Ismet Azizi: Myftiu Zukorliq bashkon liderët e Sanxhakut: Uglanin dhe Lajiq

Ismet Azizi: Myftiu Zukorliq bashkon liderët e Sanxhakut: Uglanin dhe Lajiq

Partia e Aksionit Demokratik të Sanxhakut lider i së cilës është Sulejman Ugljanin dhe Partia Demokratike e Sanxhakut e themeluar nga Ministri aktual në qeverinë e Serbisë  Rasim Ljajiq, nënshkruan sot në Novi Pazar, Deklaratën për partneritet strategjik, objektiv kryesor i kësaj marrëveshje është stabiliteti i plotë politik dhe social në Sanxhak që nënkupton uljen e tensioneve dhe ndarjeve ndërmjet qytetarëve, sidomos boshnjakëve. Në preambulën e këtij dokumenti, i cili u nënshkrua nga presidentët e PAD (SDA) dhe PDS (SDP), Uglanin dhe Nihad Hasanoviq, thuhet se të dy palët janë të vendosur për demokraci, integrim evropian dhe euroatlantik të Serbisë dhe ndërtimin e Serbisë si  shtet regjional dhe shtet të decentralizuar, bazuar mbi themelet e sundimit të ligjit, sigurisë juridike dhe barazisë para ligjit, transmeton Tanjug.

 

Nënshkruesit do  të angazhohen për ruajtjen dhe përmirësimin e besimit ndëretnik në Sanxhak. Deklarata u nënshkrua me qëllim që të krijojë stabilitet politik dhe atmosferë pozitive politike në Sanxhak, respektimin e plotë të të drejtave të njeriut, atyre politike dhe sociale – të drejtave ekonomike, si dhe të drejtat e qytetarëve të Sanxhakut për zhvillim më të shpejtë ekonomik.

Deklarata thekson se me këtë dokument për partneritet strategjik, nënshkruesit e saj rregullojnë dhe  përcaktojnë fushat e bashkëpunimit të ndërsjellë, si dhe të gjitha çështjet e tjera relevante për zbatimin e sajë.

Palët marrin përsipër që në qeveritë lokale në Sanxhak, në të cilat janë përfshirë në qeverisje, të mundësojnë ushtrimin e juridiksionit të Këshillit Kombëtar Boshnjak, në fushat e përcaktuara me Kushtetutë dhe me ligj.

Nënshkruesit ranë dakord se qeveritë lokale në Sanxhak, në të cilat marrin pjesë në qeverisje, me buxhet  të sigurojnë burime të mjaftueshme për financimin e punës së rregullt të Këshillit Kombëtar Boshnjak, në përputhje me kërkesën e Këshillit, dhe alokimi i mjeteve të jetë me rregull.

Mandej, palët kanë rënë dakord që zgjedhjet e ardhshme për Këshillin Kombëtar Boshnjak të punojnë me qëllim të krijimit të bashkëpunimit të ngushtë, me qëllim të krijimit të përkrahjes  listës zgjedhore e cila me  planin dhe programin do të kontribuoj përmirësimin e pozitës së boshnjakëve dhe shkallës më të lartë të realizimit të të drejtave të tyre të parapara sipas kompetencave të Këshillit Kombëtarë Boshnjak.

Ndërsa agjencia “SANA” potencon se Partia e Akcionit Demokratik e Sanxhakut (SDA), e kryesuar nga Sulejman Ugljanin dhe Partia Demokratike e Sanxhakut (SDP), e themeluar nga Ministri aktual  në qeverinë e Serbisë  Rasim Ljajiq,  do të afirmoj dhe do të përkrahë promovimin dhe mbështetjen e unitetit dhe autonominë e Bashkësisë Islame, personalitete dhe përfaqësuesit e të cilës nuk do të marrë pjesë në jetën politike, fushatat politike, as nuk do të rreshtohen me asnjë parti politike.

Ndërsa zëdhënësi i Bashkësisë Demokratike Boshnjake e Sanxhakut Edin Gjerlek në konferencë për media deklaroi: “Kjo ngjarje tregon rezultatet e politikës  së pajtimit  të deputetit Muamer Zukorliq. Tani kemi bashkimin e SDP së Rasim Ljajiqit dhe SDA së Sulejman Ugljaninit me të cilin tregojnë se në fakt nuk kanë dallime ideologjike dhe janë të bashkuar në shkatërrimin e Bashkësisë Islame  dhe  të provojnë mbijetesën në skenën politike për shkak të forcimit të Bashkësisë Demokratik Boshnjake të Sanxhakut me hyrjen në arenën politike të Muamer Zukorliqit dhe angazhimin e tij për BDZ-in e i cili jep një rritje rapide në mbështetje, anëtarësimit dhe popullaritetit. Me këtë u demaskuan  Rasim Ljajiç dhe Sulejman Ugljanin të cilët do të bënin gjithçka, madje  të kalonin edhe mbi viktimat me  të kaluarën fatale, në mënyrë që të mbetën në pushtet. Tek e fundit kjo tashmë është një histori e parë, populli nuk e ka harruar  se si këto dy parti kanë funksionuar në pushtet dhe si përfundoi në kurriz të qytetarëve të  Sanxhakut. Një është e sigurt se as njëri as tjetri nuk brengosen për interesat e popullit, por  pozicionet dhe fotelet e tyre, si dhe edhe më tutje të përpiqen për të mashtruar popullin pas dy dekadave e gjysmë të qëndrimit të tyre në pushtet se diçka do të jetë më mirë, dhe e tëra që kemi nga sundimi i tyre është 70% papunësi, asnjë fabrikë të hapur, asnjë investitor, varfëri dhe emigrim masiv nga  Sanxhaku, si dhe  krim dhe korrupsion me përmasa të paimagjinueshme dhe grindjet familjare në mes të fqinjëve dhe të familjeve. Në fund të fundit, ky është një tjetër tregues se Sanxhaku ka vetëm dy subjekte politike Bashkësia Demokratike Boshnjake e Sanxhakut (BDZ), i cili është përfaqësues autentik i boshnjakëve dhe Partia Demokratike e Sanxhakut / Partia e Akcionit Demokratik të Sanxhakut (SDP / SDA) e cila me vite mashtron popullin dhe ku qytetarët e Sanxhakut nuk kanë parë ndonjë të mirë, përveç shkatërrimit dhe ngulfatjes së qyteteve dhe fshatrat ku jetojnë”.

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …