Mr. Lulzim A. Beqiri: Cilat janë arsyet e falimentimit të bizneseve në Kosovë?

Mr. Lulzim A. Beqiri: Cilat janë arsyet e falimentimit të bizneseve në Kosovë?

Bizneset kosovare edhe pas 18 vite nga përfundimi i luftës po ballafaqohen me probleme serioze në shumë fusha të veprimtarisë së tyre, jemi dëshmitar se si bizneset kosovare për çdo ditë adresojnë problemet e tyre në organet kompetente, por ende nuk janë zgjidh shumë nga kërkesat e tyre. Biznesi kosovar po ballafaqohet me mungesën e energjisë elektrike, kamatat tejet të larta, funksionimin e dobët të gjykatave, burimet e financimit, nepotizmi, konkurrenca jo lojale, monopoli, informaliteti e një numër tjetër problemesh që ata adresojnë në Oden Ekonomike të Kosovës dhe organet tjera përgjegjëse.

Pas vitit 1999, me vendosjen e Administratës së Përkohshme Ndërkombëtare në Kosovë, u mundësua regjistrimi i përkohshëm i bizneseve, deri në mars të vitit 2003. Pas këtij viti regjistrimi i bizneseve mori një kah pozitiv dhe u shndërrua nga regjistrimi i përkohshëm në regjistrim të përhershëm.

Hapja e ndërmarrjeve dhe regjistrimi i tyre u zhvillua me një hov të madh, nga viti 2000 deri në fund të vitit 2014 janë regjistruar rreth 134,868 biznese, dhe mund të konstatojmë se nga gjithsej 160,176 biznese (duke përfshi edhe bizneset nga viti 2015 deri më tani) aktivitetin e tyre e kanë shuar 19,825 biznese ose 12.38%.

Nga viti 2015 deri në TM3/2017 janë regjistrua hiç më pak se  25,308 biznese në gjithë territorin e Republikës.

Mirëpo që nga viti 2001 deri në vitin 2017 (TM3/2017) aktivitetin e tyre ekonomik e kanë shuar 19,825 biznese kosovare, si pasojë e kushteve të vështira për të bërë biznes, dhe ky trend i mbylljes ka vazhduar edhe në vitet në vijim.

Në vitin 2015 aktivitetin e tyre e kanë shuar 2,205 biznese, të cilat janë ballafaquar me sfida të shumta, por edhe për shkak të moskujdesit, sepse shumë biznese kanë hyrë në treg vetëm e vetëm pse një i afërm ka një biznes pa analizuar tregun. Viti 2016 (në munges të TM3)  arrin në 1,841 biznese, duke ndjekur të njëjtin trend të rritjes së shuarjes së bizneseve.

Regjioni i Prishtinës është regjioni më i madh dhe njëkohësisht regjioni që prinë për nga numri i bizneseve të regjistruara si në vitin 2010 edhe për vitin 2016. Në vitin 2010 ishin të regjistruara 36,952 biznese, numër i cili në vitin 2016 arriti në 54,214.

Regjioni i Gjilanit renditet si regjioni i dytë për nga numri i bizneseve të regjistruara me gjithsej 21,242 biznese në vitin 2010, i cili regjion në vitin 2016 arrin në 22,614 biznese të regjistruara.

Regjioni i Pejës me gjithsej 14,138 biznese në vitin 2010, ndërsa në vitin 2016 janë regjistrua  24,530 biznese.

Regjioni i Prizrenit në vitin 2010 janë regjistrua 15,259.00 biznese, ndërsa në vitin 2016 arriti në  rreth    16,853.00  biznese.

 Regjioni i Mitrovicës ishte regjioni me numrin më të vogël të bizneseve të regjistruara nga pesë regjionet e tjera në vitin 2010, për nga numri i bizneseve të regjistruara Regjioni i Mitrovicës kishte 10,867.00 biznese, ndërsa në vitin 2016, ky regjion arriti në numrin prej 11,822.00 biznese.

Kemi anketuar biznesmen dhe kemi marr këto rezultate nga përfaqësuesit e anketuar të bizneseve, pra 25 % prej tyre kanë deklaruar se barrierë më e madhe në fushën e zhvillimit të tyre janë barrierat financiare, si pasojë e kamatave të larta nga bankat komerciale, të cilat operojnë në Republikën e Kosovës. Kështu që politikat fiskale, që po ndryshojnë shpesh në Kosovë 18 % prej tyre, bizneset i llogarisin si barrierë.

Politikat ekonomike të ndërmarra nga institucionet e Kosovës nuk janë duke u pëlqyer nga bizneset kosovare. Këtë mendim e kanë 16 % e të anketuarve nga ky hulumtim. Bizneset kosovare të kategorisë NVM kanë problem edhe me stafin e kualifikuar, ato konsiderojnë se ka mungesë të kuadrit profesional në fushën e tyre dhe kjo llogaritet si barrierë serioze me rreth 18% e bizneseve të të anketuarve.

Si pengesë pasojë e madhe për bizneset llogaritet produktiviteti i ulët me 38%, pastaj si pasojë e këtyre barrierave mund edhe të mbyllen bizneset dhe këtë mendim e kanë 20 % e respondentëve me rastin e këtij anketimi. Ndërkaq 16% e tyre theksojnë se këto barriera rrezikojnë reputacionin e tyre dhe dëmi i këtyre barrierave reflekton në fitimin.

Ekonomia informale ka ndikim mjaft të madh në territorin e Kosovës. Rreth 30% llogaritet aktualisht ekonomia informale dhe pjesa më e madhe e këtij problemi vjen nga veriu i Kosovës që administrohet nga pakica etnike serbe, e cila nuk iu bindet ligjeve të Republikës së Kosovës. Prandaj, edhe hulumtimi ynë ka nxjerrë në pah këtë shqetësim të bizneseve me rastin e anketimit tonë, pasi që 143 afaristë, nga gjithsej 250 sa janë anketuar, këtë e shohin si pengesë dhe rreth 57.2% e tyre, e ndajnë këtë mendim, ndërsa relativit mendojnë 17.2% dhe ka ndikim 25.2% kjo do të thotë se ekonomia informale është prezente me të madhe në territorin e Kosovës edhe pas shumë  vitesh  të shtetësisë.

Përveç barrierave kryesore të përmendura më lart, ne i kemi pyetur bizneset edhe për barrierat e tjera që po e pengojnë afarizmin normal të tyre. Në pyetjen drejtuar të anketuarve se a ka ndikim negativ tregu i vogël në jetën e biznesit tuaj, kemi këtë perceptim: 50 afaristë kanë deklaruar se po, ka ndikim tregu i vogël në afarizmin e tyre duke llogaritur popullsinë aktive në Kosovë, ose 45.46% e kanë mendimin se tregu i vogël ka ndikim të theksuar në rritjen e biznesit të tyre. Si barrierë tjetër serioze llogariten edhe vjedhjet dhe mungesa e rregullit në vend me 27.28%; gjithashtu, edhe qasja e kufizuar në tokë është problem serioz për bizneset kosovare të anketuara. Nga gjithsej 110 biznesmenë që janë anketuar, vetëm 3 prej tyre kanë abstenuar në këtë pyetje.

Pra mbetet ende sfidë e madhe e Qeverisë për të krijuar ambient më të favorshëm për operimin e sigurt të bizneseve, jemi dëshmitar se raporti i fundit i BB-së Kosovën e rendit bukur mirë në klimën e të bërit biznes.

Kontrolloni gjithashtu

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, -Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. -Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. -Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. -Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Albert Z. ZHOLI Kam pasur fatin të zhvilloj shumë takime dhe intervista me aktorin e madh "Nderi i Kombit" Robert Ndrenika. Në jetën e përditshme ai është krejt ndryshe nga shpërthimi artistik që shohim në skenë apo në ekran. Një intelektual i qetë, i mençur, i kulturuar, me një finesë komunikimi që të bën menjëherë për vete. Në bisedë flet me maturi, me humor të hollë dhe me atë urtësi që vjen vetëm nga njerëzit që kanë jetuar shumë dhe kanë lexuar akoma më shumë. Ndërsa në skenë ai shndërrohet krejtësisht: shpërthen me energji, emocion dhe forcë interpretimi, duke e bërë publikun të qeshë, të mendojë apo të përlotet. Bisedat me të kanë qenë gjithmonë si orë mësimi. Nga çdo takim me Robert Ndrenikën merr diçka: kulturë, përvojë jetësore, filozofi të thjeshtë njerëzore dhe mbi të gjitha dashurinë për artin. Pikërisht ndaj, kur shoh reagimet e ashpra ndaj një deklarate të tij si qytetar, mendoj se duhet të dimë të ndajmë figurën e kolosit të skenës shqiptare nga bindjet apo simpatitë personale që ai mund të ketë në jetën e tij private. Debatet shterpw Ende në rrjetet sociale vazhdon të diskutohet deklarata e aktorit të madh shqiptar Robert Ndrenika gjatë paraqitjes së kryebashkiakut Erion Veliaj në seancën gjyqësore të kësaj të premteje. Në atë seancë një numër i madh artistësh kishin shkuar në mbështetje të Veliajt, ndërsa takimi më i komentuar ishte ai i Robert Ndrenikës me kryebashkiakun, pak minuta para nisjes së procesit. Fjalët e aktorit: “Ç’të mbeti nga burgu, do ta vazhdoj unë”, krijuan menjëherë reagime të shumta. Disa e interpretuan si humor të hidhur, disa si solidaritet njerëzor, të tjerë si mbështetje politike. Në rrjetet sociale shpërthyen debatet, kritikat, ironitë dhe madje sulmet personale. Por pikërisht këtu lind nevoja për një reflektim më të thellë: a duhet gjykuar një artist i madh për një deklaratë emocionale të bërë si qytetar? Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata mbeten njerëz me bindje, dobësi, simpati dhe preferenca personale. Një artist nuk jeton vetëm në skenë. Ai ka dy jetë: jetën artistike dhe jetën qytetare. Në skenë ai i përket publikut, historisë dhe artit; jashtë saj ai i përket vetes, bindjeve dhe emocioneve të tij njerëzore. Aktor i madh Robert Ndrenika është një nga aktorët më të mëdhenj shqiptarë të të gjitha kohërave. Breza të tërë janë rritur me rolet e tij në teatër dhe kinematografi. Ai nuk është thjesht një aktor i suksesshëm, por një institucion më vete i artit shqiptar. Emri i tij lidhet me dhjetëra role që kanë hyrë në memorien kolektive të shqiptarëve. Nga “Horizonte të hapura”, “I teti në bronx”, “Kapedani”, “Koncert në vitin 1936”, “Në shtëpinë tonë”, “Mësonjtorja”, “Prefekti”, “Nëntori i dytë”, “Besa e kuqe”, “Shirat e vjeshtës”, “Shi në plazh” e deri te dhjetëra interpretime të tjera në teatër, Robert Ndrenika ka qenë një shkollë më vete interpretimi. Figura e tij artistike është ngritur mbi talentin, punën dhe përkushtimin shumëvjeçar ndaj skenës shqiptare. Vetëm roli i Qazim Mulletit tek filmi “Prefekti” do të mjaftonte që emri i tij të mbetej përgjithmonë në historinë e kinemasë shqiptare. Ndërsa personazhe të tjerë si Stefi, Agush Kalemi apo Fotaqi treguan dimensionin e jashtëzakonshëm të një aktori që dinte të lëvizte mes humorit, dramës dhe tragjikomikes me një natyrshmëri të rrallë. Deklarata spontane Por gjithë kjo pasuri artistike nuk mund dhe nuk duhet të fshihet nga një deklaratë spontane apo nga një simpati personale politike. Nuk mund të kryqëzohet një artist i madh sepse si qytetar ka zgjedhur të mbështesë dikë, ashtu siç miliona njerëz mbështesin parti, drejtues apo ekipe sportive të ndryshme. Dikush është me Partizanin, dikush me Tiranën; dikush majtas, dikush djathtas. Kjo është pjesë e pluralizmit dhe e lirisë individuale. Është e mundur që Robert Ndrenika të ketë simpati njerëzore për Erion Veliajn. Është gjithashtu e mundur që ai ta vlerësojë për investimet që janë bërë në art, kulturë, teatro apo aktivitete artistike gjatë kohës që Veliaj drejtoi Bashkinë e Tiranës. Kjo mbetet zgjedhje personale dhe nuk cenon aspak madhështinë e tij si artist. Problemi qëndron tek mënyra sesi shoqëria jonë reagon. Ne shpesh kalojmë menjëherë nga adhurimi në linçim publik. Një deklaratë e vetme mjafton që rrjetet sociale të harrojnë kontributet e një jete të tërë. Kjo është padrejtësi morale dhe mungesë kulture demokratike. Në vendet me traditë demokratike artisti ndahet nga bindja e tij politike. Askush nuk ua mohon veprat artistëve sepse votojnë majtas apo djathtas. Arti nuk është gjykatë politike. Një aktor nuk matet me deklaratat e momentit, por me atë që ka lënë në kulturën kombëtare. Robert Ndrenika ka lënë shumë më tepër sesa një fjali të komentuar në rrjetet sociale. Ai ka lënë personazhe, emocione, humor, lot dhe kujtime që jetojnë prej dekadash në publikun shqiptar. Rreziku Një komb që nuk respekton ikonat e tij artistike rrezikon të humbasë kujtesën kulturore. Kritika është normale dhe demokracia e lejon debatin, por debati nuk duhet të kthehet në fshirje të figurës së një artisti që i ka dhënë aq shumë kulturës shqiptare. Ndaj, përtej polemikave të ditës, duhet të dimë të ndajmë artistin nga qytetari. Robert Ndrenika mbetet një kolos i skenës shqiptare. Ndërsa Robert Ndrenika qytetar ka të drejtën e tij të mendojë, të ndiejë dhe të mbështesë kë të dojë. Pikërisht kjo ndarje është thelbi i një shoqërie demokratike dhe i qytetërimit kulturor.

Albert Z. Zholi: Robert Ndrenika mes artit dhe qytetarisë, mes madhështisë dhe kryqëzimit

-Shoqëria shqiptare shpesh ka prirjen t’i vendosë figurat publike në piedestal, duke harruar se ata …