Radio Kosova e Lirë Radio-Kosova e Lirë, Radio e luftës çlirimtare, paqes dhe bashkimit kombëtar, Zëri i lirisë, besnikja e pavarësisë dhe e bashkimit të shqiptarëve.
Tema të tjera...
Në mbrojtje të qytetarëve të Republikës së Kosovës, kundër ndjekjeve të motivuara politikisht dhe për zbatimin rigoroz të Nenit 3 të INTERPOL-it Isuf B.Bajrami
Arrestimi i një qytetari të Republikës së Kosovës mbi bazën e një kërkese të autoriteteve të Serbisë, veçanërisht kur pretendimet lidhen me periudhën e luftës në Kosovë dhe me veprimtarinë e pjesëtarëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK), kërkon një reagim serioz, parimor dhe të bazuar në ligj. Ky reagim nuk është kundër drejtësisë. Është një reagim në mbrojtje të drejtësisë. Ne besojmë në përgjegjësinë individuale për çdo krim të provuar dhe në të drejtën e çdo viktime për drejtësi. Por drejtësia nuk duhet të shndërrohet kurrë në instrument hakmarrjeje, presioni politik apo vazhdim të konfliktit me mjete juridike. Asnjë qytetar nuk duhet të ndiqet, arrestohet apo trajtohet si fajtor vetëm për shkak të përkatësisë së tij të pretenduar në një formacion të armatosur, pa një akuzë konkrete, prova individuale dhe një proces të drejtë e të paanshëm.
1. PËRGJEGJËSIA PENALE ËSHTË INDIVIDUALE Një nga parimet themelore të drejtësisë është se përgjegjësia penale i atribuohet individit për një veprim konkret. Pjesëmarrja e një personi në Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës nuk mund, në vetvete, të shndërrohet në provë të përgjegjësisë penale për një krim të caktuar. Nëse ekziston një akuzë konkrete, ajo duhet të identifikojë veprën e pretenduar, kohën, vendin, rrethanat dhe përgjegjësinë individuale të personit të akuzuar. Ajo duhet të mbështetet me prova dhe të shqyrtohet nga një autoritet gjyqësor kompetent, i pavarur dhe i paanshëm. Përkatësia nuk është provë. Historia politike nuk është provë. Statusi i luftëtarit nuk është provë e fajësisë. Fajësia duhet të përcaktohet individualisht dhe në përputhje me ligjin. Ky parim është në përputhje edhe me praktikën e vetë INTERPOL-it lidhur me përpunimin e informacionit në sistemet e tij. Repository of Practice i INTERPOL-it shpjegon se faktet që mbështesin një kërkesë duhet të përputhen me akuzat dhe të krijojnë një lidhje konkrete ndërmjet sjelljes së pretenduar dhe individit. Një përshkrim i përgjithshëm i një krimi, i shoqëruar vetëm me pretendimin e përgjithshëm se një individ ka qenë “i përfshirë”, nuk është i mjaftueshëm; duhet të përcaktohet roli ose veprimtaria konkrete e individit në informacionin e paraqitur.¹
2. NENI 3 I INTERPOL-it NUK ËSHTË THJESHT NJË DEKORACION JURIDIK Vëmendje e veçantë duhet t’i kushtohet Nenit 3 të Kushtetutës së Organizatës Ndërkombëtare të Policisë Kriminale – INTERPOL. Neni 3 përcakton: “Është rreptësisht e ndaluar që Organizata të ndërmarrë çfarëdo ndërhyrjeje ose veprimtarie me karakter politik, ushtarak, fetar ose racor.” Kjo nuk është një dispozitë simbolike. Është një kufizim themelor mbi veprimtarinë e INTERPOL-it. INTERPOL-i e përcakton neutralitetin si një nga parimet që udhëheqin veprimtarinë e tij të bashkëpunimit policor ndërkombëtar. Kuadri i tij juridik e ndalon shprehimisht Organizatën të ndërmarrë ndërhyrje ose veprimtari me karakter politik, ushtarak, fetar ose racor.² INTERPOL-i shpjegon gjithashtu se kërkesat për Njoftime dhe Diffusions shqyrtohen për pajtueshmëri me Kushtetutën e tij, Rregullat për Përpunimin e të Dhënave, rezolutat e Asamblesë së Përgjithshme dhe Repository of Practice për Nenet 2 dhe 3. Kërkesat që nuk përputhen me Nenin 3 mund të refuzohen.³ Prandaj, kur një kërkesë për bashkëpunim policor ndërkombëtar lidhet me ngjarje që burojnë nga një konflikt i armatosur dhe përfshin individë të lidhur me një organizatë politike ose ushtarake, duhet të shtrohet një pyetje themelore: A kemi të bëjmë me ndjekjen penale të një vepre të zakonshme, konkrete dhe individuale, apo ekziston rreziku që mekanizmat e bashkëpunimit policor ndërkombëtar të përdoren për qëllime politike ose ushtarake? Kjo pyetje nuk mund të anashkalohet. 3.
NENI 3 DUHET TË VLERËSOHET MBI BAZËN E REALITETIT TË ÇËSHTJES, JO VETËM TË ETIKETËS JURIDIKE Një çështje nuk mund të karakterizohet automatikisht si çështje e zakonshme penale vetëm sepse kërkesa paraqitet formalisht duke përdorur terminologji të së drejtës penale. Praktika e vetë INTERPOL-it kërkon një vlerësim thelbësor të rrethanave të çështjes. Repository of Practice shpjegon se çështjet që përfshijnë aspekte ushtarake kërkojnë një analizë rast pas rasti. Ai dallon disa situata, përfshirë veprat thjesht ushtarake, përfshirjen e gjykatave ushtarake, krimet e zakonshme të kryera në një kontekst ushtarak, aktet e kryera gjatë një konflikti të armatosur dhe krimet ndërkombëtare që përmbajnë elemente ushtarake.⁴ Ky dallim është thelbësor. Fakti që një vepër e pretenduar ka ndodhur gjatë një konflikti të armatosur nuk do të thotë, në vetvete, se çështja është automatikisht me karakter ushtarak sipas Nenit 3. Në të njëjtën kohë, ekzistenca e një etikete të zakonshme penale nuk e eliminon detyrimin për të shqyrtuar kontekstin ushtarak dhe politik të çështjes. Prandaj, pyetja e duhur është: Cila është natyra reale e çështjes, cilat janë faktet konkrete dhe a mbizotërojnë elementet politike ose ushtarake mbi karakterin penal të zakonshëm të sjelljes së pretenduar? Ky vlerësim duhet të bëhet mbi bazën e fakteve të çështjes individuale.
4. LUFTA NË KOSOVË NUK DUHET TË SHNDËRROHET NË BAZË PËR PËRGJEGJËSI KOLEKTIVE Lufta në Kosovë ishte një konflikt i armatosur dhe pretendimet që lidhen me atë periudhë duhet të trajtohen në përputhje me të drejtën ndërkombëtare të zbatueshme dhe standardet e përshtatshme gjyqësore. Megjithatë, edhe kur pretendohet se janë kryer krime gjatë një konflikti të armatosur, përgjegjësia duhet të përcaktohet mbi bazën e veprimeve konkrete dhe sjelljes individuale të personit në fjalë. Nuk mund të ketë prezumim se një person është penalisht përgjegjës vetëm sepse ka qenë pjesëtar i UÇK-së. As mekanizmi i bashkëpunimit policor ndërkombëtar nuk duhet të përdoret për të krijuar përgjegjësi kolektive për ish-pjesëtarët e UÇK-së. Nëse një person akuzohet për një krim, provat duhet të paraqiten. Nëse ekzistojnë prova individuale, ato duhet të shqyrtohen. Nëse ekziston përgjegjësi individuale, ajo duhet të përcaktohet përmes një procesi të ligjshëm dhe të drejtë gjyqësor. Por kur një kërkesë mbështetet kryesisht në përkatësinë e një personi në një formacion të armatosur, ekziston bazë legjitime për të kërkuar një shqyrtim të plotë të bazës faktike, qëllimit dhe karakterit të kërkesës. Çështja nuk është nëse krimet e kryera gjatë një konflikti duhet të hetohen. Ato duhet të hetohen. Çështja është nëse individi po ndiqet mbi bazën e provave konkrete për veprime konkrete, apo nëse përkatësia e tij historike po përdoret si zëvendësim për provat.
5. KËRKESA DUHET TË DEMONSTROJË BAZËN KONKRETE PENALE TË PRETENDIMEVE Nëse autoritetet serbe pretendojnë se një qytetar i Kosovës dyshohet për një vepër penale konkrete, kërkesa duhet të identifikojë dhe të mbështesë, në masën e kërkuar nga kuadri juridik i zbatueshëm: veprën e pretenduar; kur dhe ku pretendohet se ka ndodhur; veprimin konkret që i atribuohet individit; provat që e lidhin individin me atë veprim; rrethanat faktike që mbështesin pretendimin; dhe bazën ligjore mbi të cilën kërkohet bashkëpunimi ndërkombëtar. Një formulim i përgjithshëm që e lidh një individ me UÇK-në ose me luftën në Kosovë nuk është, në vetvete, zëvendësim për provat individuale. Drejtësia kërkon prova individuale, jo etiketime kolektive. Kjo është në përputhje me praktikën e vetë INTERPOL-it, e cila kërkon që faktet që mbështesin një kërkesë të krijojnë një lidhje konkrete ndërmjet individit dhe sjelljes së pretenduar kriminale.¹ Vetëm ekzistenca e një lidhjeje historike, politike, ushtarake ose organizative nuk mund të përcaktojë automatikisht përgjegjësinë penale personale.
6. EKZISTENCA E NJË RED NOTICE NUK PËRCAKTON FAJËSINË Për hir të saktësisë juridike, duhet bërë një dallim i rëndësishëm lidhur me Red Notices të INTERPOL-it. Një Red Notice është një kërkesë drejtuar autoriteteve ligjzbatuese në mbarë botën për lokalizimin dhe arrestimin e përkohshëm të një personi në pritje të ekstradimit, dorëzimit ose një procedure të ngjashme ligjore. Ajo bazohet në një urdhër arresti ose vendim gjyqësor të lëshuar nga autoritetet gjyqësore të shtetit kërkues. Shtetet anëtare zbatojnë ligjet e tyre kur vendosin nëse personi duhet të arrestohet. Më e rëndësishmja: **Një Red Notice nuk është urdhër-arrest ndërkombëtar.**⁵ Personi kërkohet nga shteti kërkues ose tribunali ndërkombëtar, dhe jo nga vetë INTERPOL-i. INTERPOL-i nuk mund ta detyrojë një shtet anëtar të arrestojë një person që është subjekt i një Red Notice. Secili shtet vendos se çfarë efekti juridik i jep një Red Notice dhe nëse autoritetet e tij kombëtare kanë bazën ligjore për të kryer arrestimin.⁵ Prandaj, ekzistenca e një Red Notice nuk duhet të paraqitet si një përcaktim gjyqësor ndërkombëtar i fajësisë. INTERPOL-i është mekanizëm për bashkëpunim policor ndërkombëtar. Nuk është gjykatë penale dhe nuk përcakton fajësinë penale.
7. TË DREJTAT THEMELORE NUK ZHDUKEN PËR SHKAK TË NJË KËRKESE NDËRKOMBËTARE Çdo person i ndaluar i ruan të drejtat e tij themelore. Neni 5 i Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut mbron të drejtën për liri dhe siguri dhe përcakton rrethanat në të cilat privimi nga liria mund të jetë i ligjshëm. Ai garanton gjithashtu të drejtën e personit të ndaluar që ligjshmëria e ndalimit të tij të shqyrtohet me shpejtësi nga një gjykatë.⁶ Neni 6 garanton të drejtën për një proces të drejtë dhe publik, brenda një afati të arsyeshëm, nga një gjykatë e pavarur dhe e paanshme, e themeluar me ligj. Ai gjithashtu përcakton se çdo person i akuzuar për një vepër penale prezumohet i pafajshëm derisa fajësia e tij të provohet sipas ligjit.⁶ Këto garanci janë veçanërisht të rëndësishme në procedurat që mund të çojnë në ekstradim ose forma të tjera të transferimit ndërkombëtar. Prandaj, një qytetar i Kosovës nuk duhet të trajtohet thjesht si objekt i një kërkese të huaj. Ai duhet të trajtohet si person që gëzon të drejta themelore. Çdo vendim lidhur me arrestimin, ndalimin, ekstradimin ose dorëzimin duhet t’u nënshtrohet garancive juridike dhe kontrollit gjyqësor të kërkuar nga juridiksioni përkatës dhe standardet ndërkombëtare për të drejtat e njeriut.
8. KUNDËR PËRDORIMIT TË DREJTËSISË SI MJET HAKMARRJEJE Ne kundërshtojmë çdo përpjekje për ta përdorur drejtësinë si vazhdim të konfliktit politik dhe ushtarak të së kaluarës. Nëse janë kryer krime, ato duhet të hetohen. Nëse ekzistojnë prova, ato duhet të paraqiten. Nëse ekziston përgjegjësi individuale, ajo duhet të përcaktohet nga një autoritet gjyqësor i pavarur dhe i paanshëm. Por drejtësia nuk mund të përdoret si armë për të ndjekur njerëzit për shkak të identitetit të tyre, përkatësisë politike, rolit historik ose përkatësisë së pretenduar në një organizatë të armatosur. I njëjti parim duhet të zbatohet pavarësisht nga identiteti i të akuzuarit apo shteti që paraqet kërkesën. Ne nuk pretendojmë se çdo kërkesë e paraqitur nga Serbia është automatikisht politike. Një pretendim i tillë do të ishte vetë një përgjithësim i pajustifikuar. Megjithatë, këmbëngulim se asnjë kërkesë nuk duhet të konsiderohet automatikisht e ligjshme vetëm sepse vjen nga një autoritet shtetëror. Kërkesa duhet të shqyrtohet mbi bazën e fakteve, provave, qëllimit, bazës ligjore dhe rrethanave të përgjithshme të çështjes. Çdo indikacion se mekanizmat e bashkëpunimit policor ndërkombëtar po përdoren për hakmarrje politike duhet, për këtë arsye, t’i nënshtrohet një shqyrtimi serioz dhe rigoroz juridik.
9. KËRKESA JONË DREJTUAR INTERPOL-it I bëjmë thirrje INTERPOL-it që të sigurojë se çdo kërkesë e paraqitur nga autoritetet serbe kundër qytetarëve të Kosovës, kur pretendimet lidhen me periudhën e luftës në Kosovë, të shqyrtohet individualisht, në mënyrë të paanshme, gjithëpërfshirëse dhe në përputhje me Kushtetutën e INTERPOL-it dhe rregullat e zbatueshme. Kërkojmë veçanërisht vlerësimin e: a) nëse ekziston një akuzë penale konkrete dhe individuale; b) nëse ekzistojnë informacione dhe prova konkrete që e lidhin individin me sjelljen e pretenduar; c) nëse faktet e paraqitura përputhen me akuzat; d) nëse kërkesa përmban elemente politike ose ushtarake; e) nëse elementet politike ose ushtarake mbizotërojnë mbi karakterin penal të zakonshëm të sjelljes së pretenduar; f) nëse kërkesa është në përputhje me Nenin 3 të Kushtetutës së INTERPOL-it; g) nëse përpunimi i informacionit përkatës është në përputhje me Rregullat e INTERPOL-it për Përpunimin e të Dhënave; h) nëse rrethanat individuale dhe konteksti i çështjes janë shqyrtuar në mënyrë të mjaftueshme; i) dhe nëse të drejtat themelore të personit në fjalë po respektohen. INTERPOL-i deklaron se kërkesat për Notices dhe Diffusions i nënshtrohen shqyrtimit juridik dhe të pajtueshmërisë nga Notices and Diffusions Task Force. Ky shqyrtim bazohet në Kushtetutën e INTERPOL-it, Rregullat për Përpunimin e të Dhënave, rezolutat përkatëse të Asamblesë së Përgjithshme dhe Repository of Practice për Nenet 2 dhe 3.³ INTERPOL-i gjithashtu deklaron se, kur një Notice ose Diffusion refuzohet për shkak të mospërputhjes me Nenin 2(1) ose Nenin 3, bashkëpunimi i mëtejshëm përmes INTERPOL-it nuk lejohet për atë çështje.³ Prandaj, kërkojmë që këto standarde të zbatohen me rigorozitet, në mënyrë të njëtrajtshme dhe pa standarde të dyfishta.
10. THIRRJE PËR SHTETET QË PRANOJNË KËRRESA TË TILLA U bëjmë thirrje autoriteteve të çdo shteti ku një qytetar i Kosovës mund të arrestohet mbi bazën e një kërkese të Serbisë: Mos veproni automatikisht. Shqyrtoni bazën ligjore. Shqyrtoni provat. Shqyrtoni natyrën e akuzës. Shqyrtoni lidhjen konkrete ndërmjet individit dhe veprës së pretenduar. Shqyrtoni rrethanat në të cilat ka ndodhur sjellja e pretenduar. Shqyrtoni kontekstin më të gjerë, kur është relevant. Shqyrtoni nëse ekzistojnë elemente politike ose ushtarake. Shqyrtoni të drejtat themelore të individit. Dhe, mbi të gjitha, shqyrtoni nëse mekanizmat e bashkëpunimit ndërkombëtar po përdoren në përputhje me sundimin e ligjit dhe parimet që udhëheqin INTERPOL-in. Një shtet që respekton sundimin e ligjit nuk duhet të veprojë thjesht si zbatues mekanik i një kërkese të huaj. Ai duhet të zbatojë garancitë e veta ligjore, të sigurojë kontrollin gjyqësor të kërkuar nga ligji i tij i brendshëm dhe të garantojë se çdo privim i lirisë ose procedurë ekstradimi është në përputhje me standardet e zbatueshme juridike dhe të të drejtave të njeriut.
11. PARIMI YNË: DREJTËSI PËR VIKTIMAT DHE DREJTËSI PËR TË AKUZUARIT Mbrojtja e të drejtave të ish-pjesëtarëve të UÇK-së nuk do të thotë mohim i vuajtjeve të viktimave. Nuk do të thotë mohim i mundësisë që gjatë luftës mund të jenë kryer krime. Nuk do të thotë kundërshtim i hetimeve legjitime. Dhe nuk do të thotë pretendim se ndonjë individ duhet të jetë mbi ligjin. Përkundrazi. Çdo viktimë ka të drejtë në drejtësi. Çdo krim i vërtetë duhet të hetohet. Çdo autor, pavarësisht identitetit ose përkatësisë së tij, duhet të mbajë përgjegjësi individuale kur fajësia përcaktohet sipas ligjit. Por i njëjti parim kërkon që çdo person i akuzuar të trajtohet si individ dhe jo si anëtar i një kategorie kolektive. Drejtësia duhet të dallojë ndërmjet provës dhe përkatësisë. Ndërmjet përgjegjësisë individuale dhe identitetit kolektiv. Ndërmjet ndjekjes penale dhe hakmarrjes politike. Ndërmjet bashkëpunimit legjitim policor ndërkombëtar dhe keqpërdorimit të mekanizmave ndërkombëtarë. Ky dallim është thelbësor për sundimin e ligjit. 12. PËRFUNDIM Ne qëndrojmë në mbrojtje të qytetarëve të Republikës së Kosovës dhe ish-pjesëtarëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës kundër çdo ndjekjeje arbitrare, diskriminuese ose të motivuar politikisht. Kjo mbrojtje nuk do të thotë kundërshtim i drejtësisë. Përkundrazi. Ne kërkojmë më shumë drejtësi, më shumë prova, më shumë paanshmëri dhe respekt më të madh për të drejtat e njeriut. Nëse një qytetar ka kryer një krim, ai person duhet të mbajë përgjegjësi individuale para ligjit. Nëse ekzistojnë prova, ato duhet të shqyrtohen. Nëse ekziston përgjegjësi individuale, ajo duhet të përcaktohet përmes një procesi të drejtë dhe të ligjshëm gjyqësor. Por nëse një qytetar ndiqet për shkak të përkatësisë së tij në UÇK, për shkak të rolit të tij historik në luftën e Kosovës ose për motive politike apo hakmarrëse, një veprim i tillë nuk mund të pranohet si drejtësi. Drejtësia nuk mund të jetë armë. INTERPOL-i nuk mund të jetë instrument hakmarrjeje. Përkatësia në UÇK nuk mund të përbëjë, në vetvete, provë faji. Përgjegjësia penale duhet të jetë individuale. Provat duhet të jenë konkrete. Procesi duhet të jetë i drejtë. Ligji duhet të zbatohet pa motive politike. Qytetarët e Kosovës kanë të drejtë në dinjitet, liri, siguri dhe proces të drejtë. Çdo mekanizëm ndërkombëtar duhet të funksionojë në shërbim të ligjit dhe drejtësisë – jo në shërbim të hakmarrjes politike. Fusnotat dhe Burimet Juridike
1. INTERPOL, Repository of Practice on Articles 2 and 3 of the Constitution, botimi i tretë, nëntor 2024. Repository of Practice i INTERPOL-it shpjegon se, gjatë vlerësimit të informacionit të paraqitur përmes kanaleve të tij, faktet që mbështesin kërkesën duhet të përputhen me akuzat dhe të krijojnë një lidhje konkrete ndërmjet individit dhe sjelljes së pretenduar. Informacioni i përgjithshëm për një krim dhe një pretendim i përgjithshëm se një individ ka qenë “i përfshirë” nuk janë të mjaftueshme; duhet të përcaktohet roli ose veprimtaria konkrete e individit.
2. Kushtetuta dhe Kuadri Juridik i INTERPOL-it. Neni 3 i Kushtetutës së INTERPOL-it përcakton: “Është rreptësisht e ndaluar që Organizata të ndërmarrë çfarëdo ndërhyrjeje ose veprimtarie me karakter politik, ushtarak, fetar ose racor.” Kuadri juridik i INTERPOL-it përfshin Kushtetutën dhe instrumentet përkatëse juridike.
3. INTERPOL, Compliance and Review. INTERPOL-i deklaron se Notices and Diffusions Task Force kryen shqyrtime të pajtueshmërisë ligjore dhe cilësore të kërkesave të pranuara. Shqyrtimi bazohet në Kushtetutën e INTERPOL-it, Rregullat për Përpunimin e të Dhënave, rezolutat e Asamblesë së Përgjithshme dhe Repository of Practice për Nenet 2 dhe 3. INTERPOL-i deklaron gjithashtu se, kur një Notice ose Diffusion refuzohet për shkak të mospërputhjes me Nenin 2(1) ose Nenin 3, bashkëpunimi i mëtejshëm përmes INTERPOL-it nuk lejohet për atë çështje.
4. INTERPOL, Repository of Practice – Military Aspects. Repository of Practice përmban një pjesë të posaçme mbi “Military aspects”. Ai përcakton se Neni 3 e ndalon INTERPOL-in të ndërmarrë veprimtari me karakter ushtarak dhe se çështjet me aspekte ushtarake kërkojnë analizë rast pas rasti. Ai dallon ndërmjet veprave thjesht ushtarake, përfshirjes së gjykatave ushtarake, krimeve të zakonshme të kryera në kontekst ushtarak, akteve të kryera gjatë një konflikti të armatosur dhe krimeve ndërkombëtare që përmbajnë elemente ushtarake.
5. INTERPOL, About Red Notices. INTERPOL-i e përkufizon Red Notice si një kërkesë drejtuar autoriteteve ligjzbatuese në mbarë botën për lokalizimin dhe arrestimin e përkohshëm të një personi në pritje të ekstradimit, dorëzimit ose një procedure të ngjashme ligjore. Ai përcakton shprehimisht se Red Notice nuk është urdhër-arrest ndërkombëtar, se personi kërkohet nga shteti kërkues ose tribunali ndërkombëtar dhe jo nga vetë INTERPOL-i, dhe se shtetet anëtare zbatojnë ligjet e tyre kur vendosin nëse personi duhet të arrestohet. 6. Konventa Evropiane për të Drejtat e Njeriut, Nenet 5 dhe 6. Neni 5 mbron të drejtën për liri dhe siguri dhe, ndër të tjera, garanton kontrollin gjyqësor të ligjshmërisë së ndalimit. Neni 6 garanton të drejtën për një proces të drejtë dhe publik, brenda një afati të arsyeshëm, nga një gjykatë e pavarur dhe e paanshme, si dhe parimin e prezumimit të pafajësisë. 7. INTERPOL, Human Rights and International Police Cooperation. Në nëntor 2024, INTERPOL-i prezantoi Repository of Practice të përditësuar dhe shpjegoi se ai ofron më shumë qartësi mbi mënyrën se si Organizata vlerëson kërkesat e shteteve anëtare për bashkëpunim policor ndërkombëtar, përfshirë Notices dhe Diffusions, në dritën e Neneve 2(1) dhe 3 të Kushtetutës së saj. INTERPOL-i deklaroi se Notices and Diffusions Task Force kryen një shqyrtim rigoroz të pajtueshmërisë ligjore dhe mund t’i autorizojë ose refuzojë kërkesat. 8. INTERPOL, About Notices. INTERPOL-i shpjegon se Diffusions janë një tjetër mekanizëm përmes të cilit shtetet anëtare mund të kërkojnë bashkëpunim nga shtetet e tjera anëtare. Red Diffusions për personat e kërkuar kontrollohen për pajtueshmëri dhe një diffusion nuk futet në bazën e të dhënave të INTERPOL-it nëse ka karakter politik, ushtarak, fetar ose racor në kundërshtim me Nenin 3. 9. INTERPOL, Legal Documents. Kuadri zyrtar juridik i INTERPOL-it përfshin Kushtetutën, Rregullat për Përpunimin e të Dhënave dhe Repository of Practice për Nenet 2 dhe 3, ndër instrumente të tjera juridike që rregullojnë bashkëpunimin policor ndërkombëtar dhe përpunimin e informacionit në sistemet e INTERPOL-it. 10. Gjykata Evropiane për të Drejtat e Njeriut, Konventa Evropiane për të Drejtat e Njeriut. Teksti zyrtar i Konventës konfirmon mbrojtjen e garantuar nga Nenet 5 dhe 6 lidhur me lirinë dhe sigurinë, kontrollin gjyqësor të ndalimit, garancitë e procesit të drejtë, pavarësinë dhe paanshmërinë e gjykatës dhe prezumimin e pafajësisë. Shënim Juridik dhe i Politikave Publike Ky dokument është një deklaratë publike dhe qëndrim parimor juridik-politik. Ai nuk synon të përbëjë opinion juridik lidhur me ndonjë çështje të veçantë individuale. Në një rast konkret arrestimi, ekstradimi ose dorëzimi, duhet të shqyrtohet veçmas ligji i zbatueshëm i shtetit ku ndodhet personi, së bashku me kërkesën konkrete të paraqitur nga autoritetet kërkuese, çdo urdhër arresti ose vendim gjyqësor, ekzistencën dhe statusin e ndonjë Red Notice ose Diffusion, provat mbi të cilat mbështetet kërkesa, kuadrin e zbatueshëm të ekstradimit dhe mjetet juridike në dispozicion të personit. Asgjë në këtë deklaratë nuk duhet të interpretohet si pretendim se çdo kërkesë që vjen nga Serbia është në thelb politike ose e paligjshme. Parimi qendror është më i ngushtë dhe më themelor: Çdo kërkesë duhet të shqyrtohet individualisht. Çdo pretendim duhet të mbështetet në fakte konkrete. Çdo individ duhet të vlerësohet mbi bazën e sjelljes së tij. Çdo element i mundshëm politik ose ushtarak duhet të shqyrtohet sipas standardeve të zbatueshme të INTERPOL-it. Dhe çdo person të cilit i është privuar liria duhet të gëzojë të drejtat themelore të garantuara nga e drejta e brendshme dhe ndërkombëtare e zbatueshme. Qëllimi i këtij dokumenti nuk është të vendosë askënd mbi ligjin. Është të këmbëngulë që vetë ligji duhet të qëndrojë mbi politikën, hakmarrjen, etiketimet kolektive dhe konfliktet e pazgjidhura të së kaluarës. DREJTËSIA DUHET TË MBETET DREJTËSI. JO ARMË. Vendi i Lekës,19.08.2026
