shqiptar dhe në luftë për realizimin e amanetit të dëshmorëve të rënë brez pas brezi – Bashkimit Kombëtar!

Jeni zëri i lirisë !

Jeni zëri i pastër shqiptar !

Jeni nderi i kombit !

Në këtë 18 vjetor uroj stafin e radios që filluan punën në ditët më të vështira që kaloi populli ynë.

Po ashtu i uroi suksese të mëtejme stafin e tanishëm. Dëshiroj të keni jetë të gjatë dhe të kremtoni edhe shumë përvjetor të suksesshëm si edhe deri tani me punë dhe veprimtari atdhetare.

Me shumë respekt!

Milazim KADRIU

Të nderuar pjesëtarë të ish dhe të Stafit aktual te RKL-së thuhet në fillim të  letrës që ka dërguar publicisti dhe juristi, Adil Fetahu

Me shpirt e zemër ju uroj 18-vjetorin e punës se suksesshme te Radios Kosova e Lire.

Qysh prej ditës se pare (4 janar 1998), zërin e RKL e dëgjonim, sikur thuhet “me vesh ne krah”, sepse ishte zëri i luftës heroike te popullit shqiptar per çlirimin e Kosovës dhe lirinë e këtij populli, te një lufte me një armik barbar qe nuk respektonte ligjet e luftes as norma njerëzore. Radio Kosova e Lire na informonte për heroizmat e UCK-se dhe per barbarizmat e hordhive serbe mbi popullsine civile, për sulmet e NATO-s, për tmerret e debimit te afro një milion shqiptareve nga Kosova. Eshte mrekulli e Zotit, se si vepruat me aqe guxim e si shpetuat gjalle nga hordhite serbe ne ato kushte te luftës.

Zeri i RKL pas lufte, dëgjohet me ëndje, sepse eshte begatuar  me repertor te gjere te temave dhe emisioneve nga fusha ndryshme te jetes shoqerore, politike, ekonomike, nga historia, kultura, shkenca, muzika, tradita jone. Ajo qe eshte me e rendesishme, RKL punon, vepron, mendon dhe flet kombetarisht, sic thuhet ne popull: “shkurt e shqip”.

Faqja zyrtare dhe protali i RKL u sjell lexuesve te shumte materiale interesante nga fusha te ndryshme.

Duke ju urua 18-vjetorin e punës se suksesshme, uroj qe RKL te ketë jete te gjate, përkrahje shoqërore per kushte ma te mira pune, suksese te mëtejme ne realizimin e synimeve qe ka ne përçimin e idealeve kombëtare!

Adil Fetahu, dëgjues i rregullt dhe bashkëpunëtor modest i Radios Kosova e Lire

Sot më 4 Janar bëhen 18vite, që kur filluat dhe   për as një çast nuk u ndalët së përhapuri Zërin e Lirisë, këtë mbretëreshë  të fitoreve.

Jeni i vetmi medium i hapur i çështjes Kombëtare.

Kurse unë në pa mundësi të jam aty fizikisht për tua uruar këtë përvjetor, shfrytëzoj rastin për mes këtyre rreshtave tua përcjellë përgëzimet më të sinqerta nga Shpirti dhe Zemra ime, duke ju dëshiruar sukses dhe punë të mbarë në të gjitha fushat e jetës.

Sinqerisht me ju Nebi Rexhepi.

Isuf Ismajli: Radio Kosova e Lirë, shkëlqim diellor në shpirtin e liridashësve e atdhetarëve shqiptarë

Vitet kalojnë e shumë datat e shënuara të historisë shqiptare kanë vulën e përjetësisë e madhështisë atdhetare. E tillë është edhe data e 4 janarit të vitit 1999, kur nga malet e Berishës u përhap lajmi, u hodh një  farë e shëndoshë e mendimit, veprimit, jehonës, kushtrimit  dhe lavdisë e krenarisë shqiptare.

Është dita kur  Radio Kosova e Lirë shkëlqeu nga flaka e Luftës Heroike të U Ç K – së dhe vazhdoi të jetë gjithnjë zëdhënëse e  idealeve më të shenjta kombëtare e njerëzore. Zëdhënëse e të gjithë atdhetarëve dhe veçanërisht e dëshmorëve dhe heronjve shqiptarë që kanë lënë faqe të ndritura në Historinë më të re të Shqipërisë.

Data të tilla na bëjnë krenarë dhe na e mbajnë të ngrohtë idealin dhe synimet për jetësimin e  bërjen e Shqipërisë në tokat tona stërgjyshore, në ato toka ku fjala, puna, dashuria, nderi  dhe përkushtimi njerëzor kanë frymuar e janë ushqyer, frymojnë dhe ushqehen shqiptarisht.

Janë këto troje në të cilat është dredhur gjaku i dëshmorëve e heronjve, e bijve dhe bijave më të mira shqiptare në përpjekjeje, në luftëra e në qëndresën heroike për të qenë Atdheu ynë i lirë dhe bashkuar. Këtij qëllimi të shenjtë i ka qëndruar besnike Radio Kosova e Lirë dhe i ka shërbyer me përkushtim e ndershmëri të pakursyer, sepse ajo është vetë pjesa qenies së shëndoshë të Shqipërisë.

Në botën e trazuar shqiptare, në këtë kohë të turbullimeve të dendura shumë medie kanë humbur rrugën e së vërtetës dhe në shpirtin e shikuesit e dëgjuesit e lexuesit e lëvrojnë të keqen, të shëmtuarën, imoralitetin, jo njerëzoren, jo përkushtimin ndaj atdheut, harresën historike, shuarjen e zjarrit të përbërjes atdhetare shqiptare, ndërsa Radio Kosova e Lirë gjithnjë ka lëvruar të mirën dhe del ballëhapur e krenare, hap shtigje atdhetare dhe përkushtohet tërësisht në rrugën e mishërimit e jetësimit të idealeve  të shenjta atdhetare e njerëzore njëkohësisht.

Radio Kosova e Lirë shkëlqen si dielli në hapësirat e Atdheut dhe në botë përgjithësisht, në ngulimet dhe vendqëndrimet shqiptare në vende të ndryshme të botës.

Radio Kosova e Lirë edhe pse e injoruar nga institucionet shtetërore të Kosovës, ka gjallëruar  ia ka dalë me sukses të përmbushë synimet dhe zotimet informative, shkencore, atdhetare e njerëzore. Në rrugën e saj me një përkushtim të tillë, të pa kompromis,  ajo nuk shihet me sy të mirë nga ato anë të errëta  qofshin të medieve të ndryshme, qofshin edhe të përbërjeve partiake e institucioneve të ndryshme në Kosovë.

Por, Radio Kosova e Lirë është e do të jetë e mbrojtur nga vlerat e  çmuara heroike të UÇK-së, nga gjaku  i dëshmorëve dhe heronjve, nga e vërteta dhe njerëzorja, nga liridashësit dhe atdhetarët shqiptarë kudo që janë e jetojnë, nga ata që shpirtin tyre e mbushin me jetë të pastër atdhetare nga zëri, jehona dhe veprimtaria e kësaj radio.

Në pamundësi për të qenë i pranishëm sot në mesin tuaj të dashur vëllezër e motra, me rastin e 18 vjetorit të Radios Kosova e Lirë ju uroj në radhë të parë: shëndet, punë e veprimtari të mbarë, zëri i Radio Kosovës së Lirë të jehojë e të mos shuhet kurrë, puna e veprimtaria e juaj të shkëlqejë gjithnjë në hapësirat shqiptare.

4.1.2016

Radio Kosova e Lirë besnikja e luftës, lirisë dhe pavarësisë, shkruar nga Labinot Dervishi

Duhet pena e një mjeshtri të vërtetë për të shkruar për Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës, për moralin e lartë e atdhedashurinë e Radios Kosova e Lirë. Ushtria jonë çlirimtare e cila u krijua dhe lindi nga gjiri i popullit dhe e kishte një synim madhor që ishte çlirimi i Kosovës nga kthetrat e okupatorit serb. Kushtrimi i lirisë që e lëshoi Prekazi i bacit Adem i hapi krahët në gjithë Kosovën dhe gjithandej në trevat shqiptare. Nën petkun UÇK ,e më zemra liridashëse ishin ata që i rrokët armët për t’i dal zot atdheut. Pas shumë betejave, pas shumë fitoreve, pas shumë sakrificave UÇK-ja kishte nevojë për më shumë mobilizim, për t’i shtuar radhët e saj, për më shumë armë e mbi të gjitha ta rritur moralin luftarak sypatremburve çlirimtar.

Në flakë të luftës e në temperaturat nën zero më 4 janar 1999 u themelua Radio Kosova e lirë dhe agjencia e lajmeve Kosovapress, më të vetmin qëllim që të informohet drejt opinioni vendor e ndërkombëtar për betejat e UÇK-së. Por jo vetëm kaq Radio Kosova e Lirë ka kontribuar gjatë luftës edhe në ngritjen e moralit të luftëtareve të lirisë, ka mjaftuar ai refreni i shkurtër: “Ju flet Kosova e Lirë” edhe pushkët çlirimtare më shumë hidhnin zjarr mbi armikun, kështu që u dha krah e zemër çdo luftëtari. Radio Kosova e Lirë nuk e ndali më kurrë për asnjëherë zërin e saj, as edhe atëherë kur e sulmuan më granata. Radio Kosova e Lirë nuk u ndali se nuk u ndali zërin e saj, ajo edhe nga malet vazhdoi të thërriste për KOSOVËN E LIRË. Por edhe pas luftës, edhe pse e anashkaluar nga institucionet vendore qofshin ato para pavarësisë apo ato pas pavarësisë, Radio Kosova e Lirë vazhdoi t’u mbesë besnik dëgjuesve të saj, vazhdoi të jetë e pranishme në familjet e dëshmoreve dhe në kultivimin e atdhedashurisë. Gëzuar 18 vjetorin Radio Kosova e Lirë. Sa të ka shqiptarë mbi këtë dhe, u dëgjoftë zëri yt KOSOVË E LIRË!

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …