Hazir Mehmeti: BATAJNICË E ZEZË

Në fushën e zezë vrisnin qiellin  
Ra zi e tmerr, verboi dhe diellin  
 
Korbat e zi të shkau barbar 
Krrokatin mbi Batajnicë mbi një varr  
 
 Gjiri në buzët e foshnjës ngrirë  
 Nëna më tutje pa kokë e shtrirë 
 
Ku të kam Shqipja ime s’po mund të flas  
Gjiri më derdhët, ah, zemra më plasë 
 
Eh, pika gjaku porosi ju lë sot  
Agimin ta varrosni pa vaje e pa lot   
 
Shkau gjithmonë ishte i pa besë, i zi   
Bishë pa tru që gjakun e foshnjave pi   
 
Çka bënë shkau s’e bën njeriu, na mësoi historia   
të fortë tok besa- besë, na thërret ardhmëria  
 
Dardania e lashtë u la me gjak e lot 
Shtati i saj vigan nuk gjunjëzohet dot  
 
Shtat pash nën dhe të djegur e grirë  
Lapidar pavdekësie në Kosovën e lirë! 
Vjenë 

Kontrolloni gjithashtu

Albert Z. ZHOLI: PSE E DUA LABËRINË? - Kënga labe, nuk është vetëm një grup njerëzish që këndon, por një histori e tërë që ngrihet në këmbë, një botë që flet me gjuhën e vet dhe një traditë që kërkon të jetojë edhe te brezat që vijnë.

Albert Z. ZHOLI: PSE E DUA LABËRINË? – Kënga labe, nuk është vetëm një grup njerëzish që këndon, por një histori e tërë që ngrihet në këmbë, një botë që flet me gjuhën e vet dhe një traditë që kërkon të jetojë edhe te brezat që vijnë.

E dua Labërinë, sepse në këtë copëz të bekuar të Shqipërisë, natyra, historia, kënga dhe …