Jusuf Zenunaj: Petullat e partive

Si nuset fustanet

ditën e nuserisë,

ndërrojnë kuvendarët

këmishën e partisë,

Vraponi partiakë

me premtime t’vjetra,

ju duhen kulltuqet

se kështu ju mësoi jeta

me vetura t’shtrejta

e rroba tê nxehta

përreth këshilltarë,

në zyrë sekretaresha,

populli ju ndjek pas 

me hallet e veta .

Xhepi e pozita fshesë  e çdo gjëje;

fshihet e kaluara si dielli mbas reje.

Si në qytet ashtu në fshat,

lufta për pushtet s’ndalet ditë as natë.

Harron gazetari detyrën që ka,

pêr partinë zgjedh fjalët më të mëdha,

të varfërit  i  “ringjallet”  e mashtruemja shpresë,

që sofra pa bukë më nuk do t’i mbesë .

Mësuesit  sot i ” qeshet ” fytyra,

kur të shkojë në treg nuk shtyhet me bërrula,

për rrogë s ‘i ankohem gruaja as fëmija

se në prag të zgjedhjeve ia rriti qeveria.

Koha po afrohet për hudhjen e votës n’ kuti,

vendi n’ në Europë veçse nuk hy,

partia prej partie nuk dallon fare,

kudo në tubime bëhet zhurmë e madhe.

Plaka i thotë plakut dëgjo këndej o burrë,

partitë na pjekun petulla në ujë,

neve na tregojnë tiganin me vaj 

jetën   na bëjnë  si i t ‘ ishim në Dubaj.

Kontrolloni gjithashtu

Hazir Mehmeti: BATAJNICË E ZEZË

Në fushën e zezë vrisnin qiellin   Ra zi e tmerr, verboi dhe diellin     Korbat e zi të shkau barbar  Krrokatin mbi Batajnicë mbi një varr      Gjiri në buzët e foshnjës ngrirë    Nëna më tutje pa kokë e shtrirë    Ku të kam Shqipja ime s’po mund të flas   Gjiri më derdhët, ah, zemra më plasë    Eh, pika gjaku porosi ju lë sot   Agimin ta varrosni pa vaje e pa lot      …