Radio Kosova e Lirë Radio-Kosova e Lirë, Radio e luftës çlirimtare, paqes dhe bashkimit kombëtar, Zëri i lirisë, besnikja e pavarësisë dhe e bashkimit të shqiptarëve.
Tema të tjera...
Sot nuk qajmë për një njeri,
por zgjojmë një emër
që koha nuk e varrosi dot.
Sepse ka njerëz
që vdesin vetëm në trup,
ndërsa shpirti u bëhet flamur
mbi shekujt e kombit.
Hysen Gega,
ti nuk ishe veç një emër
në dosjet e burgjeve jugosllave;
ishe një dritë
që prangat nuk e shuan,
një gur kufiri
ku përplasej frika e pushtuesit.
Ata të numëruan vitet e burgut,
por nuk arritën
të numëronin plagët e shpirtit tënd,
as besën që nuk e shkele,
as idealin që nuk e shite.
Në qelitë e errëta
ku shumëkush do të thyhej,
ti mbete i drejtë
si lisat e maleve shqiptare.
Nuk e ule kokën.
Nuk e shite fjalën.
Nuk e tradhtove shokun.
Dhe nuk e mohove kurrë
emrin e Kosovës.
Ti ecje pranë Jusuf Gërvallës,
jo si hije,
por si një nga ata burra
që e dinin
se liria nuk dhurohet,
ajo paguhet
me vitet më të bukura të jetës.
Kur erdhi lufta,
nuk pyete sa vjeç ishe.
Pyete vetëm:
“Ku është vendi im?”
Dhe vendi yt
ishte aty ku krisma
thërriste lirinë,
aty ku flamuri
kërkonte duar të pastra,
aty ku atdheu
kishte nevojë për bijtë e vet.
Sot,
kur shumë zëra
matin fitoret me poste,
e atdhedashurinë me fjalime,
emri yt
ngrihet si gjykim.
Sepse ti na mësove
se atdheu nuk dashurohet
me duart në xhepa.
Atdheu nuk mbrohet
nga kolltukët.
Ai mbrohet
me ndërgjegje,
me sakrificë,
me besnikëri
deri në frymën e fundit.
Le ta dëgjojnë këtë
brezat që po rriten.
Mos kërkoni heronj
në ekranet që ndizen e fiken.
Kërkojini
në qelitë ku u burgos liria.
Kërkojini
në varret që nuk kërkuan lavdi.
Kërkojini
te burrat
që nuk e ndërruan kurrë
kombin me interesin.
Sepse aty
do ta gjeni edhe Hysen Gegën.
Ai nuk la pas pallate.
Nuk la pas pasuri.
La diçka shumë më të madhe:
Një emër
që nuk përkulet.
Një jetë
që nuk blihet.
Një shembull
që nuk vjetrohet.
Dhe sa herë
një i ri shqiptar
do të pyesë:
“Si duhet ta dua atdheun?”
le t’i përgjigjet historia:
“Duaje si Hysen Gega.
Me zemër të pastër.
Me shpinë të drejtë.
Me fjalë të mbajtur.
Dhe, nëse dita e kërkon,
edhe me jetën tënde.”
Sepse njerëzit e tillë
nuk janë thjesht kujtim.
Ata janë busulla
që ua tregon rrugën
brezave që vijnë.
Dhe përderisa Shqipëria e Kosova
do të kenë bij që i kujtojnë,
Hysen Gega
nuk do të jetë kurrë i vdekur.
Ai do të jetojë
në çdo zemër
që rreh shqip,
në flamur
që valon i lirë,
dhe në çdo brez
që zgjedh
nderin para frikës,
atdheun para vetes,
lirinë para robërisë.
