Banorët e Hades kërkojnë nga shteti që të merr vendime konkrete për zgjidhjen e problemit të tyre
Hade

Mustafë Krasniqi: A po luhet me nervin e banorëve të fshatit Shipitullë?

Fshati shipitullë, konkretisht lagjja e Krasniqi, Berbatovci, Mjekiqi dhe Mirena nga fshati Hade po përjeton një krizë shqetësimi nga situata e krijuar rreth shpronësimit, të pronave të tyre, po aq më tepër po ndihen të shqetësuar nga disa mediat të pandërgjegjshme, të cilat po e fyejnë qytetarin me etiketime si: “Mafia e Shipitullës” dhe “Shipitulla si Llazarati’’. Këto etiketime dhe fyerje të pandërgjegjshme dhe aspak etike i kanë irrituar banorët e këtij fshat.

Për këtë akte të shëmtuar të kësaj “gazetarie”, të atyre gazetave që dezinformojnë dhe etiketojnë qytetarin e Republikës së Kosovës, banorët kanë shprehur pakënaqësinë e tyre dhe unanimisht kanë kërkuar që mediat të sillën konformë etikës së gazetarisë, në interes të informimit të arsyeshme dhe jo të njëanshme. Këto krahasimi dhe etiketimi si: ” Mafia e Shipitullës” dhe “Shipitulla si Llazarati, jo vetëm që janë shkrime të qëllimta e provokuese, nga artikullshkruesi, po në anën tjetër këto shkrime nuk e nderojnë etikën e gazetarisë në përgjithësi, të paktën të qytetarëve që po përballën me një krizë serioze, ekonomike dhe me humbjen e pasurisë, që brez pas brezi përcillej si pasuri jetike dhe emocionuese.

Artikullshkruesi shkon edhe më tej, ku thotë:  “Të fortit” e Shipitullës kanë ndërtuar në kundërshtim me ligjin, ku para tyre janë “gjunjëzuar” autoritetet lokale dhe qendrore” madje shtonë edhe këtë: “pronat në Shipitullë po arrinin vlerë më të lartë se pronat përballë hotelit “Grand” në Prishtinë.

Artikullshkruesi dezinformon dhe nuk merr për bazë kërkesat reale të banorëve, të cilët nuk kërkojnë më shumë se ajo që është e ligjshme dhe ju takon, e që vite më parë me këtë shumë është shpronësuar edhe fshati Hade. Po, përkundër kësaj artikullshkruesi nuk ju drejtohet organeve përgjegjëse, pse ato nuk e realizuan shpronësimin, për atë kohë që shkruan artikullshkruesi, po lejuan që pas shumë vite të marrin vendimin për shpronësim jashtë interesit të banorëve? Me këtë artikullshkruesi përpiqej t’ua hedh fajin banorëve, të cilët me shekuj janë banorë të përhershëm të tokave të tyre ( me përjashtime….), ku me ngulëm kërkojnë të drejtën e tyre pa e kundërshtuar interesin e përgjithshëm, atë shtetëror dhe i shfajëson organet gjegjëse, qofshin të KEK-ut etj., të cilët nga to duhet kërkuar përgjegjësin dhe jo nga banorët që përballën me trysnin, për të hequr dorë nga e drejta që ju takon ligjërisht. Edhe për kundër këtyre trysnive banorët janë të gatshëm, për të bashkëpunuar me KEK-n, Ministri i Mjedisit dhe Planifikimit Hapësinor (MMPH), dhe MZHE, Ministrin përkatëse dhe organet përgjegjës të Republikës së Kosovës si dhe me Kompanin Replan, vetëm të realizohet shpronësimi në bazë kërkesave reale, kërkesa që nuk tejkalojnë shumën e shpronësimit që është bërë vite më parë në fshatin Hade.

Për këtë shkrim fyes, artikullshkruesi duhet të jap përgjegjësi dhe të kërkoj falje para banorëve të fshatit Shipitullë, nga që banorët e kësaj treve kërkesat e tyre të përsëritshme i artikuluan edhe në protestën e djeshme, më 10.08.2017 që u mbajte në ora 10:00, në pranin e policisë, ku ishte informuar edhe kryetari i Komunës, Xhafer Gashi. Ndërsa pikat kryesore i lexoi përfaqësuesi, Isuf Berbatovci në pranin e dy përfaqësuesve tjerë, Shaban Krasniqi dhe Nexhmedin Mjekiqi para protestuesve të cilët protestuan para Komunës së Kastriotit, ish-Obiliqit dhe kërkuan që kërkesat e tyre të trajtohen si çështje primare, nga që dita-ditës po keqësohet gjendja e të jetuarit në këtë fshat, nga rreziku që po kanoset nga Mihja Sipërfaqësore, ku dhe shumë shtëpi kanë pësuar qarje dhe ka drojë se një ditë ato do të shemben.

Protestat filluan të qeta, me pankarta në dorë, “Duam Punësim”, “Kërkojmë të drejtat tona”, “Mos luani me pronat tona” etj. Për më shumë se 45 minuta protestuesit protestuan para Komunës dhe më pas ju drejtuan sallës së Komunës ku ishte i pranishëm: Afrim Murati-drejtori i departamentit  të shpronësimit, MMPH. Rizah Dembogaj, Ministrisë Zhvillimit Ekonomik, MZHE dhe Adil Januzi, Drejtori Ekzekutiv i Mihjeve, KEK.

Protestuesit pasi ju drejtuan sallës u ndalën në korridor, ku Afrim Murati i ftoj për dëgjim publik vetëm 17 familje, me këtë ndarje protestuesit u irrituan dhe nuk pranuan të jenë pjesë e këtij dëgjimit. Pas disa përpjekjeve banorët refuzuan këtë takim të ftuar nga përfaqësuesit e lartpërmendur, dëgjimin publikë. Ndërsa banorët dolën të revoltuar jashtë oborrit të Komunës, ku për 10 minuta e më tepër protestuesit protestuan para automjeteve të përfaqësuesve, të cilët sipas banorëve me vite të tëra janë duke luajtur me nervat e banorëve .

Në fund të protestës, banorët të revoltuar kërkuan që ligjërisht të përfundon shpronësimi i pronave, ku vlerësimi i shtëpive të bëhet me koeficientin 1 me m2 bruto 10×10= 100×1=100m2 në bazë të çmimit të tregut aktual. Po ashtu të zhvendosurve t’u takojë pjesa shtesë 10% në emër të dëmshpërblimit dhe pagesa të jetë e tërësishme dhe jo me kiste, si dhe të merret modeli i lagjes Shala të fshatit Hade para tetë viteve, ku dhe dolën dhe kërkesat tjera.

Banorët u zotuan se: nëse kërkesat tona përmbushën, ne jemi të gatshëm të arrijmë marrëveshje për zhvendosje e fshatit, po të kundërtën, ne, nuk do të pranojmë të na trajtojnë si paçavure. Ndër të tjera banorët thanë: Ne në parim nuk kundërshtojmë, shpronësimin-zhvendosjen, po respektojmë pronësinë sipas kritereve të përcaktuar me UA nr. 02/2015 ku kërkesat tona nuk janë në kundërshtim me KPZH-në, po përkundër vetëm sa e avancon tutje projektin e shpronësimit, thonë përfaqësuesit e lagjeve të fshatit Shipitullë.

Protesta përfunduan pa kurrfarë rezultate të dukshme, ndërsa banorët kërkuan fuqishëm nga organet kompetente të Republikës së Kosovës ta shqyrtojnë këtë rast, si një rast të ngutshëm dhe të domosdoshëm, nga që të mos shkaktohej ndonjë krizë tjetër e mundshme. Po në anën tjetër është mirë që të mos i hidhej faji mbi banorët e pafajshëm, të cilët një zëri pranojnë që të zhbllokohet situata duke ua plotësuar kërkesat, që janë kërkesa të arsyeshme dhe të ligjshme.

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …